Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် (အပိုင်း ၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ဟန်အမူအရာတို့နှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် 'လျှို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်' သို့ အရောက်ပြန်လာသော ဝမ်ချန်၏ရင်ခွင်တွင်းသို့ ပြိုင်တူပင် ပြေးဝင်ခိုလှုံကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လွန်းလှသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ဝဲနေကြရှာ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ယင်းမသေမျိုးနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ အနှစ်တစ်ရာနီးပါးပင် ရှိချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ကျင့်ကြံသူတို့အဖို့ ထိုကာလမှာ အလွန်တရာ ရှည်လျားလှသည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူမတို့၏ နှလုံးသားများမှာမူ ဝမ်ချန်နှင့်အတူ ထာဝရရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားခဲ့ရာ၊ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို တမ်းတမျှော်လင့်နေခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ရှည်လျားလှသည့် စောင့်ဆိုင်းခြင်းတို့သည် ယနေ့တွင်မူ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့လေပြီဖြစ်ရာ၊ သူမတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ မည်သို့လျှင် မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါအံ့နည်း။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း လှပချောမောလှသော ဇနီးအချစ်တော်နှစ်ဦးအား ရင်ခွင်တွင်းသို့ တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားမိရာ၊ သူ၏ ရင်တွင်း၌လည်း ခံစားချက်တို့မှာ လှိုင်းထန်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရက်စက်လှသော နှစ်ကာလများက ဖန်တီးခဲ့သည့် အနည်းငယ်သော စိမ်းသက်မှုတို့မှာ ခဏချင်းပင် အရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရချေသည်။</p> <p>အလွမ်းသယ်၍ အတန်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း စိတ်တည်ငြိမ်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူမတို့နှစ်ဦးအား မသေမျိုးနန်းတော်ရှိ ရေပူစမ်းကန်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားကာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ အထီးကျန်ခဲ့ရသော ဒေဝီနှစ်ပါး၏ အလွမ်းဓာတ်ကို ဖြေဖျောက်ပေးလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရေပူစမ်းကန်အတွင်း၌ တိမ်တိုက်တို့ ထကြွကာ မိုးစက်တို့ ရွာသွန်းဖြိုးခဲ့ပြီးနောက်၊ အတော်ပင် ကြာမြင့်မှသာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့သည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ဝမ်ချန်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် မှီတွယ်ရင်း၊ ခွဲခွာနေခဲ့ရသည့် ကာလတစ်လျှောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အလွမ်းအဆွေးတို့ကို တဖွဖွ ပြောကြားနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ်သော်ကား ဝမ်ချန်သည် လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ရန် အတွက် လူ့ပြည်လောကသို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်မှာ ယနေ့ဆိုလျှင် တိတိကျကျပင် ကိုးဆယ်နှစ် တင်းတင်း ပြည့်ခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်များအတွင်း အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာလည်း ပိုင်စုစု၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် အပြင်သို့မထွက်ဘဲ ကြိုးစားအားထုတ် ကျင့်ကြံခဲ့ကြရာ၊ ယခုအခါ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရွှေဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့်  ၏ အထက်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး၊ တရားဓမ္မလမ်းစဉ်၌လည်း များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ခန့်ကမူ ပိုင်စုစုသည် ယွမ်ယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်၍ 'ခဏတာမျှော်စင်'  အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တရားထိုင်ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ ယနေ့တိုင် ပြန်လည်ထွက်ခွာမလာသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ ခေါင်းညိတ်၍ နားလည်ကြောင်း ပြလိုက်၏။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူသည် 'လျှို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်' သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ခဏတာမျှော်စင်အတွင်းရှိ ပိုင်စုစုနှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှု ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေရာ၊ တစ်ဦးအကြောင်းတစ်ဦး သိရှိပြီးသားပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုကဲ့သို့သော နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးအဖို့ ကိုးဆယ်နှစ်ဆိုသော ကာလမှာ အလွန်ပင် တိုတောင်းလှပေရာ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ ထာဝရတည်မြဲနေပါက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဆုံတွေ့နေရရန် အဘယ်မှာ လိုအပ်ပါအံ့နည်း။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့အား တစ်ဦးစီ နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ဤသို့ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး တော်တော်လေး တိုးတက်လာတာပဲ။ ငါ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့် ကို အောင်မြင်တာနဲ့၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် အသက်စည်းနှောင် မှော်ရတနာပစ္စည်း တစ်ခုစီ သွန်းလုပ်ပေးမယ်။"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် နောက်ဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူမတို့မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်အဆင့်  တွင်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ယခုအခါ ရွှေဝိညာဉ်အမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ၊ အသက်စည်းနှောင် မှော်ရတနာပစ္စည်း သွန်းလုပ်ရန်မှာ အနည်းငယ် နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သော်ငြား၊ အချိန်မီသေးသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ် သူမတို့သည် များသောအားဖြင့် နန်းတော်အတွင်း၌သာ ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အပြင်လောက၌ တိုက်ခိုက်ရန် အကြောင်းကလည်း မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ..."</p> <p>ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့သည် ချွဲနွဲ့သော အသံလေးများဖြင့် ပြိုင်တူပင် ပြန်လည်ထူးလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူမတို့အဖို့ ထိုမှော်လက်နက်ထက် ဝမ်ချန်ကိုယ်တိုင် သူမတို့အတွက် သွန်းလုပ်ပေးမည်ဟူသော အချက်ကသာလျှင် အဓိပ္ပာယ် အရှိဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"အို... ဟုတ်သားပဲ"</p> <p>စုကျစ်လင်သည် အရေးကြီးသောအချက်ကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် မျက်လုံးအစုံ တောက်ပလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်အခု ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီလား"</p> <p>ဝမ်ချန်၏ လူ့ပြည်လောကသို့ ဆင်းသက်ခြင်းမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်က ထိုကိစ္စ အောင်မြင်မှု ရှိ၊ မရှိကို တိုက်ရိုက်မပြောသော်လည်း၊ သူ၏ အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမ ခန့်မှန်းမိချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တာပေါ့"</p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက်ပင် "စုစု ပြန်ထွက်လာတာနဲ့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို စတင်တက်လှမ်းတော့မယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ အလွန်တရာ အရေးကြီးလှသော ကိစ္စရပ်ဖြစ်ရာ၊ ပိုင်စုစုကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် အစောင့်အရှောက်မျိုး မရှိဘဲ ဝမ်ချန်အနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ စမ်းသပ်ဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက ကျင့်ကြံစဉ်အတွင်း အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာလျှင် မတွေးဝံ့စရာ အကျိုးဆက်များ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်  မှ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုသူတိုင်းသည် လုံးဝဘေးကင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အကာအကွယ်ကို ရယူကြရမြဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်းသာလိုက်တာ .."</p> <p>ရှုရှင်းလန်နှင့် စုကျစ်လင်တို့မှာ ဝမ်ချန်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းမြောက်နေကြပြီး၊ သူမတို့၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ကြင်နာမှု၊ ချစ်ခင်မှုတို့နှင့်အတူ နွေဦးရာသီကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အကြည့်တို့ဖြင့် ပြည့်လျှံနေရာ၊ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ချစ်ပွဲဝင်ရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သွားရပြန်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခုနစ်ရက်တာ ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင်မူ ဝမ်ချန်သည် သူ၏ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကို အပြည့်အဝ ဖြေလျှော့လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ပိုင်စုစုသည်လည်း ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့ချေသည်။</p> <p>ဆုံတွေ့ခြင်း မရှိသည်မှာ အနှစ်တစ်ရာနီးပါး ရှိသော်လည်း၊ ဤမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲမလေးမှာမူ အရင်ကအတိုင်းပင် တောက်ပဆဲ၊ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမ၏ ကြင်ဖော်ဖြစ်သူ ဝမ်ချန်မှာမူ သူ၏ ပထမဇနီးသည်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ နက်နဲသိမ်မွေ့လာကြောင်း ခံစားမိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားများမှာလည်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ငေးမောနေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ပိုင်စုစုသည် သာယာနာပျော်ဖွယ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ မွှေးပျံ့သော ရနံ့များနှင့်အတူ ချိုသာစွာ ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မောင်... ညီမငယ်နှစ်ယောက်နဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အပျော်ကြီး ပျော်နေခဲ့တာလား"</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် အခြေအနေဖြစ်သော်ငြား၊ သူမ၏ အပြုအမူတို့ကြောင့် အသက်ပင် မှားရှူမိမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော မိစ္ဆာမလေး၏ ဆွဲဆောင်မှုစွမ်းရည်ကိုမူ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကျင့်ကြံထားသူများသာ တောင့်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အရေးအကြီးဆုံးမှာမူ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ခုခံတွန်းလှန်လိုစိတ် မရှိခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ရာ ထိုရေပူစမ်းကန်အတွင်း၌ပင် မိုးကြိုးနှင့် မြေကမ္ဘာမီးလျှံတို့ အလား၊ ဝမ်ချန်သည် သူ၏ ထိပ်တန်းစုံတွဲကျင့်စဉ် ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပိုင်စုစုနှင့် မပြောပလောက်သော သရေအခြေအနေကိုသာ ခဲခဲယဉ်ယဉ် ရယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏ ပထမဇနီးသည်မှာ သူ့အပေါ် အလျှော့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် သူ သံသယဝင်မိတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သွားပါတော့ မောင်"</p> <p>ပိုင်စုစုသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့်ပင် နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ မောင်ကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်မရဲ့ အသက်နဲ့ ရင်းပြီးတော့တောင် မောင့်ကို ဘယ်အနှောင့်အယှက်မှ မထိပါစေရဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နူးညံ့မှုနောက်ကွယ်တွင် ခိုင်မာပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်တို့ ကိန်းအောင်းနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>စင်စစ် ပိုင်စုစုသည် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မည်မျှ အန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားပေရာ၊ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားသည့်တိုင် အောင်မြင်သူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "အင်း..."</p> <p>စကားလုံးများ အပိုမလိုတော့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးမှာ စိတ်ချင်း ထပ်တူကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်း၌ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ မြေပြင်မှ အလင်းတန်းပေါင်းများစွာ ပန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့ဖြင့် စီရင်ထားသည့် 'အစောင့်အရှောက်အစီအရင်'  သည် အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာကာ၊ ကာကွယ်ရေးအဆင့်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် 'ခဏတာမျှော်စင်' အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။</p> <p>ဤမျှော်စင်မှာ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်အတွင်းရှိ အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာဖြစ်ရာ၊ ဝမ်ချန်၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်မှ အထက်သို့ တက်လှမ်းခြင်းကို ကောင်းစွာ ထိန်းကျောင်းပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုမျှော်စင်သည် ဝမ်ချန် တက်လှမ်းစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လွန်ခဲ့သော ကိုးဆယ်နှစ်အတွင်း ပိုင်စုစုသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမြောက်မြားစွာကို ဤမျှော်စင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ သူမတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက်သာမက၊ ဝမ်ချန် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်စေရန်အတွက်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ခဏတာမျှော်စင်အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပြည့်နှက်နေသော အလွန်တရာ ပြင်းအားကောင်းလှသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးအဖို့မူ ထိုစွမ်းအင်တို့ကို တစ်ချက်မျှ ရှူရှိုက်မိရုံဖြင့် မူးဝေသွားနိုင်လောက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက ဝမ်ချန်အပေါ် ထားရှိသော ပိုင်စုစု၏ နက်ရှိုင်းလှသည့် မေတ္တာတရားနှင့် ဂရုစိုက်မှုတို့ကို ထင်ရှားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော အချစ်တော်လေးအား သူ မည်သို့လျှင် စိတ်ပျက်စေဝံ့ပါအံ့နည်း။</p> <p>သူသည် မျှော်စင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးအစုံကို ပိတ်ကာ စိတ်အတွင်းရှိ အာရုံများကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူလကောင်းကင်မြေငါးပါးပညာရပ် ကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ တစ်ချက်ရှူရှိုက်တိုင်းတွင် အတ္တကင်းစင်သော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ခဏတွင် ဝမ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် လျှို့ဝှက်နက်နဲသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ခဏတာမျှော်စင်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ရောယှက် ပေါင်းစည်းသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရက်များ၊ လများ၊ နှစ်များ တစ်ရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>မျှော်စင်အတွင်း၌ ဝမ်ချန်သည် အပြင်လောက၏ အချိန်ကုန်ဆုံးမှုကို မသိတော့ဘဲ၊ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ကမ္ဘာဦး အစောပိုင်းကာလ၏ ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုများအတွင်းသို့ နစ်မြုပ်နေကာ၊ အဆုံးအစမဲ့သော ကောင်းကင်ယံနှင့် သမုဒ္ဒရာများအတွင်း လှည့်လည်သွားလာရင်း၊ မိမိကိုယ်တိုင်၏ စစ်မှန်သော မူလအစကို ရှာဖွေနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်  အတွင်း၌ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာသည်အထိပင်...။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save