Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နိဂုံးပိုင်း (ပထမပိုင်း)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရုတ်ချည်းဆိုသလို မျက်လုံးအစုံကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်သာရှိသော ခဏတာမျှော်စင်အတွင်းဝယ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လျှပ်စီးတန်းများ တစ်ချက်မျှ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် နက်နဲဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ်ပင် တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>"စနစ်..."</p> <p>ဝမ်ချန်သည် စိတ်အာရုံဟင်းလင်းပြင်မှ ရုန်းထွက်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ စနစ်ကို ခေါ်ယူလိုက်မိ၏။ သို့သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသော စနစ်မျက်နှာပြင်သည် ပေါ်ပေါက်မလာဘဲ ထာဝရတိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေတော့သည်။ ဝမ်ချန်အနေဖြင့် မည်မျှပင် ခေါ်ယူစေကာမူ ထိုစနစ်မှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ နိုးထလာခြင်း မရှိတော့ပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဝမ်ချန်၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ နက်ရှိုင်းလှသော ဝမ်းနည်းမှုတို့ ကိန်းအောင်းလာရလေသည်။ မသေမျိုးနယ်မြေသို့ စတင်ရောက်ရှိကတည်းကပင် ဤကျင့်ကြံခြင်းစနစ်သည် ဝမ်ချန်၏ ဘေးနားတွင် တိတ်တဆိတ် ဖေးမကူညီပေးခဲ့ပြီး ပါရမီညံ့ဖျင်းလှသော အခြေခံအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးဘဝမှသည် ယခုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်အထိ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤစနစ်၏ အရေးပါမှုသည် အခြားသော ရတနာအပေါင်းထက်ပင် သာလွန်နေပေတော့သည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်၊ နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းမီးဖိုသို့မဟုတ် သူ၏ နဂါးချောက်နက်ဓား... ထိုအရာအားလုံးသည် ဤစနစ်ကို အစားမထိုးနိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> ယခုမူ သူသည် ဤလက်နက်ကောင်းကြီးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလေပြီ။ အမှန်စင်စစ် စနစ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အထောက်အပံ့တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ဝမ်ချန်အတွက် သူ၏ လွန်ခဲ့သော ဘဝဟောင်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသော အမှတ်တရလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းစမရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ စနစ်၏ နောက်ဆုံးစွမ်းအားကိုသာ အသုံးမပြုခဲ့ပါက ဝမ်ချန်သည် ရတနာများစွာအရှင်သခင်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံနှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားတို့ပါ ချေမှုန်းခံရကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း သူတစ်ပါးလက်သို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရတနာများစွာအရှင်သခင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မြင့်မားလွန်းလှသည် ဖြစ်ရာ ဝမ်ချန်အနေဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းခရီးလမ်း၌ အရေးကြီးဆုံးသော အောင်ပွဲကို ရရှိရန်အတွက် စနစ်ကို စတေးလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားကြီးမားလှသော ရန်သူကို အောင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်း အလျင်းမရှိဘဲ ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုဝေဒနာကိုသာ ပြင်းပြစွာ ခံစားနေရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မျက်လုံးများကို ပြန်လည်မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။</p> <p>"အတိတ်က အကြောင်းအရာတွေကို အတိတ်မှာပဲ ထားရစ်ခဲ့တော့မယ်..."</p> <p> </p> <p>သူသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှု၊ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် တွယ်တာမှု အဖြာဖြာတို့ကို မိမိ၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌သာ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်သန္ဓေသားမှ ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း နည်းစနစ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ချန်၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်သည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းတစ်ရာမက ကျယ်ပြောလှသည့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်တည်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p> မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက်မြင်နိုင်သော စနစ်မျက်နှာပြင် မရှိတော့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံတို့မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသိဉာဏ်ပင်လယ်၏ ဗဟိုချက်၌မူ တောက်ပသော ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခု မတ်တပ်ရပ်လျက် ရှိနေ၏။ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်၏ စိတ်အာရုံသည် ထိုကျောက်စာတိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်ခဏ၌ပင် ကုန်ဆုံးနိုင်ဖွယ်မရှိသော သတင်းအချက်အလက်များစွာသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဝမ်ချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သာ ယခုကဲ့သို့ အားကောင်းမနေခဲ့ပါက ထိုအချက်အလက်များ၏ ဖိအားအောက်ဝယ် ပြိုလဲသွားတန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်အလက်များသည် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်မှ လာသည်သာမက ရတနာများစွာအရှင်သခင်၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော အမှတ်တရများလည်း ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p> ရတနာများစွာအရှင်သခင်၏ အမည်ရင်းမှာ ရွှမ်ယွမ် ဖြစ်ပြီး မူလက ရှေးဟောင်းတောရိုင်းနယ်မြေမှ မဟာယနအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နီးစပ်နေသော အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုသူသည် လက်နက်ကိရိယာများ သွန်းလုပ်ခြင်း၌ အလွန်အမင်း စွဲလမ်းသူဖြစ်ရာ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ ရရှိနိုင်ရန်အတွက် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သိက္ခာကိုပင် ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် မသမာသော နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ရှေးဟောင်းတောရိုင်းနယ်မြေ၌ အလွန်ပင် ဆိုးဝါးခဲ့ရသည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းတောရိုင်းနယ်မြေ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားတို့၏ နယ်မြေသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မသေမျိုးနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သကဲ့သို့ တာအိုအရှင်သခင်များ ကိန်းအောင်းရာ အနန္တဟင်းလင်းပြင်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ယွမ်သည် မကောင်းမှုများစွာ ပြုခဲ့မိသောကြောင့် မဟာယနအဆင့် သူတော်စင်တစ်ဦး၏ အငြိုးထားခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ ရန်သူပေါင်းများစွာ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရချေသည််။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးအပြီး၌ ရွှမ်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်ကို အသုံးပြုကာ အောက်ဘုံသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းတောရိုင်းနယ်မြေသို့ ပြန်လည်သွားနိုင်ရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ပင် ရှိခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ပေါင်းသုံးထောင်အတွင်း ရွှမ်ယွမ်သည် "ရတနာများစွာအရှင်သခင်" ဟူသော အမည်ဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ခိုနားရန် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ နိယာမများကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်ရန်အတွက် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်အတွင်း၌သာ ခိုလှုံနေခဲ့ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် ယခင်က ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်၊ ထောင်ပေါင်းအသွင်ပြောင်းမျက်နှာဖုံးနှင့် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်တို့မှာ အမှန်စင်စစ် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ချထားခဲ့သော အကွက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဝမ်ချန်သည် သူ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ ရွှမ်ယွမ်သည် ဝမ်ချန်၏ ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း ပြီးမြောက်မည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ ဝိညာဉ်ကို ချုပ်ကိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ မည်မျှပင် တွက်ချက်ထားပါစေ ဝမ်ချန်၌ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်ဟူသော ထူးခြားသည့် အထောက်အပံ့ရှိနေသည်ကိုမူ လုံးဝမသိရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်မှာမူ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ရွှမ်ယွမ်၏ ဝိညာဉ်မှာ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ယွမ်သည် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသော်လည်း သူ၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီသော အမှတ်တရများ ပါဝင်သည့် ဝိညာဉ်အပိုင်းအစကိုမူ ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်က ဝါးမျိုလိုက်ရာ ယခုအခါ ထိုအရာအားလုံးမှာ ဝမ်ချန်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများ ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ယွမ်၏ အမှတ်တရများထဲ၌ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများသာမက နက်နဲလှသော တရားဓမ္မလျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ပညာရပ်များလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သွန်းလုပ်ခြင်း ပညာရပ်၌ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ရှေးဟောင်းတောရိုင်းနယ်မြေရှိ ပညာရှင်အားလုံးထက်ပင် သာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေရာ ယခုအခါ ထိုပညာရပ်အားလုံးကို ဝမ်ချန်က ဆက်ခံရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ရွှမ်ယွမ် ကွယ်ပျောက်သွားပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်၏ တစ်ဦးတည်းသော ပိုင်ရှင်အစစ်အမှန် ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှမ်ယွမ်ကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်သော လုပ်ပိုင်ခွင့်များ မရှိသေးသော်လည်း ဤရတနာ၏ စွမ်းအား တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံခန့်ကိုသာ အသုံးချနိုင်ရုံနှင့်ပင် သူနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကို အလွယ်တကူ အောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ဝမ်ချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသော်လည်း အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားသော ရတနာတစ်ခုကို ရရှိလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မန္တန်များ သို့မဟုတ် ရတနာများကို အသုံးချကြည့်ရာ ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခဏတာမျှော်စင်အတွင်း နောက်ထပ် သုံးနှစ်ခန့်  ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးမှသာ ပြင်ပသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် မိမိ၏ မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်ခဏ၌ ပိုင်စုစုသည် သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနတ်ဘုရားသားရဲမလေးသည် ချိုသာသော အပြုံးဖြင့် "ဂုဏ်ယူပါတယ် မောင်.. ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီပေါ့" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူမအား ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ကာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး "မင်းလည်း ပင်ပန်းသွားပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု နွေးထွေးစွာ ဆိုလိုက်၏။ ဤကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်ရန်အတွက် သူသည် စုစုပေါင်း ခုနစ်နှစ်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန်သည် ခဏတာမျှော်စင်အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ပိုင်စုစု၏ ကာကွယ်မှုမရှိပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ယခုကဲ့သို့ ချောမွေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်စုစုသည် သူမ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးကို ဝမ်ချန်၏ ရင်ခွင်၌ မှီကပ်ထားရင်း "ကျွန်မတို့က ဇနီးမောင်နှံတွေပဲလေ... ဒါက ကျွန်မ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာပါပဲ" ဟု တိုးညင်းစွာ ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီတွယ်ရင်း ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော အေးချမ်းမှုကို ခံစားနေကြရ၏။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ဆူညံသံများကြောင့် စုကျစ်လင်၊ ရှုရှင်းလန်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့လည်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ဝမ်ချန်ကို ဝိုင်းဝန်းပွေ့ဖက်ကာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ပြီးနောက် ပိုင်စုစုက လက်ရှိအခြေအနေများကို ဝမ်ချန်အား ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ခန့်က ဝမ်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လှမ်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှုပ်ခတ်မှုများသည် ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့်ရှိ အရှင်သခင် နှစ်ဦး လာရောက်စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း ပိုင်စုစုကပင် မောင်းထုတ်ပေးခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်၏ တည်နေရာမှာမူ အားလုံးရှေ့၌ ပေါ်ထွက်သွားခဲ့ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်မှ အရှင်သခင်များသည် နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်ခန့် လာရောက်ခဲ့ကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပထမအကြိမ်နှင့် မတူဘဲ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ဝမ်ချန်မှာ ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်စုစုက သူတို့ ချန်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားများကိုသာ လက်ခံထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ဝမ်ချန် ပြန်လည်ထွက်လာပြီဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်လာပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ဤနေရာသည် ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေသဖြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့အနေဖြင့် သူတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုပြင်ပ၌ ရှိနေသော ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို လျစ်လျူရှုထားမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့်ပင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သင့်တော်သော ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save