Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၅၁၇)</h2> <h2 style="text-align:center">နိဂုံးပိုင်း (အပိုင်း ၂)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>သုံးရက်မျှ ကြာလတ်သော် ဝမ်ချန်သည် ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်မှ စေလွှတ်လိုက်သော တမန်တော်အဖွဲ့အား လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်၌ လက်ခံတွေ့ဆုံလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဟိန်းဟောက်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ ဖြစ်ရပ်များကြောင့် လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်၏ တည်ရှိမှုသည် လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် မတည်ရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူသည် နန်းတော်၏ အစီအရင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သဖြင့် ယင်းနန်းတော်မှာ နေ့အလင်းရောင်အောက်တွင် အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်နှင့် ပြုလုပ်သော ဤညှိနှိုင်းဆွေးနွေးပွဲမှာ အလွန်ပင် တရားဝင်၍ ခမ်းနားထည်ဝါလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် အဆောင်အယောင် အပြည့်အစုံဖြင့် တမန်တော်အဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ရာ ထိုအဖွဲ့ကို ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့်ရှိ အရှင်သခင် နှစ်ပါးက ဦးဆောင်လာခြင်းဖြစ်၍ ဝမ်ချန်အား အမြင့်ဆုံးသော ဂုဏ်ပြုမှုကို ပေးအပ်ခြင်းလည်း ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့တည်းမဟုတ် ဝမ်ချန်၏နောက်ကွယ်၌ ရှိနေသော ပိုင်စုစုအား အသိအမှတ်ပြု ရိုသေမှုပေးခြင်းဟု ဆိုလျှင် ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။ စင်စစ် ဝမ်ချန်သည် ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့်သို့ မတက်လှမ်းမီကပင် အရှင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်၏ အဆောက်အအုံအတွင်း သင့်တော်သော ရာထူးတစ်ခုကို ရယူရန် ကြံရွယ်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အခြေမဲ့ အတည်မဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် နေထိုင်ရန် သူ အလိုမရှိပေ။</p> <p>အကြောင်းမူကား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အဆင့်မြင့်လာလေလေ၊ လိုအပ်သော သယံဇာတ အရင်းအမြစ်များမှာ ပိုမိုကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အခြေမဲ့ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ကန့်သတ်ချက်များမှာ များပြားလှရာ၊ လမ်းကြောင်း လုံးဝ ပိတ်ဆို့မသွားစေရန်အတွက် အင်အားစုတစ်ခုနှင့် လက်တွဲခြင်းကသာ ပညာရှိတို့၏ အပြုအမူ ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော အခြေခံအချက်များကြောင့် နှစ်ဖက်ညှိနှိုင်းမှုမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့ပြီး မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်သည် ဝမ်ချန်အား မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ဦးစွာ ခန့်အပ်ကာ ရထိုက်သော အခွင့်အရေးများ ပေးအပ်သည့်အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များကိုလည်း အဓိက ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်သည် ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသော ကမ္ဘာငယ်များနှင့် မရှာဖွေရသေးသော ကမ္ဘာငယ် အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် သူတို့ ပံ့ပိုးနိုင်သော အရင်းအမြစ်များမှာ အတိုင်းအဆမရှိ များပြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော အင်အားကြီးနောက်ခံ ရှိလာပြီဖြစ်၍ ဝမ်ချန်သည် ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း အဆင့်အတွက် လိုအပ်သမျှသော အရင်းအမြစ်များကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကြီးအကဲ ရာထူးနှင့် အကျိုးခံစားခွင့်များမှာ အလကားရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် နယ်စပ်ဒေသသို့ သွားရောက်၍ ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာများ၏ ရန်ကို ပုံမှန် စောင့်ကြပ်ကာကွယ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းအချက်မှာ သိပ်မခက်ခဲသော်လည်း အရေးကြီးဆုံးသော အချက်မှာ ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်က ဝမ်ချန်အား စီမံခန့်ခွဲရန်အတွက် 'မြေအဆင့်' ရှိသော မသေမျိုးမြို့တော်တစ်ခုကို အပ်နှင်းလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မဟာမိတ်တမန်တော်တစ်ဦးဖြစ်သူ အရှင်သခင် လင်းရှန်းက မနာလိုဖွယ် အကြည့်တို့ဖြင့် ဤသို့ ဆိုလာသည်။</p> <p> </p> <p>"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်... ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်ကို တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်းမှာ အကြီးအကဲသစ်တစ်ယောက်ကို မြေအဆင့် မသေမျိုးမြို့တော် တိုက်ရိုက် ပေးအပ်ခဲ့တာ နှစ်ကြိမ်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အခု ခင်ဗျားက တတိယမြောက်ပါပဲ"</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးမြို့တော်များကို ကောင်းကင်၊ မြေ၊ လျို့ဝှက်နက်နဲ နှင့် အဝါရောင် ဟူ၍ အဆင့်လေးဆင့် ခွဲခြားထားရာ ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်အတွင်း၌ 'ကောင်းကင်အဆင့်' မြို့တော်ဟူ၍ တစ်မြို့တည်းသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမြို့တော်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုမြို့တော်၏ အောက်တွင် မြေအဆင့် မြို့တော် အနည်းငယ်သာ ရှိပြီး တစ်မြို့ချင်းစီကို ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့်ရှိ အရှင်သခင် တစ်ပါးစီက အုပ်ချုပ်စီမံကြသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်အားဖြင့် ဝမ်ချန်ကဲ့သို့ အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသော်လည်း မြေအဆင့် မြို့တော်တစ်ခုကို အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် အချက်အလက်အချို့နှင့် ပြည့်စုံရန် လိုအပ်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမအချက်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်များ ပြသထားရမည် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ အလှည့်ကျစောင့်ဆိုင်းရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းအဆင့် အရှင်သခင်တို့၏ သက်တမ်းမှာ အလွန်ရှည်ကြာလှသဖြင့် ရာထူးလစ်လပ်ရန် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ စောင့်ဆိုင်းရခြင်းမှာ မဆန်းပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် မြေအဆင့် မြို့တော်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက်ရရှိခြင်းမှာ အလွန်ရှားပါးလှသဖြင့် အရှင်သခင် လင်းရှန်း မနာလိုဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း သဘာဝကျပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကျင့်ကြံသူသည် ဝမ်ချန်ကြောင့်သာမက သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ပိုင်စုစုကြောင့် ဤသို့ ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထား၏။</p> <p> </p> <p> နတ်ဘုရားသားရဲ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာ တစ်ဦးပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>အရှင်သခင် လင်းရှန်းသည် ဝမ်ချန်၏ ဘေးတွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသော ပိုင်စုစုကို ခိုး၍ ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ နုနယ်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် အရှင်သခင်တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာ တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ပါအံ့နည်း။</p> <p> </p> <p> မဟာမိတ်အဖွဲ့အနေဖြင့် သူမ၏ တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်သဖြင့် ရာထူးနေရာ မလပ်သော်လည်း ဇွတ်အတင်း ဖန်တီးပေးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ နာမည်ကတော့ ဒုံရှု ပါပဲ..."</p> <p>အရှင်သခင် လင်းရှန်းသည် ပုရပိုက်တစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြန့်လိုက်ရာ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးမြို့တော်၏ ပုံတူငယ်တစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် အထင်အရှား ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုံရှု မသေမျိုးမြို့တော်သည် ကျင့်ကြံသူ သန်းပေါင်းများစွာကို အုပ်ချုပ်ရပြီး ၎င်း၏ လက်အောက်တွင် 'လျို့ဝှက်နက်နဲအဆင့်' မြို့တော် ခုနစ်မြို့နှင့် 'အဝါရောင်အဆင့်' မြို့တော် တစ်ရာနီးပါး ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်အတွင်းရှိ မြေအဆင့် မြို့တော်များထဲတွင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်မြို့အတွင်း ပါဝင်သော သာယာဝပြောသည့် နယ်မြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ဒုံရှု မြို့တော်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသော မိသားစုပေါင်း တစ်ရာကျော်နှင့် ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>လိုအပ်ပါက အင်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံသူ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို အချိန်မရွေး ဆင့်ခေါ်နိုင်ပေသည်။ ဤတန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော မြို့တော်မှာ ယခုအခါ ဝမ်ချန်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုညတွင် ဝမ်ချန်သည် မဟာမိတ်တမန်တော်များအား ဧည့်ခံရန်အတွက် လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်၌ ခမ်းနားသော မသေမျိုးစားသောက်ပွဲတစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်ရှင်ရော ဧည့်သည်ပါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ရှိကြလေသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် တမန်တော်အဖွဲ့သည် ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမြို့တော်သို့ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆယ်ရက်မျှ ကြာလတ်သော် ခမ်းနားထည်ဝါသော အခမ်းအနား စီတန်းလှည့်လည်ပွဲတစ်ခုသည် လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ဝမ်ချန်အား ဒုံရှု မြို့တော်သို့ ပို့ဆောင်ရန်နှင့် မြေအဆင့် မြို့တော်အား အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် လာရောက်ကြိုဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစီတန်းလှည့်လည်ပွဲတွင် ကျင့်ကြံသူ သုံးထောင်ပါဝင်ပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်နန်းတော်အဆင့် ဖြစ်ကာ ရွှေဝိညာဉ်ရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော် ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ချန် စီးနင်းမည့် ကောင်းကင်မြင်း တိမ်တိုက်ရထားလုံးကို မောင်းနှင်သူမှာပင်လျှင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိသော မသေမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် လမ်းပြအဖြစ်နှင့် အခမ်းအနား၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် မသေမျိုး အစေခံ နှစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ ဝမ်ချန်သည် ပိုင်စုစု၊ စုကျစ်လင်၊ ရှုရှင်းလန်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အရှင်သခင်တို့၏ အဆောင်အယောင်ဖြစ်သော ကောင်းကင်မြင်း တိမ်တိုက်ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> စတုတ္ထအဆင့်ရှိ ကောင်းကင်မြင်း ခုနစ်ကောင် ဆွဲရသော ဤဇိမ်ခံရထားကြီးမှာ ကောင်းကင်ကိုးထပ်သို့ ပျံသန်းနိုင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော အရာမျိုးကို ကိုးပြည်ထောင် မသေမျိုးမဟာမိတ်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းကသာ ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သိမ်းဆည်းစေ"</p> <p>ထွက်ခွာခါနီးတွင် ဝမ်ချန်သည် ဂါထာမန္တရားတစ်ခုကို အသုံးပြုကာ လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော် တစ်ခုလုံးကို အသစ်ပြုလုပ်ထားသော 'မဟာကမ္ဘာလက်စွပ်' အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဤနေရာသို့ ပြန်လာတော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူ သိရှိထားသည်။ ဤလက်စွပ်ကို စန်းချင်း၊ နက္ခတ်တာရာပင်လယ်နှင့် သွေးလနက္ခတ် လက်စွပ်သုံးကွင်းမှတစ်ဆင့် ဖန်တီးခြင်းမီးဖိုဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာသုံးခု၏ မူလစွမ်းအားများ စုစည်းထားသော ကြီးမားလှသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ပါဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရတနာများစွာအရှင်သခင် သို့မဟုတ် အရှင်သခင် ရွှမ်ယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ရရှိပြီးနောက် ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်စာတိုင်၏ စွမ်းအားအချို့ကို ပိုင်ဆိုင်လာသဖြင့် ဤကမ္ဘာ့ရတနာကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> အမှန်စင်စစ် လျို့ဝှက်နက်နဲသော မသေမျိုးနန်းတော်၏ အဆင့်မှာ ဝမ်ချန်၏ ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း အဆင့်နှင့် မကိုက်ညီတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ၎င်းအတွင်းရှိ 'ခဏတာမျှော်စင်' မှာမူ သူ မည်သည့်အခါမျှ စွန့်လွှတ်မည်မဟုတ်သော ထိပ်တန်းရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးနန်းတော်ကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် ခရီးထွက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ရထားထိန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဖြူဖွေးသော ကောင်းကင်မြင်း ခုနစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများနှင့်အတူ ဒုံရှု မသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ငါးရက်နှင့် ငါးညမျှ ခရီးနှင်ပြီးနောက် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မသေမျိုးမြို့တော်ကြီးမှာ ဝမ်ချန်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်သခင်... ရှေ့မှာ မြင်နေရတာက ဒုံရှု မသေမျိုးမြို့တော်ပါပဲ"</p> <p>လိုက်ပါလာသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိ မသေမျိုးတစ်ဦးက ရိုသေစွာဖြင့် လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မြို့ထဲက ကျင့်ကြံသူ သောင်းပေါင်းများစွာဟာ လမ်းဘေးမှာ စောင့်ကြိုနေကြပြီး အရှင့်ကို ကြိုဆိုဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ဘယ်လိုများ မိန့်ကြားလိုပါလဲ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို မသိရှိသဖြင့် သူသည် ဤအစီအစဉ်ကို လက်ခံမည်၊ မခံမည်ကို စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "အခမ်းအနားအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ" ဟု မိန့်ကြားလိုက်သည်။ ဝမ်ချန်သည် ဤကဲ့သို့ ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပြုလုပ်ခြင်းကို မနှစ်သက်သော်လည်း မြို့ပြင်တွင် အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများကို လျစ်လျူရှုရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် စီတန်းလှည့်လည်ပွဲသည် မြို့တော်နှင့် မိုင်တစ်ရာအကွာတွင် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မြင်း တိမ်တိုက်ရထားလုံး မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာသည် ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်လာကာ ဦးညွှတ်လျက် "မြို့အရှင်သခင်ကို ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု ညီညာစွာ နှုတ်ခွန်းဆက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ဤကျင့်ကြံသူများမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိ မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာ ထိုအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသူများ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လမ်းတစ်လျှောက် စုဝေးနေကြသော သောင်းပေါင်းများစွာသော ဒုံရှုကျင့်ကြံသူများသည်လည်း "မြို့အရှင်သခင်ကို ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု ဟစ်အော် ကြိုဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံမှာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လွင့်ပျံ့သွားပြီး မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအထိ ကြားနိုင်လောက်အောင်ပင် ကျယ်လောင်လှပေသည်။ ဝမ်ချန်သည် ရထားလုံးပေါ်မှနေ၍ လူအပေါင်းကို ကြည့်ကာ လက်တစ်ဖက် မြှောက်လျက် "သက်သာသလိုနေကြပါ" ဟု မိန့်တော်မူသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏတွင် ဝမ်ချန်၏ အကြည့်မှာ တစ်နေရာသို့ စူးစိုက်သွားသည်။ ကြိုဆိုနေကြသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဖွဲ့၏ နောက်နားတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ဟန်ရှိပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ဂျီဂွမ်တောင်း။တိမ်တောက်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဂျီဂွမ်တောင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ဝမ်ချန်သည် ထိုသူကို အရိုးပြာဖြစ်သွားလျှင်ပင် မှားမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကို ဤနေရာတွင် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့မိပေ။ အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်များစွာသည် ဝမ်ချန်၏ စိတ်ထဲသို့ ခဏချင်းအတွင်း တိုးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> ဟိုတစ်ချိန်က သူသည်လည်း ဤသူ၏ရှေ့တွင် လက်ပါးစေတစ်ဦးကဲ့သို့ လမ်းဘေးမှာ ရပ်ခဲ့ရဖူးသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ဂျီဂွမ်တောင်းအား စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် ဘေးရှိ မသေမျိုးကျင့်ကြံသူက သတိပြုမိသွားပြီး တိုးတိုးလေး လျှောက်တင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်သခင်... အဲဒီလူက တောင်နှင့်ပင်လယ်ကမ္ဘာကနေ လာတဲ့ ဂျီဂွမ်တောင်း ပါ။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ခေါ်ပြီး အထက်ဘုံကို တက်လာခဲ့တာလို့ ကြားဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရောက်ပြီးတာနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တွေ့ပြီး အထိနာခဲ့တာပါ။ အခုတော့ သူဟာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့ပေမဲ့ လမ်းကြောင်း ပိတ်သွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p>လက်ရှိမှာတော့ သူ့ဇနီးနဲ့အတူ မြို့ထဲမှာ ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင် ဖွင့်ထားပါတယ်။ သားသမီးလည်း မရှိဘဲ ရုန်းကန်နေရတာပါ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ဂျီဂွမ်တောင်းထံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်လေသည်။ အတိတ်မှ အမှတ်ရစရာများသည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ယခုအခါ သူသည် အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လော။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ပိုင်စုစု၏ နုနယ်သော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြုံးပြလိုက်ကြ၏။</p> <p>"မြို့ထဲကို ဝင်ကြစို့"</p> <p>ဝမ်ချန်၏ မျက်လုံးများသည် ခမ်းနားလှသော ဒုံရှု မသေမျိုးမြို့တော်ဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ကိုးထပ်ဆီသို့ တိုးဝင်ကာ ဝေးကွာလှသော ဟောက်ထျန်းကမ္ဘာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ် ဖြစ်သော်လည်း၊ အသစ်သော အစပြုခြင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>ဇာတ်သိမ်းအထိ ဖတ်ရှုအားပေးကြတဲ့သူများအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် ။မကြာခင် ရတနာနယ်မြေအရှင်သခင်စာ​စဉ်မှာ ပြန်တွေ့ကြရအောင်။ ပျော်ရွင်စရာနေ့ရက်လေးဖြစ်ပါစေဗျာ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save