Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါက အရည်အချင်း ပြည့်မှီလား........</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p><strong>ချိုးဟုံ</strong> သည် လန့်ဖျန့်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒိုင်းတစ်ခုကို အမြန်ဖန်တီးကာ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော တိုက်ကွက်ကို မနည်းခုခံလိုက်ရသည်။</p> <p>“နတ်သမီး... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ................”</p> <p>ချိုးဟုံ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p><strong>မုန့်ဝမ်</strong> က ပြန်မဖြေပေ။ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့ကြားရှိ ရှည်လျားသော စားပွဲကြီးမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသာအယာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ချိုးဟုံ၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ကပ်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ <strong>တိုက်ကွက်</strong> များမှာ ရိုးရှင်းပြီး ထက်မြက်လှသော်လည်း ရင်တုန်စေလောက်သော ဖိအားများ ပါဝင်နေကာ အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှု အာရုံကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p>ချိုးဟုံသည် <strong>ရွှေအမြုတေအဆင့် အလယ်ပိုင်း</strong> ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ မုန်တိုင်းအလား တိုက်စစ်များအောက်တွင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရသည်။</p> <p>ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလေးအတွင်း သူတို့နှစ်ဦး ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p>ဤရိုးရှင်းသော အခန်းပင်လျှင် ပျက်စီးမှုမှ မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။</p> <p><strong>ဟဲရှန်းကျီ</strong> သည် ဘေးမှနေ၍ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုပေ။</p> <p>သူက ချိုးဟုံလို ခေါင်းမမာပေ၊ မုန့်ဝမ်၏ အစွမ်းကို မျက်မြင်တွေ့ခွင့်ရသည့် အခွင့်အရေးမှာ မဆိုးလှဟု သူယူဆသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က အလွန်မြန်လှသည်။ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ချိုးဟုံ၏ ခုခံမှု အားနည်းချက်များပေါ်သို့ တိတိကျကျ ကျရောက်နေသည်။</p> <p>ချိုးဟုံ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ဒါဟာ နတ်သမီးတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်လား........</p> <p><strong>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နဝမအဆင့်</strong> ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် <strong>ရွှေအမြုတေ ပဥ္စမအဆင့်</strong> ရှိသော သူမကို အသာစီးမပေးဘဲ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေသည်လော.....။</p> <p>သို့သော်လည်း ချိုးဟုံ အာရုံလွတ်သွားသည့် ခဏမှာပင် ထူးဆန်းသော သွေးရောင်ခြည် မြူများ ပျံ့နှံ့လာပြီး သူမကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ချိုးဟုံသည် သူမရှေ့မှ မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားကာ စိတ်အာရုံများ ထုံထိုင်းသွားပြီး သွေးပင်လယ်ထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် “ဖြန်း” ကနဲ အသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်သံတစ်ခု အခန်းထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားသည်။</p> <p>ချိုးဟုံသည် လေထဲတွင် ဝဲကာ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ မုန့်ဝမ်က မြူများကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ချိုးဟုံ၏ အနားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော သူမ၏ ပုံစံကို အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“အခုရော... ငါက အရည်အချင်း ပြည့်မှီလား........”</p> <p>ချိုးဟုံသည် သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးနံ့များ ပြည့်နေသည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် မည်သည့် အငြိုးအတေးမျှ မထားရဲတော့ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ခုနက တိုက်ကွက်မှာ ပြင်းထန်ပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ခွန်အားထိန်ချန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် သူမသည် ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပေလိမ့်မည်။ ပါးတစ်ချက် ရိုက်ခံရရုံဖြင့် ဘယ်မှာ ပြီးနိုင်သည်လော.........။</p> <p>ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>ဤနတ်သမီးငယ်လေး၏ အစွမ်းကို သူမ အလွန်အမင်း လျှော့တွက်ခဲ့မိကြောင်း နားလည်သွားသည်။</p> <p>“နတ်သမီး... အသက်ချမ်းသာပေးပါ........ လက်အောက်ငယ်သား မှားသွားမှန်း သိပါပြီ........” ချိုးဟုံသည် အမြန်ထကာ မုန့်ဝမ်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ပြီး တုန်ရီသောအသံဖြင့် အသနားခံတော့သည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ဟဲရှန်းကျီ၏ မုန့်ဝမ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားသည်။</p> <p>အမှန်ပင်၊</p> <p>နတ်သားတော်၊ နတ်သမီး ဖြစ်လာနိုင်သူမှန်သမျှမှာ ပါရမီရှင်တွေထဲကမှ ထိပ်သီးပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>မိမိထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်သူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက သူတို့အတွက် အသက်ရှူရသလို၊ ရေသောက်ရသလို လွယ်ကူလှသည်။</p> <p>ဟဲရှန်းကျီသည် မနှောင့်နှေးရဲဘဲ အမြန်ပင် ဒူးထောက်ကာ သစ္စာခံလိုက်သည်။</p> <p>“နတ်သမီးရဲ့ စွမ်းပကားက အနှိုင်းမဲ့ပါပဲ၊ လက်အောက်ငယ်သားက နတ်သမီးနောက်ကို အသေခံ လိုက်ပါဖို့ အသင့်ပါပဲ........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူတို့၏ နာခံမှုကို မြင်ရသဖြင့် အတော်ပင် ကျေနပ်သွားသည်။</p> <p>အစောပိုင်းက လင်ဝူနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က လင်ဝူသည် မြူကျင့်စဉ်များကို သုံးကာ မြူများကို ပုံစံတစ်ထောင် ပြောင်းလဲနိုင်သည်ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>သူမသည်လည်း <strong>သွေးလမ်းစဉ် နန်းတော်</strong> တွင် “သွေးမြူကျမ်းစာ” ဟုခေါ်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို အကြမ်းဖျဉ်း သင်ယူခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် မုန့်မိသားစုသို့ သွားရာလမ်းတွင် မုန့်ဝမ်သည် ထိုကျင့်စဉ်ကို အချိန်ပေး လေ့လာခဲ့ပြီး သွေးမြူကို အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သွေးမြူကို လှောင်အိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးမှာ အလွန် ထိရောက်ပုံရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခပ်မှိန်မှိန် ပြုံးလိုက်ကာ “ထကြတော့။ နင်တို့ အမှားကို သိတာ ကောင်းတယ်။ မှတ်ထား... ငါ မုန့်ဝမ် အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ ဘယ်သူ့ရဲ့ မေးခွန်းထုတ်မှုကိုမှ ငါ မလိုအပ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ........ လက်အောက်ငယ်သားတို့ အမြဲ နှလုံးသွင်းထားပါ့မယ်........” ချိုးဟုံနှင့် ဟဲရှန်းကျီတို့သည် အမြန်ထကာ ခေါင်းငုံ့ထားကြပြီး မုန့်ဝမ်ကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲကြပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် “စခန်းမှာ ရှိတဲ့ တပည့်တွေ အားလုံးကို စုရုံးလိုက်။ ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမယ်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း လျှို့ဝှက်စခန်း အနီးတွင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော အငွေ့အသက်များမှာ ဒီရေအလား မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်များသည် ပုံမှန်အတိုင်း တစ်ဦးချင်း မကျင့်ကြံတော့ဘဲ မကြာခဏ လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးခြားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ကြီးကျယ်သော တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည့်အလား။</p> <p>ဤထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုမှာ ထိုနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားသော ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ သတင်းပေးများ လက်ချက်မှ မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသည် ဤနေရာတွင် စခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ထားပြီးဖြစ်ရာ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း သေချာ စုံစမ်းထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>အပြန်အလှန်အားဖြင့် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ စခန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကိုယ်စီ သတိထားစရာများ ရှိကြသဖြင့် အေးအေးချမ်းချမ်း အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အပေါ်ယံ သဟဇာတဖြစ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ဤနုနယ်သော တည်ငြိမ်မှုမှာ ပျက်ပြားသွားရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများသည် သတိထားလာကြပြီး လူအုပ်ကြားတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပျံ့နှံ့လာသည်။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဒီလောက်အထိ ကြီးမားတဲ့ <strong>လှုပ်ရှားမှု</strong> မျိုး လုပ်တာလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ကြပေ။</p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတို့နှင့် ဤနေရာရှိ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသားများအကြား ပွတ်တိုက်မှုအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ကြီးမားသော ပဋိပက္ခမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>အကယ်၍ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်ခဲ့လျှင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အသေအပျောက် များမည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်ပြီး မည်သူ့အတွက်မှ အကျိုးရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း သူတို့ အကြောင်းရင်းကို မရှာဖွေနိုင်မီမှာပင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသားများမှာ လျင်မြန်စွာ စုရုံးပြီး တိုက်ခိုက်လာကြသည်။</p> <p>တိုက်စစ်ကို ဦးဆောင်လာသူများမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် တာဝန်ခံ နှစ်ဦးဖြစ်သော ချိုးဟုံနှင့် ဟဲရှန်းကျီတို့ ဖြစ်ပြီး နှစ်ဦးလုံးမှာ အေးစက်သော အကြည့်များနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>သူတို့နောက်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာကျော်က ကပ်လျက် လိုက်ပါလာသည်။</p> <p>သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီမှာ ရူးသွပ်သော ယုံကြည်ချက်တစ်ခုခု သွင်းခံထားရသည့်အလား စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။</p> <p>“ရောင်းရင်း ချိုး... ရောင်းရင်း ဟဲ... ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ........” ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင် အကြီးအကဲ ကျန်းက ပြင်းထန်စွာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အသံတွင် မသိမသာ တုန်ရီမှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာ သူ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p>နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပျက်စီးသွားမှာကို သူတို့ မကြောက်ကြဘူးလား........</p> <p>ချိုးဟုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ “ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဟုတ်လား........ အဲဒါကတော့ နင်တို့ကို ငရဲကို ပို့ပေးဖို့ပဲ........” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမက ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထက်မြက်သော <strong>ဓားစွမ်းအင် </strong>မှာ အကြီးအကဲ ကျန်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>ဟဲရှန်းကျီကလည်း ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး တစ္ဆေဓားတစ်လက်မှာ <strong>ဟင်းလင်းပြင် </strong>ကို ဖြတ်သန်းကာ စူးရှသော လေတိုးသံများနှင့်အတူ နောက်ထပ် ရွှေအမြုတေအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>“သတ်ကြ................”</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ကာ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသားများနှင့် စတင် တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။</p> <p><strong>မှော်အတတ်</strong> များနှင့် <strong>ဝိညာဉ်လက်နက်</strong> များ၏ အလင်းတန်းများသည် ချက်ချင်းပင် စူးရှလှသော သေမင်းတံငါကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ရောယှက်သွားသည်။</p> <p>ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများသည် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခုခံနေကြသော်လည်း ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသားများမှာ စိတ်ကြွဆေးများ သွင်းခံထားရသည့်အလား သေဘေးကို မကြောက်ဘဲ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။</p> <p>ဓားချင်း ထိခိုက်သံများ၊ မှော်အတတ်များ၏ ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ အော်ဟစ်သံများသည် ရင်တုန်စေလောက်သော သေမင်းတေးသံတစ်ခုအဖြစ် ရောယှက်နေသည်။ လေထုထဲတွင် သွေးနံ့များ ပြင်းထန်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုများမှာလည်း အလွန်အားကောင်းလှသည်။</p> <p>လူများမှာ အော်ဟစ်ကာ လဲကျနေကြသလို တခြားသူများမှာလည်း အော်ဟစ်ရင်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်နေကြသည်။</p> <p>ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဆံပင်ဖြူ အဘွားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို မြင်သောအခါ သူမ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးအမျှင်များ ထောင်ထလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘွားကြီးသည် မသိစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ အသည်းအသန် ခုန်ဝင်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ ရှိနေခဲ့သော နေရာမှ သွေးမြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>“စောင့်နေရတာ တောင်းပန်ပါတယ်နော်........”</p> <p>သွေးမြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ အသားအရေမှာ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေကာ သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပလှသည်။</p> <p>သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် ကွေးနေပြီး သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘွားကြီး၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့သွားပြီး လာသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားသည်။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသားတွေ ဘာကြောင့် ဒီလောက် မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာ သူမ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> ဒီ <strong>မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နတ်သမီး</strong> ရှိနေမှတော့ သူတို့မှာ ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းနေခြင်းမှာ အံဩစရာမရှိတော့ပေ။</p> <p>“မုန့်ဝမ်........”</p> <p>ဆံပင်ဖြူ အဘွားကြီးသည် ထိုနာမည်ကို သွားကြိတ်ကာ ခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်း၏ ညွှန်ကြားချက်များကို သတိရလိုက်ကာ သူမသည် <strong>ကျောက်စိမ်း လက်ဖွဲ့ </strong>တစ်ခုကို အမြန်ထုတ်ယူပြီး ပြင်းထန်စွာ ချိုးဖျက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save