Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၁၅) သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုမိုးကြိုးတန်းသည် ယခင်က သူဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့သည့် မိုးကြိုးများထက် များစွာ ပိုမိုထူထဲလှ၏။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ လုံချန်း၏ စွမ်းရည်များသည်လည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​လူအုပ်ထဲသို့ မိုးကြိုးတန်း ကျရောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုံချန်းသည် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ တပည့် ၁၀ ဦးထက်မနည်းမှာ မိုးကြိုးနှင့် ထိတွေ့မိသဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းကာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိကုန်ကြသည်။ ကျန်ရှိသော တပည့်အများစုမှာ မိုးကြိုးစက်ကွင်း ပြင်ပတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း၊ အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း ဘေးကင်းခဲ့ကြ၏။</p> <p>​"မြေပြင်ဖြတ် အလင်းတန်း"</p> <p>"ဗုဒ္ဓလက်ဝါး"</p> <p>"မျက်လုံးသုံးလုံးသားရဲ ကာလီမာ"</p> <p>"လေပြင်းဖျက်ဆီးခြင်း"</p> <p>"လောကတုန်ဟည်း တိုက်ကွက်"</p> <p>​အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် တပည့်အများစုမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသောသူ၏ အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသူအား မသတ်နိုင်ပါက သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ဤနေရာမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်လိုက်ကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့ အသုံးပြုနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်များဖြင့် လုံချန်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များသည် လုံချန်းရှိရာသို့ ဦးတည်၍ တရဟော ပြေးဝင်လာ၏။</p> <p>​"ဒါပဲလား၊ ဒါ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန်ပဲလား" လုံချန်းက ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ မားမားမတ်မတ် ရပ်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​တိုက်ခိုက်မှုများသည် လုံချန်း၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် အချိန်၌ သူသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ လုံချန်းသည် တပည့်များ၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး တစ်ပတ် ဝေ့ဝိုက်လှည့်လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဘုရင်ဓားသည် လေထဲတွင် ကခုန်သွားပြီး တပည့်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်တစ်ပိုင်းစီ ပြတ်တောက်သွားအောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>​"အသစ်လေး တစ်ခုလောက် စမ်းကြည့်ရအောင်။ ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါက ဘယ်လောက် ထိရောက်သလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်" လုံချန်းက တပည့်များကို ပိုင်းဖြတ်နေရင်း ရယ်မောနေမိ၏။</p> <p>​သူ၏ အဝတ်အစားများနှင့် ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးများ စင်နေပေမည့် ထူးဆန်းသည်မှာ လုံချန်းသည် ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အပီအပြင် ခံစားနေပုံရပြီး ၎င်းက သူ့အား အလွန်ပျော်ရွှင်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p>​ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းသွားပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ဆံပင်များသည်လည်း ပုံမှန် အမည်းရောင်မှ သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လုံချန်း၏ ပတ်ပတ်လည်၌ နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှိတော့သည်။</p> <p>​"ဒါ ဘာကြီးလဲ။ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ကန့်သတ်ခံထားရသလိုပဲ"</p> <p>"ငါလည်း အားနည်းသွားပြီ။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>"ဒီကောင်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ။ ဒါ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လက်မလျှော့ကြနဲ့၊ ငါတို့ အားလုံးစုပြီး တိုက်ရင် သူ့ကို သတ်နိုင်ပါတယ်။ ငါတို့ သင်ယူခဲ့တာတွေကို သတိရစမ်း"</p> <p>​တပည့်များသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ အားနည်းလာခြင်းကို သတိပြုမိလာကြသဖြင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ စွမ်းအားများသည် အနည်းငယ် ကန့်သတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ အားနည်းသွားသည်ကို လူတိုင်း သိလိုက်ကြ၏။</p> <p>​လုံချန်းသည် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ စွမ်းရည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းရည်မှာ သူ လူသတ်နိုင်လေလေ အရှိန်အဝါ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည့် စွမ်းရည်မျိုး ဖြစ်သည်။ သူသည် အမိမြေတွင် မြို့တစ်မြို့လုံးကို သုတ်သင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းမိထားပြီးသား ဖြစ်၏။</p> <p>​သူ၏ နားလည်မှုအရဆိုလျှင် ဤစွမ်းရည်ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျွမ်းကျင်သွားပါက ရန်သူ၏ အစွမ်းကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုမျှ ကျွမ်းကျင်ရန်အတွက်မူ လူပေါင်းများစွာကို သတ်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ယခု ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးရင်းနှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ရန် သူ မျှော်လင့်ထားသည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ ရှေ့တွင် အားနည်းနေပြီးသား တပည့်များသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကြောင့် ပို၍ပင် အားနည်းသွားကြ၏။ သူတို့၏ အစွမ်းမှာ လုံချန်းကို မယှဉ်နိုင်သကဲ့သို့ သူတို့၏ လက်နက်များသည်လည်း လုံချန်း၏ ဘုရင်ဓားကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>​ဓားတစ်ချက် ဝှေ့လိုက်တိုင်း လူခေါင်းတစ်လုံး မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ လုံချန်းကို တပည့်များ ဝိုင်းထားကြသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့အား ဒဏ်ရာမပေးနိုင်ကြပေ။ သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို သုံးကာ နေရာအနှံ့၌ ပေါ်လာပြီး တပည့်များကို ဆယ်ဂဏန်းအလိုက် သတ်ဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​မကြာမီမှာပင် သူ့အား တိုက်ခိုက်နေသည့် တပည့်အားလုံး သေဆုံးသွားတော့သည်။ ရာပေါင်းများစွာသော အလောင်းများကြားတွင် လုံချန်းသည် တစ်ယောက်တည်း မတ်တပ်ရပ်နေ၏။ သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အဝတ်စတစ်စကို ထုတ်ယူ၍ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"လန်းဆန်းသွားတာပဲ။ အခုမှပဲ စိတ်ထဲ နေလို့ကောင်းတော့တယ်" လုံချန်းက ပြုံးရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ခဏအကြာတွင် မြွေဘုရင်နှင့် မုဆိုးကြယ်တို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p>​"ဒီမှာတော့ ပွဲကြီးပွဲကောင်း ဆင်နွှဲထားတာပဲ" မြွေဘုရင်က မြေပေါ်က အလောင်းများကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်လေ။ မင်းတို့ရဲ့ အမဲလိုက်ပွဲကရော ဘယ်လိုလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"အကောင်းဆုံးပဲပေါ့။ ဒီဘုရင်ကြီးက လူ ၄၀၀ လောက် သတ်ခဲ့တယ်။ မင်းကရော"</p> <p>​လုံချန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်ကာ-</p> <p>"ငါ့အရေအတွက်က သိပ်မများပါဘူး။ ၉၀၀ ပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းမှ ၁၃၀၀ ပဲ ရှိတယ်ဆိုတော့ ဒီအထပ်မှာ လူ သိပ်မရှိတာပဲ" သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဟူး... ငါတို့ ရှုံးသွားပြီပေါ့။ ဘာမှမကျန်တော့ရင်တော့ ငါ သွားအိပ်တော့မယ်" မြွေဘုရင်က အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာဖြင့် လုံချန်းကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။</p> <p>​"မင်း အလောင်းအစားကို မေ့သွားမယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ အခုကစပြီး ငါ့ကို ဘုရင်လို့ ခေါ်ရတော့မှာနော်" လုံချန်းက အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်၏။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြွားနေတာ တော်ပြီ။ နောင်ကျရင် ငါ့အတွက်လည်း အဲဒီလို ကြွားပေးဦး"</p> <p>​"ကောင်းပြီလေ... မင်းက တွဲဖက်ဘုရင်ပေါ့။ ငါတို့နှစ်ယောက်က စကြဝဠာရဲ့ ဘုရင်နှစ်ပါးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘုရင်အကြီးနော်၊ အဲဒါတော့ လျှော့မပေးနိုင်ဘူး" မြွေဘုရင်က မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက မြွေဘုရင်နှင့် မုဆိုးကြယ်ကို သားရဲနယ်မြေထဲသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး နားခိုင်းလိုက်သည်။ သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါကိုလည်း ရပ်တန့်လိုက်သဖြင့် ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးများသည် မူလအရောင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွား၏။</p> <p>​"ဒီအရှိန်အဝါက ကောင်းတော့ ကောင်းသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အားနည်းတဲ့ ရန်သူတွေအပေါ်မှာ သုံးရတာကတော့ အပိုပဲ။ တကယ့် ရန်သူအစစ်တွေနဲ့ တွေ့မှပဲ ထိရောက်မှာ။ ဘယ်တော့မှ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြည့်မလဲ မသိဘူး" လုံချန်းက ဝိညာဉ်ဓားပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p>​"အချိန်တန်ရင် ရောက်လာမှာပါ။ နင့်ရှေ့မှာ သွေးချောင်းစီးမယ့် ခရီးလမ်းတွေ အများကြီး ကျန်သေးတာပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြည့်လာမှာပါ။ အချိန်တော့ ယူရမှာပေါ့" ရွှင်းက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် အထပ် ၂၀ ရှိ ကူးပြောင်းရေး ဝင်္ကပါအနားသို့ သွားလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပျက်စီးနေသော်လည်း လုံချန်းက ထိုအရာအတွက် ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုရန်အတွက် မီတာ ၂၀၀ အတွင်း ရှိနေရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြု၍ ၁၉ ထပ်သို့ အခက်အခဲမရှိ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>​သူသည် ၁၈ ထပ်သို့ ခေတ္တသွားရောက်ပြီးမှ ပြန်လာကာ ဤအထပ်၏ ဝင်္ကပါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၁၉ ထပ်၌ သတ်ဖြတ်မှုကို စတင်တော့သည်။ ဤအထပ်တွင် တပည့်များစွာ ပိုမိုရှိနေသဖြင့် လူစုရန် အချိန်အနည်းငယ် ပိုယူခဲ့ရ၏။</p> <p>​ထိုည၌ အကြီးအကဲများမှာ အိပ်မောကျနေကြသော်လည်း လုံချန်း၏ သတ်ဖြတ်ပွဲကမူ ဆက်လက် ရှိနေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save