Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လတ်ဆတ်သော သွေးများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်ရသဖြင့် <strong>မုန့်ဝမ်</strong>၏ အရှိန်အဝါမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။</p> <p>အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြေမွတော့မည့် အခြေအနေရှိသော သွေးအမြုတေမှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝိုင်းစက်တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p>လဲလှယ်ပွဲဈေးရှိ အဆင့်နိမ့်ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး သွေးဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီးသည်အထိ မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့မလာခဲ့ပေ။</p> <p>သူမ၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝေးလံသောနေရာမှ <strong>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် </strong>အဘိုးကြီးနှင့် ဆုံသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းကင်တာအိုက သွေးဘေးဒုက္ခကိုသာ စေလွှတ်မပေးခဲ့ရင် ဒီလူတွေ သေစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ ကျွန်မက အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ပဲ ကြိုးစားခဲ့တာပါ... စီနီယာရော အဲဒီလိုပဲ မထင်ဘူးလား...........”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးက သူမကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောပေ။</p> <p>သို့သော် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမကို ခဏလောက် ထပ်ပြီး ပျော်ခွင့်ပေးထားလိုက်ဦးမည်။</p> <p>ဘေးဒုက္ခအရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားပြီး သူ၏ <strong>နက်နဲသော ဝိညာဉ် </strong>နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ဖြင့် ဤမိန်းမကို အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်မှ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မုန့်ဝမ်က ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p>သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်ပြီး လေထုထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော သွေးညှီနံ့များကို လောဘတကြီး စုပ်ယူကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းလာသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ <strong>ဒန်ထျန် </strong>အတွင်းရှိ သွေးအမြုတေမှာ ပိုမို ခိုင်မာလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။</p> <p>၎င်းတင်မကဘဲ သွေးအမြုတေ၏ မျက်နှာပြင်မှာလည်း ဖျော့တော့သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကို တိုးပွားစေသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်မှာပင် မုန့်ဝမ်၏ အတွင်းစိတ်မှ အားနည်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်မြှောက်ရုံမျှသော ရိုးရှင်းသည့် အပြုအမူကိုပင် အလွန် ခက်ခဲသွားစေသည်။</p> <p>သူမ၏ <strong>ခန္ဓာကိုယ် </strong>ရှိ ကြွက်သားတိုင်းမှာ ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မုန့်ဝမ်၏ နှလုံးခုန်သံမှာ နှေးကွေး အားနည်းလာပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း မြန်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ တဖြည်းဖြည်း  စွမ်းအားများ လျော့နည်းလာသည်ကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>ဒါက... ရုပ်ခန္ဓာ ဘေးဒုက္ခ ပဲ...........</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် မုန့်ဝမ်သာမက ကျန်ရှိနေသော သူမ၏ <strong>ကိုယ်ပွား</strong> နှစ်ခုမှာလည်း တူညီသော အခက်အခဲကို ခံစားနေရသည်။</p> <p>ရုပ်ခန္ဓာသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ <strong>အခြေခံ</strong>ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသာ ဖျက်ဆီးခံရပါက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ အလွန် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ သူမသည် ရုပ်ခန္ဓာ ဘေးဒုက္ခကို ဖြေရှင်းရန် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူမသည် <strong>သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အိပ်မက်</strong>ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူမနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီသော ပုံရိပ်ယောင် ရှစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မုန့်ဝမ်နှင့် တူညီသော ကိုယ်ပွားခုနစ်ခုမှာ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တာအိုမှ စေလွှတ်သော ပုံရိပ်ယောင် ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ယောင် အတတ်ပညာမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်း၏ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်း ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။</p> <p>သို့သော် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရုံသာ ပြုသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဓားအလင်းတန်း ခုနစ်ခုမှာ ပျံထွက်သွားပြီး အရပ်ခုနစ်မျက်နှာသို့ ပြေးထွက်သွားသော မုန့်ဝမ်များကို တစ်ခုစီ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင်မှာမူ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော မုန့်ဝမ်နောက်သို့ ကိုယ်တိုင် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး လုံးဝ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ယိုင်နဲ့နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ထွက်ပြေးသွားသော "မုန့်ဝမ်" အားလုံးမှာ ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး သူမ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်ခန္ဓာမှာ တစ်ခုမှ မပါဝင်ခဲ့ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကျရောက်တော့မည့် ရုပ်ခန္ဓာ ဘေးဒုက္ခကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး သွားသောလမ်းနှင့် မတူသော လမ်းဘက်သို့ ကျပန်းရွေးချယ်ကာ စတင် ထွက်ပြေးတော့သည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးသည် သူ လိုက်နေသော မုန့်ဝမ်မှာ အတုဖြစ်နေကြောင်း သိသွားသည်။</p> <p>သူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အင်္ကျီကို ဝေ့ယမ်းကာ လေပြင်းတစ်ချက်ဖြင့် ဝေးလံသော ပုံရိပ်ယောင်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် စိတ်ထဲမှ ဒေါသနှင့် အရူးလုပ်ခံရသည့် အရှက်ရမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လင်းလက်သွားပြီး လက်ရှိနေရာနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သော အခြား မုန့်ဝမ်တစ်ဦးဆီသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့လျားသွားသည်။</p> <p>သို့သော် ဒုတိယမြောက် မုန့်ဝမ်မှာလည်း အတုသာ ဖြစ်နေပြန်သည်။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>တတိယမြောက် ကိုယ်ပွားနောက်သို့ လိုက်တော့မည့် အခိုက်မှာပင် သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိသွားပြီး အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>ကိုယ်ပွားအားလုံးက အတုတွေ ဖြစ်နေတာလား...........</p> <p>ကျန်ရှိသော ကိုယ်ပွားများနောက်သို့ လိုက်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ သူသည် လျင်မြန်စွာ နောက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အအာရုံကို အစွမ်းကုန် ချဲ့ထွင်ကာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း မုန့်ဝမ်၏ တည်နေရာကို စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ဤရှာဖွေမှုက သူ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။</p> <p>အရင်ရှိနေသော ကိုယ်ပွားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသစ်တစ်သုတ်နှင့် အစားထိုးခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤအသစ် ပေါ်လာသော ကိုယ်ပွားများထဲတွင် မည်သူက အစစ်ဖြစ်ပြီး မည်သူက အတုဖြစ်သနည်း...........</p> <p>သို့မဟုတ်လျှင် ဤကိုယ်ပွားအားလုံးမှာ ထိုမိစ္ဆာမ ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင်များလော...........</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး၏ အမူအရာမှာ အလွန် ခက်ထန်နေသည်။ မျိုးဆက်သစ် တစ်ဦး၏ အရူးလုပ်ခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ ကြီးမားသော အရှက်ရမှု ဖြစ်သည်...........</p> <p>ကံမကောင်းစွာပင် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် အတတ်ပညာမှာ နက်နဲမှု မရှိသဖြင့် အစစ်နှင့် အတုကို ခွဲခြားရန် အချိန်ယူရသည်။</p> <p>သူသည် အတုံးဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သော တစ်ခုချင်းစီကို ခွဲခြားသည့် နည်းလမ်းကိုသာ သုံးနိုင်တော့သည်...</p> <p>သုံးရက်အကြာတွင် မုန့်ဝမ်သည် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မြို့တစ်မြို့ရှိ တယ်လီပို့ အစီအရင်ကို အသုံးပြုကာ <strong>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း</strong> သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>တယ်လီပို့ အစီအရင်၏ အဖြူရောင် အလင်းတန်းမှာ လင်းလက်သွားပြီး ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ ရင်းနှီးနေသော တောင်တံခါးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ အမြဲတမ်း တင်းကျပ်နေသော အာရုံကြောများမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးနှင့် ဉာဏ်စမ်းကစားရခြင်းမှာ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွန် ပင်ပန်းရသော အလုပ်ဖြစ်သည်။</p> <p>“သခင်မ... နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ...........”</p> <p>သူမ၏ <strong>ဝိညာဉ်အာရုံ</strong> ထဲတွင် နှလုံးစားပိုးကောင် ၏ အသံမှာ ဝမ်းသာအားရနှင့် ဖားလိုသော လေသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ဂိုဏ်းကို အောင်အောင်မြင်မြင် ပြန်ရောက်လာတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်မ...........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာတွင် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သူမကို မုန်းတီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသော်လည်း <strong>မုန့်အဘိုးကြီး</strong> ကို သတ်ရန် ဆက်လက် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် အဆင်ခြင်မဲ့ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် မုန့်မိသားစုကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် သူမ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပါက သူမ၏ စိတ်မှာ ကြည်လင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မုန့်ဘိုးဘိုးကြီး သေဆုံးသွားခြင်းကသာ သူမကို ရွှေအမြုတေ၏ အဆင့်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုအချိန်တွင် သူမ စွန့်လွှတ်လိုက်ပါက ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း <strong>ရွှေအမြုတေအဆင့် </strong>အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံသူများကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာမူ စီးဆင်းမှုအတိုင်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကိုရော၊ သူမ အရူးလုပ်ခဲ့သော နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးကိုပါ အကြီးအကျယ် စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးမှာ တကယ်ပင် စွမ်းအားကြီးလှသည်။</p> <p>ကောင်းကင်တာအို၏ ပုံရိပ်ယောင် ဘေးဒုက္ခကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင် အတတ်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်မလာခဲ့ပါက သူမ၏ အရေးအကြီးဆုံးသော ပင်မခန္ဓာမှာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်တွင် စုစုပေါင်း ကိုယ်ပွားသုံးခု ရှိသည်။</p> <p>မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ရမည့် နောက်ဆုံး အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူမ၏ ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် <strong>ဖန်ရှုံ </strong>အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ခွဲကို ပြန်လည် ခေါ်ယူခဲ့သည်။</p> <p>ဖန်ရှုံမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်ပေါင်းများစွာကတည်းက "ရုတ်တရက် သေဆုံး" ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p><strong>ဇီလင် </strong>နှင့် လူသားလောကတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူမ၏ ကိုယ်ပွားမှာမူ ရုပ်ခန္ဓာ ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်စဉ်အတွင်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိကာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤကိုယ်ပွားနှစ်ခုကို အသုံးချကာ ဖိအားများကို ဝေမျှခံစားစေခဲ့သောကြောင့်သာ မုန့်ဝမ်သည် ပုံရိပ်ယောင် အတတ်ကို သုံး၍ ထောင်ချောက်ဆင်ကာ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးကို ပတ်ချာလည် လိုက်ခိုင်းနေစဉ်အတွင်း သူမကိုယ်တိုင်မှာမူ ရုပ်ခန္ဓာ ဘေးဒုက္ခကို ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ်ပွားသုံးခုလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ထိုက်တန်သော အကြောင်းရင်းကြောင့် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူမသည် <strong>ဆဌမတောင်ထိပ်</strong> သို့ ပြန်တော့မည့် အခိုက်မှာပင် သူမ၏ ခါးရှိ အထောက်အထားပြ တိုကင်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။</p> <p>၎င်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ <strong>စီထျန့်ချီ</strong> ထံမှ သတင်းစကား ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်... သမီး အဆင်ပြေရဲ့လား........... ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ့လက်ထဲကနေတောင် လွတ်လာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်...........”</p> <p>စီထျန့်ချီ၏ အသံမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။ တပည့် ကံကောင်းလို့ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး အခုပဲ ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်တာပါ.......”</p> <p>“ပြန်ရောက်လာတာ ကောင်းတာပေါ့၊ ပြန်ရောက်လာတာ ကောင်းတာပေါ့.......”</p> <p>စီထျန့်ချီ၏ အသံမှာ ပို၍ စိတ်အေးသွားပုံရသည်။ “ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေက ဒီကိစ္စကို သိထားပြီး သမီးကို အကြီးအကျယ် ချီးကျူးနေကြတယ်။ ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ ဆုလာဘ်တွေ လာယူဖို့ မြန်မြန် လာခဲ့ဦး.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ချက်ချင်း သဘောမတူခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူမက မေးလိုက်သည်။ “ဂိုဏ်းက ကျွန်မကို ဘယ်လို ဆုလာဘ်တွေ ပေးဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ...........”</p> <p>စီထျန့်ချီက ရယ်မောလိုက်သည်။ “သမီး ဆရာ့ကို မေးတာ မှန်သွားပြီ........... ငါ စုံစမ်းပြီးသားပါ။ ဂိုဏ်းက သမီးအတွက် အခွင့်အရေးသုံးခု ပြင်ဆင်ထားတယ်။</p> <p>ပထမတစ်ခုကတော့ ငါ့လိုမျိုးပဲ ဂိုဏ်းထဲမှာ <strong>အကြီးအကဲ </strong> တစ်ယောက်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ပဲ။ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကတော့ သေချာပေါက် အများကြီး ရမှာပေါ့.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။  အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာရခြင်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည့် ပုံပေါ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save