Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မူလက <strong>မုန့်ဝမ်</strong>သည် <strong>သွေးလမ်းစဉ် ခန်းမ</strong>၏ ခန်းမသခင်ကို သူမ၏ ရုပ်သေးအဖြစ် ရွေးချယ်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။</p> <p>ခန်းမသခင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်းမှာ သိသိသာသာ ပိုမြင့်မားသဖြင့် သူမအတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အထောက်အပံ့များ ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် ခန်းမသခင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်များကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ဤလုပ်ရပ်မှာ အန္တရာယ် အလွန်များလှပြီး သူမတွင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက် မရှိပေ။</p> <p> ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သည့်အတွက် ခန်းမသခင်သည် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရုံသာမက <strong>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲ</strong>များနှင့်လည်း ထိတွေ့ဆက်ဆံနေရသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမ၏ ကိုယ်ပွားကိစ္စသာ ပေါ်ပေါက်သွားပါက အကျိုးဆက်မှာ မတွေးဝံ့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် မုန့်ဝမ်သည် ဒုတိယ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုအဖြစ် <strong>စီထျန့်ချီ</strong>ကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ စီထျန့်ချီ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ခန်းမသခင်လောက် မမြင့်သော်လည်း သူသည် <strong>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း</strong> တွင် အမှုထမ်းခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် အခြေခံ အုတ်မြစ် ခိုင်မာလှသည်။</p> <p>ထို့ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ စီထျန့်ချီသည် သူမအပေါ်တွင် လုံးဝ သတိမထားဘဲ ယုံကြည်နေသဖြင့် သိမ်းပိုက်ရန် အလွန်လွယ်ကူခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပွားအသစ်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။</p> <p>နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် “စီထျန့်ချီ” သည် မုန့်ဝမ်၏ လေသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်ကာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအောက်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာမူ လေသင်္ဘောကို မောင်းနှင်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပြီး သွေးလမ်းစဉ် နဝမတောင်ထိပ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် <strong>အမွေအနှစ်ကျွန်း</strong> ဖွင့်မည့်ရက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သွေးနီရောင် လင်းနို့တစ်ကောင်သည် မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအောက်ထဲသို့ ပျံဝင်လာပြီး သူမ၏ တံခါးရှေ့တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ဝဲပျံကာ သတင်းစကားတစ်ခု ထားခဲ့ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p>အောက်အတွင်း၌ မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကာ ထရပ်ပြီး အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျင့်ကြံခြင်းအောက်ထဲမှ ထွက်လာကာ သူမ၏ ဓားကို စီးနင်းလျက် <strong>စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန်းမ </strong>ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန်းမသည် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ ဗဟိုဧရိယာတွင် တည်ရှိပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော အနက်ရောင် နန်းတော်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ရောက်ရှိလာသောအခါ ခန်းမတံခါးကြီးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားပြီး တံခါးဝတွင် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်ဝတ်ထားသော အစောင့်နှစ်ဦးမှာ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ရပ်နေကြသည်။</p> <p>ခန်းမရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်တွင် တပည့်လေးဦးမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး တစ်ဦးစီတွင် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများနှင့် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများ ရှိကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ရောက်ရှိလာခြင်းက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးမှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“သူက အခုတလော နာမည်ကြီးနေတဲ့ သွေးလမ်းစဉ် ဂိုဏ်းခွဲက ဂျူနီယာညီမ မဟုတ်လား...........”</p> <p>“ငါကြားတာတော့ သူက သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပြီး ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းတစ်ခုကိုလည်း အမြစ်ဖြတ်ခဲ့တယ်တဲ့။ ဟူး... ဒါကြောင့်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်တာနေမှာ.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် တန်းစီနေသော လူများ၏ အရှေ့ဆုံးသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာခန်းမ၏ တံခါးကြီးမှာ အသံမထွက်ဘဲ ပွင့်လာသည်။</p> <p>ခန်းမအတွင်းမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တင်းမာသော မျက်နှာထားနှင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများ ရှိသည်။</p> <p>သူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အကြီးအကဲ <strong>မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့ </strong>ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့၏ အကြည့်မှာ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဝမ်ထံတွင် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ ပြန်လည် လွဲဖယ်သွားသည်။ သူ၏ အသံမှာ ခေါင်းလောင်းသံကြီးကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော တန်ခိုးအာဏာများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“မင်းတို့အားလုံးဟာ ငါတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းရဲ့ <strong>ရွှေအမြုတေ စီကွမ်</strong> တွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် ငါတို့ဂိုဏ်းဟာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီပြီး အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဒီလို သာယာဝပြောမှုကို ရရှိခဲ့တာကို သိထားရမယ်............</p> <p>မင်းတို့ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ် ရှိနေတယ်။ မင်းတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် လုပ်......ဒါမှ ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်မှာ............”</p> <p>သူက သူ၏ လက်ကြီးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် အလင်းတန်း ငါးခုမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော တန်ဖိုးကြီး ပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို တွေ့ရသည်။</p> <p>ထိုပုလင်းပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင်စာလုံးများကို ထွင်းထုထားပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ဤပုလင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် <strong>အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက် </strong>တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။</p> <p>အခြားသူများလည်း အလားတူ မှော်လက်နက်များနှင့် ကျောက်တုံးများကို ရရှိကြသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မျက်လုံးများ တောက်ပနေကြသည်။</p> <p>ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရက်ရောလှသည်။ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကို ချက်ချင်းပင် လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား...........</p> <p>“အမွေအနှစ်ကျွန်းကို ရောက်ရင် တခြားသူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်တာက ရှောင်လွှဲလို့ မရဘူး.......” မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က လူတိုင်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်။</p> <p>“မင်းတို့ ဒီမှော်လက်နက်တွေကို ကောင်းကောင်း အသုံးချပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို မဖျက်ဆီးမိဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်.......”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ...........” လူတိုင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p>မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ခေါင်းညိတ်ပြကာ လေသင်္ဘောတစ်စင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းကို လေသင်္ဘောပေါ် တက်ခိုင်းပြီးနောက် သူသည် လေသင်္ဘောကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် မောင်းနှင်ကာ တည်နေရာတစ်ခုသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p>သုံးရက်အကြာတွင် လေသင်္ဘောမှာ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းအနီးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့သည် လူငါးဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လေသင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အခြားသူများကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အကြည့်မှာ ထိုသူများအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ သူတို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ဒါတွေက တခြားဂိုဏ်းကြီး လေးခုက ကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ဘူးလား........... သူတို့ ပုံစံအရ ဒီမှာ စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ ထင်တယ်။</p> <p>အမွေအနှစ်ကျွန်းကို မသွားခင် ဘာလို့ ဒီလူတွေနဲ့ လာဆုံရတာလဲ...........</p> <p>လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်မှုများကို ရိပ်မိသည့်အလား မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ခပ်အေးအေးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“တခြားဂိုဏ်းကြီး လေးခုရဲ့ စီကွမ်တွေကလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ အမွေအနှစ်ကျွန်းထဲကို ဝင်ပြီး အမွေအနှစ်ကို ယှဉ်ပြိုင်ကြလိမ့်မယ်.......”</p> <p>လူတိုင်းမှာ နားမလည်သော်လည်း ဆက်လက် မမေးဝံ့ကြဘဲ မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့၏ နောက်မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏  ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အဘိုးကြီးမှာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“မင်ဟော့... မင်းတို့ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ထွက်လာတာပဲ.......”</p> <p>“ညီအစ်ကို ချန်ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ၊ ဒါက ကလေးတွေ ကစားနေကြတာပဲ၊ အတည်ယူစရာ မလိုပါဘူး.......”</p> <p>မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ရယ်မောလိုက်ပြီး အခြား နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ အခြား လေသင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်သို့ တက်ကာ အမွေအနှစ်ကျွန်းဆီသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သတိထားမိသည်မှာ အခြားဂိုဏ်းများတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် တပည့် နှစ်ဦးစီသာ ပါဝင်သည်။</p> <p> သူတို့၏ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းတွင်သာ လူငါးဦးအထိ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ အင်အားမှာ အခြားဂိုဏ်းများထက် သာလွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p>လေသင်္ဘောသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားရာ လောင်မြိုက်နေသော နေမင်းကြီး ကောင်းကင်တွင် ရွေ့လျားနေသည့်အလား။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံစများမှာ လွင့်ပျံနေကာ ဆံနွယ်များမှာ လေထဲတွင် ဝဲနေသည်။</p> <p>၎င်းက သူမ၏ အသားအရည်ကို နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးစေပြီး သူမ၏ မျက်နှာကို ပို၍ပင် လှပသွားစေသည်။ သူမသည် အဝေးသို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အမြဲ အကဲခတ်နေသည်။</p> <p>တခြားဂိုဏ်းများမှ တပည့်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ အချို့က ရွံရှာကြသည်၊</p> <p>အချို့က မကျေနပ်ကြဘဲ အချို့ကမူ မုန်းတီးကြသည်။ ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ လူသိများလှပြီး သူမမှာလည်း လောကက လက်မခံနိုင်သော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ အများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။</p> <p>“ဂျူနီယာညီမ မုန့်... မင်းရဲ့ နာမည်ကို ကြားရတာ ကြာပါပြီ.......”</p> <p>ထိုအခိုက်မှာပင် ရွှမ်ယင်ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကာ စကားလာပြောသည်။ သူ၏ လေသံတွင် ရင်းနှီးလိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“ငါက <strong>ကျိုးထုန်း </strong>ပါ။ လူတိုင်းက ဂျူနီယာညီမကို ပါရမီ အလွန်ထူးချွန်တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒီနေ့ တွေ့ရတော့ တကယ်ပဲ မှန်ပါတယ်.......”</p> <p>အခြား ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ရောက်လာကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဂျူနီယာညီမ မုန့်... ငါက <strong>လီယွမ်ယွမ် </strong>ပါ။</p> <p> ဂျူနီယာညီမက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်နဲ့တင် ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်စခန်းကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်ကို ချီးကျူးဖို့ ကောင်းတယ်.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာပင် ပြန်လည် ချီးကျူးစကား ပြောကြားကာ သူတို့ နှစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးစွာ စကားပြောခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် အခြားဂိုဏ်း သုံးခုမှ တပည့်များမှာမူ ရွံရှာစက်ဆုပ်သော အမူအရာဖြင့် သူတို့နှင့် ဝေးဝေးတွင် နေကြသည်။</p> <p> ချဉ်းကပ်ပါက ညစ်ညမ်းသော စွမ်းအင်များ စွန်းထင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား အနားသို့မလာကြပေ။</p> <p><strong>မျော်လွင့်နန်းတော် </strong>မှ တပည့်နှစ်ဦးသာလျှင် ရင်းနှီးမှုလည်း မပြ၊ ရွံရှာမှုလည်း မပြဘဲ ကြားနေအနေအထားဖြင့် နေကြသည်။</p> <p>တစ်ရက်အကြာတွင် လေသင်္ဘောမှာ ပင်လယ်နက်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ပင်လယ်လှိုင်းများမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ရေနက်ပိုင်းတွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးများ ကူးခတ်နေသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့ရသည်။ ကြီးမားသော ပင်လယ်ငှက်များမှာလည်း ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းကာ စူးရှသော အော်သံများကို ပေးနေကြသည်။</p> <p>“<strong>တောင်ပိုင်း ပင်လယ် </strong>မှာ <strong>မိစ္ဆာသားရဲ </strong>တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ကောင်းကင်မှာလည်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ငှက်တွေနဲ့ သားရဲတွေ ရှိတယ်။ မင်းတို့အားလုံး သတိထားကြရမယ်.......”</p> <p> <strong>ဝိညာဉ်ဓားအရှင်လင်းဂျန်</strong>က သင်္ဘောဦးတွင် ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အမွေအနှစ်ကျွန်းဟာ တောင်ပိုင်းပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ရှိတယ်။ အခု ငါတို့ ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရတော့မယ်.......”</p> <p>မိစ္ဆာသခင် မင်ဟော့က ခပ်တည်တည်ဖြင့် ထပ်လောင်း ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီပင်လယ်ထဲက မိစ္ဆာသားရဲတွေဟာ အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာ ရှိကြပြီး တချို့ဆိုရင် <strong>ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် </strong> အထိတောင် ရှိကြတယ်။ ငါတို့လို အဖိုးကြီးတွေတောင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သားရဲနဲ့ တိုးရင် သေနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မနေကြနဲ့.......”</p> <p>သူ့စကားအဆုံးမှာပင် ပင်လယ်မျက်နှာပြင်မှ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ကြီးမားလှသော ပင်လယ်သားရဲကြီး တစ်ကောင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လေသင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save