Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာ၊ သူတို့က ကျွန်တွေလား...........</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း <strong>နတ်သမီး ဆူရှီး</strong>က အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါပြောတဲ့ စကားတစ်ခွန်းမှ မမှားဘူး။ မူလကတော့ မင်းတို့ဟာ ဒီအကြောင်းတွေကို သိပိုင်ခွင့်မရှိကြသေးဘူး။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဟာ စီကွမ် ဖြစ်လာပြီး အထက်လောက ကို သွားတော့မှာဆိုတော့ ဒါကို အသိပေးတာဟာ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ရာ မရောက်တော့ပါဘူး.......”</p> <p><strong>မုန့်ဝမ်</strong>သည် သူမ၏ <strong>နှလုံးစားပိုးကောင် </strong>ကို အသုံးချပြီး နတ်သမီး ဆူရှီး၏ အတွေးများကို ချောင်းနားထောင်ချင်သော်လည်း နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် မစွန့်စားရဲခဲ့ပေ။</p> <p>နတ်သမီး ဆူရှီးက အထက်လောကအကြောင်း ထပ်မံပြောဆိုလာသည်ကို ကြားသောအခါ သူမက အခွင့်အရေးယူ၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်မတို့ အထက်လောကကို သွားတဲ့အခါ အထူးသတိထားရမယ့် အချက်တွေ ရှိပါသလား...........”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ အိမ်မက်မှ နိုးထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကြသည်။ အကယ်၍ အမှန်တရားက ဤသို့ဖြစ်နေလျှင် ထိုကိစ္စကိုသာ ထိုင်တွေးနေ၍ အပိုပင်။</p> <p>အမွေအနှစ်ကျွန်းဆိုသည်မှာ အတုအယောင်မျှသာဖြစ်လျှင် စစ်မှန်သော အထက်လောကကြီးက မည်သို့ရှိသည်ကို မေးမြန်းခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>“ဟုတ်တယ် အဒေါ်... ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့် အထက်လောကဆိုတာ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ...........”</p> <p>“အဲဒီက ကျင့်ကြံသူတွေကရော ပေါင်းသင်းရ လွယ်ပါ့မလား........... မြင်သမျှလူ သတ်နေတဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေလိုမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူးမလား...........”</p> <p>နတ်သမီး ဆူရှီးသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမ သိသမျှကို ဖွင့်ဟပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>“အထက်လောကကို ရောက်ရင် မင်းတို့ဟာ <strong>ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီ </strong>ကို ဝင်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဇစ်မြစ်အရဆိုရင်တော့ အကယ်ဒမီရဲ့ <strong>အပြင်ကျောင်း</strong> ကိုပဲ တက်ခွင့်ရလိမ့်မယ်.......”</p> <p>နတ်သမီး ဆူရှီးသည် ပြောရန် ခက်ခဲနေသည့်အလား ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ခက်ခက်ခဲခဲ ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“အဲဒီ အပြင်ကျောင်းဆိုတာမှာ တကယ်တော့ တခြားနာမည်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... အဲဒါကတော့ <strong>‘ကျွန်အကယ်ဒမီ’ </strong>ပဲ။</p> <p>အဲဒီမှာ မင်းတို့လိုမျိုး ကမ္ဘာငယ်လေးတွေကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးကို စုစည်းထားတာ.......”</p> <p>“ဘာ........... ဂိုဏ်းရဲ့ စီကွမ်တွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူတပါးဆီမှာ ကျွန်ခံရမှာလား...........”</p> <p>“ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို စော်ကားတာပဲ။ အဒေါ်... အဒေါ်တို့ကရော ဒါကို တော်လှန်ဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ကြဘူးလား...........”</p> <p>“အထက်လောကဆိုတာ ကောင်းတဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ မသွားတာက ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်.......”</p> <p>လူတိုင်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြသည်ကို မြင်သော် နတ်သမီး ဆူရှီးက အေးစက်စွာသာ ဆိုသည်။</p> <p>“နာမည်စာရင်းက ပေးပြီးသွားပြီ။ မင်းတို့ မသွားဘူးလို့ ရွေးချယ်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဟာ တစ်သက်လုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာတင် တစ်နေလိမ့်မယ်။</p> <p>တော်လှန်ဖို့ဆိုတာကတော့... ဟမ်၊ မင်းတို့ ငါ့ကိုတောင် မနိုင်ဘဲနဲ့ မင်းတို့အပေါ်က ကောင်းကင်ကြီးကို ဖြိုလှဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလား...........”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းမှာ လည်ပင်းညှစ်ခံထားရသည့်အလား စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် အချို့ကမူ မကျေနပ်နိုင်သေးဘဲ မေးကြသည်။</p> <p>“စီနီယာ... အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ........... အထက်လောကကို မသွားရင် ကျွန်တော်တို့ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လို့မရဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား...........”</p> <p>နတ်သမီး ဆူရှီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ငါပြောခဲ့သလိုပဲ... ဒီကမ္ဘာဟာ မဟာပညာရှိကြီးရဲ့ စွမ်းရည်ကနေ ပေါက်ဖွားလာတာဖြစ်လို့ <strong>နိယာမ </strong>တွေက မပြည့်စုံဘူး။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ဆိုရင် အထက်လောကကို သွားရုံကလွဲရင် <strong>နိယာမဆေးလုံး </strong> ကို သုံးပြီး မိမိရဲ့ နိယာမတွေကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်မှသာ အဆင့်တက်လို့ရမှာ။</p> <p>အဲဒီဆေးလုံးတွေကလည်း အထက်လောကကနေ ချီးမြှင့်မှသာ ရနိုင်တာ.......”</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်ကို မြင်သော်လည်း နတ်သမီး ဆူရှီးက အမူအရာမပျက် ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ဒီကိစ္စတွေက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်သူတွေကြားမှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ မင်းတို့က ဒီအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်မယ်ဆိုရင် နောင်အနာဂတ်မှာ နိယာမဆေးလုံးကို ဘယ်တော့မှ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ငါ မင်းတို့ကို အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်ပေးမယ်။ တကယ်လို့ မသွားချင်ဘူးဆိုရင် ရပါတယ်။ ငါ မင်းတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖျက်ပစ်ပြီး ဒီကနေ ပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်.......”</p> <p>လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ခါးသီးလှသော အမှန်တရားကို အစာကြေအောင် ကြိုးစားနေကြသည်။ ကျွန်အကယ်ဒမီကို သွားရမည်ဆိုသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ လက်ခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>သို့သော် မသွားပါကလည်း တစ်သက်လုံး အဆင့်မတက်နိုင်တော့ဘဲ နိမ့်ကျနေမည်ဖြစ်ရာ ပို၍ လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်။</p> <p>အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် နတ်သမီး ဆူရှီးက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ကဲ... ဆုံးဖြတ်ပြီးကြပြီလား........... အထက်လောကကို သွားဖို့၊ မသွားဖို့ဆိုတာ မင်းတို့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်.......”</p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ အထက်လောကကို သွားပါ့မယ်.......”</p> <p>“အဒေါ်... ကျွန်တော်တို့လည်း သေချာစဉ်းစားပြီးပါပြီ။ အထက်လောကကို သွားမှသာ စစ်မှန်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို တွေ့မြင်နိုင်မှာပါ.......”</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် စီကွမ် (၁၃) ဦးစလုံး သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဦးမှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ နိမ့်ကျတဲ့ မျိုးရိုးက အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို သိလျက်နဲ့ အခွင့်အရေးကို မဆုပ်ကိုင်တာကမှ တကယ့် သူရဲဘောကြောင်တာပဲ.......” နတ်သမီး ဆူရှီးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ အခုသွားရမယ့် နေရာက အထက်လောကရဲ့ <strong>ဝူမိသားစု</strong> ဆီကိုပဲ........ ရောက်တဲ့အခါမှာ ပါးနပ်စွာ နေကြ.......... မပြစ်မှားသင့်တဲ့သူကို လုံးဝ မပြစ်မှားမိစေနဲ့...”</p> <p>စည်းကမ်းများကို ရှင်းပြပြီးနောက် နတ်သမီး ဆူရှီးသည် လူတိုင်းကို ကွင်းပြင်အလယ်ရှိ ရှေးဟောင်း ကျောက်စာတိုင်ဆီသို့ ခေါ်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် သူမ၏ ရင်ဘက်ထဲမှ ထူးဆန်းသော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်စာတိုင်ရှိ အပေါက်ငယ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ကျောက်စာတိုင်မှာ တုန်ခါလာပြီး ၎င်းပေါ်ရှိ စာလုံးများမှာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်လာကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသော ရွှေရောင်အလင်း အတားအဆီးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဦးနှောက်ထဲတွင် စူးစူးရှရှ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။</p> <p>“ဒါတွေက အောက်ထဲက လာတဲ့လူတွေပေါ့ ဟုတ်လား........... ကြည့်ရတာတော့ ထူးထူးခြားခြား မရှိပါဘူး.......”</p> <p>“အောက်ထဲကလူတွေရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကလည်း အရင်က ငါတို့လိုပဲ ဒီလောကမှာ နေခဲ့ကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမှားတစ်ခု လုပ်မိလို့ ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်းခံရပြီး အောက်ကမ္ဘာထဲကို အပို့ခံလိုက်ရတာ.......”</p> <p>“ဒီလူတွေက အသက်ကြီးနေပြီကို ရွှေအမြုတေအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလား........... အားနည်းလွန်းတာပဲ.......”</p> <p>“အောက်ကမ္ဘာမှာက နိယာမတွေ မပြည့်စုံဘူးလေ၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လည်း မလောက်ဘူး။ ဒီအသက်အရွယ်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်နေတာကိုက တော်တော်လေး ဟုတ်နေပြီ.......”</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများကြောင့် မုန့်ဝမ် နိုးလာသော်လည်း သူမသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့သည်။</p> <p>အခြားသူများအားလုံး နိုးလာမှသာ သူမသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည့်အလား ဖြည်းဖြည်းချင်း နိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ဦးနှင့် တူသော အလယ်အလတ်အရွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မုန့်ဝမ်နှင့် အခြားသူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ချန်းလန်လောကက လာတာလား........... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဤကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်သားရဲကြီးထက်ပင် ပိုမိုနက်နဲနေသည်။</p> <p>သူသည် <strong>ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း</strong>အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူကြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။</p> <p>၎င်းကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် သူမသည် မျက်တောင်များကို နှိမ့်ချထားပြီး စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ကြီးကြပ်ရေးမှူးနောက်မှ အဆောင်ငယ်လေးတစ်ခုဆီသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အဆောင်ထဲသို့ ရောက်ပြီး အခြားသူများ၏ အကြည့်များကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သောအခါမှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးက လှည့်ကြည့်ကာ သူ၏ ရှေ့မှ (၁၃) ဦးကို တည်ငြိမ်စွာ အကဲခတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့မျိုးရိုးက ဝူ ပဲ။ ချန်းလန်လောကမှာ မင်းတို့ ဘာရာထူးရှိခဲ့ရှိခဲ့၊ ဘာတွေပဲ ကြုံခဲ့ကြရပါစေ ငါဂရုမစိုက်ဘူး။</p> <p> အထက်လောကကို ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ မင်းတို့မှာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်... အဲဒါက ငါတို့ ဝူမိသားစုရဲ့ <strong>အိမ်ကျွန်</strong>တွေပဲ.......”</p> <p>ဤစကားမှာ အလွန်ပြတ်သားလှသဖြင့် လူတိုင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။</p> <p>ချန်းလန်လောကတွင် သူတို့မှာ သိန်းနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများထဲမှ ရွေးထုတ်ထားသော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် အထက်လောကသို့ ရောက်သည်နှင့် သူတပါး၏ အိမ်ကျွန် ချက်ချင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဤကွာခြားချက်ကြီးမှာ လက်ခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ အရှက်ရမှုကို မြင်သော်လည်း <strong>ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ</strong>၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်မြဲပင်။</p> <p>“မင်းတို့ မကျေနပ်ကြဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ချန်းလန်လောကမှာ မင်းတို့က ကောင်းကင်သားတော်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြလို့ ဒီမှာ ပိုကောင်းတဲ့ ဆက်ဆံမှု ရသင့်တယ်လို့ ထင်နေကြလိမ့်မယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ လက်တွေ့က ဒီလိုပဲ။ မင်းတို့လို ပါရမီရှင်ဆိုသူတွေက ငါတို့မိသားစုရဲ့ တံခါးဝကိုတောင် မကျော်နိုင်ကြဘူး။ ဝူမိသားစုရဲ့ အိမ်ကျွန်ဖြစ်ဖို့တောင် မနည်း အရည်အချင်း ပြည့်မီကြတာ.......”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ <strong>ရွှမ်ထျန်းဓားဂိုဏ်း</strong>မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မအောင့်နိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ရင်ထဲရှိ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဝူမိသားစုက အဲလောက်တောင် အင်အားကြီးတာလား...........”</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူက နွေးထွေးမှုမရှိသော အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>“ဝူမိသားစုရဲ့ ကမ္ဘာကျော်တဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေအကြောင်း မပြောနဲ့ဦး။ ဝူမိသားစုရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေအကြောင်းပဲ ပြောရအောင်။ သူတို့ဟာ မွေးကတည်းက <strong>အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်</strong> ရှိကြတယ်။ အသက် (၁၀) နှစ်အရွယ်မှာ <strong>ရွှေအမြုတေအဆင့်</strong> ရောက်ကြပြီး မင်းတို့ အသက်အရွယ်ရောက်ရင် အများစုက <strong>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်</strong> ရောက်နေကြပြီ။</p> <p>ပြောစမ်း... မင်းတို့ရဲ့ အားနည်းလှတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ဝူမိသားစုရဲ့ သခင်လေးတွေ၊ သခင်မလေးတွေအတွက် ရှေ့တော်ပြေး ကျွန်လုပ်တာကလွဲရင် တခြား ဘာများ အသုံးကျဦးမှာလဲ...........”</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး ထိုစကားများကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရပုံရသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save