Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သစ်ကိုင်းပေါ်နားရုံနှင့် ဖီးနစ်ငှက် မဟုတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းကျူ သည် မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့ကို ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး စင်ပေါ်ရှိ လက်နက်များကို ညွှန်ပြကာ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါတွေအားလုံးက ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုတွေပဲ..... ဒီမှာ ပြသထားတဲ့ လက်နက်တိုင်းက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တွေဖြစ်ပြီး တန်ဖိုး တော်တော်ကြီးတယ်”</p> <p>လီယွမ်ယွမ် ၏ အကြည့်မှာ  ဖြူစင်နေသော ဓားရှည်တစ်လက်ဆီသို့ ရောက်သွားသည်.........</p> <p>ဓားကိုယ်ထည်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဓားရိုးတွင် ကြည်လင်သော အပြာရောင် ကျောက်မျက်တစ်ခု စီခြယ်ထားသည်။</p> <p>ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် များသည် ချန်းလန်လောက တွင် အလွန်ရှားပါးပြီး များသောအားဖြင့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ထဲတွင်မူ အခန်းတစ်ခန်းလုံး ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ဤ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး သည် ဝူမိသားစု ၏ မျိုးနွယ်ခွဲတစ်ခုမှ မယားငယ်၏ သမီးမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် လီယွမ်ယွမ် သည် ဝူမိသားစု ၏ အင်အားကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ၏ အကြည့်မှာမူ ထောင့်စွန်းရှိ အနက်ရောင် ဓားမြှောင်လေးတစ်လက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p>ထိုဓားမြှောင်သည် ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကာလျှံကာနှင့် ကြမ်းတမ်းပုံရသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်နှင့် သွေး များကို မငြိမ်မသက် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။</p> <p>လင်းကျူ သည် မုန့်ဝမ် ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိပြီး ရှင်းပြခဲ့သည်  “အဲဒီဓားမြှောင် နာမည်က ‘ငရဲ ‘တဲ့..... အဲဒါက မိစ္ဆာလက်နက်တစ်ခုပဲ..... အရမ်းစွမ်းပေမဲ့ သုံးရင်လည်း အန္တရာယ် အရမ်းများတယ်”</p> <p>“တကယ် မလိုအပ်ဘဲနဲ့ အဲဒါကို ဘယ်တော့မှ အမှတ်မထင် မထိမိစေနဲ့”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ထိုဓားမြှောင်ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးကို ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အနှံ့ လိုက်လံပြသပြီးနောက် လင်းကျူ က သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီနေ့ကစပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ရဲ့ နေ့စဉ်ထိန်းသိမ်းရေးအတွက် တာဝန်ယူရမယ်..... သူတို့တွေ အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေဖို့ သေချာအောင် လုပ်ရမယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ် နှင့် လီယွမ်ယွမ် တို့သည် အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် တွင် သူတို့၏ အလုပ်ကို စတင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်..... ဝူမိသားစု အိမ်တော်၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ........</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ သည် သူ၏ရှေ့ရှိ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံး အချို့ကို ကြည့်နေသည်..... ထိုကျောက်တုံးများထဲတွင် ဝူမိသားစု ၏ နေရာအသီးသီးရှိ အောက်ကမ္ဘာမှ လာသော စီကွမ် များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က ဘေးတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေပြီး အခြေအနေများကို အစီရင်ခံနေသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ် နဲ့ လီယွမ်ယွမ် တို့ ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ရဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ကို ရောက်သွားတာအပြင်..... ကျိုးထုန် ကလည်း ပဉ္စမသခင်လေး ရဲ့ အစောင့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်သွားပါတယ်.....</p> <p>နောက်ထပ် နှစ်ယောက်ကလည်း တခြားသခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားကြပါတယ်”</p> <p>“ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေရဲ့ အဆောင်တွေထဲ မဝင်နိုင်ကြပါဘူး..... အချို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို လွဲချော်အောင် လုပ်မိလို့ အပြစ်ပေးခံရတာတွေလည်း ရှိပါတယ်”</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ ၏ မျက်နှာအမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ကြီးကြပ်ရေးမှူး... ကျွန်တော် သတင်းပို့စရာ နောက်ထပ် တစ်ခုရှိပါသေးတယ်”</p> <p>ခေတ္တမျှ ရပ်ပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က သတိထားလျက် ပြောလိုက်သည် ........ “ယွီရှန်း ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ရှိပါတယ်..... သူမရဲ့ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ သဘာဝကြောင့် ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရပါတယ်...”</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး “ယွီရှန်း........ သူမကို ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေး အဆောင်ကို တာဝန်ပေးထားတာ  မဟုတ်ဘူးမလား........”</p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်..... ဒါပေမဲ့ ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးက အစေခံတွေရဲ့ အဆောင်ကို အမှတ်မထင် ဖြတ်သွားရင်း ယွီရှန်း ကို သဘောကျသွားပြီး ရှစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး ဆီကနေ တောင်းယူလိုက်တာပါ”</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သည့် လေသံဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည် ........ “ပြီးတော့ ခုနစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး ကလည်း ယွဲ့ရှု ဆိုတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သဘောကျသွားပါတယ်..... ဒီရက်ပိုင်း သူမက သူ့အပေါ် တော်တော်လေး စွဲလမ်းနေတယ်လို့ သိရပါတယ်.......”</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ ၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားသည်..... ခုနစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး နှင့် ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေး မှာ တစ်ဦးက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အလယ်အလတ် နှင့် နောက်တစ်ဦးက နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်း တွင် ရှိကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမှာ ဝူမိသားစု ၏ လူငယ်မျိုးဆက်များကြားတွင် သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့မှာ ရောင့်ရဲနေကြပြီး တစ်နေ့ကုန် ပျော်ပါးမှုထဲတွင်သာ အချိန်ဖြုန်းနေကြသည်။</p> <p>ယခုမူ အောက်ကမ္ဘာမှ သေချာရွေးချယ်ထားသော အစေခံများကိုပင် လက်လှမ်းလာကြသည်မှာ မဖြစ်သင့်ပေ........</p> <p>“ယွီရှန်း နဲ့ ယွဲ့ရှု အတွက်ကတော့ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး..... သူတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် အစေခံ ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်းတွေကို ပယ်ဖျက်လိုက်တော့”</p> <p>ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဝူ ၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ” ကြီးကြပ်ရေးမှူး တျန်း က ဦးညွှတ်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်အချို့ စိမ့်ထွက်လာသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်..... ဆဋ္ဌမသခင်မလေး ၏ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အတွင်း၌ ........</p> <p>“ညီမလေး မုန့်... ယွီရှန်း နဲ့ ယွဲ့ရှု တို့အကြောင်း ကြားပြီးပြီလား........”</p> <p>လီယွမ်ယွမ် က လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောသကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။</p> <p>“အနည်းငယ် ကြားထားပါတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် အလုပ်မရှိသည့်အခါတိုင်း နှလုံးစားပိုးကောင် ကို အသုံးချကာ အိမ်တော်အတွင်းရှိ အစေခံများ၏ အတွေးများကို ခိုးနားထောင်လေ့ရှိရာ စိတ်ဝင်စားစရာ အများအပြားကို ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>“သူတို့တွေက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ..... သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာ ခံရပြီး ပြာပုံထဲကနေ ထပျံတဲ့ ဖီးနစ်ငှက်တွေလို တက်လှမ်းသွားကြပြီ”</p> <p>လီယွမ်ယွမ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒါက အမြဲတမ်း အဲဒီလို ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ”</p> <p>မုန့်ဝမ် က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား........” လီယွမ်ယွမ် က မုန့်ဝမ် ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် ........ “ဒီသခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက သူတို့ရဲ့ အိပ်ဖော်တွေကို နှိပ်စက်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား........”</p> <p>မုန့်ဝမ် က တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်မ လီ... အစ်မ ထင်တာက ကိုးယောက်မြောက်သခင်လေးက ယွီရှန်း ကို လက်ထပ်မယ် ထင်လို့လား........ ယွဲ့ရှု ကရော ခုနစ်ယောက်မြောက်သခင်မလေး ရဲ့ ခင်ပွန်း ဖြစ်လာမယ် ထင်လို့လား........”</p> <p>လီယွမ်ယွမ် မှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်..... မုန့်ဝမ် ထံမှ ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုးကို မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ရှင်းလှသည်။</p> <p>သူမ သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အသေအချာ ပြောလိုက်သည်</p> <p>“ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..... မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက အစေခံတစ်ယောက်ကို တကယ် လက်ထပ်ပါ့မလား........”</p> <p>“ဒါပေမဲ့... အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ အစေခံဘဝကနေ လွတ်မြောက်သွားနိုင်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား........ အနည်းဆုံးတော့ ဒီလို အနိမ့်ကျတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်စရာ မလိုတော့ဘူးလေ”</p> <p>လီယွမ်ယွမ် ၏ လေသံတွင် မျှော်လင့်ချက် အချို့ ပါဝင်နေသည်..... သူမသာ အစေခံဘဝမှ လွတ်မြောက်နိုင်လျှင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။</p> <p>မုန့်ဝမ် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် လီယွမ်ယွမ် ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုကို တိုက်ရိုက် မတုံ့ပြန်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်မ လီ... အစ်မကိုယ်တိုင်လည်း ချန်းလန်လောက မှာ အဆင့်အတန်းရှိခဲ့တဲ့သူပဲ..... အကယ်၍ အစ်မက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို သဘောကျသွားခဲ့ရင်..... အစ်မ သူ့အနားမှာ တစ်သက်လုံး နေပါ့မလား........”</p> <p>လီယွမ်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မုန့်ဝမ် ၏ စကားအဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကို ရောက်ရန် ရည်မှန်းထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နှင့် တစ်သက်လုံး နေမည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း........</p> <p>ထို အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူမအတွက် ခေတ္တမျှ အပျော်အပါး သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>လီယွမ်ယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်  “ညီမလေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်..... ငါ အများကြီး တွေးမိသွားတယ်”</p> <p>သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ လေသံမှာ နူးညံ့သော်လည်း အေးစက်သော လှောင်ပြောင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“အဲဒီ မြင့်မြတ်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ လူငယ်လေးတွေရဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာဆိုတာ အလွယ်တကူ ရနိုင်တဲ့ အရာတွေပဲ”</p> <p>“ဝူမိသားစု ရဲ့ သခင်လေးတွေနဲ့ သခင်မလေးတွေက အစေခံတွေအပေါ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဂရုစိုက်မှာလဲ........”</p> <p>“သူတို့ လိုချင်တာက ခေတ္တခဏ အပျော်အပါးပဲ..... အသစ်အဆန်း မဟုတ်တော့တဲ့အခါကျရင် သူတို့က ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ဖိနပ်တွေလို ပစ်ထုတ်လိုက်ကြမှာပဲ”</p> <p>“စီနီယာ နားလည်သွားတာ ကောင်းပါတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ် က ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်နက်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ဂရုတစိုက် သုတ်သင်လိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမသည် ဝူမိသားစု ၏ အစေခံအဖြစ် တစ်သက်လုံး မနေချင်ဘူးဆိုလျှင်..... တစ်ခုတည်းသော လမ်းစမှာ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ ထဲ ဝင်နိုင်ဖို့ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ ထဲ ဝင်ခွင့်ရခဲ့လျှင်ပင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အောက်အကယ်ဒမီ  သို့သာ ဝင်ခွင့်ရလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်ဒမီမှ ထွက်လာပြီးနောက်တွင်လည်း သူတို့မှာ အဆင့်မြင့်သော အစေခံများသာ ဖြစ်နေဦးမည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲက အေးစက်သော အလင်းရောင်ကို ဖုံးကွယ်ရင်း အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။</p> <p>မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် အားလုံးကို အင်အားကြီး မိသားစုကြီးများက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံချင်သလား........ ရတယ်..... ဒါပေမဲ့ မိသားစုကြီးတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ အနည်းငယ် ခုခံချင်သည့် အရိပ်အယောင်ပြပါက..... သူတို့သည် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရပြီး သူတို့၏ တစ်မျိုးနွယ်လုံး အသတ်ခံရလိမ့်မည်။</p> <p>အင်အားကြီးသူတစ်ဦး၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ကိုယ်ပွား  ဖြစ်လျှင်ပင်စည်းကမ်းများကိုသာ ရိုသေစွာ လိုက်နာရလိမ့်မည်။</p> <p>သာမန်လူများအတွက် ထိုမိသားစုကြီးများ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>ထိုမျှမက..... သူမသည် ဝူမိသားစု ၏ “မိသားစုကျွန်” အဖြစ် မွေးဖွားလာသူ မဟုတ်ပါလား........</p> <p>ဒါက ကံကြမ္မာအရ ခက်ခဲသော လမ်းစဉ်တစ်ခုပင်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ကောင်းကင်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် လက်ထဲက လက်နက်ကို သန့်စင်အောင် သုတ်ပြီး နေရာတကျ ပြန်ထားလိုက်သည်။</p> <p>အဝေးကြီးကို တွေးနေပြီး အများကြီး စဉ်းစားနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။</p> <p>လတ်တလော ဦးစားပေးရမှာက သူမ၏ အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပြီး တစ်နှစ်အကြာ စစ်ဆေးမှုတွင် အဆင့်မြင့် အစေခံ ဖြစ်လာကာ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ သို့ ဝင်ခွင့်ရမည့် အရည်အချင်းကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် လအနည်းငယ်မှာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေခဲ့သည်။</p> <p>တစ်နေ့တွင်မူ ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် ထဲရှိ လက်နက်အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး ဆူညံစွာ တုန်ခါလျက် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်ကာ လူအများအပြားကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save