Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၂၂) မင်ယု၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ ဤပြဿနာသည် ယင်ယန်ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်နေပါက သူမနှင့် သူ စတင်ကျင့်ကြံကတည်းက ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မင်ယုသည် ဤကိစ္စကို တစ်ချိန်လုံး မျိုသိပ်ထားခဲ့ပြီး ယခုမှသာ ဖွင့်ပြောခြင်းပင်။ သူမ ဘာကြောင့် စောစောစီးစီး မပြောခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို လုံချန်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။</p> <p>​"အစတုန်းကတော့ ဒါကို ပြဿနာတစ်ခုလို့ ငါ မသတ်မှတ်ခဲ့မိလို့ပါ။ အသစ်ဝင်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ခန္ဓာကိုယ်က လက်မခံနိုင်သေးလို့ ကျင့်သားရအောင် ကြိုးစားနေရတယ်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တော်တော်လေး ကြာလာတဲ့အထိ အခြေအနေက ထူးမခြားနား ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒါဟာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အသားမကျတာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ နောက်ဆုံးမှာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် မအောင့်နိုင်တော့တဲ့အဆုံး နင့်ကို တိုင်ပင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ" မင်ယုက တည်ကြည်စွာ ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ပြဿနာက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးပုံရတယ်၊ ငါ စစ်ဆေးကြည့်ပါရစေဦး" လုံချန်းက ဆိုကာ သူမအနားသို့ သွားထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ကို ကိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ အမြုတေနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် စွမ်းအင်အသုံးပြုရ ခက်ခဲစေသည့် ချို့ယွင်းချက် ရှိ၊ မရှိ စစ်ဆေးသော်လည်း အားလုံး ပုံမှန်ပင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p>​'ရွှင်း... နင်ရော ဘယ်လိုထင်လဲ။ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ သူ့မှာ ဘာမှ မှားယွင်းနေတာ မတွေ့ဘူး' လုံချန်းက ရွှင်းကို လှမ်းမေးလိုက်၏။</p> <p>​"ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။ နင်က နင့်ရဲ့အတွေးတွေကို ငါ့ဆီကနေ ပိတ်ထားတာလေ။ နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံက မြင်ရတာတွေကို ငါ မြင်ရတာမှ မဟုတ်တာ" ရွှင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​'ဪ... တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ မေ့သွားလို့။ ကဲ... အခု ငါ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ အတွေးတွေကို နငါ ဝင်ကြည့်လို့ ရအောင် ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီ' ထိုသို့ ဆိုကာ လုံချန်းက ခွင့်ပြုလိုက်၏။</p> <p>​သူသည် ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မင်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စစ်ဆေးပြီးနောက် ရွှင်း၏ အမြင်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>​"အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ။ ချီစွမ်းအင်တွေက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လုံးဝ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေတယ်။ ပြဿနာက စွမ်းအင်ချင်း မကိုက်ညီတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်" ရွှင်းက ပြန်ပြော၏။</p> <p>​'ဒါဆိုရင် ဘာက ပြဿနာ ဖြစ်နေတာလဲ။ စွမ်းအင်ချင်း အဆင်ပြေနေရဲ့သားနဲ့ သူ ဘာလို့ အဲဒီစွမ်းအင်ကို သုံးရခက်နေတာလဲ' လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။ သူသည် မင်ယုကို ကူညီချင်သော်လည်း ဤပြဿနာကို သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရ၏။</p> <p>​ရွှင်းသည်သာ သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထျန်းရှန်နှင့်အတူ စကြဝဠာအနှံ့ ခရီးနှင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတ အလွန်ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်၏။</p> <p>​"ငါလည်း အသေအချာတော့ မပြောတတ်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်ကော ခန္ဓာကိုယ်ကကော ပြဿနာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အဲဒါ သူ့ရဲ့ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်ပဲ။ နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို သူ့ရဲ့ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်ထဲ စေလွှတ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်။ အဲဒီမှာပဲ တစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်" ရွှင်းက အကြံပေးသည်။</p> <p>​'ကောင်းပြီ... ငါ့ကို သူ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ပေးဝင်ဖို့ ပြောလိုက်မယ်'</p> <p>​"သတိထားနော်... သူ့ကို ဘာအဟန့်အတားမှ မလုပ်ဖို့ ကြိုပြောထားဦး" ရွှင်းက သတိပေးလိုက်၏။</p> <p>​လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကာ မင်ယု၏လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ကျန်သည့် မိန်းကလေးများကလည်း သူ ဘာများ ရှာတွေ့သနည်းဟု စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>​"အရာအားလုံးကတော့ ပုံမှန်ပဲ။ နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စွမ်းအင်က လုံးဝ အဆင်ပြေနေတယ်။ ပြဿနာက နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို နင့်ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုပါ။ စိတ်အေးအေးထားပြီး မစိုးရိမ်နဲ့နော်။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံ အထဲရောက်နေချိန်မှာ ဘာမှ တားဆီးပိတ်ပင်တာမျိုး မလုပ်နဲ့။ မဟုတ်ရင် နင်ရော ငါရော နှစ်ယောက်လုံး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တယ်" လုံချန်းက မင်ယုကို သေသေချာချာ မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p>​မင်ယုက ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်၏။ လုံချန်းသည် သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ ဝင်တော့မယ်နော်"</p> <p>"အဆင်သင့်ပါပဲ"</p> <p>​မင်ယု၏ ကူညီမှုကြောင့် လုံချန်းသည် သူမ၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ အလွယ်တကူပင် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လုံချန်းမှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်တရာ ဟောင်းလောင်းပြင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့သြသွားရ၏။</p> <p>​လုံချန်း၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်တွင်မူ သိုင်းဝိညာဉ်၊ တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော နှလုံးသားမိစ္ဆာ၊ အနီရောင်အမြုတေ၊ အမှောင်နှင့် ပုံရိပ်ယောင် နိယာမမျိုးစေ့နှစ်ခုနှင့် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ အပင်ငယ်လေးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မင်ယု၏ ဟင်းလင်းပြင်၌ အရာနှစ်ခုသာ ရှိသဖြင့် ပို၍ပင် ဗလာကျင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် သူမ၏ ရွှေရောင်အမြုတေ လွင့်မျောနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူမ၏ သိုင်းဝိညာဉ်က ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။</p> <p>​မင်ယု၏ ဝိညာဉ်မှာ သူမနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူရုံသာမက အလွန်တရာ ထူးခြားလှပသဖြင့် လုံချန်း ငေးမောသွားရသည်။ သူမသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစင်ကြယ်ဆုံးသော လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး လှပသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။</p> <p>​လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း မင်ယု၏ ဝိညာဉ်မှာမူ မည်သည့် လက်နက်၊ မည်သည့် ချပ်ဝတ်မှ မရှိဘဲ ရိုးရှင်းသော ဝတ်စုံဖြင့်သာ ရှိနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်တွင် လှပသော လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို လုံချန်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုလက်စွပ်မှာ အစင်ကြယ်ဆုံးသော ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး အပေါ်တွင် စာသားများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည့် စိန်တစ်ပွင့် ပါရှိသည်။ ထိုစိန်မှာ ရိုးရိုးစိန် မဟုတ်ဘဲ အထဲတွင် နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​"ငါ ဒီအကြောင်းကို ကြားဖူးသလိုပဲ... သူ့မှာ နတ်ဘုရား ဗျာဒိတ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာပဲ" ထိုလက်စွပ်ကို ကြည့်နေသော လုံချန်းကို ရွှင်းက လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"နင်က ဒီနေရာအထိ ငါနဲ့ စကားပြောလို့ ရတာလား" လုံချန်းက အံ့သြစွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>​"ဒါပေါ့... နင်က နင့်ရဲ့အတွေးတွေကို ငါ့ဆီ ဖွင့်ပေးထားတာပဲ။ ငါက နင်နဲ့ ဆက်သွယ်နေတာလေ။ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲက အခြေအနေကို ငါ ဘယ်လိုမြင်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>​"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ကဲ... ဒီ နတ်ဘုရား ဗျာဒိတ် ခန္ဓာကိုယ် အကြောင်း ထပ်ပြောပါဦး။ ဒါက သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေတာလား"</p> <p>​"ဒါက အလွန်ရှားပါးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစားတစ်ခုပဲ။ သူတို့ကို အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်သူတွေလို့ ခေါ်လို့ ရတယ်။ သူတို့က ရှေ့မှာ ဖြစ်လာမယ့် အဖြစ်အပျက်တွေကို ကြိုမြင်နိုင်စွမ်း ရှိကြတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ မပီမပြင် မြင်ရတတ်ပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူရဲ့ အဆင့်မြင့်လာတာနဲ့အမျှ မြင်ကွင်းတွေကို ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်လာတတ်ကြတယ်"</p> <p>​"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒါဆို နင် ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ ဆုံဖူးတာလား"</p> <p>​"တစ်ခါတုန်းက ဆုံဖူးတယ်၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ နင့်မေးခွန်းကို ဖြေရရင် ဒါက သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ နိမိတ်ဖတ်ခန္ဓာကိုယ်က ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်မှာ အဟန့်အတား မဖြစ်စေဘူး" ရွှင်းက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင် ဘာက ပြဿနာလဲ။ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကော၊ ရွှေရောင်အမြုတေကော ပုံမှန်ပဲ..." လုံချန်း ပြောရင်းနှင့် ရွှေရောင်အမြုတေကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်ရာတွင် စကားစ ရပ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ဟော... နင်လည်း သတိထားမိသွားပြီပေါ့။ ဟုတ်တယ်... အဲဒါကပဲ သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေတာ" ရွှင်းက ဆိုသည်။</p> <p>​"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒါဆိုရင်..." လုံချန်းမှာ သူမြင်လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် တစ်သက်တွင် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးလောက်အောင် တုန်လှုပ်ခြောက်ချားသွားတော့သည်။</p> <p>​"ဟုတ်တယ်... နင်တွေးနေတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်လဲဆိုတာကတော့..." ရွှင်းက စကားကို တစ်ဝက်နှင့် ရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save