Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၂၄) ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"နင်တို့နှစ်ယောက်ကြားက အချစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုမှာ အညစ်အကြေး တစ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ပါသွားပါစေ၊ သူ့အတွက် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ရှိလာလိမ့်မယ်။ သူ့ဘက်ကလည်း အတူတူပဲ။ နင့်ရဲ့ အမြုတေက သူ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်နေတာမို့လို့ သူ့ဘက်က ယုံကြည်မှု အားနည်းသွားရင်လည်း သူပဲ ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်" ရွှင်းက လုံချန်းကို အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဝိညာဉ်ချင်း နှီးနှောတာ ဟုတ်လား။ ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျတာ ဟုတ်လား။ ဒါတွေဖြစ်လာအောင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်၏။ "သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားနဲ့ ပုံမှန်အတိုင်း အတူနေလိုက်ရုံပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘာတွေ လုပ်ဖို့ လိုသေးလဲ"</p> <p>​"အဲဒီလိုမျိုး ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်ဆံတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားနဲ့ အတူနေလိုက်ရင် အောင်မြင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျခြင်း ဆိုတာကတော့ မတူဘူး။ အဲဒါက ဝိညာဉ်နှစ်ခုကြားက လိုက်ဖက်ညီမှုနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ယုံကြည်မှုတွေ အပေါ်မှာ မူတည်တာ" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေမှာပါ။ ငါ သူ့ကို ယုံကြည်သလို သူကလည်း ငါ့ကို ယုံကြည်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ အချစ်မှာလည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး။ နင်ပြောတဲ့ ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျတာမျိုး ငါတို့ လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်" လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"နင်တို့ရဲ့ သံယောဇဉ်အရ အဲဒီလို ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ ငါလည်း ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်ခင်က ကြိုတင်ကာကွယ်တာ အကောင်းဆုံးပဲလေ။ သူ့ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးလိုမျိုး အနူးညံ့ဆုံး ဆက်ဆံပါ။ ဒီကမ္ဘာမှာ နင်တို့နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေသလိုမျိုး၊ နင့်ရဲ့ အရာအားလုံးက သူ့အပိုင် ဖြစ်နေသလိုမျိုး ခံစားချက်သွင်းပါ။ တခြားဘာကိုမှ မတွေးပါနဲ့။ ဇနီးသည် တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတဲ့ ကမ္ဘာမှာ ပထမဆုံး ပျော်ပွဲစား ထွက်နေတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်" ရွှင်းက ထပ်လောင်း အကြံပေးသည်။</p> <p>​"ဒါမှသာ ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျမှု အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများဆုံး ရမှာ"</p> <p>​"ငါ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ နားလည်ပါပြီ။ ငါ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။ အခု သူတို့ကို အသိပေးလိုက်ဦးမယ်" လုံချန်းက ဆိုကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို မင်ယု၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပြန်လည် ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ရှက်သွေးဖြန်းကာ နီမြန်းနေသော မင်ယု၏ မျက်နှာလေးပင် ဖြစ်သည်။ လုံချန်းသည် သူမ ဘာကြောင့် ဤမျှ ရှက်နေရသနည်းဟု တွေးမိသွား၏။ သူ သူမကို ဘာလုပ်တော့မည်ဆိုသည်ကို သူမ ကြားသွား၍လော သို့မဟုတ် တခြားအကြောင်းကြောင့်လော။</p> <p>​"နင် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှက်နေရတာလဲ" လုံချန်းက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​မင်ယုသည် သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများဖြင့် လုံချန်းကို ကြည့်ကာ "ဘာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" သူမ ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။ လုံချန်း သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဝင်သွားစဉ်က သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ထူးဆန်းစွာ နိုးကြားတက်ကြွလာခဲ့သည်ကို သူမ ဖွင့်မပြောဝံ့ပေ။ လုံချန်းက သူမ၏ ရွှေရောင်အမြုတေကို ထိတွေ့လိုက်ခြင်းကြောင့် ထိုသို့ ခံစားခဲ့ရသည်ကို သူမ မသိရှိပေ။</p> <p>​"ဘယ်လိုလဲ၊ ပြဿနာကို ရှာတွေ့ပြီလား" မင်ယုက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်ရာ အခြားမိန်းကလေးများကလည်း စိတ်ဝင်တစား နားစွင့်နေကြသည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ သိပြီ။ ပြဿနာက နင့်ရဲ့ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာပဲ" လုံချန်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာလား၊ အဲဒါက ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ဘူးလား" ကျိချင်းက ဝင်မေး၏။ သူမ သိထားသလောက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတွင် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာနှင့် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝေဒနာဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုသရန် ဆေးဝါးများကို ရှာဖွေရ ခက်ခဲသော်လည်း ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုသရန်မှာမူ ထိုထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်ခဲသလို၊ ကုထုံးမရှိသော ဝေဒနာမျိုးလည်း ရှိတတ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက ကျိချင်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါက ပြဿနာကြီးတာ မှန်ပေမဲ့ ငါ မဖြေရှင်းနိုင်လောက်တဲ့ အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်ယုသာ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင် ငါ သူ့ကို ကုသပေးနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>​"ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ နင်နဲ့ ဘယ်လိုမျိုး ပူးပေါင်းရမှာလဲ" မင်ယုက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p>​"ပြဿနာက နင့်ရဲ့ ရွှေရောင်အမြုတေပဲ" လုံချန်းက ပြောလိုက်ရာ မင်ယုသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ရှိရာသို့ ငုံ့ကြည့်မိသွားသည်။ "နင့်မှာ အထူးခန္ဓာကိုယ်ရှိတာ နင် သိလား"</p> <p>​"အင်း... သိတယ်။ ငါ့မှာ နတ်ဘုရား ဗျာဒိတ် ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ အသုံးမဝင်ပါဘူး။ တစ်ခါတလေမှ ဗလာကျင်းနေတဲ့ အမြင်အာရုံလေးတွေ ပေါ်လာတတ်ရုံပဲ" မင်ယုက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"အဲဒီခန္ဓာကိုယ်က အားနည်းချက်လေးတွေ ရှိပေမဲ့ တကယ်တော့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက နင့်ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ နင့်မှာ ဒုတိယခန္ဓာကိုယ် ရှိတာကိုရော မသိဘူးလား"</p> <p>​လုံချန်းကိုယ်တိုင်ပင် သူမ၏ ဒုတိယခန္ဓာကိုယ်က ဘာအမျိုးအစားလဲဆိုသည်ကို မသိသဖြင့် သူမ သိထားမလားဟု မျှော်လင့်ကာ မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>​"ဒုတိယခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါ တကယ် ဖြစ်နိုင်လို့လား" မင်ယုမှာ မှင်သက်သွားရသည်။ "ငါ့မှာ တကယ်ပဲ နောက်ထပ် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိနေတာလား။ ဘာအမျိုးအစားလဲဆိုတာ နင် သိလား"</p> <p>​"နင်တောင် မသိဘူးဆိုတော့..." လုံချန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါလည်း အဲဒါ ဘာအမျိုးအစားလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရှိနေတာကတော့ သေချာတယ်။ နင့်ရဲ့ ဗျာဒိတ်ခန္ဓာကိုယ်က အမြုတေရဲ့ စွမ်းအားကို လျှော့ချဖို့ ကြိုးစားနေချိန်မှာ ဒုတိယခန္ဓာကိုယ်ကတော့ အမြုတေကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာအောင် လုပ်နေတယ်" ထိုသို့ ဆိုကာ ရွှင်း ရှင်းပြခဲ့သည်များကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်၏။</p> <p>​"ဒါက... တော်တော်လေး ဆိုးတာပဲ" ကျိချင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။ ကျန်သည့် မိန်းကလေးများမှာလည်း စိုးရိမ်သွားကြ၏။ "မင်ယု အဆင်ပြေပါ့မလား"</p> <p>​"အင်း... သူ အဆင်ပြေမှာပါ။ သူ့ရဲ့ အမြုတေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာဖို့အတွက် အဲဒီမှာ ပိုလျှံနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ငါ စုပ်ယူပေးဖို့ပဲ လိုတာ" လုံချန်းက ဖြေသည်။</p> <p>​"အဲဒါကို ဘယ်လို လုပ်မှာလဲ" မင်ယုက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>​လုံချန်းသည် အနည်းငယ်မျှ ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ အားလုံးရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ရှင်းပြလိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>​လုံချန်းက မရှက်သော်လည်း နားထောင်နေသော မိန်းကလေးများမှာမူ မျက်နှာလေးများ နီမြန်းကုန်ကြ၏။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့... အဲဒါက အန္တရာယ်များတယ်လေ။ နင် သေချာရဲ့လား" ကျိချင်းက အန္တရာယ်ကို သိသဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ အဆင်သင့်ပဲ" မင်ယုက မဆိုင်းမတွပင် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်၏။ သူမသည် လုံချန်းအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိသည်။ အခြားသူများအတွက် သူသည် လူသတ်သမား ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူမအတွက်မူ သူသည် မိသားစုကို အလေးထားသော အချစ်ဆုံး ခင်ပွန်းသည်ပင်။</p> <p>​လုံချန်းသည် သူမကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ "နင့်ကို ငါ ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်။ ငါ နင့်ကို ကယ်တင်မယ်။ ငါတို့ အောင်မြင်မှာပါ" ထိုသို့ ဆိုကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ညင်သာစွာ နမ်းလိုက်၏။</p> <p>​ခေတ္တမျှ နမ်းရှိုက်ပြီးနောက် သူက ခွာလိုက်သည်။ "မြွေလေး... ငါ ပြန်မလာမချင်း ဘေးကင်းဇုန်ထဲကနေ မထွက်နဲ့ဦး။ ပင်လယ်သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာ မခံချင်ဘူး။ နားလည်လား" မြွေဘုရင်ကို လှမ်းပြောလိုက်၏။</p> <p>​"မင်း ဘယ်သူ့ကို မြွေလေးလို့ ခေါ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို ဟိုကြောင်ကလေးလိုမျိုး နာမည်ဆိုးတွေ မပေးစမ်းနဲ့။ ငါက စကြဝဠာရဲ့ ဘုရင်ပဲ။ ပြီးတော့ မင်းပြောတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ ဒီကြည်လင်တဲ့ ရေပြင်ရဲ့ အဆုံးမှာ ငါ ရပ်ထားပေးမယ်" မြွေဘုရင်က အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"လိမ္မာတယ်" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မင်ယုဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်၏။ "ငါ နင့်ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ အရင်သွားနှင့်မယ်။ နင် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် ဝင်လာခဲ့တော့။ အချိန်မဆွဲကြနဲ့"</p> <p>​သူသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို မင်ယု၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တစ်ဖန် စေလွှတ်လိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>​လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် မင်ယု၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား အသွင်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်၏။</p> <p>​"အတွေ့အကြုံသစ်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားနေလား။ ဒီနေရာမှာ ခံစားချက်မှန်သမျှက အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ သူ့အပေါ် ညင်ညင်သာသာ ဆက်ဆံနော်။ ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ" ရွှင်းက သတိပေးသည်။</p> <p>​"အဲလောက်တော့ ငါ သိပါတယ်။ ငါ့မိန်းမကို ဘယ်လို ဆက်ဆံရမလဲဆိုတာ ငါ ကျွမ်းကျင်ပြီးသားပါ။ နင်လည်း မကြာခင် သိလာရမှာပါ" လုံချန်းက ရွှင်းကို စနောက်လိုက်၏။</p> <p>​"ဟွန်း..." ရွှင်းက မျက်စောင်းထိုးကာ ဘာမှပြန်မပြောတော့သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save