Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၂၅) ပထမဆုံးအကြိမ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် မင်ယုသည်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို စေလွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမသည် ကျန်ရှိနေသော မိန်းကလေးများဘက်သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>​သူမကို ကြည့်နေကြသော မိန်းကလေးများ၏ မျက်နှာထားကြောင့် မင်ယု၏ မျက်နှာလေးမှာ ရုတ်တရက် နီမြန်းသွားရ၏။</p> <p>​"သွားလေ... သူ့ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမထားနဲ့ဦး" ကျိချင်းက ပြုံးစိစိဖြင့် စနောက်လိုက်သည်။</p> <p>​"ငါတော့ နည်းနည်း မနာလိုဖြစ်မိတယ်၊ တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းမယ့်ပုံပဲ" မင်လန်က ခေါင်းကလေးငုံ့ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>​ရွှယ်နှင့် မေတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ပြုံးလျက်ရှိကြသည်။ ဤအရာမှာ မင်ယု၏ ကျန်းမာရေးအတွက်၊ သူမကို ကုသပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်ကို သူတို့ သိရှိကြသဖြင့် ဝမ်းသာနေကြခြင်း ဖြစ်၏။ မင်ယုက ဦးဆောင်သွားသည်ကို သူတို့ စိတ်မရှိကြပေ။</p> <p>​"သွားပါတော့ မမမင်ယုရယ်။ စောင့်နေတာ မကောင်းပါဘူး။ မမ မြန်မြန် နေကောင်းလေလေ၊ ပိုကောင်းလေလေပဲပေါ့" ရွှယ်က ပြုံးလျက် အားပေးလိုက်သည်။ မေကလည်း ခေါင်းညိတ်၍ ထောက်ခံ၏။</p> <p>​မင်ယုသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမသည် ဤမျှအထိ မရှက်တတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ အရင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခုန်လှုပ်နေ၏။ ဤအရာသည် လုံချန်းနှင့် သူမကြားတွင် အနူးညံ့ဆုံး၊ အနီးကပ်ဆုံးသော အချိန်ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူမက ပထမဆုံး ဖြစ်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။</p> <p>​ယခင်က အတူရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခု ဝိညာဉ်ချင်း ဆက်သွယ်ရမည့် ကိစ္စတွင်မူ မင်ယု၏ ရင်ခုန်သံမှာ နံရိုးများကို ဖောက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်နေ၏။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသော ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်နေရသည်မှာ သူမအတွက် တကယ့်ကို ခက်ခဲလှသော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။</p> <p>​ကျိချင်း ပြောခဲ့သော စကားများက သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီးနောက် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထားရစ်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>​သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ...</p> <p>​ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မင်ယုသည် ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် ဤမျှအထိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ အကြည့်တို့သည် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော လုံချန်းထံသို့ ကျရောက်သွား၏။ လုံချန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ တောက်ပနေသော အနီရောင် အရှိန်အဝါများက သူ့ကို ပိုမိုဆွဲဆောင်မှု ရှိစေနေသည်။</p> <p>​မင်ယုသည် လုံချန်း၏ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ငေးမောကြည့်မိသွား၏။ သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော ပခုံးများ၊ လည်ပင်းမှ ပေါ်လွင်နေသော ညှပ်ရိုးများနှင့် ခန့်ညားသော မျက်နှာတို့ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ရင်ခုန်သံမှာ တစ်ချက်မျှ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် လုံချန်း၏ မျက်ဝန်းများဆီသို့ အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်မိသည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အမြဲရှိနေတတ်သော ပြတ်သားမှုနှင့် ယုံကြည်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်ခုခု ထူးခြားနေ၏။ သူ၏ မျက်မှောင်ကလေး ကြုတ်နေသည်မှာ... သူ... စိုးရိမ်နေသည်လောဟု မင်ယုက တွေးမိသွားသည်။</p> <p>​လုံချန်းကလည်း စောင့်ဆိုင်းနေရင်း စိတ်ပူနေမိ၏။ အကယ်၍ သူသာ မှန်ကန်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူမ၏ အမြုတေသာ ထိခိုက်သွားခဲ့လျှင် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ထက် သူမအတွက် ပို၍ စိုးရိမ်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။ လုံချန်းက သူမအပေါ် ဤမျှအထိ ဂရုစိုက်သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ မင်ယု၏ စိတ်ထဲတွင် ကြည်နူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရ၏။</p> <p>​နှင်းဆီပွင့်ချပ်ကဲ့သို့ လှပသော သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သန်းသွားကာ တုန်ရင်နေသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လုံချန်းရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းမှာ သူမ၏ ရင်ခုန်သံက ပိုမိုမြန်ဆန်လာ၏။</p> <p>​သူမ လုံချန်းနှင့် နှစ်လှမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လုံချန်းက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်သည့် ခဏမှာပင် လုံချန်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှု အားလုံးသည် လေထဲသို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ မင်ယု၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများက လုံချန်းကို ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားစေ၏။</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြုံးယောင်သန်းသွားကြသည်။ သူတို့၏ အပြုအမူများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြောချင်း ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေ၏။ မင်ယုသည် လုံချန်း၏ အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ ပို၍ပင် နီမြန်းသွားကာ အကြည့်ကို အမြန်ပင် လွှဲဖယ်လိုက်မိသည်။</p> <p>​လုံချန်းကမူ မင်ယု၏ ရှက်စနိုးနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ကာ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မလွှတ်ချင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ သူမ၏ ပါးပြင်လေးကို ထိတွေ့လိုက်၏။</p> <p>​နွေးထွေးနေသော ပါးပြင်ပေါ်သို့ အေးမြသော လက်တစ်ဖက် ကျရောက်လာသောအခါ မင်ယုမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ရှိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လုံချန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လုံချန်း၏ နှုတ်ခမ်းများက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ကြိုတင်အသိပေးခြင်းမရှိဘဲ ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p>​မင်ယုမှာ အံ့သြသွားသဖြင့် မျက်ဝန်းများ ကျယ်သွားသော်လည်း လုံချန်းက အနမ်းကို ပိုမိုလေးနက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သောအခါ သူမသည် မျက်လုံးများအား အလိုအလျောက် မှိတ်ထားလိုက်မိသည်။ ထိုအနမ်းမှာ ညင်သာလှပပြီး လုံချန်းက သူမကို မည်မျှအထိ တန်ဖိုးထားကြောင်း ပြသနေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။</p> <p>​သူမ၏ ချိုမြိန်သော နှုတ်ခမ်းရနံ့ကြောင့် လုံချန်းမှာ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ အနမ်းများမှာလည်း အရင်ကထက် ပိုမို ပြင်းပြလာတော့သည်။ သူသည် ဤအနမ်းတစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ အချစ်အားလုံးကို သူမ သိရှိစေရန် သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။ မင်ယုမှာလည်း လုံချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် အရည်ပျော်ကျမတတ် ဖြစ်နေရပြီး သူ၏ သန်မာသော လက်မောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။</p> <p>​လုံချန်းသည် သူမ၏ ဝတ်စုံမှ ဖဲကြိုးများကို ညင်သာစွာ ဖြည်ချလိုက်ရင်း အနမ်းကို မပျက်စေဘဲ သူမ၏ နူးညံ့သောအသားအရေကို စတင်ထိတွေ့လိုက်သည်။ မင်ယုမှာ သူ၏ ထိတွေ့မှုအောက်တွင် တုန်ရီနေပြီး လုံချန်း၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားမိ၏။</p> <p>​ခေတ္တအကြာတွင် လုံချန်းသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ခွာလိုက်သော်လည်း မင်ယုကမူ မသိစိတ်ဖြင့် လုံချန်းကို ပြန်လည် ဆွဲဖက်ထားမိသည်။ လုံချန်းက သူမ၏ ပါးပြင်လေးကို ကိုင်ကာ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် အချစ်နှင့် ဂရုစိုက်မှုများက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>​မင်ယု၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တုန်ရီနေသော အသံကလေးဖြင့် စကားလေးတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>​"ငါ... နင့်ကို... ချစ်တယ်..."</p> <p>​လုံချန်း၏ နှလုံးသားမှာ လှိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာကာ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့်ပင် အဖြေပြန်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်ချင်း တစ်ထပ်တည်းကျခြင်းကို မစတင်ရသေးသော်လည်း မင်ယု၏ ရွှေရောင်အမြုတေမှ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များသည် လုံချန်း၏ အနီရောင်အမြုတေအတွင်းသို့ စတင်စီးဝင်ကာ စုပ်ယူခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save