Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၂၉) ကျရှုံးခြင်းလား၊ အောင်မြင်ခြင်းလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဓားပေါ်တွင် ရပ်လျက် အိမ်မက်ကုန်းမြေကြီးဆီသို့ ပျံသန်းရင်း ထိုနေရာတွင် မည်သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားမှုများကို မြင်တွေ့ရမည်နည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>​ထိုကုန်းမြေကြီးမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှ၏။ ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ပင်လယ်ပြင်နှင့် ခြားနားထားသော ရွှေရောင်စွမ်းအင် အကာအကွယ်ကြီး တစ်ခုကလည်း ဝန်းရံထားသည်။</p> <p>​လုံချန်း တွေ့ရှိသလောက် ထိုအတားအဆီး၏ တစ်ခုတည်းသော အပေါက်မှာ သင်္ဘောများ ဆိုက်ကပ်ထားသည့် တရားဝင် ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် ထိုနေရာမှာ ဖြတ်ကျော်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လျှင်ပင် ထိုနေရာ၌ ကျင့်ကြံသူများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဝင်ရောက်လာသူတိုင်းကို တင်းကျပ်စွာ စစ်ဆေးနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p>​လုံချန်းအနေဖြင့် ပြဿနာမတက်ချင်ပါက ထိုတရားဝင် ဝင်ပေါက်မှ သွား၍မရနိုင်ပေ။</p> <p>​"ဒီအတားအဆီးက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်ပုံရတယ်။ အောက်ဘုံက ကုန်းမြေတစ်ခုအတွက်တော့ မဆိုးဘူးလို့ ပြောရမယ်" ရွှင်းက လုံချန်းအနားတွင် ပေါ်လာပြီး အတားအဆီးကို စူးစမ်းရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"အစွမ်းထက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ့အတွက်တော့ ဒါဟာ အသုံးမဝင်တဲ့ အားနည်းချက်ကြီး တစ်ခုပဲ" လုံချန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ တရားဝင် ဝင်ပေါက်နှင့် ဝေးရာအရပ်သို့ ပျံသန်းရင်း အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>​"ဘာအားနည်းချက်မလို့လဲ" ရွှင်းက မေးသည်။</p> <p>​"အားနည်းချက်က သူက တစ်ပိုင်းတစ်စ မြင်သာမှု ရှိနေတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို တားဆီးဖို့ ဒီအတားအဆီးတွေက မစွမ်းဘူးဆိုတာ နင်သိသားပဲ။ ဟိုရှေးဟောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတုန်းကတောင် ငါ့ရဲ့ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို လမ်းခုလတ်မှာပဲ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒီအတားအဆီးက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ငါ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တည်နေရာရွှေ့လိုက်ရုံနဲ့ ငါ အထဲရောက်သွားမှာပဲ" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။</p> <p>​"ကိုယ့်အစွမ်းကိုယ် သိတာ ကောင်းပေမဲ့ အလွန်အကျွံ ယုံကြည်မှုလွန်ကဲတာမျိုးတော့ မဖြစ်စေနဲ့ဦး။ တစ်ခါတလေမှာ မထင်မှတ်တာတွေ ဖြစ်လာတတ်တယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ နင့်အနေနဲ့ စဉ်းစားလို့တောင် မမီတဲ့ ထူးဆန်းနက်နဲတဲ့ အတားအဆီးတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကိုပဲ အမြဲအားကိုးနေရင် တစ်နေ့နေ့မှာ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်" ရွှင်းက သက်ပြင်းချကာ သတိပေးလိုက်၏။</p> <p>​"ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက အင်မော်တယ်ဘုံ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီလိုမျိုး အတားအဆီးတွေ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမဆိုတာ ဒီဘုံမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလိုပဲ။ ဒါက လူမသတ်ဘဲနဲ့ ခိုးဝင်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးနဲ့ အန္တရာယ်အနည်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"</p> <p>​"အန္တရာယ်ရှိတာကတော့ အမှန်ပဲ။ ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ပင်မဝင်ပေါက်ကနေ တိုးဝင်တာထက်စာရင်တော့ ဒီနည်းလမ်းက ပိုကောင်းတာပေါ့" ရွှင်းက ဆိုရင်း "ဒါပေမဲ့ အောက်ဘုံမှာ ငါ့သခင်ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေတောင် ရှိနိုင်သေးရင် အဲဒီလို အတားအဆီးမျိုးလည်း ရှိနိုင်တာပဲလေ" သူမက ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>​"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါပြောသလိုပဲ... ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲလို့ လုပ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အငြိမ်းချမ်းဆုံး နည်းလမ်းမို့လို့ လုပ်တာ။ ငါက ငြိမ်းချမ်းရေးကို မြတ်နိုးတယ်ဆိုတာ နင်လည်း သိသားပဲ" လုံချန်းက အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​"ဒီစကားကို မျက်နှာသေနဲ့ ပြောနိုင်တာကိုပဲ ငါ အံ့သြမိတယ်" ရွှင်းက မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>​လုံချန်းသည် တရားဝင် ဝင်ပေါက်နှင့် ကီလိုမီတာ သုံးထောင်ခန့် ဝေးသော ကမ်းခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေ့တွင် တစ်ပိုင်းတစ်စ မြင်နေရသော အတားအဆီးကြီးရှိပြီး တစ်ဖက်တွင်မူ လူသူကင်းမဲ့သော လွင်တီးခေါင်မြေပြင်ကို မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p>​"ဒီနေရာက ဘေးကင်းမယ်ထင်တယ်။ တစ်ဖက်မှာ ကင်းစောင့်တွေလည်း မရှိဘူး။ သူတို့က အတားအဆီးရဲ့ လုံခြုံရေးကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားပုံရတယ်"</p> <p>​သူသည် အတားအဆီး၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်မနေတော့ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။ လုံချန်း၏ မျက်ဝန်းအရောင်မှာ ကြယ်တာရာဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေတ္တမျှ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်လာကာ လုံချန်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p>​နောက်တစ်ခဏတွင်မူ လုံချန်းသည် အတားအဆီး၏ တစ်ဖက်ခြမ်း ကုန်းမြေပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အရမ်းလွယ်တာပဲ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​"နင့်အနေနဲ့ အဖမ်းမခံရဘဲ ကုန်းမြေထဲကို ဝင်နိုင်သွားပြီဆိုတော့ စိတ်ပူစရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။ အခုကစပြီး သတိထားပြီး ရှေ့ဆက်ရုံပဲ။ ဘာမှ ဆိုးတာတွေ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး" ရွှင်းက ချီးကျူးဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>​လုံချန်းကမူ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချမိသွားသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် မျက်နှာအုပ်မိမတတ် ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>​"နင် အဲဒီလို ပြောလိုက်မှပဲ... ငါ့ခေါင်းပေါ်မှာ အချက်ပြ အလံနီ တစ်ခု ထောင်သွားသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရပြီ" လုံချန်းက ရွှင်းကို ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ဓားကို ပြန်ထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>​လုံချန်း ရောက်ရှိနေသော ကုန်းမြေမှာ အိမ်မက်ကုန်းမြေဟု ခေါ်တွင်သည်။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရန်နှင့် ထွက်ရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ တရားဝင် ဝင်ပေါက်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုဝင်ပေါက်တွင် အားအနည်းဆုံး ကင်းစောင့်မှာပင် ကောင်းကင်အဆင့်ရှိပြီး အင်အားကြီး ကျင့်ကြံသူများစွာ စောင့်ကြပ်နေကြသည်။</p> <p>​ဝင်ပေါက်အနားတွင် အသက် ၅၀ ကျော်ခန့်ရှိသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းအချို့ကို စစ်ဆေးနေ၏။ ထိုစဉ် လူတစ်ဦးမှာ သူရှိရာသို့ အသည်းအသန် ပျံသန်းလာသည်။</p> <p>​ရောက်ရှိလာသူမှာ အသက် ၃၀ ကျော်ခန့် ဆံပင်ငွေရောင်နှင့် လှပသော မျက်ဝန်းပြာများရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း အဘိုးအိုနှင့် ဝတ်စုံချင်း ဆင်တူသော်လည်း အဘိုးအို၏ ဝတ်စုံတွင် ကြယ် ၃ ပွင့်ပါရှိပြီး သူ၏ ဝတ်စုံတွင်မူ ကြယ် ၂ ပွင့်သာ ပါရှိ၏။</p> <p>​"သခင်ကြီး ဝူယ" ထိုငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက အဘိုးအိုရှေ့တွင် ဆင်းသက်ကာ ခေါ်လိုက်သည်။ ဤအဘိုးအိုမှာ ဤနေရာတွင် အာဏာအရှိဆုံးသူဖြစ်ပြီး လျန်ဝူယဟု ခေါ်တွင်သည်။</p> <p>​"ကူချင်လား၊ မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား" ဝူယက တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အသံမှာ အစွမ်းထက်လှ၏။</p> <p>​"ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ။ အဲဒါကို အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားဖို့ လာခဲ့တာပါ" ကူချင်က ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ငါ့ဆီကို အသည်းအသန် လာပြောရလောက်အောင် ဘာတွေများ အရေးကြီးနေလို့လဲ"</p> <p>​"ဝင်္ကပါ နိုးကြားလာပါတယ်။ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲနဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက် ကျွန်တော်တို့ ကုန်းမြေထဲကို ဝင်ရောက်လာပါတယ်" ကူချင်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဖြေလိုက်၏။</p> <p>​"ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ဝင်လာတယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆို တစ်ယောက်ယောက်က စစ်ဆေးမှုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ဝင်လာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားနည်းလမ်း သုံးတာလား" ဝူယက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​အိမ်မက်ကုန်းမြေတွင် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းရှိသည်။ အခြားကုန်းမြေမှ လာသူတိုင်းသည် ဝင်ကြေးပေးဆောင်ရသလို သွေးတစ်စက်ပေးကာ မှတ်ပုံတင်ရသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ တရားဝင် နေထိုင်ခွင့်လက်မှတ် ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်း မည်သူမျှ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>​လုံချန်းကမူ သူ ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်မှာမူ ထိုကုန်းမြေ၏ အတားအဆီးအတွင်း၌ ခွင့်ပြုချက်မရှိသူများ ဝင်ရောက်လာပါက အချက်ပေးသည့် ဝင်္ကပါများ ခင်းကျင်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ လုံချန်း အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ မြေပြင်ပေါ် ခြေချလိုက်သည်နှင့် ထိုဝင်္ကပါက နိုးကြားသွားပြီး ကင်းစောင့်များကို အချက်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို မင်း သိလား" ဝူယက ကူချင်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save