Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၇၄)</h2> <h2 style="text-align:center">အထူးပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ တာအိုဟောပြောကြားမှု</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>ထိုအဘိုးအိုမှာ ရိုးရှင်းသော တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပိန်ပါးသော မျက်နှာရှိသော်လည်း ထက်ရှတောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိကာ တစ်ဖက်လူကို ခန့်ညားထိတ်လန့်စေသော <strong>အရှိန်အဝါ </strong>ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ တာအိုဘွဲ့ကတော့ <strong>ရွှမ်ဝေ </strong>ပဲ.....ကျင့်ကြံခြင်းအနေနဲ့ <strong>နက်နဲသောဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအဆင့် </strong>မှာ ရှိတယ်” ဟု အဘိုးအိုက သူ၏ ဆံပင်ဖြူမုတ်ဆိတ်ဖြူများကို သပ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါဟာ ကောင်းကင်တာအို အောက်အကယ်ဒမီမှာ နည်းပြအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့တာ အခုဆိုရင် တစ်ထောင်သုံးရာခြောက်ဆယ့်ရှစ် နှစ် ရှိပါပြီ........”</p> <p>ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တာအိုဟောပြောဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ထောင်သုံးရာခြောက်ဆယ့်ရှစ် နှစ်........</p> <p>ရောက်ရှိနေသော <strong>ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူများ</strong>မှာ နည်းပြရွှမ်ဝေကို ကြည်ညိုရုံတင်မကဘဲ အလွန်အမင်း အားကျစိတ်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>နက်နဲသောဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိသော ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးက သူတို့ကဲ့သို့ အခြေခံအဆင့်သာရှိသော ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တာအိုဟောပြောပေးခြင်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူစရာပင်။</p> <p>“ဒီနေ့တော့ ငါက မင်းတို့ကို ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုအကြောင်း ရှင်းပြပေးသွားမယ်........”</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေ၏ အသံမှာ ထူးခြားသော စည်းချက်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး တာအို၏ နက်နဲသော အမှန်တရားများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>“ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ ဘာလဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို <strong>စုစည်းခြင်း </strong>ဖြစ်ပြီး ဒါဟာ ဘဝရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ........”</p> <p>သူ၏အသံမှာ တစ်ခါတစ်ရံ မြင့်သွားလိုက်၊ နိမ့်သွားလိုက်နှင့် စကားလုံးတိုင်းမှာ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်ခတ်စေသည်။</p> <p>“ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ဟာ ရှည်လျားပြီး အကန့်အသတ်မရှိဘူး။ ရွှေအမြုတေဆိုတာ သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်စာပဲ ရှိတယ်....... မင်းတို့အားလုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုပေမဲ့ ဒါဟာ တံခါးဝကို ခုမှ စပြီး မြင်ရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်........”</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေ၏ အသံမှာ သတိပေးချက်များ ပါဝင်လာသည် “ရွှေအမြုတေဆိုတာ အုတ်မြစ်နဲ့ တူတယ်။ အုတ်မြစ်ခိုင်မာမှသာ မြင့်မားတဲ့ အဆောက်အဦကို ဆောက်လို့ရမယ်။ နက်နဲသောဝိညာဉ်ဆိုတာ ရွှေအမြုတေရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်ပြီး <strong>ဝိညာဉ် </strong>ရဲ့ အဆင့်မြင့် တိုးတက်မှုပဲ........”</p> <p>“ရွှေအမြုတေက အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို စုစည်းပေးပြီး နက်နဲသောဝိညာဉ်ကတော့ စစ်မှန်တဲ့ မိမိကိုယ်ကိုယ်ဖြစ်တည်မှု ရရှိဖို့ <strong>မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်စွမ်းအင် </strong>နဲ့ ပေါင်းစပ်ရတာဖြစ်တယ်........”</p> <p>တာအိုဟောပြောဆောင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး တပည့်အားလုံးမှာ နည်းပြရွှမ်ဝေ၏ တာအိုထဲတွင် နစ်ဝင်နေကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင်။ နည်းပြ၏ စကားလုံးတိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသော လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများ ပါဝင်နေသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။</p> <p>လက်ကြီးတစ်ခုက သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှ မြူခိုးများကို ဖယ်ရှားပေးလိုက်သကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>တာအိုဟောပြောကြားမှု ပြီးဆုံးသောအခါ မေးခွန်းများ မေးမြန်းသည့် အချိန်ရောက်လာသည်။ တပည့်တစ်ဦးက ရဲဝံ့စွာ မေးလိုက်သည်</p> <p>“နည်းပြခင်ဗျာ... မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူနဲ့ သာမန်ကျင့်ကြံသူတို့ရဲ့ ခြားနားချက်က ဘာလဲဆိုတာ သိပါရစေ........”</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေသည် ထိုတပည့်ကို နက်နဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“တာအိုလမ်းစဉ်အားလုံးက အဆုံးသတ်မှာ တစ်နေရာတည်းကိုပဲ ဦးတည်နေတာပါ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ ယုတ်မာခြင်း၊ ကောင်းခြင်းနဲ့ ဆိုးခြင်းဆိုတာ အပြင်ပန်း အသွင်သဏ္ဌာန်တွေပါပဲ........”</p> <p>“မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဟာ <strong>မိစ္ဆာစွမ်းအင် </strong>တွေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူကြလို့ သာမန်လူတွေနဲ့ ကွဲပြားနေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ သူတို့အားလုံးက ပန်းတိုင်တစ်ခုတည်းကိုပဲ သွားနေကြတာ........ အလင်းနဲ့အမှောင် ဟာ အတူယှဉ်တွဲနေသလိုပဲ၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနဲ့ ဆိုးယုတ်ခြင်းဟာလည်း ဒွန်တွဲနေတာပဲ........”</p> <p>“အဓိကကတော့  ဘာကို ကျင့်ကြံသလဲ၊ ဘာကို ရှာဖွေသလဲ ဆိုတာပဲ။ မင်းရှာဖွေတဲ့အရာက မင်းရဲ့ တာအိုပဲ........”</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေ၏ အကြည့်မှာ လူတိုင်းကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးခွန်းမေးသော တပည့်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ မှတ်ထားရမှာက တာအိုဆိုတာ မင်းတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာပဲ ရှိတာ၊ အပြင်မှာ ရှိတာမဟုတ်ဘူး........”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် အမှောင်ထဲတွင် လမ်းပျောက်နေရာမှ အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ စိတ်ထဲတွင် ကြည်လင်သွားသည်။</p> <p>သူမ သွားမည့် လမ်းစဉ်အပေါ် ထားရှိသော သန္နိဋ္ဌာန်မှာ ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။</p> <p>သူမ တစ်ဦးတည်းသာမက အခြားသော တပည့်များစွာမှာလည်း ဤနက်နဲသော တာအိုတော်မှ အသိအမြင်များ ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p>အချို့မှာ နေရာ၌ပင် <strong>ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း </strong> ကို ခံစားရပြီး အရှိန်အဝါများ တိုးတက်လာကာ ရွှေအမြုတေ ဒုတိယအလွှာသို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားကြသဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အံ့သြသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ကဲ... ဒီနေ့အတွက် တာအိုဟောပြောတာကို ဒီမှာပဲ ရပ်နားမယ်........”</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေ၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာရာ ဆူညံနေသော ခန်းမမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>“နောက်ထပ်တော့ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို လမ်းညွှန်ပြသပေးမယ်........”</p> <p>၎င်းကို ကြားရသောအခါ တပည့်အားလုံးမှာ ထရပ်လိုက်ကြပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ ခြေတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် နည်းပြရွှမ်ဝေက လက်ကို မြှောက်ကာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများ တိုးဝင်လာပြီး လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဝေဝါးသွားပြီးနောက် ခုခံ၍မရသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့ကို ဝန်းရံသွားကာ တာအိုဟောပြောဆောင်မှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>မျက်စိပြန်မြင်လာသောအခါ သူတို့မှာ ကျယ်ဝန်းသော ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြင့်မားသော ကျောက်နံရံကြီးများရှိပြီး မြေပြင်မှာ ကျောက်ပြားများ ခင်းထားသည်။</p> <p>ဤနေရာမှာ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ၏ <strong>ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်း</strong> ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒါ... ဒါက ဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအတတ်ပဲ........” တစ်စုံတစ်ဦးက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ကို တာအိုဟောပြောဆောင်ကနေ ဒီကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရွှေ့ပေးနိုင်တာ... နည်းပြရွှမ်ဝေရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို မှန်းဆလို့ မရနိုင်ဘူး........”</p> <p>“ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ပညာရှင်ကြီးဆိုတော့လည်း... ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ........”</p> <p>တပည့်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး မုန့်ဝမ်မှာလည်း ဤဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းအတတ်ကြောင့် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ အံ့သြသံများကို နည်းပြရွှမ်ဝေက ပြုံးလျက်သာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>“ကဲ... အံ့သြမနေကြနဲ့တော့။ အခု မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်စဉ်တွေကို ထုတ်ပြကြ၊ မင်းတို့ ဘယ်လောက်အထိ လေ့ကျင့်ထားသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်........” နည်းပြရွှမ်ဝေက လက်မြှောက်ကာ တပည့်များကို ရှေ့သို့လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ပထမဆုံး တပည့်တစ်ဦးက စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှေ့သို့ လှမ်းလာသည်။ သူသည် လက်ကွက်များဖော်ကာ ဂါထာများ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ပူပြင်းသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်သည့် မီးနဂါးတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းဟောပြောက်ကာ ပျံတက်သွားသည်။</p> <p>နဂါး၏ အကြေးခွံများမှာ အသက်ဝင်နေပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုမှာပင် လိမ်တွန့်သွားသည်။</p> <p>ထိုတပည့်မှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွသော မျက်နှာရှိနေသော်လည်း နည်းပြရွှမ်ဝေကမူ အေးစက်စွာ ကြည့်ပြီးမှ ပြောလိုက်လေသည်.... “အပေါ်ယံ ကြည့်ကောင်းရုံပဲ ရှိတယ်၊ လက်တွေ့မှာတော့ ဘာမှ သုံးစားမရဘူး။ မီးတောက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသုံးပြုပုံကလည်း အလွန် ကြမ်းတမ်းလွန်းတယ်........”</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ ထိုတပည့်မှာ မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်ထပ် တပည့်အနည်းငယ်ကလည်း ရှေ့သို့လာကာ ထက်ရှသော ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ဓားသိုင်းကို ပြသကြသည်၊ အချို့က မြေဓာတ်ကျင့်စဉ်များကို အသုံးပြုကာ ခိုင်မာသော ခုခံမှုကို ပြသကြပြီး အချို့မှာမူ ရေဓာတ်ကျင့်စဉ်များဖြင့် နဂါးများအသွင် ဖန်တီးကာ ဟိန်းဟောက်စေသည်။</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေမှာ တစ်ဦးချင်းစီကို ဝေဖန်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ ဝေဖန်မှုများမှာ ထိရောက်ပြီး ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပြနိုင်သဖြင့် တပည့်များအတွက် များစွာ အကျိုးရှိလှသည်။ အချို့မှာ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် ဉာဏ်ပွင့်သွားကြသလို၊ အချို့မှာမူ ဝေဖန်မှုကြောင့် ရှက်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ်၏ အလှည့် ရောက်လာသည်။</p> <p>သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ <strong>သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အတတ် </strong>ကို အားကုန် သုံး၍ ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်မှ ပေါ်ထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်မည့်အလား ဟိန်းဟောပြောက်နေတော့သည်။</p> <p>သွေးပင်လယ်အတွင်းတွင် အရိုးဖြူကြီးများ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး သွေးပျက်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ပြင်းထန်သော သွေးနံ့များကြောင့် လူတိုင်းမှာ ငရဲခန်းသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>နည်းပြရွှမ်ဝေပင် မုန့်ဝမ်ကို ထပ်မံ၍ သေချာ ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဤပုံရိပ်ယောင်အတတ်၏ အစွမ်းမှာ အလွန်မကြီးမားသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်အတတ်အပေါ် နားလည်မှုနှင့် အသုံးပြုပုံမှာ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။</p> <p>သူ ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ပုံရိပ်ယောင် တာအိုမှာ မင်းရဲ့ ပါရမီက ကောင်းပါတယ်။ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေကလည်း ကောင်းတယ်။ ဒီ သွေးပင်လယ် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်က ဖျက်ဆီးအား မကြီးမားပေမဲ့ ရန်သူရဲ့ စိတ်ကို နှောင့်ယှက်ဖို့အတွက်တော့ အလွန် ထိရောက်တယ်........”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ မင်း သင်ယူထားတဲ့ ကျင့်စဉ်က သာမန်အဆင့်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အကယ်၍ ပုံရိပ်ယောင် တာအိုမှာ အောင်မြင်မှု ရချင်တယ်ဆိုရင် ပိုပြီး လက်ရာမြောက်တဲ့ ပညာရပ်တွေကို သင်ယူဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်........”</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း နည်းပြရွှမ်ဝေ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်အပေါ် ကျရောက်လာပြီး ချီးကျူးလိုဟန်ဖြင့် “စာကြည့်ဆောင်မှာရှိတဲ့ အကောင်းဆုံး ပုံရိပ်ယောင်အတတ် ဖြစ်တဲ့ <strong>'</strong><strong>မြူခိုးပုံရိပ်ယောင် </strong>ကို သင်ယူဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည် “လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နည်းပြရှင့်........”</p> <p>သူမသည် 'မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်' ဆိုသည့် အမည်ကို စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခဲ့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်ပြီးနောက် အခြားကျောင်းသားများလည်း ရှေ့သို့လာကာ သူတို့၏ အစွမ်းများကို ပြသ၍ လမ်းညွှန်မှု ခံယူကြသည်။</p> <p>အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါမှ နည်းပြရွှမ်ဝေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီနေ့အတွက် ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်တာကို ဒီမှာပဲ ရပ်နားမယ်။ မင်းတို့ ပြန်သွားရင် ဒီနေ့ သင်ယူခဲ့တာတွေကို သေချာ လေ့ကျင့်ပြီး ကိုယ့်အတတ်ပညာအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားကြ........”</p> <p>“နောက်တစ်လမှာ နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ငါ ပို့ချပေးမယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ငါ မြင်ချင်တယ်........”</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save