Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၇၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>သူနှင့် အနီးဆုံးရှိ ဆိုင်အကူတစ်ဦးမှာ ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး မီနူးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>"လေးစားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်... ဘာများ သုံးဆောင်ချင်ပါသလဲခင်ဗျာ"</p> <p>"အရည်အသွေးမြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲအသားက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်တုံးပဲ ကျသင့်မှာပါ..........</p> <p>ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ အထူးဝိညာဉ်ဝိုင်ကတော့ တစ်ခွက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းပါပဲခင်ဗျာ.........."</p> <p>ထိုကျောင်းသားမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အထူးဝိညာဉ်ဝိုင် တစ်ခွက်ကိုသာ မှာယူလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ မရှိသဖြင့် ချွေတာရန် လိုအပ်သောကြောင့် အဖျော်ယမကာ အနည်းငယ်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ကျသင့်ပါမယ်ခင်ဗျာ" ဆိုင်အကူက ဝင်းပသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အစိမ်းရောင်ဝတ် ကျောင်းသားမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ရက်ရက်ရောရော ပေးလိုက်သည်။</p> <p> မကြာမီမှာပင် ဆိုင်အကူသည် ဝိညာဉ်ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ယူဆောင်လာပြီး ကျောင်းသားရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် တည်ခင်းပေးလိုက်ကာ လက်ရာမြောက်သော လက်ဖက်ရည်သောက် အဆာပြေမုန့် တစ်ပန်းကန်ကိုလည်း တည်ခင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က ဒီနေ့မှ အသစ်ဖွင့်တာမို့လို့ ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ ဧည့်သည်တိုင်း ဘယ်လောက်ပဲ သုံးဆောင်သုံးဆောင် လက်ဖက်ရည်သောက် အဆာပြေမုန့် တစ်ပန်းကန် လက်ဆောင်ပေးနေပါတယ်ခင်ဗျာ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီမုန့်တွေကို ဆိုင်ထဲမှာပဲ သုံးဆောင်ရမှာဖြစ်ပြီး အပြင်ကိုတော့ ပါဆယ်ထုပ်သွားလို့ မရပါဘူး"</p> <p>ဝိညာဉ်ဝိုင်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်း သုံးရတာကို အလကားမုန့်ပါ ရတာလား။ အပြင်ကို ပါဆယ်ထုပ်သွားလို့ မရခြင်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ.......</p> <p> သူ ဤနေရာ၌ပင် ကုန်အောင် စားနိုင်ပါသည်။</p> <p>အစိမ်းရောင်ဝတ် ကျောင်းသားမှာ ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မုန့်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် ဝိညာဉ်ဝိုင်ကို မြှောက်ကာ အနည်းငယ် ငုံ့သောက်လိုက်ရာ မွှေးပျံ့သော ရနံ့မှာ ပါးစပ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>မုန့်မှာ နူးညံ့ပြီး အရသာရှိလှသည်၊ ဝိုင်မှာလည်း ချိုမြိန်ကာ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အစားအစာများ လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် အစာအိမ်ထဲသို့ စီးဆင်းသွားသောအခါ သူသည် လန်းဆန်းသွားပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းတဲ့ဝိုင်.......... တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ဝိုင်ပဲ.......... ဒီဝိုင်က အရသာရှိရုံတင်မကဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေလည်း ပြည့်နေတာပဲ။ တကယ့်ကို စိတ်ကို လန်းဆန်းစေတယ်.........." ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် နောက်ထပ် မုန့်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ အရသာခံ၍ စားသောက်နေတော့သည်။</p> <p>မုန့်နှင့် ဝိုင်ကို သုံးဆောင်ပြီးနောက် ထိုကျောင်းသားမှာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ဆိုင်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>ကျောင်းသား ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ဆိုင်အကူ ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို လေ့ကျင့်ရင်းနှင့် ငွေရှာရန် နည်းလမ်းတစ်ခု တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံပင်လယ်ထဲတွင် ကျောင်းသားများ စကားပြောရယ်မောနေခြင်း၊ ဝိုင်သောက်ခြင်းနှင့် အနားယူနေကြခြင်းများကို စတင်ပုံဖော်လိုက်သည်။</p> <p>မူလက တိတ်ဆိတ်နေသော စားသောက်ဆိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p>လူများဖြင့် စည်ကားလာပြီး လေထဲတွင် ဝိုင်ရနံ့များမှာ အစစ်ထက်ပင် ပို၍ အစစ်တူနေတော့သည်။ စားသောက်ဆိုင်မှ ဆူညံသံများမှာ အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p>အဝေးမှ ကျောင်းသားအချို့မှာ ထိုအသံများကို ကြားရသောအခါ အသစ်ပေါ်လာသော စားသောက်ဆိုင်အကြောင်းကို စိတ်ဝင်တစား ဆွေးနွေးရင်း လှမ်းကြည့်ကြသည်။</p> <p> ငွေကြေးတတ်နိုင်သော ကျောင်းသားအချို့မှာမူ စပ်စုလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆိုင်ထဲသို့ လှမ်းဝင်လာကြသည်။</p> <p>"အထူးဝိညာဉ်ဝိုင်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းလား။ မြည်းကြည့်ဖို့ ငါ့ကို တစ်ခွက်ပေးဦး"</p> <p>"စားပွဲထိုး... အထူးဝိညာဉ်ဝိုင်အပြင် ဝိညာဉ်သစ်သီး တစ်ပန်းကန်ပါ ယူခဲ့ဦး.........."</p> <p>ဆိုင်သို့ လာရောက်သုံးဆောင်သော ကျောင်းသားများမှာ သူတို့အတွက် အလွန်တန်သည်ဟု ခံစားကြရသည်။</p> <p>တစ်ခွက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းဖြင့် ဝိညာဉ်ဝိုင် သောက်ရရုံတင်မကဘဲ ဆိုင်မှ လက်ဆောင်ပေးသော မုန့်များကိုလည်း သုံးဆောင်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤမျှ ရက်ရောသော ဆိုင်မျိုးမှာ အမှန်တကယ် ရှားပါးလှသည်။</p> <p>ဆိုင်မှ မထွက်ခွာမီ သူတို့သည် အချိန်ရလျှင် ဤနေရာသို့ ထပ်မံလာရန်ပင် ချိန်းဆိုသွားကြသေးသည်။</p> <p>သောက်စားနေသော ကျောင်းသားများ ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် စာရင်းတွက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆိုင်ဖွင့်ပြီး တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီအတွင်းမှာပင် သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အောက်အကယ်ဒမီရှိ ကျောင်းသားများမှာ ချမ်းသာကြသူများ မဟုတ်ဘဲ အပေါဆုံး ဝိညာဉ်ဝိုင်နှင့် သစ်သီးများကိုသာ မှာယူကြသော်လည်း ဤလုပ်ငန်းမှာ ရင်းနှီးစရာမလိုသော လုပ်ငန်းဖြစ်နေသည်။</p> <p>ရင်းနှီးစရာမလိုဘဲ အကုန်လုံးမှာ အမြတ်ပင်ဖြစ်သည်..........</p> <p>ဤ "မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်" မှာ ငွေရှာရန် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ အများပြည်သူဆိုင်ရာ နေရာဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေရာယူထားခြင်းမှာ မသင့်တော်ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဤနေရာကို ရေရှည် "ငှားရမ်း" ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် သူမ၏ အမှတ်အသား ခါးချိတ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှုထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှု... အောက်အကယ်ဒမီရဲ့ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူထားသလဲဆိုတာ သိပါသလား"</p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် ခါးချိတ်ပြားမှာ တုန်ခါလာပြီး ချန်ရှု၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒါကို ဘာလို့မေးတာလဲ။ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက အောက်အကယ်ဒမီရဲ့ ဒုတိယအကယ်ဒမီမှူး ဝမ် ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ကမ္ဘာမှာ ရှိတယ်။</p> <p>သူက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ နည်းပြလည်း ဖြစ်သလို <strong>ဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့် </strong>နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်တယ်.........."</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲဒီစီနီယာက အလုပ်များနေတတ်တော့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက ကိစ္စတွေကို သူ့တပည့် စီနီယာအစ်ကို ချီ ကို လွှဲထားပေးတယ်"</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို ချီ ဟုတ်လား" မုန့်ဝမ်က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ စီနီယာအစ်ကို ချီက အခု <strong>နက်နဲသောဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအဆင့် </strong>မှာ ရှိနေပြီး နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ သတင်းကြားရတယ်...........</p> <p>ငါ သူ့ကို အဝေးကနေ တစ်ခါမြင်ဖူးတယ်၊ အရှိန်အဝါက တော်တော်‌လေး ပြင်းထန်တယ်.........."</p> <p>ချန်ရှု၏ အသံမှာ စကားလုံးများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ပြောဆိုနေရသဖြင့် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေပုံရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ နက်နဲသောဝိညာဉ် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာ သူမအတွက် လက်လှမ်းမမီသေးသော အဆင့်ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p>သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ဒုတိယအကယ်ဒမီမှူး ဝမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤစီနီယာအစ်ကို ချီမှာ ပို၍ ချဉ်းကပ်ရ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများ ဝေ့ဝဲသွားပြီး အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။</p> <p>"ဒါကို ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို.........."</p> <p>"ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်... ဘာလို့ ဒီကိစ္စတွေကို ရုတ်တရက် မေးနေတာလဲ။ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား"</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှု... ဒီလိုပါ" မုန့်ဝမ်က အားနာသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မ လောလောဆယ်... လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ စားသောက်ဆိုင်လေးတစ်ခု ဖွင့်ထားမိတယ်၊ စရိတ်စကလေးတွေအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းအကျဉ်း ရှာမလားလို့ပါ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒါက စည်းကမ်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘဲ တခြားကျောင်းသားတွေကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မှာစိုးလို့ စီနီယာအစ်ကိုကနေတစ်ဆင့် စီနီယာအစ်ကို ချီနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပြီး ခွင့်တောင်းပေးနိုင်မလားလို့ပါ"</p> <p>ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ချန်ရှု၏ အံ့သြသွားသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"စားသောက်ဆိုင်.......... မင်းက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ စားသောက်ဆိုင် ဖွင့်ထားတယ် ဟုတ်လား.......... ဂျူနီယာ... မင်း နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို မယုံဘူးဆိုရင် ကိုယ်တိုင် လာကြည့်လို့ ရပါတယ်"</p> <p>"ကောင်းပြီ... ငါလည်း လေ့ကျင့်ရေးကွင်းနားမှာ ရောက်နေတာပဲ။ ခဏစောင့်ဦး၊ ငါ အခုလာခဲ့မယ်"</p> <p>ချန်ရှု ပြောပြီးနောက် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်၊ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် လွယ်လွယ်နှင့် မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် အပြာရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ရှု၏ ပုံရိပ်မှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် မီးလင်းထိန်နေပြီး စည်ကားနေသော စားသောက်ဆိုင်နှင့် လူအဝင်အထွက် အဆက်မပြတ် ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ရှုသည် မည်သည့် အားနည်းချက်ကိုမျှ ရှာမတွေ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဘာဖြစ်နိုင်သလဲဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။</p> <p>"ဒါက မြူခိုးပုံရိပ်ယောင် ပဲ.........."</p> <p>မုန့်ဝမ်လည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည် "စီနီယာအစ်ကိုက တော်တာပဲ၊ ဒါကို ပုံရိပ်ယောင်အတတ်မှန်း သိရုံတင်မကဘဲ မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်ဆိုတာကိုပါ သိနေတာပဲ။</p> <p>ကျွန်မရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အတတ်က မပြည့်စုံသေးဘူး ထင်တယ်"</p> <p>စားသောက်ဆိုင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော ချန်ရှုသည် သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p>"ဂျူနီယာ... မင်း ငါ့ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ။ တကယ်တော့ ဒါက ပုံရိပ်ယောင်အတတ်မှန်း ငါ မြင်လို့ သိတာမဟုတ်ဘူး၊ ဂျူနီယာ့အကြောင်းကို ငါ နားလည်လို့ သိတာပါ"</p> <p>ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် ချန်ရှုက လေးနက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဂျူနီယာက အောက်ကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပဲ။ အောက်ကမ္ဘာထဲက ထွက်လာပြီးတော့ ဝူမိသားစုမှာ တစ်နှစ်ကြာ စည်းကမ်းတွေ သင်ယူခဲ့တယ်၊ ပြီးမှ ဒီအောက်အကယ်ဒမီကို ဝင်လာခဲ့တာ... ဂျူနီယာ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်နဲ့ ငွေကြေးအရင်းအနှီးနဲ့ဆိုရင် ဒီလို စားသောက်ဆိုင်မျိုး ဆောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ"</p> <p>"ဒါကြောင့် ဒီစားသောက်ဆိုင်က အတုဖြစ်မယ်လို့ ငါ အသေအချာ ခန့်မှန်းလိုက်တာ။ ဒီလောက်အထိ လှည့်စားနိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါသိထားသလောက် ရွှေအမြုတေအဆင့် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်တွေထဲမှာ မြူခိုးပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုတည်းကပဲ လုပ်နိုင်တာ"</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုက တကယ်ကို ထူးချွန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ လေးစားသွားပါပြီ" မုန့်ဝမ်က ရိုးသားစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>ချန်ရှုသည် နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပီသလှသည်၊ သူ၏ အမြင်မှာ ထူးခြားရုံတင်မကဘဲ ပြဿနာ၏ အနှစ်သာရကိုလည်း ကျွမ်းကျင်စွာ ထောက်ပြနိုင်သည်၊</p> <p>၎င်းမှာ ဆိုင်ထဲဝင်သောက်နေသော အသိဉာဏ်နည်းပါးသည့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျောင်းသားများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်လှသည်။</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဂျူနီယာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါ့ရဲ့ အမြင်နဲ့ ခန့်မှန်းချက်လေးတွေက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ချန်ရှုသည် မုန့်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တွန့်ဆုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save