Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၂၇၇)</h2> <h2 style="text-align:center">စီနီယာအစ်ကို ချီနှင့် ပူးပေါင်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>“ ဒီ <strong>‘</strong><strong>မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်’</strong> အတတ်ဟာ တစ်ကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးမှာ သင်ယူဖို့ အခက်ခဲဆုံးလို့ နာမည်ကြီးတာကို မင်းသိလား။ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့်မှာ ရှိတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် တာအိုပါရမီရှင်တွေတောင် အစပျိုးဖို့တောင် မနည်းကြိုးစားနေရတာ……..</p> <p> ဂျူနီယာညီမက အကယ်ဒမီကို ရောက်တာ အခုမှ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာကို ဒီအတတ်ကို တတ်ရုံတင်မကဘဲ ဒီလောက်အထိ အသုံးချနိုင်တာ... မင်းရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ကြီးမားပါတယ်.....”</p> <p>မုန့်ဝမ်က နှိမ့်ချစွာဖြင့် လက်ခါပြလိုက်သည် “ပုံရိပ်ယောင်အတတ်ဆိုတာ အသေးအဖွဲ့ အတတ်ပညာလေးတွေပါ စီနီယာအစ်ကိုရယ်..... ကျွန်မကို အမွှမ်းတင်လွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်မက ဒီအတတ်ပညာမှာ ပါရမီလေး နည်းနည်းပါရုံတင်ပါ”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး ကောင်တာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကာ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်လိုက်သည်။</p> <p>“စားပွဲထိုး... ‘မူးယစ်နတ်သက် ဝိုင်’ တစ်အိုး ယူခဲ့..... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သစ်သီး နှစ်ပန်းကန်ပါ ယူခဲ့ဦး.....”</p> <p>ချက်ချင်းပင် ဆိုင်အကူတစ်ဦးက တုံ့ပြန်လိုက်သည် “လာပါပြီခင်ဗျာ..... ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပေးပါ ဧည့်သည်တော်.....”</p> <p>မကြာမီမှာပင် မှာယူထားသော ဝိုင်နှင့် သစ်သီးများ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကလေးကို ချပေးကာ လွတ်နေသော စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်၍ တစ်ကိုယ်တည်း သောက်စားနေတော့သည်။</p> <p>ချန်ရှုသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အံ့သြမှုမှာ ပို၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။ ဤဝိုင်ဆိုင်၏ အလားအလာမှာ အံ့မခန်းလှကြောင်း သူ သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤဆိုင်ကို ရေရှည်ဖွင့်နိုင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရရှိမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>“ဂျူနီယာ... မင်းရဲ့ ဝိုင်ဆိုင်က...” ချန်ရှု၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပြီး သူ၏ အသံမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်......</p> <p>“ဒီလုပ်ငန်းက တကယ့်ကို... အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်..... စိတ်မပူနဲ့..... ငါ မင်းကို စီနီယာအစ်ကို ချီဆီ အခုပဲ ခေါ်သွားပေးမယ်..... သူ သဘောတူအောင် ငါ သေချာပေါက် ပြောပေးမယ်.....”</p> <p>သူသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်..... နေ့တိုင်း ငွေဝင်နေမည့် မြင်ကွင်းကို ကြိုမြင်နေသည့်အလားပင်။</p> <p> မုန့်ဝမ်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဒါဆိုရင် မိတ်ဆက်ပေးဖို့ စီနီယာအစ်ကို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်”</p> <p>သို့ဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှ ထွက်ခွာကာ စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ကျင့်ကြံရာ ဂူဗိမာန်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချန်ရှုသည် စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ထူးချွန်မှုများကို မနားတမ်း ပြောဆိုနေခဲ့သည်။</p> <p>စီနီယာအစ်ကို ချီသည် ဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းခံထားရသူဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ဂူဗိမာန်တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့သည် တောင်နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဂူဗိမာန်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဂူဗိမာန် အဝင်ဝတွင် ဝတ်စုံဖြူ ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်နှစ်ဦးမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p>ချန်ရှုက သူတို့ရောက်ရှိကြောင်း အကြောင်းကြားရန် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ဦးက အေးစက်စွာ တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p>“ရပ်လိုက်..... ဒါက စီနီယာအစ်ကို ချီရဲ့ သီးသန့်ကျင့်ကြံရာ နေရာပဲ..... ကြိုတင်ချိန်းထားခြင်းရှိတဲ့သူတွေ အနားမကပ်ရဘူး.....”</p> <p>ချန်ရှု၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်ခဲသွားသည်။ သူက အတင်းပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည် “စီနီယာအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်က အကယ်ဒမီတပည့် ချန်ရှုပါ..... ဒါက ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ စီနီယာအစ်ကို ချီနဲ့ တွေ့စရာ အရေးကြီးကိစ္စလေး ရှိလို့ပါ”</p> <p>ထိုသူက သူတို့နှစ်ဦးကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်ထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည် “စီနီယာအစ်ကို ချီက အခု ကျင့်ကြံနေတာမို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ဘူး။ မင်းတို့နှစ်ယောက် အမြန်ထွက်သွားကြ..... ဒီမှာ လာပြီး ဆူညံမနေနဲ့.....”</p> <p>ချန်ရှု၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။ သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ခိုးပေးလိုက်ပြီးနောက် <strong>ဝူမိသားစု </strong>၏ အမည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်တို့မှာ တကယ့်ကို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိလို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးကြပါ။ ကျွန်တော်နဲ့ ဂျူနီယာမုန့်က ဝူမိသားစုမှာ အလုပ်လုပ်နေကြတာပါ..... ဝူမိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီးတော့...”</p> <p>သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် အစောင့်က စိတ်မရှည်စွာ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်</p> <p> “ဝူမိသားစု..... ဝူမိသားစု အမည်ကို သုံးလိုက်ရင် ငါက ကြောက်သွားမယ် ထင်နေတာလား..... မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဝူမိသားစုရဲ့ အစေခံတွေပဲ ဖြစ်နေပြီးတော့ အပြင်ထွက်ရင် ဝူမိသားစု အမည်ကို သုံးပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှတယ်.....”</p> <p>အစောင့်တပည့်၏ အသံမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း ပွင့်လင်းသော အထင်အမြင်သေးမှုများ ရှိနေသည်။</p> <p>ချန်ရှုသည် ချက်ချင်းပင် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>ထိုသို့ အကြပ်ရိုက်နေစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကာ အစောင့်နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်သော်လည်း အာဏာပါသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်မမှာ စီနီယာအစ်ကို ချီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး ရှာပေးနိုင်မယ့် အကြံတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ရှင်တို့နှစ်ယောက် အဲဒါကို နားထောင်ကြည့်ဖို့ စိတ်ဝင်စားသလား.....”</p> <p>အစောင့်နှစ်ဦးမှာ အစပိုင်းတွင် လန့်သွားကြပြီးနောက် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p>တစ်ဦးကမူ လှောင်ပြောင်လိုက်သည် “ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး ဟုတ်လား..... မင်းတို့နှစ်ယောက်တည်းနဲ့..... အပြောကတော့ အကြီးကြီးပဲ.....”</p> <p>မုန့်ဝမ်က စိတ်မဆိုးဘဲ ခပ်ပြုံးပြုံးသာ လုပ်နေသည်</p> <p>“အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကို ချီက ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ရဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားတယ်ဆိုတာကို နောက်မှ သိသွားရင်... သူ ရှင်တို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လို ပြစ်ဒဏ်ပေးမလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား.....”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော လေသံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည် “မင်းမှာ... စီနီယာအစ်ကို ချီအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီ ရှာပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း တကယ်ရှိတာလား.....”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ရှိတာပေါ့....... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို စီနီယာအစ်ကို ချီနဲ့ ကိုယ်တိုင် တွေ့ပြီး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးရမှာပါ”</p> <p>အစောင့်မှာ ခေတ္တ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စွန့်စားကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤမိန်းကလေး ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး စီနီယာအစ်ကို ချီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရရှိခဲ့လျှင် သူတို့အတွက်လည်း ဆုလာဘ်များ ရှိမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>အကယ်၍ လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါကလည်း စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ဆူပူမှုကိုသာ ခံရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးနောက် တစ်ဦးက မုန့်ဝမ်ကို ပြောလိုက်သည် “ဒီမှာ ခဏစောင့်..... ငါ သွားသတင်းပို့လိုက်မယ်” ထို့နောက် လှည့်၍ ဂူဗိမာန်ထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ရှုက မုန့်ဝမ်ကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သည် “ဂျူနီယာ... မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သည် “ကျွန်မက အလွယ်လေး ပြောလိုက်တာပါ..... ဒါက သူတို့ကို လှုပ်ခတ်သွားစေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ စီနီယာအစ်ကို ချီက ကျွန်မတို့ကို တွေ့ဖို့ သဘောတူ..... မတူဆိုတာကတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပါ”</p> <p>မကြာမီမှာပင် အစောင့် ပြန်ရောက်လာသည် “စီနီယာအစ်ကို ချီက မင်းတို့ကို တွေ့ဖို့ သဘောတူတယ်။ အမြန်ဝင်သွားကြ”</p> <p>ဂူဗိမာန်အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါများမှာ ပေါများလှပြီး နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။</p> <p>အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။</p> <p>ထိုသူမှာ ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီ၏ နာမည်ကျော် စီနီယာအစ်ကို ချီ ဖြစ်သူ <strong>ချီယွမ်ရှောင် </strong>ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ပမာ တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>“ငါ့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီ ရှာပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းလား.....”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် ပါဝင်နေသည်။</p> <p> သူ၏ရှေ့တွင် လျှို့ဝှက်ချက်လုပ်နေသည်ကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤနှစ်ဦးက သူ့ကို လှည့်စားရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ပါက သူတို့သည် ဝူမိသားစုမှ ဖြစ်နေသည့်တိုင် အကယ်ဒမီတွင် ဆက်နေ၍ မရအောင် သူ လုပ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော ချန်ရှုမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တံတွေးကို မျိုချလိုက်မိသည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်းလှပြီး သူသည် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အစောပိုင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ငြိမ်သော အပြုံးတစ်ခုပင် ရှိနေသေးသည် “စီနီယာအစ်ကို ချီ... ကျွန်မက ရွှေအမြုတေအဆင့်လေး တစ်ဦးပါ..... ကျွန်မမှာ သတ္တိ အဆတစ်ရာ ရှိနေရင်တောင် စီနီယာ့ကို လိမ်ညာဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။</p> <p>တကယ်တော့ ကျွန်မက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ ဝိုင်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ..... အဲဒါကို စီနီယာအစ်ကို ကိုယ်တိုင် လာကြည့်ပြီး လမ်းညွှန်ပေးစေချင်လို့ပါ”</p> <p>“လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ဟုတ်လား.....” ချီယွမ်ရှောင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်လာသည် “လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက တပည့်တွေ လေ့ကျင့်တဲ့ နေရာပဲ။ မင်းက ဘာလို့ အဲဒီမှာ ဝိုင်ဆိုင် ဖွင့်ရတာလဲ.....”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချီ... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ အဲဒီ ဝိုင်ဆိုင်ကပဲ စီနီယာ့ဆီကို အဆုံးမရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ယူဆောင်လာပေးမှာပါ”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်မှ မမြင်နိုင်သော ဖိအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ရှုအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်သဖြင့် ချန်ရှုမှာ အသက်ရှူပင် ခက်ခဲသွားတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည်လည်း ထိုဖိအားအောက်တွင် လှုပ်ရှား၍ မရသော်လည်း အားယူကာ ပြောလိုက်သည် </p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချီ... အဲဒီ ဝိုင်ဆိုင်ကို တစ်ချက်လောက် လာကြည့်ပေးလို့ မရဘူးလား..... ဝိုင်ဆိုင်ကို စီနီယာ့ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ဖွင့်ထားတာပါ။</p> <p>အကယ်၍ ဒါကို ကောင်းကောင်း စီမံနိုင်ရင် ရရှိလာတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေထဲက အများစုကို စီနီယာ ရရှိမှာပါ”</p> <p>“လမ်းပြ.......” ချီယွမ်ရှောင်က သူ၏ ဖိအားများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ပြီး လမ်းပြရန် လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။</p> <p>ချန်ရှုကလည်း မုန့်ဝမ်၏ နောက်မှ ကပ်လိုက်လာရင်း သူမ၏ သတ္တိကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးနေမိသည်။</p> <p>စီနီယာအစ်ကို ချီ၏ ရှေ့တွင် ဤမျှ တည်ငြိမ်နေနိုင်ခြင်းမှာ သာမန်လူတစ်ဦး လုပ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့သုံးဦးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝိုင်ဆိုင်နားသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save