Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">"ပြီးစီးခြင်း"</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများမှာ ဟိန်းထွက်နေပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမွှေးရနံ့မျိုးစုံမှာ လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေကာ အလွန်စည်ကားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။</p> <p>အစီအစဉ်များ အဆင်ပြေချောမွေ့စေရန် <strong>ချီယွမ်ရှောင်</strong>သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကပင် ဆင်ခြေတစ်ခုပေး၍ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းရှိ <strong>ရွှေအမြုတေအဆင့်</strong> ကျောင်းသားအားလုံးကို ခေတ္တဖယ်ရှားပေးထားခဲ့သည်။</p> <p>အစီအစဉ်မှာ ပိုမိုပီပြင်ပြီး အစစ်အမှန်နှင့် တူစေရန်အတွက် သူသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သား အချို့ကိုပင် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း အလုပ်ရှုပ်နေဟန်ဖြင့် အဝင်အထွက် လုပ်ခိုင်းထားခဲ့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူသည် ဆိုင်အချို့ကို ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းလွှင့်ထားရာ အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်တော့မည့်အလား ထင်ရစေသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူများ အနားယူအပန်းဖြေရန် တည်ဆောက်ထားသော <strong>"</strong><strong>နွေဦးလေပြေဆောင် </strong>ပြီးစီးသွားသောအခါ ရက်အနည်းငယ်ကြာ ပိတ်ထားသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ပွင့်လာခဲ့သည်။</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျောင်းသားများမှာ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြပြီးနောက် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော စားသောက်ဆိုင်ဘေးတွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် စားသောက်ကုန် အရောင်းဆိုင်လေးများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p>လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ရိုးရှင်းပြီး သန့်ပြန့်သဖြင့် စားသောက်ဆိုင်၏ ခန့်ညားမှုနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။</p> <p>အဆာပြေမုန့်ဆိုင်လေးများမှာမူ စုံလင်လှပပြီး မွှေးကြိုင်နေသည်။</p> <p>ပို၍အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဆိုင်တန်းများ၏ အဆုံးတွင် "နွေဦးလေပြေဆောင်" ဟု အမည်ရသော အဆောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>အဆောင်ပေါ်တွင် ခန့်ညားသော ကျင့်ကြံသူများသည် ဝတ်စုံထူးထူးခြားခြားများကို ဝတ်ဆင်ကာ အနုပညာစွမ်းရည်မျိုးစုံကို ပြသနေကြပြီး ငြိမ့်ညောင်းသော တေးဂီတသံများက လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေသည်။</p> <p>"ဝိုး... အဲဒီလူတွေ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ထားနိုင်တာပဲ။ ဒီလိုကောင်းတဲ့အရာ ရှိမှန်း အခုမှ သိရတော့တယ်"</p> <p>အချို့ကမူ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ဝေဖန်ကြသည် "လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာ နွေဦးလေပြေဆောင်ကို ဆောက်ရတယ်လို့..... စီနီယာအစ်ကို ချီကတော့ ဒီတစ်ခါ အရမ်းလွန်သွားပြီ မဟုတ်လား..... တို့တွေ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီကို လာတာက ကျင့်ကြံဖို့လေ..... အပျော်အပါး ရှာဖို့မှ မဟုတ်တာ....."</p> <p>"အဲလောက်ထိလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် မတွေးပါနဲ့။ ဒါက အပန်းဖြေဖို့ သက်သက်ပါပဲ။ လေ့ကျင့်လို့ ပင်ပန်းလာတဲ့အခါ အနားယူစရာ နေရာလေးရှိတာက ကောင်းတယ်လို့ ငါတော့ ထင်တယ်"</p> <p>ကျောင်းသားများမှာ အငြင်းပွားနေကြသော်လည်း အနည်းငယ်သော ကျင့်ကြံသူများမှလွဲ၍ ကျန်ကျောင်းသားအများစုမှာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ ပြောင်းလဲမှုများကို သဘောကျနေကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် မုန့်ဆိုင်လေးများဆီသို့ စုပြုံသွားကြကာ အရသာရှိသော အစားအစာများကို မြည်းစမ်းရင်း ရှားပါးသော အပန်းဖြေချိန်ကို ကုန်လွန်စေကြသည်။</p> <p>အချို့မှာမူ နွေဦးလေပြေဆောင်မှ ကခုန်သီဆိုသံများကြောင့် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသစ်ထွက်တဲ့ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို မြည်းကြည့်ပါဦး။ အရမ်းမွှေးပြီး အရသာကလည်း ချိုမြိန်တယ်..... ရေငတ်ပြေဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။</p> <p>ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးတည်းနဲ့ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် အိုးအကြီးကြီး တစ်အိုးရမှာပါ။ အထဲဝင်ပြီး ထိုင်ပါဦးမလား....."</p> <p>လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အကူက ဧည့်သည်များကို တက်ကြွစွာ နှုတ်ဆက်နေသည်။</p> <p>ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်သက်သာလှသဖြင့် လာကြည့်ရုံသာ ရည်ရွယ်ထားသော ကျောင်းသားအချို့ပင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။</p> <p>"ငါ့ကို ဝိညာဉ်သားရဲ ပေါက်စီ တစ်ခြင်းပေး..... အသားအပြည့်နဲ့ဟာနော်....."</p> <p>"ဝိညာဉ်သစ်သီးယိုချောင်း... အရသာတစ်မျိုးစီ တစ်ချောင်းစီ ပေးဦး"</p> <p>ခေတ္တအတွင်းမှာပင် ထိုနေရာမှာ လူများဖြင့် အလွန်စည်ကားလှုပ်ရှားသွားတော့သည်။</p> <p>စည်ကားနေသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် <strong>မုန့်ဝမ်</strong>နှင့် <strong>ဝမ်အန်းရိ</strong>တို့မှာ ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေကြပြီး သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကျေနပ်သော အပြုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို ဝမ်... <strong>နက်နဲသောဝိညာဉ်</strong>နယ်မြေမှာ ဘယ်တော့ တည်ဆောက်ရေး စမလဲ....."</p> <p>ဝမ်အန်းရိက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ခေတ္တစဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>"မလောပါနဲ့ဦး။ နက်နဲသောဝိညာဉ်အဆင့် ကျောင်းသားတွေက အရည်အချင်းရှိသူတွေ များတော့ သူတို့ကို လှည့်စားဖို့က ရွှေအမြုတေ ကျောင်းသားတွေလောက် မလွယ်ဘူး။</p> <p>ငါတို့ ‘မြူခိုးပုံရိပ်ယောင်’ တည်ဆောက်ပုံကို သေသေချာချာ ထပ်ပြီး သုတေသနလုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်။ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်မှ စတာက မနောက်ကျပါဘူး"</p> <p>၎င်းကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည်လည်း ဝမ်အန်းရိ၏ စကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p>"မနက်ဖြန်က နည်းပြ တရားဟောမယ့်နေ့ပဲ။ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်တွေ ဇွတ်လုပ်ထားရလို့ ကျွန်မလည်း တော်တော်ပင်ပန်းနေပြီ။ တခြားကိစ္စမရှိရင်တော့ ကျွန်မ အရင်ပြန်နားပါရစေ........."</p> <p>"ကောင်းပါပြီ" ဝမ်အန်းရိက ရယ်မောလိုက်ရင်း "ငါလည်း ပြန်ပြီး အတွေးတွေကို ပြန်စုစည်းရဦးမယ်။ နက်နဲသောဝိညာဉ် နယ်မြေအတွက် စီမံကိန်းကို အမြန်ဆုံး ပြီးပြည့်စုံအောင် ကြိုးစားရမှာပဲ"</p> <p>နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ကျောင်းဆောင်ရှိ အခန်းဆီသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော <strong>ဝိညာဉ်စွမ်းအင် </strong>များက သူမကို ဆီးကြိုလိုက်သဖြင့် စိတ်ကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။</p> <p>ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မုန့်ဝမ်သည် ဆိုင်များ တည်ဆောက်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ရက်ပေါင်းများစွာ စုပုံနေသော အခန်းထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်သိပ်သည်းနေပြီး အစိုင်အခဲ ဖြစ်လုနီးပါးပင်။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာ တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့သဖြင့် ကုတင်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကာ နူးညံ့သော အိပ်ရာထက်၌ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် မုန့်ဝမ်သည် အိပ်ရာမှ နိုးလာသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p>သူမသည် ထထိုင်ကာ အကြောဆန့်လိုက်ရာ အရိုးများဆီမှ "ဂျွတ်" ဟူသော အသံများ မြည်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝဝလင်လင် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဘေးခန်းမှ တံခါးမှာလည်း "ကျွီ" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပွင့်လာသည်။</p> <p><strong>ရွှီကျောက်ကျောက်</strong>သည် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး မုန့်ဝမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြသွားပြီးနောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>"အို... ဂျူနီယာ မုန့်..... ဒီရက်ပိုင်း မင်းကို ဒီနေရာတစ်ဝိုက်မှာ မမြင်မိပါလား။ ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းပြီး ကျင့်ကြံနေတာလဲ....."</p> <p>မုန့်ဝမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည် "ကျင့်ကြံရေးခန်းမနဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကြားမှာ ပြေးလွှားနေတာပါ။ မနေ့ကမှ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက ပြန်ရောက်တာ"</p> <p>ရွှီကျောက်ကျောက်သည် "ကျင့်ကြံရေးခန်းမ" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း တက်ကြွသွားသည်။</p> <p>"ဂျူနီယာ မုန့်က တကယ်ပဲ ကျင့်ကြံရေးခန်းမကို သွားခဲ့တာလား..... ဘယ်လိုလဲ..... ကျင့်ကြံရတာ ထိရောက်မှု ရှိရဲ့လား....."</p> <p>"အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်မက အပေါဆုံး အဆင့် (ဃ) ခန်းမကိုပဲ တစ်နေ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာနဲ့ ငှားခဲ့တာပါ။ ခန်းမထဲက မဟာဗျူဟာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သွေးစွမ်းအင်အဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းပေးနိုင်တော့ အဆင်ပြေတယ်..... ဒါပေမဲ့ ဈေးက နည်းနည်းကြီးတယ်" ဟု မုန့်ဝမ်က ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ရွှီကျောက်ကျောက်က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည် "တစ်နေ့ တစ်ရာ..... အရမ်းဈေးကြီးတာပဲ..... ငါတို့မှာ ကျောက်တုံး အနည်းအကျဉ်းပဲ ရှိတာကို ချွေတာရမယ်...... နောက်ပိုင်း အဆင့်တက်ခါနီးမှ ငှားလည်း မနောက်ကျပါဘူး"</p> <p>ပြောနေရင်းနှင့် သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝေ့ဝဲသွားကာ မုန့်ဝမ်အနားသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ကပ်လာပြီး အသံကို နှိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ပြောပြမယ်... မကြာခင်ကပဲ ငါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရှာနိုင်မယ့် အလုပ်တစ်ခု ရခဲ့တယ်....."</p> <p>မုန့်ဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည် "အို... ဘာအလုပ်မျိုးလဲ....."</p> <p>ရွှီကျောက်ကျောက်က မေးကို ပင့်လိုက်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည် "ငါက စားသောက်ဆောင်ရဲ့ မီးဖိုချောင်မှာ အကူလုပ်ရတာ။ တစ်နေ့ကို နှစ်နာရီပဲ အလုပ်လုပ်ရပြီး ဝိညာဉ်သားရဲအသား တစ်ပွဲ အလကားရတဲ့အပြင် လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာ ရတယ်....."</p> <p>ပြောရင်းနှင့် သူမသည် လက်နှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြကာ မုန့်ဝမ်ရှေ့တွင် ဝေ့ယမ်းပြပြီး "နှစ်ရာ" ဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို အလေးပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ ဝူမိသားစုမှာ အစေခံလုပ်တုန်းက လစာ အများဆုံးမှ သုံးလေးဆယ်သာ ရခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီမှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ်လေးကပင် ဤမျှ ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ရာမှာ များလှသည်မဟုတ်သော်လည်း ငွေကြေးရှားပါးနေသော သူတို့အတွက်တော့ အပိုဝင်ငွေကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဝိညာဉ်သားရဲအသားကိုလည်း အလကား စားနိုင်သေးသည်။</p> <p>"အဲဒီအလုပ်က ကောင်းပုံရသားပဲ။ ဘယ်လို ရှာတွေ့တာလဲ....."</p> <p>"အဲဒါကတော့..." ရွှီကျောက်ကျောက်က လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ဝေမျှနေသကဲ့သို့ အသံကို ပိုနှိမ့်လိုက်သည်။ "ငါ ပြောပြမယ်..... အဲဒီအလုပ်က ရှာရတာ မလွယ်ဘူးနော်..... ငါ တော်တော် ကြိုးစားခဲ့ရသလို လက်ဆောင်တွေလည်း ပေးခဲ့ရလို့ ရတာ"</p> <p>သူမသည် လက်သည်းနီလှလှလေး ဆိုးထားသော လက်ချောင်းဖြင့် မုန့်ဝမ်၏ လက်မောင်းကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ပြောပြမယ်..... ဒီကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက မင်းရဲ့ အသက်ပဲ..... ကျောက်တုံးမရှိရင် ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး....."</p> <p>ရွှီကျောက်ကျောက်၏ လေသံမှာ ကြွားဝါလိုဟန်နှင့် အသာစီးရလိုဟန် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>သူမက မုန့်ဝမ်ကို အကြံပေးလိုက်သည် "မင်းလည်း အလုပ်တစ်ခု အမြန်ရှာထားဦး..... မဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံရေးပစ္စည်းတွေ မဝယ်နိုင်ဘဲ သူများနောက်မှာ ကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်း စားသောက်ဆောင် မီးဖိုချောင်မှာ လုပ်ချင်ရင် ငါ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်..... ဒါပေမဲ့..."</p> <p>သူမက စကားကို ခေတ္တရပ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မိတ်ဆက်ခအတွက် ပေးရမယ့် 'လက်ဆောင်' ကိုတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ စိုက်ထုတ်ရမယ်နော်။"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save