“ ခရက် ”
အရိုးစုများပေါ်သို့ စက်ကရာခြေချလိုက်သည့်အခါ ယင်းတို့ထဲမှ အများစုက အက်ကွဲသွားကြပြီး ဖုန်မှုန့်ဖြစ်သွားကြသည်။ အစောနက အော်သံက စွန့်ပစ်ကုန်းမြေ၏ အလယ်မှ ထွက်ပေါ်လာကြောင်း သူမှတ်မိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက စွန့်ပစ်ကုန်းမြေ၏ အလယ်ဆီသို့ တန်းမတ်စွာ လျှောက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူက သတိကြီးစွာထား၍ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲမပြတ် လေ့လာနေသည်။ အရိုးဆွေးသစ်ပင်များကို သူဖြတ်လျှောက်သွားသည့်အခါ သစ်ပင်များသည် အေးတိအေးစက် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအရှိန်အဝါသည် သူ့အား ယိုယွင်းတိုက်စားရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအရှိန်အဝါ သူ့အနားသို့ မရောက်လာမီ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးက တအိအိလှုပ်ခတ်သွားပြီး အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်အလင်းဖြင့် တွေ့ဆုံသွားသည့်အခါ ထိုအရှိန်အဝါက လွင့်ပြယ်သွားသည်။
သူက တစ်လှမ်းချင်း တစ်လှမ်းချင်း ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် လျှောက်သွားပြီး စွန့်ပစ်ကုန်းမြေ၏ အလယ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှာ အရိုးအက်ကွဲသံများက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေစဉ် သိပ်မကြာမီ တခြားသစ်ပင်များထက် အရွယ်အစားပိုကြီးမားသော အရိုးဆွေးသစ်ပင်ထံသို့ သူရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုအရိုးဆွေးသစ်ပင်က ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သီရှီထျန်က မကြောက်ပေ။ သူက ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူ၏ ကျားမျက်လုံးထဲမှ အကြည့်က အရိုးဆွေးသစ်ပင်၏ အပေါ်မှာ ရပ်နေသော ဧရာမကျီးကန်းနက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူရှာဖွေနေသော ပုဂ္ဂိုလ်က ထိုဧရာမကျီးကန်းနက်ဖြစ်ကြောင်း မသိစိတ်မှ သီရှီထျန် ခံစားမိသွားသည်။ ကျီးကန်းနက်သည် မရဏကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ဘုရင်ဖြစ်သည်။
သူက ခေါင်းမော့ထားသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သားရဲဘုရင်အရှိန်အဝါကြောင့် သူက တစ်ဖက်လူကို မော့ကြည့်နေရသည်ဟု မခံစားရပေ။ ယင်းအစား သူက မရဏကျီးကန်းဘုရင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ရပ်နေသည်ဟု ခံစားမိသည်။
မရဏကျီးကန်းဘုရင်သည် မထူးမခြားနား အမူအရာဖြင့် သီရှီထျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အေးတိအေးစက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။
“ မကြာသေးခင်က မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ် အဆင့်တတ်သွားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲက မင်းမလား ”
ယင်းက မေးခွန်းဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လေသံထဲမှာ သေချာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ အင်း… အဲ့ဒါ ငါပဲ ”
သီရှီထျန်က ထိုကိစ္စကို မဖုံးကွယ်ပေ။ ယင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မည်သည့်အကြောင်းမှ မရှိပေ။ ခွန်အားသည် အရာအားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ သူက အလုံအလောက်သန်မာလျှင် မည်သည့်အရာကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ပြတ်သားစွာ ပြန်ပြောသည်။
“ မင်း ငါ့ဆီလာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ”
မရဏကျီးကန်းဘုရင်သည် ကွေ့ပတ်ပြောနေရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူက တဲ့တိုးမေးသည်။ သူ၏ အသံက အေးစက်နေသော်လည်း ယင်းက သူ၏ မွေးရာပါဖြစ်သည်။ သူ၏ အေးတိအေးစက် အသံထဲမှာ စူးစမ်းလိုသော အရိပ်အယောင်ပါရှိသည်။
ယင်းကို သီရှီထျန်ကြားသောအခါ သူ၏ ကျားမျက်လုံးက ဝင်းလက်တောက်ပသွားသည်။ သူ့အရှေ့မှ မိစ္ဆာသားရဲက သူမျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ပေါင်းသင်းရခက်ခဲသူ မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။
မည်သို့ဖြစ်ပါစေ သူတို့က သေမျိုးလောကနှင့် ကင်းဝေးရာမှာ နေထိုင်ကြသော မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော သားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အသိဉာဏ်က လူသားများထက် မလျော့သော်လည်း သူတို့၏ အကျင့်စရိုက်က လူသားများနှင့် လုံးဝ ခြားနားသည်။
လူသားများသည် များသောအားဖြင့် ဟန်ဆောင်မှုများကြသည်။ သူတို့၏ အပြုအမူများနှင့် စကားများထဲမှာ စစ်မှန်မှု အလွန်နည်းပါးသည်။ အထူးသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ အသက်ရှင်သန်ပြီးသော လူသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့လူများ၏ စကားများထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေသော တခြားအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ သူတို့ပြောသော စကားများက ရိုးရှင်းဟန်ထင်ရသော်လည်း ထိုထဲမှာ အနက်များစွာ ပါရှိနေ၏။
မိစ္ဆာသားရဲများသည်တော့ သူတို့က လူသားများကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့ကြသည်။ သူတို့ပြောသော စကားများက များသောအားဖြင့် စစ်မှန်သည်။
မှန်ပေသည်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က စစ်မှန်သော မိစ္ဆာဖြစ်လာပြီး လူသားအသွင်ပြောင်းလဲသွားသည့်အခါ ထိုအတိုင်း ဆက်ရှိနေဦးမည်လော အာမမခံနိုင်ပေ။
သီရှီထျန်သည်လည်း သွယ်ဝိုက်မနေဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောသည်။
“ မသေမျိုးကျင့်ကြံသူအများအပြားက ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲ ဝင်ရောက်လာကြတာ ကျီးကန်းဘုရင် သိပြီးပြီလား ”
သူ၏ စကားထဲမှာ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ သူ၏ တည်ရှိမှုအကြောင်း ထည့်သွင်းဖော်ပြလိုက်သည်။ “ ငါတို့ ”ဟူသော စကားလုံးသည် သူက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။
မည်သို့ဖြစ်ပါစေ မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းသည် သူ၏ အနာဂတ်အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
“ ငါသိတယ် ”
မရဏကျီးကန်းဘုရင်သည် သီရှီထျန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မထူးမခြားနား ပြောသည်။ သူက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်လေရာ သူ၏ အသိဉာဏ်က လူသားများထက် မနိမ့်ကျပေ။ သီရှီထျန်၏ စကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့်ချက်ချင်း တစ်ဖက်လူ၏ လာရင်းရည်ရွယ်ချက်ကို သူခန့်မှန်းနိုင်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက စကားအများကြီး မပြောပေ။ သူက စကားလုံးနည်းနည်းဖြင့် ထိရောက်စွာ ပြောသည်။
မရဏကျီးကန်းဘုရင်၏ စွမ်းရည်အရ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ အပြောင်းအလဲများကို လုံးဝ သူမသိထားခြင်းက မည်သို့မှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မသေမျိုးကျင့်ကြံသူအများအပြားက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြောင်း သူသိသည်။ သို့သော်လည်း သူက လှုပ်ရှားရန် စိတ်မဝင်စားချေ။ ယင်းက သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိရန် လုံလောက်စွာ မဆွဲဆောင်နိုင်ဟန် ရ၏။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သီရှီထျန်ရောက်လာသည့် ရည်ရွယ်ချက်က တောင်တန်းဒေသအတွင်းမှ မိစ္ဆာအားလုံးကို စည်းလုံးညီညွတ်စေပြီး တောင်တန်းဒေသထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူ့မှာ ယုံကြည်ချက်မရှိလျှင် ဤနေရာသို့ အလွယ်တကူ သူရောက်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
“ ကျီးကန်းဘုရင်… ကျင့်ကြံသူတွေအများကြီး ရောက်လာကြတာ မင်းသိပြီးလောက်ပြီ… ဒါပေမဲ့ မင်းမသိသေးတာ တစ်ခုရှိတယ် ”
သီရှီထျန်၏ ကျားမျက်လုံးထဲမှ အလင်းက ထွန်းလင်းတောက်ပသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သားရဲဘုရင်အရှိန်အဝါက ပိုပြီးသိပ်သည်းလာသည်။ သူက သစ်ပင်ပေါ်မှာ ရပ်နားနေသော မရဏကျီးကန်းဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောသည်။
“ သူတို့က ငါတို့တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲက မိစ္ဆာသားရဲအားလုံးကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ဖို့ ကြံစည်နေကြတယ် ”
သီရှီထျန်က ထိုစကားကို တည်ကြည်ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်လေရာ ယင်းကို ကြားသော တခြားလူများသည် မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။
ထိုစကားက တခြားလူများကို ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားစေရန် လုံလောက်သည်။
တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေထဲမှ ဝိညာဉ်သားရဲများဖြစ်စေ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲများဖြစ်စေ သူတို့သည် ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ သေချာပေါက် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြလိမ့်မည်။ မရဏကျီးကန်းဘုရင်၏ အကျင့်စရိုက်က အေးတိအေးစက်ပုံစံရှိကြောင်း သီရှီထျန် မြင်နိုင်ပေသည်။ သာမန်စကားလုံးများက မရဏကျီးကန်းဘုရင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
ထို့ကြောင့် သူက သွယ်ဝိုက်မနေဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ်အကောင်းဆုံး စကားကို ပြောသည်။
“ ဘာ… တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲက မိစ္ဆာသားရဲအားလုံးကို အမြစ်ဖြတ်သုတ်သင်ပစ်မယ်တဲ့လား ”
ယင်းကို မရဏကျီးကန်းဘုရင်ကြားသောအခါ အေးစက်စက် အလင်းတန်းနှစ်ခုက သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်လုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သေခြင်းအရှိန်အဝါက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေရာ ဤနေရာမှ အပူချိန်က ရုတ်တရက် မြန်ဆန်စွာ နိမ့်ကျသွားသည်။ မီးခိုးရောင်အခိုးအငွေ့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာသည်။ ထိုထဲမှ အမျှင်တန်းတစ်ခုက သီရှီထျန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
“ အဲ့ဒီစွမ်းအားက… အရမ်းရက်စက်တယ်… ငါ့အနားကို ချဉ်းကပ်လာဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး ”
သီရှီထျန်၏ နဖူးပေါ်မှ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးသည် မီးခိုးရောင်အခိုးအငွေ့၏ ချဉ်းကပ်လာမှုကို အာရုံခံမိသွားဟန် ရသည်။ ဘုရင်စာလုံးသည် ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ဘုရင်စာလုံးသည် ခရမ်းရောင်မီးတောက်ဘောလုံးတစ်ခုနှယ် သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ခုန်ထွက်သွားသည်။ ယင်းက မီးခိုးရောင်အခိုးအငွေ့၏ အရှေ့မှာ ထွန်းလင်းတောက်ပစွာ ရပ်လိုက်ပြီး အခိုးအငွေ့ကို တစ်လုပ်တည်း ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယင်းက သီရှီထျန်၏ နဖူးပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ထိုမီးခိုးရောင်အခိုးအငွေ့သည် မရဏကျီးကန်းပိုင်ဆိုင်သော သေခြင်းအရှိန်အဝါ ဖြစ်သည်။
မီးခိုးရောင်အခိုးအငွေ့က သူ့အနားသို့ မချဉ်းကပ်နိုင်ကြောင်း သီရှီထျန် မြင်သောအခါ သူက တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြောသည်။
“ ဟုတ်တယ်… ငါသိထားတာတော့ တောင်တန်းဒေသထဲ ဝင်ရောက်လာကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးနေကြတယ်… ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် နှစ်ယောက်က ငါတို့အတွက် ပြဿနာမရှိပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ထောင် အတူတကွ စုပေါင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်ရော… အဲ့ဒီအင်အားစုက ငါတို့တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်မှာ ငါစိုးရိမ်တယ်… တကယ်လို့ သူတို့က မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီကို လိုက်လံသုတ်သင်မယ်ဆိုရင် တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှာ ငါတို့အတွက် နေစရာမရှိတော့မှာ ငါစိုးရိမ်တယ်… သူတို့ တကယ်စုဝေးနေတာ ဟုတ်မဟုတ် သိချင်ရင်… ကျီးကန်းဘုရင် မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို စေလွှတ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်ခိုင်းနိုင်တယ်… အချိန်ကျလာတဲ့အခါ အားလုံးရှင်းသွားလိမ့်မယ် ”
သူက စကားလုံးတိုင်းကို ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိစွာ ပြောသည်။ သူ၏ ကျားမျက်လုံးထဲမှာ အသိဉာဏ်အလင်း တောက်ပနေသည်။
မှန်ပေ၏။ ယင်းက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ မိစ္ဆာသားရဲများကို သူစည်းရုံးရန် အသုံးပြုမည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်တွင် ကြိုတင်အစီအစဉ်ချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်တွင် သူက ကျင့်ကြံသူများကို အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ့အား မြင်သွားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို တမင်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုကျင့်ကြံသူက သူ့အကြောင်း သတင်းဖြန့်လိမ့်မည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ ယင်းက သူ့အပေါ် မကောင်းကြံစည်ချင်သော ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်အား လိုချင်ကြသော ကျင့်ကြံသူများကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိမ့်မည်။ သူ၏ ခန့်မှန်းမှုအရ ထိုကျင့်ကြံသူများသည် အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ သူ့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး သတ်ဖြတ်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က သေချာပေါက် တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးရှိနေကြလိမ့်မည်။
ထိုသို့စုဝေးရှိနေခြင်းသည် သူလိုချင်သောရလဒ် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးရှိနေခြင်းကို သူက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ မိစ္ဆာသားရဲများအား စည်းရုံးနိုင်မည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုမည်။
ယင်းက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲမှ မိစ္ဆာသားရဲများကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်မည့် သီရှီထျန်၏ အကောင်းဆုံး ဝှက်ဖဲကတ် ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် သူက ကျင့်ကြံသူများ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြု၍ မိစ္ဆာသားရဲများကို အချင်းချင်း စည်းလုံးစေမည်။ ထို့နောက် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူများကို တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းထုတ်ပစ်မည်။ သာမန်မိစ္ဆာသားရဲများသည် ထိုသို့စဉ်းစားတွေးတောနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သီရှီထျန်သည် သာမန်မိစ္ဆာသားရဲ မဟုတ်ပေ။ သူက ယခင်ဘဝတွင် အောင်မြင်ကျော်ကြားသော စီးပွားရေးပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်၍ ဤကိစ္စက သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပေ။
သူသည် အစီအစဉ်မချခင်ကတည်းက နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေအမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။
မိစ္ဆာသားရဲများသည် သာမန်ဝိညာဉ်သားရဲများထက် အများကြီး ပိုဉာဏ်ကောင်းကြသည်။ အကယ်၍ သူက အစီအစဉ်ကြိုမချထားလျှင် သူတို့ကို အလွယ်တကူ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။
“ ကောင်းပြီ… နောက်သုံးရက်ကြာရင် ငါမင်းကို အဖြေပြန်ပေးမယ် ”
သီရှီထျန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မရဏကျီးကန်းဘုရင်၏ မျက်လုံးထဲမှ အကြည့်က တည်ကြည်လေးနက်လာသည်။ သူက ဤကိစ္စကို အရေးကြီးသော အရာအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။
သီရှီထျန်က စိတ်ထဲမှာ ပြောသည်။
‘ အောင်မြင်ပြီ ’
သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ နောက်သုံးရက်ကြာရင် ကျားဟိန်းသံကို ငါထုတ်လွှတ်လိုက်မယ်… ကျီးကန်းဘုရင်… ဒီအစီအစဉ်မှာ မင်းပါဝင်ဖို့ စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင် ကျားဟိန်းသံထွက်ပေါ်လာတဲ့ နေရာဆီ လာခဲ့ပါ… ငါတို့မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက နိမ့်ကျသွားပြီဆိုပေမဲ့ သူများအနိုင်ကျင့်တာကို ခေါင်းငုံ့ခံနေစရာမလိုဘူး ”
သူ့စကား၏ နောက်ကွယ်မှာ အားမာန်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယင်းက လူသန်းပေါင်းများစွာက တားဆီးပိတ်ဆို့နေလျှင်ပင် အရှေ့ဆက်သွားနိုင်စေမည့် သတ္တိကို ပေးသည်။
***