Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို လေ့ကျင့်ရန် တောင်းဆိုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေးမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ညာလက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထိပ်များဖြင့် ‘ဟင်းလင်းပြင်’ ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p>နှစ်ခြမ်းကွဲနေသော တောင်ထိပ်မှာ မမြင်နိုင်သော ကြိုးများဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝိုက်ဆင်းသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ပျံသန်းလာသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့မှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပြန်လည် ပေါင်းစည်းသွားပြီး မည်သည့်အခါကမျှ ပေါ်မလာခဲ့သကဲ့သို့ အစအနမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>“မဆိုးဘူး”</p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး အားမာန်ပါကာ ချီးကျူးသံ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။</p> <p> “အသက်နဲ့ သေခြင်းကြားမှာ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို နှိုးဆွပြီး ‘ဓားရည်ရွယ်ချက်’ ကို နားလည်သွားတာက မင်းဟာ တကယ်ပဲ ပါရမီရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် အားယူကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ “လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နည်းပြ”</p> <p>“ဓားရည်ရွယ်ချက် ဆိုတာက ကကွက်တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် ပုံစံတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက စိတ်ဓာတ်နဲ့ ဆန္ဒပဲ။ မင်း မှတ်ထားရမှာက ဓားဆိုတာ မင်းရဲ့ လက်နက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါထက် ပိုတာကတော့ အဲဒါဟာ မင်းရဲ့ ဆန္ဒကို တိုးချဲ့ထားတာပဲ။</p> <p>မင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘာတွေးသလဲ၊ အဲဒီနေရာကို ဓားက ရောက်သွားလိမ့်မယ်”</p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ က အနက်အဓိပ္ပာယ် နက်နဲလှသော အသံဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ခုနက မင်းရဲ့ ဓားချက်က ပြင်းထန်ပေမဲ့ အင်အားအပေါ်မှာပဲ အလွန်အကျွံ အမှီပြုနေပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာ အနှစ်သာရ လိုအပ်နေသေးတယ်.... စစ်မှန်တဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဆိုတာက နူးညံ့မှုနဲ့ မာကျောမှုကို အောင်နိုင်တာ၊ အားနည်းမှုနဲ့ အားကောင်းမှုကို အနိုင်ယူတာ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ နှလုံးသားနဲ့ ဓားကို ထိန်းချုပ်တာပဲ ဖြစ်တယ်”</p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ က စကားပြောရင်း သူ၏ ညာလက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းဖြူပုလင်းလေးတစ်ခုမှာ မုန့်ဝမ် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>“ဒီ ဆေးလုံး က မင်းကို ပြန်လည်ကျန်းမာလာအောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်”</p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “သွားပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူတော့၊ ပြီးတော့ ခုနက ဓားချက်ကို သေချာ ပြန်စဉ်းစား..........”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ယူလိုက်ပြီး နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီတပည့် နည်းပြရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေကို နှလုံးသားထဲမှာ အမြဲမှတ်ထားပါ့မယ်”</p> <p>သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များ အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း မနာလိုဖြစ်ကာ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ထံမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လမ်းညွှန်မှု ရရှိခြင်းမှာ ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် ဘေးဘက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားကာ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ဖွင့်ကာ ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်၍ မျိုချလိုက်သည်။</p> <p>ဆေးလုံး မှာ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားပြီး အေးမြသော ခံစားချက်မှာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ချက်ချင်း စီးဆင်းသွားကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ခုနက ဓားချက်ကို သေချာ ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေသည်။</p> <p>တောင်ကြီးမှ ယူဆောင်လာသော ဖိနှိပ်မှု၊ ဓားအရှိန်အဝါ က လေထုကို ခွင်းသွားသည့် ခံစားချက်၊ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရွေးချယ်မှုများ... အားလုံးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>သင်ခန်းစာ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် တပည့်များမှာ လူစုကွဲသွားကြသည်။</p> <p>ရွှီထျန်းမင် သည် မုန့်ဝမ် ဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာပြီး သူမကို ကြည့်ကာ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်၊ အဖွဲ့ဖွဲ့ဖို့ ကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို စဉ်းစားထားလဲ။ ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့မှာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ လိုတော့တာ”</p> <p>မုန့်ဝမ် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် အခြားသူ အနည်းငယ်လည်း ဝိုင်းလာကြပြီး ဖိတ်ခေါ်စကားများဖြင့် ဆူညံနေကြသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်၊ ငါတို့အဖွဲ့ကို ဝင်မလား။ ငါတို့ ခေါင်းဆောင်က  ခွန်အားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူပဲ.......”</p> <p>“ငါတို့ဆီ လာခဲ့ပါ၊ ငါတို့အဖွဲ့မှာ အစီအရင် ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ပါတယ်၊ ဘေးကင်းဖို့ အာမခံတယ်.......”</p> <p>လူတိုင်း၏ တက်ကြွသော ဖိတ်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရရာတွင် အချိန်ဆွဲနေ၍ မရမှန်း မုန့်ဝမ် သိသောကြောင့် သူမက လက်အုပ်ချီကာ သူတို့၏ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံးရဲ့ စေတနာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ကျွန်မ ဘယ်အဖွဲ့ကိုမှ ဝင်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးပါဘူး”</p> <p>ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ထဲတွင် ဆူညံသွားတော့သည်။</p> <p>“အဖွဲ့မဝင်ဘူး ဟုတ်လား။ နည်းပြ ချင်းယီ ကို တစ်ယောက်တည်း စိန်ခေါ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား”</p> <p>လှောင်ပြောင်သံ ပါဝင်သော စူးရှသည့် အသံတစ်ခုက ပြောလိုက်သည်။ “ဓားသိုင်း တစ်ခု တတ်ထားရုံနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်တော်လှပြီလို့ မထင်နဲ့ဦး။ နည်းပြ ချင်းယီ က ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ် ပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ.......”</p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ နည်းပြကို တစ်ယောက်တည်း စိန်ခေါ်ဖို့ ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ.......”</p> <p>အချို့ကလည်း အကြံပေးကြသည်။ “မုန့်ဝမ်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါမလုပ်နဲ့.......... နည်းပြ ချင်းယီ ရဲ့ အတန်းက နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှာထားတာက ပိုဘေးကင်းတယ်.........”</p> <p>သို့သော် ရွှီထျန်းမင် က မုန့်ဝမ် ၏ သတ္တိကို ချီးကျူးလိုက်သည်။ “နည်းပြ ချင်းယီ ရဲ့ တိုက်ကွက်သုံးကွက်ကို တောင့်ခံနိုင်တဲ့သူပီသပါပေတယ်။ ဒီသတ္တိကို ငါ တကယ် လေးစားတယ်.......”</p> <p>အသံမျိုးစုံကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း မုန့်ဝမ် ၏ မျက်နှာပေးမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ခိုင်မာနေသည်။</p> <p>“အားလုံးရဲ့ စိုးရိမ်ပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပါပြီ”</p> <p>နားချ၍ မရမှန်း သိသောအခါ လူတိုင်းမှာ လက်လျှော့ပြီး နှစ်ယောက်တစ်တွဲ၊ သုံးယောက်တစ်တွဲဖြင့် လူစုကွဲသွားကြတော့သည်။</p> <p>လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ် သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ခုနက ‘သိုင်းစင်မြင့်’ တွင် နည်းပြ ရွှမ်ဝေ နှင့် ခေတ္တရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေသည်။</p> <p>‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ ပထမဆုံးပုံစံ ‘တောင်ဖြိုခြင်း’ သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အစွန်းကုန် ဖိအားအောက်တွင် ထားရှိပြီး ပါရမီကို နှိုးဆွရန် အဓိကထားသည်၊</p> <p>ထိုအခါမှသာ မြေကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>နည်းပြ ရွှမ်ဝေ နှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ထိုအသက်နှင့် သေခြင်းကြားမှ ဖိအားက သူမကို ဓားသိုင်း ၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို ထိတွေ့နိုင်စေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ထိုခံစားချက်ကို ထပ်မံရရှိရန် ကြိုးစားရာတွင် ဝေဝါးပြီး ဆုပ်ကိုင်ရခက်သော ခံစားချက်မျိုးသာ ရှိနေသည်။</p> <p>“ငါ အစွမ်းထက်တဲ့ လေ့ကျင့်ဖော်တစ်ယောက် ရှာမှဖြစ်မယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ထလိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းမှ ထွက်ကာ ‘သိုင်းစင်မြင့်’ ၏ စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးသို့ တည့်တည့် သွားလိုက်သည်။</p> <p>‘သိုင်းစင်မြင့်’ ကို စီမံခန့်ခွဲရသည့် တာဝန်ရှိသူမှာ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို အပျင်းပြေ ဖတ်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပျင်းရိစွာ မျက်တောင်ပင့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာကိစ္စလဲ”</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်မ သီးသန့် ‘သိုင်းစင်မြင့်’ တစ်ခု ငှားချင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်းမှာ ရှိတဲ့ လေ့ကျင့်ဖော် တစ်ယောက် တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ တစ်နာရီကနေ အရင် စပြီး ငှားချင်ပါတယ်..........”</p> <p>မုန့်ဝမ် က လိုရင်းကို တည့်တည့်ပြောပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အိတ်တစ်အိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလူက မုန့်ဝမ် ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို ယူကာ လက်ထဲတွင် ချိန်ဆကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>“နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်း လေ့ကျင့်ဖော်လား။ ပြဿနာမရှိဘူး....... ခဏစောင့်.....”</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လက်ကွက်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သတင်းပေးပို့လိုက်သည်။</p> <p>မကြာခင်မှာပင် ထွားကျိုင်းသော နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဝင်လာပြီး မုန့်ဝမ် နောက်သို့ လိုက်ကာ သီးသန့် ‘သိုင်းစင်မြင့်’ ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။</p> <p>‘သိုင်းစင်မြင့်’ အတွင်း၌ မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ “ငရဲလက်ဝါး” ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကာ စိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်အရ အလွန် ြကီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ဖန်တီးပြီး သူမအပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖိချလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤတောင်ကြီးမှ ယူဆောင်လာသော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်မှာ နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ထက် အများကြီး လျော့နည်းနေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ ဓားမြှောင်ကို လွှဲလိုက်ရာ ဓားအလင်းမှာ ထက်မြက်လှသော်လည်း တောင်ကြီးပေါ်တွင် အစင်းရာ အနည်းငယ်သာ ထင်ကျန်ခဲ့သည်။</p> <p>“နောက်တစ်ခါ.......”</p> <p>မုန့်ဝမ် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ဖိအားထပ်တိုးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p>အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ အစွမ်းကုန် ဖိအားမျိုးကို သူမ မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>“မရဘူး၊ ဒီလောက် ဖိအားက မလုံလောက်သေးဘူး”</p> <p>ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် မုန့်ဝမ် သည် တာဝန်ရှိသူကို ထပ်မံ ရှာလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်မ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ရှိတဲ့ လေ့ကျင့်ဖော် တစ်ယောက် လိုချင်ပါတယ်”</p> <p>တာဝန်ရှိသူမှာ ပါးစပ်ထဲမှ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်များကိုပင် ထွေးထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး မုန့်ဝမ် ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ဟုတ်လား။ ညီမလေး၊ မင်း နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ မင်းက ရွှေအမြုတေ ပထမအဆင့် ပဲ ရှိသေးတာ......</p> <p> နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနဲ့ လေ့ကျင့်တာက အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားတာနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာရတာ ဒါမှမဟုတ် သေတာတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်.......”</p> <p>မုန့်ဝမ် ၏ မျက်နှာပေးမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး စားပွဲပေါ်သို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အိတ်နှစ်အိတ်ကို တင်လိုက်သည်။ “ကျွန်မ သေချာ စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး စီစဉ်ပေးပါ စီနီယာအစ်ကို”</p> <p>တာဝန်ရှိသူသည် ဖောင်းကားနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အိတ်နှစ်အိတ်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ချိန်ခွင်လျှာမှာ စတင် ယိုင်နဲ့လာသည်။</p> <p>သူက သက်ပြင်းချကာ အကြံပေးလိုက်သည်။ “ညီမလေး၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကွာခြားချက်က အလွန်ကြီးမားတယ်၊ ဒါက တကယ်ကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်ချင်တာ သေချာလား”</p> <p>“သေချာပါတယ်။ ဘယ်လို နောက်ဆက်တွဲရလဒ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် စီနီယာအစ်ကို နဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး”</p> <p>မုန့်ဝမ် ၏ အဖြေမှာ တိုတောင်းပြီး အားမာန်ပါသည်။</p> <p>တာဝန်ရှိသူမှာ မတတ်သာတော့ဘဲ လက်ကွက်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သတင်းကို ထပ်မံ ပေးပို့လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>မကြာခင်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် တည်ကြည်သော မျက်နှာရှိသည့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဝင်လာသည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p>‘သိုင်းစင်မြင့်’ ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်လာသောအခါ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် သူ၏ ဆန္ဒအတိုင်း တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ခေါ်ယူလိုက်ရုံဖြင့် မုန့်ဝမ် မှာ အသက်ရှူရ ချက်ချင်း ခက်ခဲသွားသည်။</p> <p>ဤဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်မှာ ယခင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ပြင်းထန်သော်လည်း နည်းပြ ရွှမ်ဝေ ၏ အရှိန်အဝါကိုမူ မမှီနိုင်သေးပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ် က သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ပြီး လဲမကျသွားအောင် အတင်းထိန်းကာ ဖိအားအောက်တွင် သူမ၏ လေ့ကျင့်မှုကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ ခံစားချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ကြိုးစားရင်း ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် လွှဲလိုက်ကာ ဓားရည်ရွယ်ချက် ကို အဆက်မပြတ် ဆင်ခြင်နေသော်လည်း နည်းလမ်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p>တစ်နာရီကြာပြီးနောက် မုန့်ဝမ် သည် တာဝန်ရှိသူကို ထပ်မံ ရှာလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို၊ ဒီ ‘သိုင်းစင်မြင့်’ မှာ အသန်မာဆုံး လေ့ကျင့်ဖော်က ဘယ်သူလဲ”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save