Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;"> တောင်ဖြိုခြင်း ဓားတစ်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စီမံခန့်ခွဲသည့် စီနီယာအစ်ကိုမှာ စိတ်ညစ်သလို ကြည့်နေသည်။</p> <p>“နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့် ဆိုတာ ငါတို့ ‘သိုင်းစင်မြင့်’ က ပေးနိုင်တဲ့ အသန်မာဆုံး လေ့ကျင့်ဖော်ပဲ။ မင်းရဲ့ နည်းပြကိုတော့ လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် လာခိုင်းလို့ မရဘူးလေ...”</p> <p>သူသည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်နေပြီး မုန့်ဝမ် မှာ တမင်သက်သက် ပြဿနာလာရှာနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နေတော့သည်။</p> <p>ထိုအဖြေကို ကြားရသောအခါ မုန့်ဝမ် သည် လေ့ကျင့်ဖော် ဆက်ရှာရန် မတောင်းဆိုတော့ပေ။</p> <p>ထိုအစား သူမ၏ ခါးချိတ်တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အသာအယာ ပွတ်ဆွဲလိုက်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချီ..... ကျွန်မ ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကျင့်ကြံရာမှာ အခက်အခဲအချို့ ရှိနေလို့ စီနီယာအစ်ကို ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်နေပါတယ်။ စီနီယာအစ်ကို အချိန်ရမလားဟင်.....”</p> <p>တံဆိပ်ပြားလေးမှာ အနည်းငယ် လင်းလက်သွားပြီး ချီယွမ်ရှောင် ၏ ရယ်မောသံစွက်နေသော အသံမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“အို..... ညီမလေးက ဒီလောက်တောင် စောစော စတင်နေပြီလား။ ကျင့်ကြံခြင်း မှာ ဘယ်လိုပြဿနာတွေ ကြုံနေလို့လဲ။ ငါ့ကို ပြောပြပါဦး.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်ပြီး သူမအနေဖြင့် အသက်နှင့် သေခြင်း၏ အစွန်းအဖျားမှ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားရရန် အားကောင်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး လိုအပ်နေကြောင်းနှင့် အဖိုးအခအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ ပေးဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>“ညီမလေးက ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး ရှာပေးထားတာပဲ။ ငါတို့ ပတ်သက်မှုအရ မင်းဆီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ယူရင် ငါတို့ ဆက်ဆံရေးတွေ ထိခိုက်ကုန်မှာပေါ့.....”</p> <p>“ဒါ့အပြင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်းမှာ ညီမလေး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို ဘယ်လို ကျင့်ကြံ နေလဲဆိုတာကိုလည်း ငါ သိချင်နေတာ.....”</p> <p>“ခဏစောင့်ဦး..... ငါ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ ခါးချိတ်တံဆိပ်ပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ချီယွမ်ရှောင် ရောက်လာမည့်အချိန်ကို ‘သိုင်းစင်မြင့်’ အနားတွင် တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။</p> <p>မကြာခင်မှာပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဝါဖြင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လေထုကို ခွင်း၍ ရောက်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မုန့်ဝမ် ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ချီယွမ်ရှောင် ၏ အရပ်ရှည်ပြီး မတ်မတ်ရပ်နေသော ကိုယ်ဟန်မှာ ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူသည် ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထက်မြက်သော မျက်ခုံး..... တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ ယုံကြည်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားသည်။</p> <p>“ညီမလေး..... စောင့်ခိုင်းမိလို့ အားနာပါတယ်.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>“ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို။ ဒါက ကိစ္စအသေးအမွှားလေး ဖြစ်ပေမဲ့ စီနီယာ့ရဲ့ အချိန်တွေကို ယူလိုက်ရပြီ.....”</p> <p>“ညီမလေးကလည်း အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ကို ဘာလုပ်ပေးစေချင်လဲ..... ပြောသာပြောပါ.....”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ‘သိုင်းစင်မြင့်’ အတွင်းသို့ တစ်ယောက်နောက် တစ်ယောက် ဝင်သွားကြပြီး ယှဉ်ပြိုင်မှု စသည်နှင့် ချီယွမ်ရှောင် က ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p>မလိုအပ်သော စကားတစ်လုံးမျှ မပြောဘဲ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ မိုးကြိုးအလား ပြင်းထန်သော အားမာန်ဖြင့် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မုန့်ဝမ် အပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် မှာပင် ခိုင်မာသော ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုအဖြစ် အဖိခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တဂျိဂျိ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်မှာ ဒီရေကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသဖြင့် မုန့်ဝမ် ၏ ရင်ဘတ်မှာ တင်းကျပ်လာကာ ထိုတောင်ကြီး၏ အဖိခံရမှုကြောင့် အသက်ပင် မရှူနိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုခဏ၌ ချီယွမ်ရှောင် သည် သူ၏ တိုက်ကွက်တွင် အစွမ်းကုန် ထည့်သွင်းထားကြောင်း မုန့်ဝမ် သိမြင်သွားသည်။</p> <p>သူမ အမှန်တကယ် သေသွားနိုင်ပေသည်.....</p> <p>“ဒါကမှ တကယ့် အသက်နဲ့ သေခြင်းကြားက အကျပ်အတည်းပဲ.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် ၏ အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ထားသော တိုက်ပွဲစိတ်ဆန္ဒ မှာ မီးတောင်ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ ‘နှလုံးသွေး’ များမှာ ရူးသွပ်စွာ ဆူပွက်လာပြီး လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်မှာ စူးရှသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဓားမြှောင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဟိန်းဟောက်နေသကဲ့သို့ တုန်ယင်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ၏ မျက်လုံးများမှာ တောင်ကြီးဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ သူမ၏ မျက်စိ သူငယ်အိမ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p>တောင်ကြီးမှာ သေခြင်းတရား၏ လေးလံသော အရိပ်အယောင်များနှင့်အတူ ကျဆင်းလာတော့မည့် အချိန်မှာပင် မုန့်ဝမ် သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ရုတ်တရက် အားစိုက်ကာ လေးမှ ပစ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းအလား ပြေးထွက်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ သွေးများမှာ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တိုင်းမှာ ဆူပွက်အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ ခွန်အားအားလုံးကို လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ဆီသို့ ပုံအောလိုက်ပြီး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ ပထမဆုံးနည်းစနစ်  ‘တောင်ဖြိုခြင်း’  ကို ဤအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>ဓားသွားမှာ သွေးရောင်အလား ဝင်းလက်သွားပြီး သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ကို ခွင်းကာ ဖိကျလာသော တောင်ကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။</p> <p>“ချလွမ်း.....”</p> <p>ဓားသွားမှာ တောင်ကြီးနှင့် တိုက်မိသွားပြီး တောက်ပသော မီးပွားများ လွင့်စင်သွားကာ တစ်ခုလုံးသော ‘သိုင်းစင်မြင့်’ ကို တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားပြီး ပူလောင်သော အရှိန်အဝါများမှာ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p>နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ တောင်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ပြိုကျသွားတော့သည်။</p> <p>ကျောက်တုံးကြီးမှာ ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားပြီး လေထဲတွင် ဖုန်မှုန့်နံ့များ ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် ဟန်ချက်ပျက်မတတ် ယိုင်နဲ့သွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နေသည်။</p> <p>ယခင်က ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို သုံးပြီးလျှင် သွေးနှင့် စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားတတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမသည် အသက်ရှူရ အနည်းငယ် ခက်ခဲပြီး အားနည်းရုံသာ ခံစားရသည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ခံစားချက်က အမှန်တကယ် မှန်ကန်သွားပြီဖြစ်သည်.....။</p> <p>“မဆိုးဘူး.....” ချီယွမ်ရှောင် ၏ အသံမှာ ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီးကျူးသံ အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ကျွမ်းကျင်သွားတာ အံ့ဩစရာပဲ.....” မင်း ဒီလောက်အထိ ကျင့်ကြံ နိုင်တာက တကယ့်ကို ပါရမီရှိလို့ပဲ.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် က မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချီယွမ်ရှောင် ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။</p> <p>သူသည် ဝတ်ရုံဖြူနှင့်ပင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး ခုနက ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးမတတ် ဖြစ်သွားသော တောင်ကြီးမှာ သူလုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>“ကျွန်မနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ အချိန်ပေးတဲ့အတွက် စီနီယာအစ်ကို ချီ ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ် က ရိုးသားသော ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့်  ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် က ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ လေထဲတွင် ကျန်နေသော ဖုန်မှုန့်များကို ဖယ်ရှားရန် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား..... ငါ ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားတော့မယ်.....”</p> <p>စကားမဆုံးခင်မှာပင် အခြားတောင်ကြီးတစ်လုံးမှာ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာပြီး မွန်းကြပ်စေသော ဖိနှိပ်မှုများဖြင့် မုန့်ဝမ် အပေါ်သို့ ဖိကျလာပြန်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တောင်ကြီးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို လေးလံပြီး ခိုင်မာလှကာ အစစ်အမှန် တောင်တန်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူနေပြီး ပျက်စီးစေနိုင်သော အရှိန်အဝါ များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မယိုင်လဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် ၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုနှင့် ဂရုတစိုက် လမ်းညွှန်မှုများအောက်တွင် သူမသည် ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် လွှဲလိုက်ပြီး သူမအပေါ် ဖိကျလာသော တောင်ကြီးကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နေသည်။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမသည် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ အနှစ်သာရကို နားလည်လာသည်။</p> <p>၎င်းသည် ရိုးရှင်းသော အင်အားတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဟန်ချက်ညီသော ရစ်သမ်တစ်ခု ဖြစ်ကာ ယိုယွင်းမှုမှ အံ့ဖွယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးသည့် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်မှာ ရိုးရှင်းသော လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ သူမ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုနှင့် သူမ ဆန္ဒ၏ ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။</p> <p>သူမသည် တောင်များကို ပိုမို လွယ်ကူစွာ ဖြိုခွဲလာနိုင်ပြီး အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရမည့် အချက်ကို ရှာဖွေရန် ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းကိုပင် ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို ချောမွေ့ပြီး တိကျလာသည်။</p> <p>“အရမ်းကောင်းတယ်.....” ချီယွမ်ရှောင် ၏ အသံမှာ ကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “မင်း ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ရဲ့ ‘တောင်ဖြိုခြင်း’ အနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီ.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ ဓားမြှောင်ကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို မျိုချကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို ချီ ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါ..... မဟုတ်ရင် ပထမဆုံးနည်းစနစ်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ကျွမ်းကျင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး.....”</p> <p>“‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ရဲ့ ဒုတိယနည်းစနစ်ကိုတော့ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’  လို့ ခေါ်တယ်.....”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် က မုန့်ဝမ် ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အခု မင်း ‘တောင်ဖြိုခြင်း’ ကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်က ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို သင်ယူဖို့ပဲ.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် သည် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>‘တောင်ဖြိုခြင်း’ က ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် သုံးစွဲရသော်လည်း ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ မှာမူ ပိုမို တိကျသော ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်သည်။</p> <p>“မေးပါရစေ စီနီယာအစ်ကို ချီ..... ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို ဘယ်လို ကျင့်ကြံ ရမလဲဟင်.....”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ဆိုတာ နာမည်အတိုင်းပဲ..... ပင်လယ်ရဲ့ စီးဆင်းမှုကို ဟန့်တားတာပဲ။ ဒီလိုလုပ်ရအောင်..... မင်း ငါနဲ့အတူ ‘ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်’ လို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို လိုက်ခဲ့ပြီး အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် ခံစားကြည့်လိုက်ပါ.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် က တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>စီနီယာအစ်ကို ချီ က သူမကို ကျင့်ကြံရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးရန် ဆန္ဒရှိခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းသော ကိစ္စပင်.....</p> <p>မကြာခင်မှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ‘ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်’ တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် မြစ်များမှာ ရှုပ်ထွေးစွာ စီးဆင်းနေပြီး ကန်များမှာ ကြယ်များအလား ပြန့်ကျဲနေကာ လေထုထဲတွင် ရေငွေ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>“ဒီနေရာက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကြွယ်ဝတယ်..... ဒါကြောင့် ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို ကျင့်ကြံ ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ.....”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် က သူတို့ရှေ့မှ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ကို ညွှန်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကနေပဲ စလိုက်ကြရအောင်.....”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် မြစ်ကမ်းပါးသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>မြစ်ရေမှာ အရှိန်ဟုန်ပြင်းစွာ စီးဆင်းနေပြီး ၎င်း၏ နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံမှာ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ရေစက်များမှာ နေရောင်အောက်တွင် တောက်ပစွာ လွင့်စင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save