Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း (ဒုတိယနည်းစနစ်)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချီယွမ်ရှောင်သည် ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ (ဒုတိယနည်းစနစ်) ၏ အဓိကအချက်များကို စတင်ရှင်းပြသည်။</p> <p>သူသည် ဓားကွက်၏ ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်း၊ အားစိုက်ထုတ်မှု နည်းလမ်း (တာအို) နှင့် ရေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်စဉ်တို့ကို အသေးစိတ်ကျကျ ရှင်းပြခဲ့ပြီး၊ အချက်တိုင်းကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် စကားလုံးတိုင်းကို မှတ်သားရင်း အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက် နားထောင်နေသည်။</p> <p>အဓိကအချက်များကို မှတ်သားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် မြစ်ကမ်းဘေးတွင် စတင်လေ့ကျင့်သည်။</p> <p>သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး စီးဆင်းနေသောရေ၊ ဟိန်းဟောက်နေသောမြစ်နှင့် သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ တိုက်ခတ်နေသော မြစ်လေညင်းတို့ကို သေချာစွာ ခံစားနေသည်။</p> <p>ထို့နောက် မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ သူမ၏ သွေးများကို ဒီရေကဲ့သို့ လက်မောင်းဆီသို့ စီးဆင်းစေပြီး လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ဆီသို့ ပုံအောလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ထက်မြက်အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်.....</p> <p>“ဝုန်း.....”</p> <p>ရေပန်းများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားပြီး လှိုင်းလုံးများ ထကြွလာသော်လည်း မြစ်ရေမှာ အပေါ်ယံမျှသာ အက်ကြောင်းဖြစ်သွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကာ ဆက်လက်စီးဆင်းသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဓားကို လွှဲလိုက်စဉ်က တောင့်တင်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ (ဒုတိယနည်းစနစ်) အပေါ် သူမ၏ နားလည်မှုမှာ မနက်နဲသေးကြောင်း သူမ သိမြင်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် ချီယွမ်ရှောင် ရှင်းပြခဲ့သော အဓိကအချက်များကို ထပ်တလဲလဲ ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း၊ သူမ၏ ကိုယ်ဟန်ကို ပြင်ဆင်ကာ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် ထပ်မံ လွှဲယမ်းနေတော့သည်။</p> <p>တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်...</p> <p>အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မသိလိုက်ခင်မှာပင် နေဝင်သွားကာ ကောင်းကင်ယံမှာ ရဲရဲနီသော အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဓားကို နောက်တစ်ကြိမ် လွှဲလိုက်ပြန်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ ချောမွေ့နေသည်။</p> <p>ဓားမြှောင်မှာ လေထုကို စူးရှသော အသံဖြင့် ခွဲထွက်သွားပြီး ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော နဂါးတစ်ကောင်အလား အနှိုင်းမဲ့ အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်.....</p> <p>“ဒိုင်း.....”</p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ မြစ်ရေမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားပြီး အောက်ခြေမမြင်ရသော ချောက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>လှိုင်းထန်နေသော မြစ်ရေမှာ ချောက်ကြီး၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း ၎င်းကို တစ်လက်မမျှ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက်၊ ညာလက်မှ ဓားမြှောင်ကို အားပြုကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင်မူ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမ လုပ်နိုင်ခဲ့လေသည်.....။</p> <p>“မဆိုးဘူး” သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ချီယွမ်ရှောင် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ရဲ့ အခြေခံကို ကျွမ်းကျင်သွားရင် နောက်ပိုင်း နည်းစနစ်တွေကို သင်ယူရတာ ပိုမြန်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပါရမီပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့.....”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ချီယွမ်ရှောင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး “လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို ချီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အထိ ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်နေပါ.....”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်၏ စကားမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ကို ပြန်လည် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေပြန်သည်။</p> <p>သူမသည် ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် လွှဲလိုက်ပြီး မြစ်ရေ၏ စီးဆင်းမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်တောက်ကာ ရေထုကို ခွဲထွက်သွားသည့် ဓားသွား၏ ထက်မြက်မှုကို ခံစားနေသည်။</p> <p>ညရောက်၍ ကြယ်များ လင်းလက်လာချိန်မှသာ ချီယွမ်ရှောင်က လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်နားရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီလောက်အထိ လေ့ကျင့်တာ လုံလောက်ပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို သုံးပြီး ကန်ရေပြင်ကို ဖြတ်တောက်ရမယ်.....”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ရေကန်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြရာ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်မှာ မှန်တစ်ချပ်အလား ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်စင်များကို ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ဓားမြှောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ကျယ်ပြောသော ကန်ရေပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ရေကန်များမှာ မြစ်များထက် ပိုမိုကျယ်ပြောသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဖြတ်တောက်ရန်မှာ အင်အားသာမက ထိုအင်အားကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မှုပါ လိုအပ်သည်...</p> <p>“အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား.....”</p> <p>တိတ်ဆိတ်နေသော ညကောင်းကင်ယံတွင် ချီယွမ်ရှောင်၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရေပြင်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ရာ ကန်ရေပြင်မှ တိုက်ခတ်လာသော အေးမြသည့် လေညင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ နည်းလမ်း၏ အနှစ်သာရကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားသည်။</p> <p>လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်မှာ ညကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် ကြယ်တံခွန်တစ်စင်းအလား တောက်ပသော အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အေးစက်သော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ကန်ရေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ကန်ရေပြင်မှာ ကြီးမားသော ကျောက်‌ေတာင် ြကီးတစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ကွဲအက်သွားတော့သည်။</p> <p>ပြတ်တောက်သွားသော ရေပြင်မှာ ဖန်သားပြင်အလား ချောမွေ့နေပြီး လရောင်ကို ထင်ဟပ်ကာ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။</p> <p>ဘေးနှစ်ဖက်ရှိ ကန်ရေများမှာ သောင်းကျန်းစွာ ထကြွလာပြီး ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ဟိန်းဟောက်နေသော်လည်း ဖြတ်တောက်ထားသော တာအိုလမ်းကြောင်းမှာ ပို၍ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။</p> <p>“မဆိုးဘူး၊ ဒီရေကန်လေးက မင်းအတွက် စိန်ခေါ်မှု မဟုတ်တော့ဘူးထင်တယ်.....”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ပင်လယ်ကမ်းခြေကို သွားကြရအောင်.....”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ ရောက်လာကြရာ ပင်လယ်လေများမှာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ကမ်းခြေကို နားကွဲမတတ် အသံများဖြင့် ရိုက်ခတ်နေကြသည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်က ဝေးလံသော ပင်လယ်ပြင်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို သုံးပြီး ပင်လယ်ကြီးကို တားဆီးကာ စီးဆင်းမှုကို ရပ်တန့်လိုက်စမ်း.....”</p> <p>မုန့်ဝမ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ ခွန်အားနှင့် ဆန္ဒအားလုံးကို ဓားသွားဖျားဆီသို့ စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဓားကို ရုတ်တရက် လွှဲလိုက်ရာ ဓားမြှောင်မှာ စူးရှသော အသံဖြင့် လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး အနှိုင်းမဲ့ အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ ပင်လယ်ပြင်တွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ပြန့်ကားသွားသည်။</p> <p>ပင်လယ်ရေများမှာ သောင်းကျန်းစွာ လွင့်စင်သွားပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် ဟိန်းဟောက်နေသည်။</p> <p>သို့သော် ဤအဆင့်မှာ ပင်လယ်၏ စီးဆင်းမှုကို အမှန်တကယ် ဖြတ်တောက်နိုင်ရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဓားကို အကြိမ်ကြိမ် လွှဲလိုက်ပြီး သူမ၏ နားလည်မှုများကို အမြဲတမ်း ပြန်လည်ဆင်ခြင်ကာ ပြင်ဆင်နေသည်။</p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ နိမ့်လွန်းနေသဖြင့် ထုတ်ဖော်နိုင်သော ခွန်အားမှာ ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>သို့မဟုတ် ပင်လယ်ကြီးမှာ ကျယ်ပြောလွန်းနေသဖြင့် ဒုတိယနည်းစနစ်ဖြစ်သော ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ဖြင့် ပင်လယ်၏ စီးဆင်းမှုကို မရပ်တန့်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်၊ မအောင်မြင်သော ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုအပြီး၌ မုန့်ဝမ်သည် ဓားဆွဲခြင်းကို ရပ်နားလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ထိုနေရာတွင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားနေသည်။</p> <p>သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံ၌ အရုဏ်ဦး အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>တိမ်တိုက်များအောက်မှ လိမ္မော်ဝါရောင် အလင်းတန်းများမှာ မြေပြင်ကို လင်းထိန်စေသည်။</p> <p>ငါးလေးများမှာ ရေပြင်မှ သွက်လက်စွာ ခုန်ထွက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ငါးကြေးခွံများမှာ အရုဏ်အလင်းအောက်တွင် အရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် လင်းလက်နေကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။</p> <p>သူမ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဓားမြှောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ပြတ်သားစွာ ခုတ်ချလိုက်သည်.....</p> <p>ဒုတိယနည်းစနစ်၊ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’.....</p> <p>နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသော ပင်လယ်ရေများ ပြန်လည်မပေါင်းစည်းနိုင်ခင်မှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ဓားကို ထပ်မံ လွှဲယမ်းကာ အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>ပြတ်စမ်း၊ ပြတ်စမ်း၊ ပြတ်စမ်း၊ ပြတ်စမ်း၊ ပြတ်စမ်း.....</p> <p>ခုနစ်ချက် ဆက်တိုက် ခုတ်ချပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ သွေးများမှာ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီး သူမ၏ အောက်ဘက် ပင်လယ်ပြင်အလယ်တွင် ဖြူဖွေးသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ထိုဖြူဖွေးသော မျဉ်းကြောင်း၌ သေးငယ်သော အက်ကြောင်းလေးသာ ရှိသော်လည်း၊</p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုမျဉ်းကြောင်းမှာ ပို၍ ရှည်လျားကာ ပို၍ ကျယ်ပြန့်လာသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် နက်ရှိုင်းသော ချောက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်း ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ”</p> <p>သိုင်းပညာပါရမီရှင်ဖြစ်သော ချီယွမ်ရှောင်ပင်လျှင် မုန့်ဝမ်၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်ပြီး မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ် ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ သုံးရက်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ထိုစဉ်က သူ၏ အရှိန်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကို၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါ”</p> <p>ချီယွမ်ရှောင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ရဲ့ ဒုတိယနည်းစနစ်ဖြစ်တဲ့ ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားပြီ။ အခု တတိယနည်းစနစ်ကို စတင် လေ့ကျင့်နိုင်ပြီ.....”</p> <p>“ပထမဆုံး နည်းစနစ်သုံးမျိုးကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင်၊ နောက်တစ်ခါ နည်းပြ ချင်းယီနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ တိုက်ကွက်တော်တော်များများကို မင်း တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မယ်.....”</p> <p>‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ တတိယနည်းစနစ်ကို ‘ကောင်းကင်ဖြိုခြင်း’ (တတိယနည်းစနစ်) ဟု ခေါ်ပေသည်။</p> <p>နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် ဓားကို တစ်ချက်တည်း ထိုးတင်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ဆွဲဖြဲနိုင်စွမ်း ရှိပြီး၊ မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံများကို ထွက်ပေါ်စေကာ သဘာဝဖြစ်စဉ်များကိုပင် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မုန့်ဝမ်သည် အဆင့်နိမ့်သော ‘ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်’ တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှားပါးသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်အထိသာ အများဆုံး ကျင့်ကြံနိုင်သည်။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးများမှာလည်း အားနည်းသဖြင့် သဘာဝဖြစ်စဉ်များကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သော ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံး နေရာဖြစ်နေသည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှောင်တွင် အခြား အရေးကြီးသော ကိစ္စများ ရှိနေသဖြင့် မုန့်ဝမ်၏ လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် အမြဲတမ်း မနေပေးနိုင်ပေ။</p> <p>သူမကို လမ်းညွှန်ချက် အချို့ ပေးပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p>အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော သွေးများကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သာမန်ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် မတူဘဲ သွေးစွမ်းအား မှာ ပြင်းထန်ပြီး ရန်လိုသော သဘောရှိရာ ၎င်းသည် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသော သဘာဝနှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ အလွန် လိုက်ဖက်နေသည်။</p> <p>သူမ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်ဝန်းထဲ၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွားပြီး ဓားမြှောင်ကို ရုတ်တရက် လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>“ရွှီး..........”</p> <p>စူးရှသော အသံနှင့်အတူ အနီရဲရဲ ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့် ထိုးတက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save