Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၈၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားသိုင်းသုံးကွက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဓားအရှိန်အဝါဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် သိသိသာသာ လိမ်ရှုံ့သွားပြီး မြင်သာသော အက်ကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ယံကိုမူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ မခွဲနိုင်သေးပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အားနည်းချက်များကို အာရုံစိုက်ရှာဖွေရင်း သူမ၏ ဓားကို ဝေ့ယမ်းကာ ထပ်ခါတလဲလဲ စမ်းသပ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံမှု အကြိမ်ရေ များလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ခံစားလာရသည်။</p> <p>နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ ဓားမြှောင်သည် ကောင်းကင်ယံကို ပိုင်းဖြတ်သွားပြီး နက်မှောင်သော ဓားအရှိန်အဝါသည် ရိုင်းစိုင်းသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ခရက်...”</p> <p>ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ထိုအရာက မုန့်ဝမ်၏ နှလုံးသားကို များစွာ ဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။</p> <p>သူမ ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် သူမ၏ ရှိသမျှ အခြေခံစွမ်းအင်  အားလုံးကို ဓားမြှောင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ နောက်ထပ် တစ်ချက် ထပ်မံ ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဝုန်း .......”</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားကာ ပို၍ ထင်ရှားစွာ ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော အခြေခံစွမ်းအင်များသည် အက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည့် မိုးကြိုးနှင့် မြေအောက်ချော်ရည်မီးများမှာ ပေါ်မလာသေးပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် စိတ်မပျက်ဘဲ ဤအရာသည် တစ်လှမ်းချင်း သွားရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်ထားသည်။</p> <p>ကောင်းကင်မိုးကြိုးနှင့် မြေအောက်မီးတို့တွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လည်ပတ်မှု ပုံစံများနှင့် လမ်းကြောင်းများ ရှိကြောင်း စီနီယာအစ်ကို ချီ  ပြောဖူးသည်။</p> <p>သူမအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို ရှာတွေ့ရန်သာ လိုအပ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကောင်းကင်ယံကို ဆန်တက်ကာ သူမ၏ ဓားကို အဆက်မပြတ် ဝေ့ယမ်းပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို တစ်စကာစကာ လုပ်နေခဲ့ရာ ကောင်းကင်ယံမှာ ဇကာပေါက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုနေရာမှ သေးငယ်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤအရာက သူမ၏ ဦးတည်ချက် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် ဓားကို ထပ်မံ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်... တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ လည်ပတ်မှုပုံစံများနှင့် လမ်းကြောင်းများကို စတင် သိမြင်လာပြီး သူမ၏ ဓားဝေ့ယမ်းချက် တိုင်းသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုး အမျှင်တန်းလေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်မိုးကြိုး တည်ရှိနေသည့် ကြာချိန်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ရှည်လျားလာခဲ့သည်။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် အပြာရောင် မြေအောက်မီးများသည်လည်း ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် မြေကြီးအောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်လောင်သော “ဝုန်း .......” ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းသည် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။</p> <p>ရေတွက်၍မရနိုင်သော အပြာနုရောင် မီးလျှံများနှင့် ငွေရောင်လျှပ်စီးတန်းများသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အက်ကြောင်းအတွင်းမှ ပွင့်ထွက်လာသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံ၏ အရောင်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး မှောင်မည်းသော တိမ်တိုက်များ လိပ်တက်လာကာ မိုးခြိမ်းသံများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>ဤစွမ်းအားကြီးမားသော အင်အားကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား မြေကြီးမှာလည်း တုန်ခါနေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမရှေ့ရှိ ကမ္ဘာပျက်မတတ် စွမ်းအားကြီးလှသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးနှင့် မြေအောက်မီးများကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ထောင့်တွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ထျန်းချန် ဓားသိုင်းရဲ့ တတိယမြောက် လှုပ်ရှားမှု ‘မိုးကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲခြင်း’ ကို နောက်ဆုံးတော့ တတ်မြောက်သွားပြီ”</p> <p>သူမ၏ အထက်တွင် ပြိုကျနေသော ကောင်းကင်နှင့် ရောယှက်နေသော ကောင်းကင်မိုးကြိုး၊ မြေအောက်မီးများ ရှိနေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်သည် တင်ပျဥ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ထျန်းချန် ဓားသိုင်း၏ ပထမ လှုပ်ရှားမှု သုံးကွက်၏ အနှစ်သာရကို ပြန်လည် ဆင်ခြင်နေသည်။</p> <p>‘တောင်ဖြိုခြင်း’  မှာ ဒေါင်လိုက်ပိုင်းချခြင်း ဖြစ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်ကြီး ပြိုကျသကဲ့သို့ လေးလံကာ အားပါပြီး “ခွန်အား” ကို အဓိကထားသည်။</p> <p>‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’  မှာ အလျားလိုက် ဖြတ်တောက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေကို ဖြတ်တောက်သကဲ့သို့ မရပ်တန့်နိုင်သော “အရှိန်အဝါ” ကို အဓိကထားသည်။</p> <p>‘မိုးကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲခြင်း’ မှာ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုံကိုးဆင့်မှ ကြယ်ကြွေကျလာသကဲ့သို့ လျင်မြန်ထက်မြက်ကာ “အမြန်နှုန်း” ကို အဓိကထားပေသည်။</p> <p>ဤဓားသိုင်း သုံးကွက်မှာ ကွဲပြားသော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နက်နဲစွာ ဆက်စပ်နေမှုများ ရှိသည်။</p> <p>ဓားသိုင်းသုံးကွက်၏ လမ်းကြောင်းများသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရောယှက်နေပြီး တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစည်းသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အသိဉာဏ်အလင်း တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ပုံရသည်။</p> <p>ခွန်အား၊ အရှိန်အဝါ နှင့် အမြန်နှုန်းတို့မှာ သီးခြားစီ တည်ရှိနေသည့် အရာများ မဟုတ်ပေ။</p> <p>‘တောင်ဖြိုခြင်း’ ၏ ခွန်အားသည် ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ၏ အရှိန်အဝါအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ‘ပင်လယ်ဖြတ်ခြင်း’ ၏ အရှိန်အဝါသည် ‘မိုးကောင်းကင်ကို ဆွဲဖြဲခြင်း’ ၏ အမြန်နှုန်းအဖြစ်သို့ ထပ်မံ ပြောင်းလဲတိုးတက်သွားနိုင်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ သိမြင်နားလည်မှုများဖြင့် တောက်ပလာသည်။</p> <p>သူမသည် ထိုနေရာမှ ထလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ် မှ ထွက်ခွာကာ သိုင်းစင်မြင့် သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျယ်ဝန်း၍ ညီညာသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူမသည် ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ကာ ထျန်းချန် ဓားသိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ပြန်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် သတ်မှတ်ထားသော အကွက်များထဲတွင် ချုပ်နှောင်မနေတော့ဘဲ သူမ၏ စိတ်အလိုအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနေသည်။</p> <p>တစ်ခါတစ်ရံ တောင်ပြိုသကဲ့သို့ ဒေါင်လိုက်ပိုင်းချလိုက်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ မြစ်ရေကို ဖြတ်သကဲ့သို့ အလျားလိုက် ဖြတ်တောက်ကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကြယ်ကြွေသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p>ဓားအလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး အခြေခံစွမ်းအင်များ တိုးထွက်လာကာ သိုင်းစင်မြင့်တစ်ခွင် ပြင်းထန်သော လေပြေများ တိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ ချွေးများ စီးကျနေသော်လည်း သူမသည် သတိမမူမိဘဲ ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်မှုတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြောနေပြီး မိမိကိုယ်ကိုပင် မေ့လျော့နေတော့သည်။</p> <p>ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ ၏ သင်ခန်းစာ သင်ကြားမည့်နေ့တွင် သိုင်းစင်မြင့်မှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အုပ်စုအသီးသီး စုရုံးနေကြပြီး နည်းဗျူဟာများကို လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဆွေးနွေးနေကြသည်။</p> <p>အခြားသူများစွာမှာလည်း လာမည့် စိန်ခေါ်မှုကို စောင့်မျှော်ရင်း စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။</p> <p>ရွှီထျန်းမင်သည် မုန့်ဝမ်ထံ အထူးတလည် လျှောက်လာပြီး ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်သည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်။ မကြာသေးခင်က မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တိုးတက်မှု တစ်ခုခု ရှိလား”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ “အနည်းငယ် တိုးတက်ပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>ရွှီထျန်းမင်က နှမြောတသဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “နှမြောစရာပဲ၊ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့် က ငါတို့အဖွဲ့ထဲ မပါနိုင်ခဲ့ဘူး။</p> <p>ငါတို့အဖွဲ့မှာ တိုက်ခိုက်ရေး ထူးချွန်တဲ့သူတွေချည်းပဲ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာလည်း ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြတယ်။</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီ ရဲ့ လက်အောက်မှာ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ ကြာအောင် ငါတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမယ်လို့ ငါ အရမ်း ယုံကြည်တယ်”</p> <p>သူသည် ခဏရပ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း “ဒါပေမဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး မုန့်၊ အကယ်၍ မင်း စိတ်ပြောင်းသွားရင် အချိန်မရွေး ငါတို့ဆီ လာခဲ့လို့ရတယ်။ ငါတို့  မင်းအတွက် အမြဲတမ်း တံခါး ဖွင့်ထားပါတယ်”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး “စီနီယာအစ်ကို ရွှီ ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ကျွန်မမှာ အဲဒီလို အစီအစဉ်မရှိသေးပါဘူး”</p> <p>ထိုစဉ် သိုင်းစင်မြင့်တစ်ခွင် ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည် ....... “တပည့်တို့၊ ဒီနေ့ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေး အတန်း စတင်ပြီ”</p> <p>အားလုံးက ထိုအသံရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ သည် သူတို့ထံသို့ လွင့်မျောကာ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူမသည် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>“အားလုံးရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုက မြင့်မားနေပုံပဲ။ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ စလိုက်ကြရအောင်။ ဘယ်အဖွဲ့က ငါ့ကို အရင်ဆုံး စိန်ခေါ်ချင်လဲ”</p> <p>သူမ၏ စကားအဆုံးတွင် လူတစ်စုသည် ထင်ရှားသော အရှိန်အဝါ  များဖြင့် လျှောက်ထွက်လာကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ လူ ၂၀ မှ ၃၀ ခန့် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင် ဝတ်စုံများကို တူညီစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြကာ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ရှိနေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များကို ကြာမြင့်စွာ လေ့ကျင့်ထားသော အဖွဲ့တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်မှာ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ ကို လက်အုပ်ချီကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ တပည့် တွေမှာ အရည်အချင်း မရှိကြပေမဲ့ နည်းပြဆီကနေ လမ်းညွှန်မှု ခံယူချင်ပါတယ်”</p> <p>ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စတင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်ထားသော ထိုအဖွဲ့သည် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် မျှတသော ထူးခြားသည့် အစီအရင်  တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်ကာ တိကျစွာဖြင့် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လုပ်ဆောင်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် အပြစ်အနာအဆာမရှိ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အချိတ်အဆက် မိလှသဖြင့် ခဏတာအတွင်း ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ နှင့် လေးငါးချီခန့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ သည် တိုက်ခိုက်ရန် အလောတကြီး ရှိပုံမရဘဲ သူတို့၏ အစီအရင် ပြောင်းလဲမှုများကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူတို့၏ အစီအရင် စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ပြသပြီးချိန်မှသာ သူမသည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ပုံရိပ်သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မခန့်မှန်းနိုင်အောင် လှုပ်ရှားနေပြီး လူအုပ်ကြားထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှပြီး လှုပ်ရှားမှု တိုင်းသည် အစီအရင်၏ အားနည်းချက်များကို တိကျစွာ ထိမှန်သည်။</p> <p>လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုအတွင်းမှာပင် သူမသည် ထိုအဖွဲ့၏ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး”</p> <p>ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာသည် သိသိသာသာ ပျက်သွားပြီး သူ၏ အပေါင်းအဖော်များကို အစီအရင် ပြောင်းရန် အလျင်အမြန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ ၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်လှသဖြင့် သူတို့ အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ သည် လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များသည် ဒီရေကဲ့သို့ လူတိုင်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p>“ဗုန်း ဗုန်း ဗုန်း…”</p> <p>နက်ရှိုင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုအဖွဲ့သည် သဲအိမ်လေး ပြိုသကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစအချို့ ထွက်ကျလာသည်။</p> <p>“တခြား ဘယ်အဖွဲ့က စိန်ခေါ်ချင်သေးလဲ”</p> <p>ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ သည် သူမ၏ လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ အကြည့်မှာ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်နေသည်။</p> <p>ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။</p> <p>သူတို့သည် တိကျစွာ ဇာတ်တိုက်ထားပုံရသည်။ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှုပ်ထွေးသော အစီအရင် တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး အစီအရင် အတွင်းတွင် ရွှေရောင် မှော်စာလုံး များ လင်းလက်နေသည်ကို မသဲမကွဲ မြင်နေရသည်။</p> <p>ယခင်အဖွဲ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သန်မာသော ဖိအားတစ်ခုမှာ တစ်ကွင်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤစွမ်းအားကြီးပုံရသော အစီအရင်မှာ ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ ပုံရိပ်သည် လေပြေညင်းလေးကဲ့သို့ လင်းလက်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် သူမသည် အစီအရင်၏ အချက်အချာကျသော နေရာတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save