Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၇) - နဂါးနန်းတော်မှ တမန်တော်...</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့ရဲ့ ပုစွန်စစ်သည်တွေနဲ့ ဂဏန်းဗိုလ်ချုပ်တွေကို သတ်နေတာ ဘယ်ကောင်တွေလဲဟေ့...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~မွန်းတည့်ချိန်။ ကြယ်တာရာ သဲမှုန် ကျွန်းစု။ လွတ်လပ်သော ဆိပ်ကမ်း ကမ်းလွန်ရေပြင်။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ပြင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် ကြမ်းတမ်းနေပြီး ကျောက်ဆောင်များကို ရိုက်ခတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ (ငါတို့ ပင်လယ်စာ စားချင်တယ်) သင်္ဘောကြီးသည် ဤရေပြင်တွင် ကျောက်ချရပ်နားထား၏။ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်မူ ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော (အုပ်စုလိုက် အဆင့်တက်ခြင်း အခမ်းအနား) ကြီးကို ဆင်နွှဲနေကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အေ့...”</p> <p> </p> <p>ဒီဖရဲသီးမှည့်ပြီလား ဟု အမည်ရသည့် ဝမ်သဲ့ဖာ သည် ပင်လယ်စာနံ့များ လှိုင်နေသော လေချဉ်တစ်ချက်ကို အားရပါးရ ဟောက်ထုတ်လိုက်၏။ သူသည် အခုလေးတင် မာလာပုစွန်ထုပ် ပိဿာသုံးဆယ်ကျော်ကို တစ်ထိုင်တည်း စားပစ်ထားသည့်အပြင်၊ ပင်လယ်သဲဂိုဏ်း၏ ရတနာသိုက်ထဲမှ သူခိုးလာသော (ရွှေအမြုတေ ဆေးလုံး) တစ်လုံးကိုပါ မျိုချထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မူလက အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ဝိညာဉ်ဖိအားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် ပုံပျက်သွားသယောင် ထင်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခုသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှနေ၍ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ဆယ်မိုင်ပတ်လည်ရှိ လေတိုက်ခတ်မှုနှင့် တိမ်တိုက်များကို မွှေနှောက်သွားတော့၏။ သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ မူလက အရည်အသွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပင်လယ်ကြီးသည် ရူးသွပ်စွာ ဖိသိပ်ခံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခိုဥအရွယ်အစားရှိ ရွှေရောင် အလုံးလေး တစ်လုံးအဖြစ် စုစည်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>(စနစ် ကြေညာချက်... ကစားသမား ‘ဒီဖရဲသီးမှည့်ပြီလား’ အား အမြုတေ တည်ဆောက်ခြင်း အောင်မြင်သွားသည့်အတွက် ဂုဏ်ပြုပါသည်။ ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပါပြီ။ ဆာဗာတစ်ခုလုံးတွင် ပထမဆုံး ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော ကစားသမားများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ‘ရွှေအမြုတေ ဆရာကြီး’ ဟူသော သီးသန့် ဘွဲ့အမည်ကို ဆုချီးမြှင့်လိုက်ပါသည်။)</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား... အောင်မြင်ပြီဟေ့... ငါ.. ဖက်တီး.. ရွှေအမြုတေ အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီကွ...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ သည် သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ သမုဒ္ဒရာကြီးပမာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအားများကို ခံစားမိလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူက လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီး တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် မီတာတစ်ရာခန့် မြင့်သော ရေတိုင်ကြီးတစ်ခု ပန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ရွှေအမြုတေ အဆင့်လား... ခုနက ဟို မိုးကြိုးကျား ဆိုတဲ့ကောင်ကို အခု ချက်ချင်း လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လို့ရမယ်လို့တောင် ခံစားနေရပြီကွ...”</p> <p> </p> <p>ထိုနောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် အလင်းတန်းများစွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ၊ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း နှင့် ကျောက်ကပ်ကြော် အပါအဝင် အမာခံ ကစားသမား ဆယ်ယောက်ကျော်ခန့်သည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဆင့်ကျော်ဖြတ်ကာ ရွှေအမြုတေ ခေတ်သစ်သို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော ကစားသမား သုံးထောင်ကျော်မှာမူ အမြုတေ မတည်ဆောက်နိုင်သေးသော်ငြားလည်း အဆမတန် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များ၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် အားလုံး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဤပင်လယ်ပြင် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဒီရေအလား ဆူပွက်လာပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော ချီ စွမ်းအင်များသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စုစည်းသွားကာ မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ကြောက်လန့်တုန်ယင်သွားစေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးက အဆင့်တက်သွားသည့် ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် နစ်မြောနေကြစဉ်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>“ဘလွတ်... ဘလွတ်...”</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ပင်လယ်ပြင်သည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာတော့၏။ ပင်လယ်ရေများသည် ဆူပွက်နေသော ရေနွေးအိုးပမာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာချီ အငွေ့အသက်ကြီး တစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး တိမ်မည်းကြီးများသည် နေရောင်ခြည်ကို ချက်ချင်း ဖုံးကွယ်ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရိုင်းစိုင်းလှတဲ့ အရူးတွေ... ငါ့ရဲ့ ပိုင်နက်ထဲက ရေသတ္တဝါတွေကို မင်းတို့ကများ သတ်ဖြတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ... ဂေဟစနစ်ကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>မိုးခြိမ်းသံပမာ ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ လှိုင်းလုံးကြီးများကြားမှ ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းကား အရပ် သုံးကျန်း (မီတာ ကိုးဆယ်ခန့်) ကျော်မြင့်ပြီး အပြာရင့်ရောင် အရေပြား၊ အနီရောင် ဆံပင်များနှင့် တောက်ပနေသော ခက်ရင်းခွ သံမဏိလှံကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့်  ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည်ကား အဆင့် (၃) နှောင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော ပင်လယ်ကင်းလှည့် ဘီလူးမင်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နောက်တွင်မူ လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုစွန်စစ်သည်များနှင့် ဂဏန်းဗိုလ်ချုပ် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် တပ်မကြီးတစ်ခုပမာ သိပ်သည်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အားစုကြီးကို ယခင် ကြယ်တာရာ သဲမှုန် ကျွန်းစုများမှ တသီးပုဂ္ဂလ ကျင့်ကြံသူများသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပါက အကြောက်လွန်ပြီး သေသွားလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ကင်းလှည့် ဘီလူးမင်း သည် မူလက ကြွားကြွားဝါဝါဖြင့် လာရောက် ပြဿနာရှာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် (အခွံနီ မိစ္ဆာပိုးကောင်) များကို ရူးသွပ်စွာ အမဲလိုက်နေသော ပြင်ပမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်စု ရောက်နေကြောင်းကို သူ ကြားသိထားပြီး (နဂါးနန်းတော်မှ ထိုအကောင်များကို မစားသော်ငြားလည်း ၎င်းတို့သည် ရေသတ္တဝါများသာ ဖြစ်ပေသည်)၊ ထို့အပြင် နဂါးနန်းတော်၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစု တစ်ခုဖြစ်သော ပင်လယ်သဲဂိုဏ်းကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ဟု သတင်းရထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤမောက်မာလှသော လူသားတစ်သိုက်ကို သင်ခန်းစာ ပေးရန် မူလက ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား...</p> <p> </p> <p>သူ လှိုင်းလုံးများစီးကာ ရောက်လာပြီး ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အင်အားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းရန် မြှောက်ထားသော သူ၏ ခက်ရင်းခွ သံမဏိလှံကြီးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ...”</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း ၏ ခေါင်းလောင်းလုံးခန့် ကြီးမားသော မျက်လုံးကြီးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ကြောက်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ လျှပ်ပြေးသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ ဘာတွေ မြင်လိုက်ရတာပါလိမ့်။</p> <p> </p> <p>စုတ်ပြတ်နေသော သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးထောင် အတိအကျ ရှိနေတယ်တဲ့လား။</p> <p> </p> <p>ဒါတင် မကသေးဘဲ အရှေ့ဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ လူဆယ်ယောက်ကျော်က အခုလေးတင် အဆင့်တက်ထားတဲ့ ရွှေအမြုတေ အဆင့်တွေ ဖြစ်နေပြီး သူတို့ရဲ့ ချီ စွမ်းအင်တွေက တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးပေမဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မယ့် စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်တဲ့လား။ ဒါက ကျင့်ကြံသူတွေရော ဟုတ်ရဲ့လား။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက ဘယ်ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီးက အထူးတပ်ဖွဲ့တွေများလဲကွ...”</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားတော့သည်။ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်တွင် ပုစွန်စစ်သည်များနှင့် ဂဏန်းဗိုလ်ချုပ်များမှာ အရေအတွက် များပြားလှသော်ငြားလည်း အများစုမှာ အဆင့် (၁) (ချီ စုစည်းမှု အဆင့်) မှ အမြောက်စာများသာ ဖြစ်ကြ၏။ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် သုံးထောင် ဆိုသည်မှာ... နဂါးနန်းတော် ဌာနချုပ်မှလွဲ၍ လူသားမျိုးနွယ်များ၏ ထိပ်တန်း အင်အားစုကြီးများတွင်သာ ရှိနိုင်သော အင်အားမျိုး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း တစ်ယောက် ကြောင်အ,နေစဉ်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>ကစားသမားများကလည်း သူတို့၏ တံခါးဝသို့ ရောက်လာသော ဤ (ပင်လယ်မိစ္ဆာကြီး) ကို မြင်တွေ့သွားကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဟေ့ကောင်တွေ... အကောင်ကြီးက အကြီးကြီးပဲကွ...”</p> <p> </p> <p>အခုလေးတင် ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လေ့ကျင့်ရန် နေရာရှာနေသော ဝမ်သဲ့ဖာ သည် ဘီလူးမင်း ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့သည့်အပြင် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကိုပင် သပ်လိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့... ဒီအကောင်က အသက်ဝင်လာတဲ့ ပုစွန်ထုပ်ကြီးနဲ့ တူတယ်ကွ... ဟို ကြွက်သားတွေကို ကြည့်စမ်း... ဝါးလို့ အရမ်းကောင်းမှာ သေချာတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဟို ခက်ရင်းခွ သံမဏိလှံကြီးက ခရမ်းရောင်အဆင့် ပစ္စည်းလား... ငါ ယူမယ်ကွ...”</p> <p> </p> <p>“ဟို ပုစွန်စစ်သည်တွေနဲ့ ဂဏန်းဗိုလ်ချုပ်တွေကလည်း မဆိုးဘူး.. အတော်ပဲ... ကျောက်ကပ်ကြော် ရဲ့ ဒယ်အိုး အားနေတာနဲ့ အံကိုက်ပဲ...”</p> <p> </p> <p>အခုလေးတင် အဆင့်ချိုးဖြတ်ထားသဖြင့် အလွန်တရာ မောက်မာနေကြသော ကစားသမား တစ်ထောင်ကျော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော သူတို့၏ လောဘရမ္မက် မျက်လုံးကြီးများမှာ ဘီလူးမင်း ၏ ကြမ်းကြုတ်မှုထက်ပင် ပို၍ အသည်းထိတ်ဖွယ် ကောင်းနေသေးတော့၏။</p> <p> </p> <p>“အဟွတ်... အဟွတ်...”</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း မှာ ထိုလူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအောက်တွင် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်လာပြီး သူ၏ မူလ မာနကြီးမှုမှာလည်း ချက်ချင်း တစ်ဝက်တိတိ လျော့ကျသွားတော့သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူသည် နဂါးနန်းတော်၏ တမန်တော် ဖြစ်ပေရာ ဂုဏ်သိက္ခာ အကျခံ၍တော့ မဖြစ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ကို တင်းကာ ခက်ရင်းခွ သံမဏိလှံကြီးကို ဆောင့်ချလိုက်ပြီး တင်းမာသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါက အရှေ့ပင်လယ်ပြင် နဂါးနန်းတော်က ပင်လယ်ကင်းလှည့် ဘီလူးမင်း ပဲ... နဂါးမင်းကြီးရဲ့ အမိန့်နဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကို ကင်းလှည့်နေတာကွ...”</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ပြဿနာ လာရှာပြီး သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်နေရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ပုံမှန် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် (အရှေ့ပင်လယ်ပြင် နဂါးနန်းတော်) ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် အနည်းငယ်တော့ ရိုသေမှု ပြသရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ကစားသမားများ ကြားလိုက်ရသည်ကတော့...</p> <p> </p> <p>(အန်ပီစီ မှ သူ၏ အမည်ကို မိတ်ဆက်နေပါသည်... အရှေ့ပင်လယ်ပြင် နဂါးနန်းတော် အင်အားစု။ လျှို့ဝှက် ဇာတ်လမ်းကွက် ပွင့်သွားပါပြီ။)</p> <p> </p> <p>“နဂါးနန်းတော် တဲ့လား...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ငါတို့ သွားမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူးလား... လမ်းမသိလို့ စိတ်ပူနေတာနဲ့ အတော်ပဲကွ...”</p> <p> </p> <p>“သူနဲ့ စကားများမနေနဲ့တော့... အရင်ဆုံး ဝိုင်းချလိုက်... သူ အရှုံးပေးသွားမှ လမ်းပြခိုင်းကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ က ပို၍ပင် တိုက်ရိုက်ဆန်သည်။ သူ၏ ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပေါက်ကွဲထုတ်လိုက်ပြီး အမြောက်ဆန် တစ်ခုပမာ ရှေ့သို့ ထိုးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖက်တီးကြီးက သိုင်းကွက် စမ်းဖို့ လူလိုနေတာကွ... ရော့... ဒါလေး မြည်းကြည့်စမ်း... ရွှေအမြုတေ အဆင့် ဗားရှင်း (လက်သီးအစစ်အမှန်)...”</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ ၏ လက်သီးမှာ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်သော်ငြားလည်း၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားနှင့် ကစားသမားများ၏ အကြောက်တရား ကင်းမဲ့သော စိတ်ဓာတ်တို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုကြောင့် အသံထက် မြန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးကိုပင် ဖန်တီးလိုက်နိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား...”</p> <p> </p> <p>ဒေါသထွက်သွားသော ဘီလူးမင်း သည် ခက်ရင်းခွ သံမဏိလှံကြီးကို မြှောက်ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒေါင်...”</p> <p> </p> <p>နားကွဲမတတ် ပဲ့တင်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝမ်သဲ့ဖာ သည် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော်ခန့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသော်ငြား၊ ဤ ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဘီလူးမင်း ပင်လျှင် တုန်ခါမှုဒဏ်ကြောင့် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်လုံး ထုံကျဉ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လို လုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အမြုတေ တည်ဆောက်ကာစ အဆင့်က ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားမျိုး ရှိနေတာလား...”</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း မှာ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သူ သတိပင် မဝင်သေးခင်မှာ ကစားသမား မြောက်မြားစွာသည် အော်ဟစ် ဟိန်းဟောက်လျက် သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့... ချဟေ့... သူ့ကို ဖောက်ခွဲပစ်ကြ...”</p> <p> </p> <p>“နဂါးမင်းသမီးလေး အတွက်... ပင်လယ်စာတွေ အတွက်ဟေ့...”</p> <p> </p> <p>အခြေအနေမှာ လုံးဝ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပြီး (စတုတ္ထကပ်ဘေးများက နဂါးနန်းတော် တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေး အဖွဲ့ကို အုပ်စုဖွဲ့ ရိုက်နှက်ခြင်း) ဟူသော သံတမန်ရေးရာ အရှုပ်တော်ပုံကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် ဆဲဆဲတွင်ပင်...</p> <p> </p> <p>“ရပ်လိုက်ကြစမ်း...”</p> <p> </p> <p>အေးစက်ပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အသံမှာ မကျယ်လောင်သော်ငြားလည်း ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိသွားပေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် သည် လျှပ်တစ်ပြက် ရွေ့လျားကာ ဝမ်သဲ့ဖာ နှင့် ဘီလူးမင်း တို့၏ ကြားသို့ ရောက်လာ၏။ မူလဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် (ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့်အဆင့်) ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို လွှင့်ထုတ်လိုက်ရာ တစ်ကွင်းလုံး ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြမ်းတမ်းနေသော လှိုင်းလုံးကြီးများမှာလည်း မျက်မြင်မရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသော ဤအရှိန်အဝါကြီးကို ခံစားမိလိုက်ရသောအခါ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး လက်ထဲမှ ခက်ရင်းခွ သံမဏိလှံကြီးပင် လွတ်ကျမလို ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>'မူ... မူလဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးလား...'</p> <p> </p> <p>'မူလဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တောင်လားဟ..'</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း ငိုပင် ငိုချင်သွားရှာလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီနေ့ အိမ်ကထွက်လာတုန်းက သူ ပြက္ခဒိန် မကြည့်ခဲ့ရဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သာမန် စုတ်ပြတ်နေတဲ့ သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း တပ်မကြီး သုံးထောင် ရှိနေရုံတင်မကဘဲ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဆရာကြီး တစ်ယောက်ပါ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပါလာရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် သည် ထိတ်လန့်နေသော ဘီလူးမင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ ရှေးဟောင်း အငွေ့အသက်များ ယိုဖိတ်နေသော တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ညင်သာစွာ ပစ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီက ဘီလူးမင်း ခေါင်းဆောင်... ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့...”</p> <p> </p> <p>“ငါက ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ကျန်းချန် ပါ... လူတစ်ယောက်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ နဂါးနန်းတော် ကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်တာပါ...”</p> <p> </p> <p>ဘီလူးမင်း သည် တံဆိပ်ပြားကို အလိုအလျောက် ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တံဆိပ်ပြားပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်း (နဂါး) ဟူသော စာလုံးကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ နဂါးမျိုးနွယ် တော်ဝင်မိသားစုများသာ ပေးသနားနိုင်သော ထူးခြားသည့် အချက်အလက်များကို ခံစားမိလိုက်ရသောအခါ...</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ပြူးကျယ်သွားပြီး ဒူးများ ခွေကျကာ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် ကျသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက (ဘိုးဘေးနဂါး လမ်းပြ တံဆိပ်ပြား) လား...”</p> <p> </p> <p>“ဒီတံဆိပ်ပြားကို ရထားတာ... နဂါးမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာသလိုပါပဲ…”</p> <p> </p> <p>“ဒီ... ဒီ နိမ့်ကျတဲ့ နတ်ဘုရားလေးက ဧည့်သည်တော်ကြီး ရောက်လာတာကို မသိခဲ့ပါဘူးဗျာ... ကျွန်တော် သေသင့်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနောက်ဘက်ရှိ ပုစွန်စစ်သည်များနှင့် ဂဏန်းဗိုလ်ချုပ် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး လက်နက်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်အနည်းငယ်က တင်းမာနေခဲ့သော လေထုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားသော မိသားစု ပြန်လည် ဆုံဆည်းပွဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကစားသမားများမှာမူ သူတို့၏ လက်နက်များကို ပြန်သိမ်းလိုက်ကြပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင်... မကစားရတော့ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“ကျစ်... ပျင်းစရာကြီး... ငါက ပုစွန်ခွံနွှာဖို့တောင် ပြင်ထားပြီးပြီကို...”</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် သည် ထိုမြင်ကွင်းကို နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲလျက် ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>'မသိတာက အပြစ်မဟုတ်ပါဘူးလေ...'</p> <p> </p> <p>“လမ်းပြလိုက်စမ်းပါ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီတပည့် သုံးထောင်ကို ငါနဲ့အတူ... နဂါးမင်းကြီး အတွက်... ကြီးမြတ်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု အနေနဲ့ ခေါ်လာခဲ့တာကွ…”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save