Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၅) - ရှေးဟောင်း သင်္ဘောပျက်ကြီး...</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ္ဆေသင်္ဘောကြီးရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လာပြီဟေ့...</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~အရှေ့ပင်လယ်ပြင်။ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ။</p> <p> </p> <p>နောက်ခံတေးဂီတ သံစဉ်များ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ ကြီးမားလှသော သင်္ဘောပျက်ကြီးသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သည့်ခေတ်ကမှန်း မသိသော ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား ရတနာသင်္ဘောကြီးပင်။</p> <p> </p> <p> အလျား ပေထောင်ချီ ရှည်လျားကာ၊ မည်သည့် အမျိုးအစားမှန်း မသိရသော အမည်းရောင် ဝိညာဉ်သစ်သားများဖြင့် တည်ဆောက်ထား၏။ နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပင်လယ်အောက်တွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သော်ငြားလည်း အနည်းငယ်မျှပင် ပုပ်သိုးဆွေးမြည့် မနေချေ။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် အလင်းရောင်ထွက်နေသော ခရုခွံများနှင့် ကြက်သီးထဖွယ် ခရမ်းရောင် သန္တာကျောက်တန်းများက အထပ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အစွမ်းထက်သော ချပ်ဝတ် အင်္ကျီကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေပေသည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ရွက်တိုင်ပေါ်တွင်မူ စုတ်ပြတ်နေသော အလံတစ်ခုသည် ရေစီးကြောင်း မရှိဘဲနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် သူ့အလိုလို လွင့်ဝဲနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>(စနစ် သတိပေးချက် - အထူးမြေပုံ... (တစ္ဆေသင်္ဘော - ပင်လယ်ကို မှောက်လှန်ခြင်း) ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်)</p> <p> </p> <p>(သတိပေးချက် - ဤဧရိယာတွင် ယင် ချီ အငွေ့အသက်များ အလွန်တရာ မြင့်မားနေပြီး ရူပဗေဒ စည်းမျဉ်းများကို ပုံပျက်သွားစေနိုင်ပါသည်။)</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဟို... တစ္ဆေသင်္ဘော ဆိုတာကြီးလား...”</p> <p> </p> <p>ဒီဖရဲသီးမှည့်ပြီလား ဟု အမည်ရသည့် ဝမ်သဲ့ဖာ သည် တံတွေးကို ဂလုခနဲ မျိုချလိုက်ပြီး အသံချဲ့စက်များကို ပိတ်လိုက်၏။ ဤမွန်းကျပ်ဖွယ် လေထုကြီးထဲတွင် (ကံကောင်းခြင်းတွေ ရောက်လာပြီ) သီချင်းပင်လျှင် အနည်းငယ် အားနည်းနေသယောင် ထင်ရတော့၏။</p> <p> </p> <p>“အပေါ်တက်ပြီး အကဲခတ်ကြည့်ကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် ၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်တည်ကြည်နေ၏။ (ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ဖာထေးစရာ အပိုင်းအစ) ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုများသည် သင်္ဘော၏ ဗဟို အခန်းဆောင်ထဲမှ လာနေကြောင်းကို သူ အာရုံခံမိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ပင်မတပ်ဖွဲ့ကြီးသည် ရေညှိများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်...”</p> <p> </p> <p>ကျောချမ်းဖွယ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်ခါမှု လှိုင်းကြီးတစ်ခုသည် ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်နေခဲ့သော အမည်းရောင် မြူခိုးများသည် ရုတ်တရက် ဆူပွက်လာပြီး စုတ်ပြတ်နေသော ရှေးဟောင်း ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တစ်ပိုင်းမြင်သာသော လူပုံသဏ္ဍာန် သရဲတစ္ဆေများ အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ လိမ်ကောက်နေပြီး၊ မျက်လုံးအိမ်များမှာ ဟောက်ပက် ဖြစ်နေကာ၊ နားကွဲမတတ် စူးရှသော ငိုရှိုက်သံများကို ထုတ်လွှင့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“တားမြစ်နယ်မြေ ကို ကျူးကျော်တဲ့ ကောင်တွေ... သေကြစမ်း...”</p> <p> </p> <p>“ခွေးမသားလေး... မွန်းစတားတွေ ထွက်လာပြီဟေ့... သရဲတွေကွ...”</p> <p> </p> <p>အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်နိုင်သူ ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ပြင်းထန်လှသော ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်ကို ပိုင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားချက်ကို ခံစမ်း...”</p> <p> </p> <p>“ရွှီး...”</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်းသည် ရှေ့ဆုံးမှ သရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာအတားအဆီးမှ မရှိဘဲ ဖောက်ထွင်းသွားကာ အနောက်ဘက်ရှိ ရွက်တိုင်ကို ထိမှန်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ဓားရာကြီး တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား သရဲမှာမူ တစ်စက်ကလေးမျှပင် ဒဏ်ရာ မရလိုက်သည့်အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖြီးပြုံးကာ ခုန်အုပ်လာ၏။ သူ၏ သရဲလက်သည်းကြီးသည် ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် ၏ ရေရှောင် အလင်းလွှာကို ဖောက်ထွင်းကာ ရင်ဘတ်ကို လာရောက် ကုတ်ခြစ်တော့၏။</p> <p> </p> <p>(စနစ် သတိပေးချက် - (တစ္ဆေ၏ ဖောက်ထွင်းခြင်း) တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပါသည်။ ချပ်ဝတ်များကို ကျော်လွန်၍ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေပါသည်။)</p> <p> </p> <p>“အင့်...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် မှာ နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားကာ သူ၏ သွေးဘားကြီးမှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ (ဝိညာဉ် ထိခိုက်မှု ဖြစ်၏။)</p> <p> </p> <p>“ ရုပ်ခန္ဓာ တိုက်ခိုက်မှု လုံးဝ မတိုးဘူးလား... ဒီမွန်းစတားက ရုပ်ခန္ဓာ မရှိဘူးကွ...”</p> <p> </p> <p>“ဂက်တလင် စက်သေနတ်ကြီးတွေ ဘယ်မှာလဲ... ပစ်စမ်းဟေ့...”</p> <p> </p> <p>“ဒက်ဒက်ဒက်ဒက်...”</p> <p> </p> <p>ဂက်တလင် စက်သေနတ် အချို့မှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသော်ငြား ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အာနိသင်မှာ အလွန်တရာ လျော့ကျသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ကျည်ဆန်များပေါ်တွင် အင်းလက်ဖွဲ့များ ထွင်းထုထားသော်ငြားလည်း အများစုမှာ ဖောက်ထွင်းသွားကြ၏။ အနည်းငယ်သော ကျည်ဆန်များကသာ တစ်ခါတစ်ရံ သန့်စင်သော အလင်းရောင် အာနိသင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သရဲများကို အနည်းငယ်မျှသာ တုံ့ဆိုင်းသွားစေနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုဆို မဖြစ်ဘူးကွ... ဒီမွန်းစတားတွေက လေလိုပဲ ဖြစ်နေတာ...  ရုပ်ခန္ဓာ တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ ထိမှန်နှုန်းက အရမ်း နိမ့်လွန်းတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ အရေအတွက်ကလည်း အရမ်း များတာပဲဗျာ... အနည်းဆုံး ထောင်ဂဏန်းလောက် ရှိမယ်...”</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောအခန်းများထဲမှ သရဲများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ကစားသမားများကို သိပ်သည်းစွာ ဝိုင်းရံထားကြတော့သည်။ သူတို့၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများမှာ ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ ရနိုင်သော အသံလှိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများအဖြစ် စုစည်းသွားကာ၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နိမ့်သော ကစားသမားများစွာမှာ ခေါင်းများ ထိုးကိုက်လာပြီး သူတို့၏ SAN တန်ဖိုးများလည်း အလွန်အမင်း ကျဆင်းလာကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ... ပြန်ဆုတ်ကြမလား...”</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်...</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ထဲမှ (ဦးလေးကိုး ၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ) ဟု အမည်ရသော ပရို ဂိမ်းကစားသမား တစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မလန့်ကြနဲ့ဟေ့... ဒါက အလွန်အမင်း ယင်ဓာတ် အားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေပဲ... ပုံမှန် မှော်မန္တန်တွေနဲ့ မရဘူးကွ...”</p> <p> </p> <p>“သူ့ရဲ့ ယင်ချီ တွေကို ဖြိုခွဲဖို့ အလွန်အမင်း ယန်ဓာတ် အားကြီးတဲ့ ပစ္စည်းကို သုံးမှ ရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“အလွန်အမင်း ယန်ဓာတ် အားကြီးတဲ့ ပစ္စည်း ဟုတ်လား...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“မိုးကြိုး မန္တန် တွေလား... ငါတို့ဆီက မိုးကြိုး ကျင့်ကြံသူတွေ မာနာကုန်နေပြီကွ...”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး... မိုးကြိုး မန္တန် ထက်တောင် ပိုထိရောက်ပြီး လုံးဝ မကုန်ခန်းနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>ဦးလေးကိုး ၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ သည် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး အလွန် လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း သိုင်းကျမ်းတွေ (တကယ်တမ်းတော့ သရဲကားတွေ) ထဲမှာ ပြောထားတယ်... လူပျိုစစ်စစ် ကလေးငယ် ရဲ့ နဖူးသွေး ၊ ဒါမှမဟုတ်... လူပျိုစစ်စစ် သေး က မိစ္ဆာတွေကို နှင်ထုတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး ရတနာပဲတဲ့...”</p> <p> </p> <p>“လူပျိုစစ်စစ် သေး တဲ့လား...”</p> <p> </p> <p>တစ်ကွင်းလုံး စက္ကန့်ပိုင်းခန့် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ လူအုပ်ထဲတွင် အတောင့်တင်းဆုံးနှင့် ကလေးငယ်တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူဆုံး ဖြစ်သော... ဝမ်သဲ့ဖာ ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့... မင်းတို့ ဘာလို့ ငါ့ကို လာကြည့်နေကြတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော အကြည့်များအောက်တွင် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်လာပြီး အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ ခွကြားကို လက်ဖြင့် ကာကာ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဖက်တီးကြီး ငါက... ငါက ရည်းစား ရှိတယ်ကွ...တူးဒီ ဝေဖူ အန်နီမေးရှင်း ကောင်မလေး ဖြစ်နေပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က မသန့်စင်တော့ဘူးကွ...”</p> <p> </p> <p>“လာ မလိမ်နဲ့... စနစ် က မင်းရဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို 'အထီးကျန် ဝံပုလွေ' လို့ ပြထားတုန်းပဲနော်...”</p> <p> </p> <p>ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း က ရက်ရက်စက်စက် ဖွင့်ချလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ မင်းပဲ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က... ဒီဂိမ်းထဲမှာ လက်ထပ်တဲ့ စနစ် မရှိလို့ မင်း လူပျိုကြီး ဖြစ်နေရတာပါ ဆိုပြီး ညည်းနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...”</p> <p> </p> <p>“အဖွဲ့အတွက်... ပစ္စည်းကောင်းတွေ အတွက်... အဘိုးကြီးဝမ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စတေးလိုက်စမ်းပါကွာ...”</p> <p> </p> <p>ကစားသမား တစ်သိုက်သည် ဝံပုလွေများပမာ ရေဘူးခွံများ၊ ရေပန်း သေနတ်များ၊ ဧရာမ ရေဖြန်းဘူးများကိုပါ ကိုင်ဆောင်လျက် သူ့အနားသို့ ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မလုပ်ဘူးကွာ... ဒါ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကွ...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ က မကျေမချမ်း အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့... ငါက ပင်လယ်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် သေးပေါက်ရမှာလဲ... ရေရှောင်ပုလဲ က ကာထားတာကို...”</p> <p> </p> <p>“လွယ်လွယ်လေးပါကွာ... ရေရှောင် အလင်းလွှာထဲမှာပဲ ပေါက်လိုက်... ပြီးရင် ဘူးထဲ ထည့်လိုက်ပေါ့...”</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီး၏ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမှု (နှင့် ဂိုဏ်းတွင်း စုဆောင်း မှတ် များ၏ သွေးဆောင်မှု) ကြောင့်၊ ထို့အပြင် သရဲများကလည်း တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ အလျှော့ပေးလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်သဲ့ဖာ သည် အရှက်ကွဲလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များ စီးကျလာလျက် လူအုပ်ကြီးကို ကျောခိုင်းကာ ခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ရရှာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“အဟမ်း... အကုန်လုံး ခေါင်းလှည့်ထားကြနော်... ငါက သေးပေါက်ရင် ရှက်တတ်တယ်ကွ...”</p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် အကြာ...။</p> <p> </p> <p>ဦးလေးကိုး ၏ အရိုက်အရာ ဆက်ခံသူ ၏ လက်ထဲတွင် အမည်မသိ အဝါရောင် အရည်များ အပြည့်ပါဝင်သော စွမ်းအားမြှင့် ရေပန်း သေနတ် (မွမ်းမံထားသော ဗားရှင်း) တစ်လက် ရောက်ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>“စမ်းသပ်မှု စပြီဟေ့...”</p> <p> </p> <p>သူက ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသော အီလိုက်တ် သရဲကြီးကို ချိန်ကာ ခလုတ်ဆွဲလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီး...”</p> <p> </p> <p>ယန်ဓာတ် အငွေ့အသက်များ အပြည့်ပါဝင်သော ရေတန်းကြီး တစ်ခုသည် သရဲကြီး၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ အတိအကျ ပန်းထွက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ရှဲ... ချဲ... ချဲ...”</p> <p> </p> <p>ရေမြှုပ်ပေါ်သို့ ဆာလဖျူရစ် အက်စစ်များ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ပင်... တစ်ချိန်က အလွန်တရာ မာနထောင်လွှားကာ  ရုပ်ခန္ဓာ တိုက်ခိုက်မှုများကို အရေးမစိုက်ခဲ့သော သရဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့ကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ပိုင်းမြင်သာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ သာမန် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အရည်ပျော်ကာ ပြိုကွဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>(အီလိုက်တ် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပါသည်... အတွေ့အကြုံမှတ် + ၅၀၀၀ ရရှိပါသည်။)</p> <p> </p> <p>“ဝှက်သယ်ဖာ့ခ်... တကယ်ကြီး အလုပ်ဖြစ်တာပဲကွ...”</p> <p> </p> <p>“တစ်ချက်တည်း ပွဲသိမ်းသွားတာဟေ့... ဒါကမှ တကယ့် အစစ်အမှန် ဒမ်းမေ့ခ်ျ ပဲကွ...”</p> <p> </p> <p>ကစားသမားများမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မြန်မြန်... မြန်မြန်... အဘိုးကြီးဝမ်... ထပ်ထုတ်ပေးဦးလေကွာ... မလောက်သေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူတွေ လူပျိုစစ်စစ် ကျန်သေးလဲ... ပုန်းမနေကြနဲ့တော့... ဂိုဏ်းအတွက်... ပေါက်ကြစမ်းဟေ့...”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြင့် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အလွန်တရာ ထူးခြားလှသော "ကျည်ဆန် စုဆောင်းရေး" လှုပ်ရှားမှုကြီး တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ငယ်ရွယ်သော အမျိုးသား ကစားသမား အများအပြားမှာ မျက်နှာများ နီရဲလျက် ရှေ့သို့ ထွက်လာကြရှာလေ၏။</p> <p> </p> <p>“အဟမ်း... ကျွန်တော်လည်း ပါတယ်ဗျ...”</p> <p> </p> <p>“ငါ့ညီ... မင်းကမှ တကယ့် သူငယ်ချင်း အစစ်ကွ...”</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် (ယန် ဓာတ် ရေပန်း သေနတ်များ) ဆယ်လက်ကျော်ခန့် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တန်ပြန် တိုက်ခိုက်မှုကြီး စတင်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>“မကောင်းဆိုးဝါးတွေ... ဒီမှာ... လူပျိုစစ်စစ် ရေပန်း သေနတ် လာပြီဟေ့...”</p> <p> </p> <p>“ရွှီး...”</p> <p> </p> <p>ကစားသမားများသည် ရေပန်း သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ သရဲများကို လိုက်လံ ပက်ဖြန်းနေကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>မူလက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်များမှာ ယခုအခါ အကြီးမားဆုံး သားကောင်များ ဖြစ်သွားကြရရှာလေပြီ။ သူတို့ အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သော ရုပ်ခန္ဓာမဲ့ အသွင်အပြင်မှာ ဤ (သန့်စင်သော ယန်ဓာတ် နတ်ရေစင်) ရှေ့တွင် စက္ကူစုတ်ပမာ အားနည်းလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အား... ပူတယ်... ပူတယ်ကွ...”</p> <p> </p> <p>“ဒီရေက အဆိပ်တွေ ပါတယ်ဟေ့... အနံ့ကလည်း ဆိုးလိုက်တာကွာ...”</p> <p> </p> <p>“ငါ့မျက်နှာကို မပက်နဲ့လေ... ငါ့မျက်နှာကို မပက်ပါနဲ့ကွာ...”</p> <p> </p> <p>မူလက ကျောချမ်းဖွယ် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသော တစ္ဆေသင်္ဘောကြီးသည် ရုတ်တရက် လေထုကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>နေရာအနှံ့တွင် ရေပန်း သေနတ်များဖြင့် သရဲများကို လိုက်ပက်နေသော ကစားသမားများ၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ရယ်သံများနှင့်၊ သရဲများ၏ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အော်ဟစ်သံများသာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေသော ကျန်းချန် သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ... အသံတိတ် နောက်သို့ လှည့်သွားပြီး ရှုခင်းများကိုသာ အကဲခတ်နေသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်လိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>'အာနိသင်ကတော့ တကယ်ကို အံ့မခန်းပေမဲ့... မြင်ကွင်းကတော့... ကြည့်ရတာ အရမ်းကို အလှပျက်လွန်းတယ်ကွာ...'</p> <p> </p> <p>“ကြည့်ရတာ... လူတွေ ပြောကြသလိုပဲ... အရှုံးမပေးသရွေ့... ပြဿနာတွေထက် ဖြေရှင်းနည်းတွေက အမြဲ ပိုများနေတတ်တာပဲကိုး...”</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန် သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ ကစားသမားများက သရဲများကို အကုန် ရှင်းလင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သင်္ဘောအခန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာကား နာကြည်းချက် အငွေ့အသက်များ အပြင်းထန်ဆုံး နေရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ထို (ကောင်းကင်ဘုံ တာအို၏ ဖာထေးစရာ အပိုင်းအစ) ထံမှ တုန်ခါမှုများ အပြင်းထန်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်ပေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p>


Save