Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရန်ဘက်ပြုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>“အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်ရောက်ဖို့ ဟုတ်လား...”</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြလေသည်။</p> <p>“မင်းက ငါတို့နှစ်ယောက်ကို မင်းရဲ့အိမ်မှာ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်ရောက်နေထိုင်စေချင်တာလား... သခင်မလေးဝူ... မင်း နောက်နေတာလား...”</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ နီမြန်းလာပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာလည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။</p> <p>အနာဂတ် အလားအလာ အကန့်အသတ်မရှိသော ကျော်ကြားသည့် ကျိုးမိသားစု၏ သခင်လေးတစ်ယောက်က သူတစ်ပါးအိမ်သို့ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် မည်သို့ ဝင်ရောက်နေထိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာမှာလည်း မှောင်မှောက်သွားပြီး သူ၏ စကားလုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“သခင်မလေးဝူ... အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ အသေးအဖွဲကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလေ...”</p> <p>“မင်းက ဝူမိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် သမီးပျိုတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါတို့အားလုံးက မင်းကို အထင်ကြီး လေးစားကြတယ်..... ဒါ့အပြင်</p> <p>မင်းနဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်တွေ ဖြစ်ဖို့ဆိုတဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဆန္ဒရှိမှုကပဲ ဝူမိသားစုအတွက် ဂုဏ်ယူစရာ မျက်နှာပန်းလှစရာ ဖြစ်နေပြီလေ.........”</p> <p>“မင်းရဲ့ အိမ်မှာ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် လာရောက်နေထိုင်ရမယ်ဆိုတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကိုတော့ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူး...”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျိဝေက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အေးခဲနေသော ရေကန်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသည့် သူမ၏ အေးစက်စက် အပြာရောင်မျက်လုံးများဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဘာလဲ... ခုနတုန်းကတော့ ငါ့အတွက်ဆို ဘာမဆို လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်ဆိုပြီး အခုကျမှ ဝူမိသားစုထဲကို အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်ဖို့ ပြောတာလေးကို ဒီလောက်တောင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေကြတာလား...”</p> <p>“ငါ ဝူကျိဝေက ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်တဲ့အခါမှာ မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေရဦးမှာလား...”</p> <p>“သခင်မလေးဝူ... မင်း မှားနေပြီ... ငါတို့က မင်းနဲ့ လက်ထပ်ချင်တာဟာ ငါတို့ မိသားစုနှစ်ခုကြားမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ဖို့လေ... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျေးဇူးကန်းရတာလဲ...”</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း သည် ဒေါသအဟုန်ဖြင့် ဝူကျိဝေကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်လေ... လက်ထပ်ဖို့ ခက်ခဲနေတာ မဟုတ်ဘဲနဲ့ တကယ်ပဲ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို သိမ်းပိုက်ချင်နေတာလား...”</p> <p>“ငါက သိမ်းပိုက်ပြီး လက်ထပ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ...”</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ စကားလုံးများသည် အေးစက်နေပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“ငါ ဝူကျိဝေက အမျိုးသားတွေကို လိုက်မကပ်ဘူး...  သိမ်းပိုက်ယူတာ... မင်းတို့နှစ်ယောက်မှာ အဆင့်အတန်းရှိပေမယ့် ဒီလောက်တောင် ကျေးဇူးကန်းပြီး နားမလည်ကြတာပဲ... ငါ ဝူကျိဝေက မင်းတို့ကို လှည့်တောင် မကြည့်ဘူး...”</p> <p>သူမ၏ အကြည့်မှာ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူတို့နှစ်ဦးကို အေးစက်စွာ ထိုးဖောက်သွားသည်။</p> <p>“ဝူမိသားစုထဲကို အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်ဖို့ ငြင်းဆန်ကြတယ်ဆိုမှတော့ ငါ့ရှေ့ကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မျက်နှာမပြကြနဲ့တော့...”</p> <p>သူမက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်သော စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ငါ ဝူကျိဝေက နားလည်တတ်စွမ်းပြီး နာခံမှုရှိတဲ့ ယောက်ျားတွေကိုပဲ သဘောကျတယ်... ယောက်ျားတစ်ယောက်ဟာ မိသားစုကောင်းက လာဖို့ မလိုအပ်ဘူး... ဒါပေမယ့် သူက နားလည်တတ်ရမယ်၊ နာခံရမယ်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကိုပဲ အလေးထားရမယ်...”</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ စကားများသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူတို့ကို အချိန်အတော်ကြာ မှင်တက်သွားစေသည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ တီးတိုးပြောဆိုမှုများဖြင့် ဆူညံသွားလေသည်။</p> <p>အချို့က ဝူကျိဝေကို စိတ်ကူးယဉ်နေသည်ဟု ထင်ကာ လှောင်ပြောင်ကြပြီး အချို့ကမူ ဝူမိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ လူမှုအဆင့်အတန်း မြှင့်တင်ရန် ရွှေရောင်အခွင့်အရေးအဖြစ် မြင်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p>အရပ်ရှည်ရှည် ပြုံးရွှင်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လူအုပ်ထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး သူ၏လက်များကို ပွတ်ကာ ဖားလိုသော အမူအရာဖြင့် ဝူကျိဝေကို တာအိုရောင်းရင်းဟု ခေါ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်မလေးဝူ... ကျွန်တော့်နာမည်က လျူချွမ်းပါ... နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ပါ...”</p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးရိုးက နိမ့်ကျပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အလယ်အလတ်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေပေမယ့် သခင်မလေးအပေါ်ကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ သစ္စာရှိပါတယ်... သခင်မလေးကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့အတွက်ဆိုရင် ကျွန်တော့်အသက်ကိုတောင် ပေးဝံ့ပါတယ်...”</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း သူက သူ၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြသရန် ရင်ဘတ်ကို တမင် မို့လိုက်သည်။</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် လျူချွမ်းကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>“တာအိုရောင်းရင်းလျူ ... ရှင်က ဟိုလူနှစ်ယောက်ထက် ပိုပြီး နားလည်တတ်စွမ်းတာပဲ...”</p> <p>သူမက သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ညှိုးလေးကို မြှောက်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့မှာ အထင်ကြီးစရာ နောက်ခံတွေ ရှိကောင်းရှိလိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် သူတို့မှာ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိမှုနဲ့ အခြေအနေကို သုံးသပ်နိုင်စွမ်း မရှိကြဘူး... ရှင့်လိုပဲ လက်တွေ့ကျပြီး ဘယ်အချိန်မှာ တိုးရမယ်၊ ဘယ်အချိန်မှာ ဆုတ်ရမယ်ဆိုတာ သိတဲ့သူမျိုးကိုပဲ ငါ ဝူကျိဝေက လေးစားတာ...”</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ လျူချွမ်းမှာ ထီပေါက်လိုက်သကဲ့သို့ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရင်နေပြီး စကားများကို ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အိုး...”</p> <p>“ချီးကျူးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး... ကျွန်တော် သခင်မလေးကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အလုပ်အကျွေးပြုမှာပါ... သခင်မလေးကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး...”</p> <p>ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော ဤအခြေအနေကြောင့် မျက်နှာပျက်နေပြီးသားဖြစ်သည့် ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့မှာ ပို၍ပင် အရှက်ရသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝူကျိဝေ၏ “အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခြင်း” ဆိုသော စကားများကြောင့် မျက်နှာပျက်နေရပြီဖြစ်ရာ အခုကဲ့သို့ ဘယ်ကမှန်းမသိသော လူတစ်ယောက်က ဝူကျိဝေ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။</p> <p>ကြီးကျယ်သော မိသားစုဝင်များဖြစ်သည့် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ရမှုကို မည်သည့်အခါကမှ ခံစားခဲ့ဖူးပါသနည်း။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဝူကျိဝေ၏ အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်နှင့် ကရုဏာမဲ့သော စကားလုံးများက သူတို့ကို ယခင်ကထက် ပို၍ အရှက်ရစေခဲ့သည်။</p> <p>“ဝူကျိဝေ...”</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း သည် ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏အသံတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>“သိပ်ပြီး အတင့်မရဲနဲ့... ငါ့ရဲ့ ကျိုးမိသားစုက မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့တာ... မိန်းမတစ်ယောက်သက်သက်ဖြစ်တဲ့ မင်းက ငါတို့ကို ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုတောင် အရှက်ခွဲဝံ့တာလဲ... ဒီနေ့ မင်းပြောတဲ့စကားတွေက အရမ်းကို မောက်မာလွန်းတယ်...”</p> <p>ဝမ်ချန်ကလည်း သရော်စာများ ပါဝင်နေသော စကားလုံးများဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>“သခင်မလေးဝူ... မင်းက ဝူမိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် သမီးပျို ဖြစ်ပေမယ့် မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေသေးတာလေ...”</p> <p>ရှေးယခင်ကတည်းက လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းဆိုတာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ သဘာဝအခွင့်အရေးပဲ... မင်းက ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဘယ်လိုတောင် ကြံစည်ရတာလဲ...  တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ...</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျိဝေသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိုလူနှစ်ဦး၏ ဒေါသအပေါ် ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ အေးစက်နေလေသည်။</p> <p>သူမက သူမ၏ အင်္ကျီလက်များကို ညင်သာစွာ သပ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“သခင်လေးကျိုး... သခင်လေးဝမ်... မင်းတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက ခေတ်နောက်ကျနေပြီ... ဘာဖြစ်လို့ အမျိုးသမီးတွေက အမျိုးသားတွေကို မှီခိုနေရမှာလဲ...”</p> <p>ငါ ဝူကျိဝေက ဘယ်သူ့အောက်မှာမှ မနေချင်သလို ငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာကိုလည်း သူတစ်ပါးလက်ထဲမှာ မအပ်နှံချင်ဘူး။</p> <p>ဒီမှာ ဘာလို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ လာပြောနေရတာလဲ...</p> <p>အကယ်၍ မင်းတို့က အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိရင် လွတ်လပ်စွာ ထွက်သွားနိုင်ပါတယ်...</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း သည် ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေပြီး ဝူကျိဝေကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။</p> <p>“မင်း... မင်းက တကယ့်ကို အကျိုးအကြောင်းမရှိတဲ့သူပဲ... ခုနစ်ပေကျော် အရပ်အမောင်းရှိတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ငါ ကျိုးယွမ်ချွမ်း က မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ် နေနိုင်မှာလဲ...”</p> <p>ဒီနေ့ မင်းပြောတဲ့ စကားတွေဟာ ကျိုးမိသားစုကို စော်ကားလိုက်တာပဲ...</p> <p>ဝမ်ချန်ကလည်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ..... “သခင်မလေးဝူ... ဒီနေ့ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေဟာ ငါတို့နှစ်ယောက်ကို အရှက်ခွဲရုံတင်မကဘဲ ငါတို့ရဲ့ ဝမ်မိသားစုနဲ့ ကျိုးမိသားစုတွေကိုပါ အရှက်ခွဲလိုက်တာပဲ...”</p> <p>“မင်း ဒီလိုမျိုး ခက်ခဲတဲ့ စကားတွေပြောပြီး လူအများရဲ့ ဒေါသကို ခံရမှာနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်စရာ ဖြစ်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား...”</p> <p>ဝူကျိဝေက သာယာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>“လူအများရဲ့ ဒေါသလား... လူတိုင်းရဲ့ ဝေဖန်တိုက်ခိုက်မှုလား... သခင်လေးကျိုး... သခင်လေးဝမ်... မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ...”</p> <p>“ငါ ဝူကျိဝေ လုပ်ဆောင်တဲ့အရာတွေအတွက် တခြားလူတွေရဲ့ သဘောထားကို ငါ ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ...</p> <p>အကယ်၍ ငါက မင်းတို့ကို အရှက်ခွဲတယ်လို့ ခံစားရရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားကြပါ... ငါ ဝူကျိဝေက မင်းတို့လို ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူတွေကို အလိုမရှိဘူး..”.</p> <p>သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p>လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဝူကျိဝေက ဤမျှအထိ ပြတ်သားပြီး ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့ကို အနည်းငယ်မျှ မျက်နှာမထောက်ဘဲ ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့မှာ ဝူကျိဝေ၏ စကားများကြောင့် ဆွံ့အသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့သွားကာ ဒေါသစိတ်ကြောင့် နီမြန်းလာကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ ဝူကျိဝေ၏ အရှိန်အဝါကို နှိမ့်ချရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ သူမက သူတို့ကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ရာ သူတို့သာ အရှက်ရသွားကြရသည်။</p> <p>“ဝူကျိဝေ...”</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ..... “ဒီနေ့ မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေကို ငါ ကျိုးယွမ်ချွမ်း  မှတ်ထားမယ်... နောက်နောင် အခွင့်အရေးရရင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ မောက်မာမှုအတွက် ငါ တန်ဖိုးပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်...”</p> <p>ဝမ်ချန်ကလည်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ..... “သခင်မလေးဝူ... ဒီနေ့ မင်း ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးကို အရှက်ခွဲခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် မင်း တစ်နေ့ကျရင် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမှာ အသေအချာပဲ... စောင့်ကြည့်နေလိုက်...”</p> <p>ဝူကျိဝေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုလူနှစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရေးမပါသော ဖုန်မှုန့်လေးများသဖွယ် ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p>သူမက သူမ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“သခင်လေးကျိုး... သခင်လေးဝမ်... မင်းတို့ တကယ်ပဲ စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်ဆိုရင် လုပ်ကြည့်လိုက်လေ... ငါ ဝူကျိဝေက အကုန်ရင်ဆိုင်ပေးမယ်...”</p> <p>ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တီးတိုးပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့၏ ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။</p> <p>ဝူကျိဝေက ဝူမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံး သမီးပျိုဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်... သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်တတ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ သတ္တိရှိတာပဲ...</p> <p>သူမက ကျိုးမိသားစုရဲ့ သခင်လေးနဲ့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးကိုတောင် အလေးမထားဘူးပဲ...</p> <p>ကျိုးယွမ်ချွမ်း နှင့် ဝမ်ချန်တို့မှာ ဝူကျိဝေ၏ ပြတ်သားသော ရပ်တည်ချက်ကို လက်မခံလိုကြသော်လည်း သူတို့တွင် မတတ်နိုင်ကြပေ။</p> <p>ဤကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဆက်လက် ငြင်းခုံနေခြင်းက သူတို့ကို ပို၍ပင် အရှက်ရစေမည်ကို သူတို့ သိကြသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးမှာ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြပြီး လှည့်ထွက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save