Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">“တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ”</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝူကျိဝေသည် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော ထိုပုံရိပ်နှစ်ခုကို ကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သူမအနေဖြင့် အခြားသူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပြီး ဝူမိသားစုကို စွန့်ခွာကာ သူတစ်ပါး၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်လာရမည်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဤအခြင်းအရာအားလုံးကို အကဲခတ်နေပြီး စိတ်ထဲမှ ကြံစည်နေမိသည် ......... “တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်တွေက ထူးဆန်းမှု မရှိသလိုပဲ...”</p> <p>“ဒါပေမယ့် ကျိုးယွန်းချွမ်း ဖြစ်ဖြစ်၊ ဝမ်ချန် ဖြစ်ဖြစ်... သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ ကြီးကျယ်တဲ့ မိသားစုကြီးတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရထားကြတာ...”</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက မိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကိုပဲ ရှေ့တန်းတင်မယ့်သူတွေ ဖြစ်နေတာကြောင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ခံစားချက်တွေအပေါ်မှာ ယခုလို အလွယ်တကူ ဘယ်လိုလုပ် ယိမ်းယိုင်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူတို့က ဝူကျိဝေကို ကမ်းလှမ်းခဲ့တာဟာ အပေါ်ယံ ခံစားချက်တွေကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဝူကျိဝေရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ သူမရဲ့ နောက်ကွယ်က ထောက်ပံ့မှုတွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်က စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ပူလောင်သော အကြည့်တစ်ခုက သူမ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး လျင်မြန်စွာပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူမက ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ဝူကျိဝေ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံလိုက်၏။</p> <p>ဝူကျိဝေက မုန့်ဝမ်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ နာမည်က မုန့်ဝမ် မဟုတ်လား... မင်းက အောက်ကျောင်းတော်က ကျောင်းသားအသစ်တစ်ယောက်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... အထက်ကျောင်းတော်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ...”</p> <p>မုန့်ဝမ်က လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည် ......... “သခင်မလေးကို ပြန်လည် ဖြေကြားရရင်... တပည့်က ဓားသိုင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရှာဖို့ အထက်ကျောင်းတော်ကို လာခဲ့တာပါ...”</p> <p>“အော်... အထက်ကျောင်းတော်အထိ တကူးတက လာရှာရလောက်အောင် ဘယ်လို ဓားသိုင်းစာအုပ်မျိုးမလို့လဲ...”</p> <p>ဝူကျိဝေက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို မြှင့်လိုက်သည်။</p> <p>“တပည့် ကျင့်ကြံနေတာက...” တပည့်က ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ရဲ့ ပထမ ခြောက်ကွက်ကို ကျွမ်းကျင်ပြီးပါပြီ... အခု ခုနစ်ကွက်မြောက်ကို သင်ယူဖို့ပဲ လိုပါတော့တယ်...</p> <p>မုန့်ဝမ်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဝူကျိဝေက သူမကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“မင်း ကျောင်းတော်ကို ရောက်လာတာ မကြာသေးပေမယ့် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို ဒီအတိုင်းအတာအထိ သင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”</p> <p>“ဒီဓားသိုင်းက မပြည့်စုံဘူးဆိုပေမယ့် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကိုတော့ လျှော့တွက်လို့ မရဘူး... တစ်ခါ ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင် ကိုယ့်ထက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်တဲ့သူတွေကိုတောင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်...”</p> <p>သူမက ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီး သတိပေးသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမယ့် မင်း ဒီနေ့ ဝမ်ချန်နဲ့ ကျိုးယွန်းချွမ်းတို့ကို စော်ကားမိသွားပြီ... သူတို့က အလွယ်တကူ ဆော့ကစားလို့ရတဲ့ လူမျိုးတွေ မဟုတ်ဘူး... အထက်ကျောင်းတော်မှာ ဆက်နေတာက မင်းအတွက် ဘေးမကင်းနိုင်ဘူး...”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်က ပထမတွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အမူအရာ ပြသလိုက်ပြီးနောက် ဝူကျိဝေကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မုန့်ဝူ... တပည့် အခုပဲ အောက်ကျောင်းတော်ကို ပြန်ပါတော့မယ်...”</p> <p>“ခဏနေဦး...” ဝူကျိဝေက သူမ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည် ......... “မင်း ဒီကို ရောက်နေပြီပဲ... ငါနဲ့အတူ စာကြည့်တိုက်ကို လိုက်ခဲ့... ငါ ရှိနေသရွေ့တော့ သူတို့ မင်းကို လောလောဆယ် ဘာမှ လုပ်ဝံ့မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည် ......... “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး...”</p> <p>ဝူကျိဝေသည် မုန့်ဝမ်ကို ကွေ့ကောက်နေသော စင်္ကြံလမ်းများအတိုင်း ခေါ်ဆောင်သွားရာ ရိုးရှင်းပြီး ခန့်ညားလှပသော အဆောင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>ထိုအဆောက်အအုံမှာ တိမ်တိုက်များထဲအထိ မြင့်တက်နေပုံရပြီး အဆောင်အပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းစာတန်းတွင် ‘စာကြည့်တိုက်’ ဟူသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ရေးထွင်းထားသည်။</p> <p>အောက်ကျောင်းတော်၏ စာကြည့်တိုက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အထက်ကျောင်းတော်၏ စာကြည့်တိုက်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။</p> <p>ဤနေရာသို့ ခြေချလိုက်ရုံနှင့်ပင် မည်သည့် ပါရမီရှင်ကိုမဆို အံ့ဩလေးစားမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်လှသည်။</p> <p>ဝူကျိဝေသည် ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် စာအုပ်စင်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကျမ်းစာလိပ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့စာအုပ်...”</p> <p>“ထျန်းချန် ဓားသိုင်းက ဒီနေရာမှာ ရှိရမယ်...”</p> <p>မုန့်ဝမ်က စစ်ဆေးရန် လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။</p> <p>သူမက ကျမ်းစာလိပ်ကို ဂရုတစိုက် ဖြန့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများက ကျမ်းစာနှင့် ပုံများကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ရင်းနှီးနေသော ဓားဆန္ဒ တစ်ခုက သူမအပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူမကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။</p> <p>ဒါဟာ တကယ်ပဲ ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ရဲ့ ခုနစ်ကွက်မြောက် ပုံစံပဲ။</p> <p>သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် စတင်လေ့လာလေသည်။</p> <p>ခုနစ်ကွက်မြောက်ကို ‘ကောင်းကင်ချို့ယွင်းချက်’ ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင် ခြောက်ကွက်၏ စွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်ထားသော ဓားချက်တစ်ချက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး စကြဝဠာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ အမြင့်ဆုံး သတ်ဖြတ်ကွက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ဝူကျိဝေက ဘေးတွင် စိတ်ဝင်တစား ရပ်ကြည့်နေပြီး မုန့်ဝမ်၏ အာရုံစူးစိုက်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်... မင်းက ဘယ်လိုလမ်းစဉ်မျိုးကို ကျင့်ကြံနေတာလဲ...”</p> <p>မုန့်ဝမ်က အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည် ......... “သခင်မလေး... တပည့်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကို လိုက်နာပြီး သွေးလမ်းစဉ် ကို ကျင့်ကြံနေတာပါ...”</p> <p>“မင်းက သွေးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေတာကိုး... ဒါကြောင့်လည်း ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို ဒီလောက်အထိ တတ်မြောက်နေတာ မဆန်းပါဘူး... ဒီဓားသိုင်းက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်... ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင်တော့ အားစိုက်မှုနည်းနည်းနဲ့ ထိရောက်မှု အများကြီး ရှိမှာပဲ...”</p> <p>ဝူကျိဝေက လှည့်ထွက်သွားပြီး အခြားစာအုပ်စင်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ခဏမျှ ရှာဖွေပြီးနောက် ရှေးဟောင်းကျမ်းလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီစာအုပ်က ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ပဲ... ဒါက အဆင့်မြင့် သွေးလမ်းစဉ်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပေါ့... ဒါကို ယူသွားပြီး ကျင့်ကြံကြည့်... မင်းအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”</p> <p>“ဒါက အထက်ကျောင်းတော်ရဲ့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်ပဲလေ... တပည့်က ဒါကို ယူဖို့ သင့်တော်ပါ့မလား...”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“သင့်တော်လား မသင့်တော်လားဆိုတာ ဘာအရေးကြီးလို့လဲ... ငါပေးတာဆိုတော့ ယူထားလိုက်စမ်းပါ...”</p> <p>ဝူကျိဝေက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် ......... “ဒါပေမယ့် ဒီ ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ဆိုတာက ပေါ့ပေါ့တန်တန် သင်ယူလို့ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး... ဒီအထက်ကျောင်းတော်မှာတောင် ဒါကို တတ်တဲ့သူ အများကြီး မရှိဘူး...”</p> <p>“အကယ်၍ မင်းသာ ဒီကျင့်စဉ်ကို တတ်မြောက်ခဲ့ရင် မင်းအတွက် တခြား ကြီးကျယ်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ငါ့မှာ ရှိသေးတယ်...”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ကျေးဇူးတင်လိုက်သည် ......... “သခင်မလေးကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တပည့်အနေနဲ့ သခင်မလေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း ဒီကျင့်စဉ်ကို အမြန်ဆုံး တတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်...”</p> <p>“အားနာနေဖို့ မလိုပါဘူး...”</p> <p>ဝူကျိဝေက ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီး သတိပေးသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ......... “မင်း ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို မတတ်မြောက်မချင်း အထက်ကျောင်းတော်ကို ထပ်မလာတာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် ဝမ်ချန်နဲ့ ကျိုးယွန်းချွမ်းတို့ဆီက လက်စားချေတာကို ခံရလိမ့်မယ်...”</p> <p>“နားလည်ပါပြီ... သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး...”</p> <p>ဝူကျိဝေကို ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ကျမ်းလိပ်နှစ်ခုကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး စာကြည့်တိုက်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>အောက်ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမသည် ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖွင့်ဖတ်ပြီး ဂရုတစိုက် လေ့လာလေသည်။</p> <p>ဤကျင့်စဉ် မှာ တကယ့်ကို နက်နဲလှပေသည်။ ၎င်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များကို သွေးစွမ်းအင် အဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော ထူးခြားသည့် နည်းလမ်းများကို မှတ်တမ်းတင်ထားရာ ကျင့်ကြံခြင်း ထိရောက်မှုကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ထိုကျင့်စဉ်အတိုင်း စတင် ကျင့်ကြံလေသည်။</p> <p>သူမသည် ကျမ်းစာထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သွေးစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် ကျရှုံးခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနားလည်ရခက်သော မှော်စာလုံး များနှင့် ရှုပ်ထွေးသော သွေးကြောများသည် မမြင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမကို ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်နေသည်။</p> <p>“ဒီ ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ က တကယ်ကို သာမန်ကျင့်စဉ် မဟုတ်ဘူးပဲ... အထက်ကျောင်းတော်မှာတောင် ဒါကို တတ်တဲ့သူ အများကြီး မရှိဘူးလို့ သခင်မလေး ဝူပြောခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး...”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရပ်တန့်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ဝင်လာမိသည်။</p> <p>သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပါရမီထူးသူဖြစ်ရာ မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကိုမဆို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အခုလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို တစ်ရွက်ချင်း လှန်ကြည့်နေသော်လည်း မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ နားလည်ရခက်သော ထိုစကားလုံးများကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က နိမ့်လွန်းနေလို့လား...”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် နားလည်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လူတစ်ယောက်၏ အမြင်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မြင်ရသော ကမ္ဘာနှင့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မြင်ရသော ကမ္ဘာသည် ကွာခြားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>“ငါ ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကျင့်ကြံသင့်တယ် ထင်တယ်...”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမဘာသာ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ ခုနစ်ကွက်မြောက်ဖြစ်သော ‘ကောင်းကင်ချို့ယွင်းချက်’ သည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ တစ်ခါ တတ်မြောက်သွားပြီဆိုလျှင် သူမ၏ ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူမတွင် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ နှင့် ပတ်သက်ပြီး အခြေခံရှိပြီးသားဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံရသည်မှာ ပိုမို ချောမွေ့ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နေသော ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် ခုနစ်ကွက်မြောက် ထျန်းချန် ဓားသိုင်းကျမ်းလိပ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ခုနစ်ကွက်မြောက်ကို ‘ကောင်းကင်ချို့ယွင်းချက်’ ဟု ခေါ်ပြီး ၎င်းမှာ ပထမ ခြောက်ကွက်၏ အနှစ်သာရများကို ပေါင်းစပ်ထားကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး စကြဝဠာကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သော စွမ်းအား ရှိသည်။</p> <p>ခုနစ်ကွက်မြောက် ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို အလွတ်မှတ်မိပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သိုင်းစင်မြင့်သို့ သွားကာ ‘ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာငယ်’ တစ်ခုကို ရှာပြီး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို စတင် လေ့ကျင့်လေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ‘ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာငယ်’ ၏ အလယ်တွင် ရပ်နေပြီး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ ပထမ ခြောက်ကွက်ကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်နေသည်။</p> <p>ထျန်းချန် ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက လမ်းညွှန်နေသကဲ့သို့ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးများကို ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းစေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save