Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၉၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့တပည့်အဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိသလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ဓားသွားသည် ဟင်းလင်းပြင် ထဲတွင် အကွေးအဝိုက်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ စူးရှသော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>တစ်ခုလုံးသော ‘ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာငယ်’ ပင်လျှင် အနည်းငယ် တုန်ခါလာလေသည်။</p> <p>သို့သော် ဓားသွားသည် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏ၌ပင် ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာငယ်၏ တုန်ခါမှုများမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>ဓားဆန္ဒ မှာ လမ်းတစ်ဝက်တွင်ပင် ပြတ်တောက်သွားပြီး မုန့်ဝမ်၏ ဓားသိုင်းမှာလည်း မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ အဆုံးထိ မရောက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူမသည် ဟင်းလင်းပြင် တွင်အနက်အဓိပ္ပာယ် အလွန်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုကို တမင်တကာ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာငယ်သည် ကြည့်ရသည်မှာ နုနယ်ပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ရှိနေသည့် အရာဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ကို ခွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားရာတွင် ရင်ဆိုင်ရသည့် အတားအဆီးများမှာ အထက်ဘုံ တစ်ခုတည်းမှ လာသည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ပျက်မသွားဘဲ ပို၍ပင် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ ပထမ ခြောက်ကွက်ကို ပြန်လည် ပုံဖော်နေသည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် သူမသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားပြီး ဒုတိယအကြိမ် ကြိုးစားမှုကို စတင်လေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဓားမြှောင်ကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို တည်ငြိမ်နေပြီး ဓားသွားသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည့်အခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပုံရသည်။</p> <p>ကမ္ဘာငယ်၏ တုန်ခါမှုမှာ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုလဲသွားနိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ဓားချက်သည် လေထဲတွင် ပြည့်စုံသော အကွေးအဝိုက်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်ပြီး ဓားဆန္ဒမှာ ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တိုးထွက်လာကာ တစ်ခုလုံးသော ကမ္ဘာငယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော အလင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဓားကို ရုတ်တရက် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းကင်ချို့ယွင်းချက်.........”</p> <p>တိုးညင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဓားသွား ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပုံရပြီး ကမ္ဘာငယ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုအက်ကြောင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုလုံးသော ကမ္ဘာငယ်၏ ကောင်းကင်ယံကို ခွဲထုတ်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်ရှိ အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကျိုးပဲ့နေသော ဓားမြှောင်ကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ဓားသွားပေါ်တွင် ဓားဆန္ဒ၏ အကြွင်းအကျန် အားနည်းနည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>သူမသည် အက်ကွဲသွားသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော အောင်မြင်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ပြည့်လျှံလာသည်။</p> <p>သူမသည် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ၏ ခုနစ်ကွက်မြောက် နည်းလမ်းကို နောက်ဆုံးတွင် တတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီဓားချက်က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဆွဲဖြဲနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတာပဲ...”</p> <p>မုန့်ဝမ်က “တာအို” ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုခဏ၌ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးများမှာ ဓားဆန္ဒနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပိုမို တည်ငြိမ်လာသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဒီဓားသိုင်းကို ‘ကောင်းကင်ချို့ယွင်းချက်’ လို့ ဘာလို့ ခေါ်လဲဆိုတာ မဆန်းပေ။</p> <p>ဓားဆန္ဒကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ တတ်မြောက်သွားတဲ့အခါမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ကို တကယ် ခွဲထုတ်နိုင်ပြီး ‘ကောင်းကင်ချို့ယွင်းချက်’ ကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို ဆက်လက် လေ့လာရန် ထိုကမ္ဘာငယ်ထဲတွင်ပင် ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ဓားဆန္ဒမှာ သူမ၏ ကိုယ်တွင်း၌ စီးဆင်းနေပြီး ဓားကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့နှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ အပေါ် သူမ၏ နားလည်မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ ပို၍ မြင့်မားသော ဓားဆန္ဒ အဆင့်တစ်ခုဆီသို့ သိမ်မွေ့စွာ ထိတွေ့လာနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သိုင်းစင်မြင့် တွင် နေရောင်ခြည်မှာ ကျောက်ပြားခင်းထားသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး လူငယ်ပုံရိပ်များကို ထွန်းလင်းပေးနေသည်။</p> <p>အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ကျင့်စဉ်နည်းပြ ချင်းယီ သည် မြင့်မားသော စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေ၏။ သူမ၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မုန့်ဝမ်အပေါ်၌ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က မုန့်ဝမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သူမကို အာရုံစိုက်စေပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ မုန့်ဝမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဓားဆန္ဒမှာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်မှာ တိုးလာသည်။</p> <p>သူမအနေဖြင့်မုန့်ဝမ်ကိုအနည်းငယ်စူးစမ်းချင်နေသည်။ ဤရွှေအမြုတေအဆင့် ရှိသော ကျင့်ကြံသူလေးသည် ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို မည်သို့များ လက်တွေ့ အသုံးချမည်နည်း။</p> <p>မည်သည့် အတိုင်းအတာအထိ တတ်မြောက်နေသည်လော။</p> <p>“မုန့်ဝမ်... မင်း အရင်တက်လာခဲ့... ဒီကာလအတွင်း မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ရလဒ်တွေကို ငါ့ကို ပြပါဦး...”</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီ၏ အသံမှာ ကြည်လင် သာယာသော်လည်း ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်သည် လျင်မြန် ကျော့ရှင်းစွာဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော နည်းပြ ချင်းယီကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူမသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်၏။</p> <p>“တပည့် မုန့်ဝမ်... နည်းပြကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းရဲ့ ဓားကို ထုတ်လိုက်ပြီး မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းကို ငါ့ကို ပြပါဦး... ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လိုလဲ...”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အားနာမနေတော့ဘဲ သူမ၏ ဓားမြှောင်တိုကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စူးရှသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုမှာ မမြင်နိုင်သော ဓားသွားတစ်ခုကဲ့သို့ နည်းပြ ချင်းယီဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ကာ ပြန့်နှံ့သွားသည်။</p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြရာ ဓားသွားများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအင်များ တိုးထွက်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ဓားသိုင်းမှာ အလွန်ပင် ပြောင်မြောက်လှပြီး ဓားတစ်ချက်တိုင်းတွင် အစွမ်းထက်သော ဓားဆန္ဒများ ပါဝင်နေသည်။ သူမသည် နည်းပြ ချင်းယီနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် နောက်ဆုတ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>အချီပေါင်း ဒါဇင်အနည်းငယ်အကြာတွင် မုန့်ဝမ်၏ ဓားမြှောင်တိုမှ စူးရှသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ချက်ချင်း ဆွဲဖြဲကာ နည်းပြ ချင်းယီဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီသည် ထိုဓားချက်တွင် ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ခုခံရန်အတွက် သူမ၏ ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း ဓားဆန္ဒ၏ စွမ်းအားမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုနေပြီး သူမ၏ ဓားစွမ်းအင် ကို ချက်ချင်းပင် ချေဖျက်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒုန်း.........”</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီသည် အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားမှာလည်း နှစ်ပိုင်း ကျိုးသွားလေသည်။</p> <p>သူမသည် မုန့်ဝမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ဓားမြှောင်တိုကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာလည်း တည်ငြိမ်နေပြီး ယခင် ဓားချက်မှာ သူမ၏ ခွန်အားကို များစွာ အသုံးမပြုခဲ့ရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>“နည်းပြက တပည့်ကို အလျှော့ပေးလိုက်တာပါ...”</p> <p>သိုင်းစင်မြင့် တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူတိုင်းမှာ သူတို့ ခုနက မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အရာကြောင့် မှင်တက်နေကြသည်။</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လျှော့ချထားသည့် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိသော နည်းပြတစ်ဦးကို အနိုင်ယူလိုက်သည်မှာ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။</p> <p>“ငါ့လို ဘယ်သူမှန်းမသိတဲ့သူက အနိုင်ယူလိုက်လို့ ဆရာ စိတ်ဆိုးသွားမလား...”</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲမှ အံ့ဩမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ မုန့်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ချီးကျူးလိုက်သည် ......... “ကောင်းတယ်......... ကောင်းတယ်......... ကောင်းတယ်.........”</p> <p>“မုန့်ဝမ်... မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုတယ်... ငါ မင်းကို ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ခံယူစေချင်တယ်... မင်း လက်ခံမလား...”</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီသည် သူမ၏ ကတိအတိုင်း တည်ခဲ့သည်။ သူမကို အနိုင်ယူနိုင်သူ မည်သူမဆို သူမ၏ တပည့် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာ အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးတိုက်လိုက်၏။</p> <p>“တပည့် မုန့်ဝမ်... ဆရာကို ဂါရဝပြုပါတယ်.........”</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီသည် ပြုံးလျက် မုန့်ဝမ်ကို ထူပေးပြီး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားပဲ... နောင်မှာ မင်း သိချင်တာ ရှိရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်လို့ ရတယ်...”</p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဓားရှည်တစ်စင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော မှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေပြီး ၎င်းမှာ သာမန်ပစ္စည်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>“မင်းက ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကို တတ်မြောက်နေပြီဆိုပေမယ့် မင်းမှာ သင့်တော်တဲ့ လက်နက် မရှိသေးဘူး... ဒီဓားရဲ့ နာမည်က ‘နှင်းခဲ’  တဲ့... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ဒီဓားကို    မင်းကို ငါ ပေးမယ်...”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ‘နှင်းခဲ’ ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းယူလိုက်သည်။ ထိတွေ့လိုက်ရုံနှင့် အေးစိမ့်နေပြီး စူးရှသော ဓားအရှိန်အဝါမှာ သူမ၏ လက်ထိပ်များဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>သူမသည် ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး “ဒီရတနာကို တပည့်အား ချီးမြှင့်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ...” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>နည်းပြ ချင်းယီသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စင်မြင့်ကို ဆက်လက် ခုခံရန် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီဆိုတော့ ဒီနေ့အတွက် ဒီစင်မြင့်ကို ငါ့ကိုယ်စား ဆက်ပြီး ခုခံပေးရမယ်...”</p> <p>‘နှင်းခဲ’ ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မုန့်ဝမ်သည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေ၏။ သူမထံမှ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးမည့် အရှိန်အဝါ များ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>ဒါကို မြင်တဲ့အခါ တခြားသူတွေကလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ်ဖြင့် သူတို့ရဲ့လက်တွေကို ပွတ်နေကြသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်က နည်းပြ ချင်းယီကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာဟာ ကံကောင်းလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်...”</p> <p>သူတို့က ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဟာ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မယုံကြည်ကြဘဲ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို သက်သေပြဖို့အတွက် သူမကို အနိုင်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ပထမဆုံး စင်ပေါ်တက်လာသည့်အဖွဲ့မှာ အစီအရင်အဖွဲ့ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ် နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သော ဆန်းကြယ်သည့် အစီအရင်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်ထားပြီး စနစ်တကျ တိုးခြင်း ဆုတ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ စူးရှသော ဓားသိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့၏ အစီအရင်မှာ စက္ကူကဲ့သို့ နုနယ်နေပြီး လုံးဝကို အားနည်းနေလေသည်။</p> <p>‘နှင်းခဲ’ ဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဓားစွမ်းအင် များမှာ စစ်တလင်းပေါ်သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အစီအရင်ကို ချက်ချင်း ချေဖျက်လိုက်ရာ လူတစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်သွားကြရသည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်ထားသော အဖွဲ့ငယ်တစ်ခု စင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ လူနှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်သည် အပြည့်အဝ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ကာ မရပ်မနား တိုက်စစ်ဆင်လာကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှပြီး သူမ၏ ဓားသိုင်းမှာလည်း အမြဲ ပြောင်းလဲနေသည်။ သူမသည် သူတို့၏ အားနည်းချက်များကို အမြဲ ရှာဖွေနိုင်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဤအဖွဲ့ငယ်လေးမှာလည်း ရှုံးနိမ့်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားရသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save