ရွှီထျန်းမင်၏ အထူးချွန်ဆုံး လေးယောက်တွဲအဖွဲ့မှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အချိတ်အဆက် မိလှသဖြင့် မုန့်ဝမ်အပေါ် သိသိသာသာ ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ အပေါ် နက်နဲသော နားလည်မှုနှင့် ‘နှင်းခဲ’ ဓား၏ စူးရှမှုတို့ဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
ဓားကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့၏ အစွမ်းထက်သော ဓားစွမ်းအင်များနှင့် ခန္ဓာကျင့်ကြံသူအဖွဲ့၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း မုန့်ဝမ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အသုံးမဝင်လှပေ။
သူမသည် စင်မြင့်အလယ်တွင် စစ်နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ မယိုင်မလဲ ရပ်တည်ကာ စိန်ခေါ်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။
အဖွဲ့အားလုံး ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက် သိုင်းစင်မြင့် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် မုန့်ဝမ်ကို အံ့ဩလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြ၏။
နည်းပြ ချင်းယီသည် စင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကြေညာလိုက်သည် ......... “ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီမှာတင် နားကြမယ်။ မုန့်ဝမ်... မင်း ခဏနေခဲ့ဦး။ ကျန်တဲ့သူတွေ သွားလို့ရပြီ.........”
သိုင်းစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆူညံသံများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး လူအုပ်ကြီးလည်း ကျဲသွားရာ မုန့်ဝမ်နှင့် နည်းပြ ချင်းယီတို့ နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ နည်းပြ ချင်းယီသည် သူမကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် တပည့်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းဖြူ ပုလင်းလေးတစ်ခုမှာ လှပသော အကွေးအဝိုက်အတိုင်း ပျံသန်းလာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။
“ဒါကို ယူထားလိုက်။ ငါ့ကိုယ်စား စင်မြင့်ကို ခုခံပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်ပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ စွမ်းအင် တွေကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးလိမ့်မယ်.........”
နည်းပြ ချင်းယီ၏ အသံမှာ တောင်ကျစမ်းရေကဲ့သို့ ကြည်လင်သာယာလှသည်။ မုန့်ဝမ်သည် လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်ရာ မွှေးကြိုင်လှသော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။ သူမသည် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။
ဆေးလုံးမှာ ပါးစပ်ထဲတွင် အရည်ပျော်သွားပြီး နွေးထွေးသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားရာ တစ်ကိုယ်လုံး သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ပြီး လန်းဆန်းသွားလေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် ကျန်ရှိသော ဆေးလုံးများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နည်းပြ ချင်းယီကို ထပ်မံ ကျေးဇူးတင် စကားဆိုသည်။
နည်းပြ ချင်းယီက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ ......... “အခု မင်းက ငါ့တပည့် ဖြစ်နေပြီပဲ... ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သိချင်တာ ရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးနိုင်တယ်.........”
မုန့်ဝမ်သည် ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းကျမ်းလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ “တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ” ဖြစ်သည်။
“ဆရာ... တပည့် ဒီကျင့်စဉ်ကို တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် ရခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်လို့ပါ။ ဆရာက တပည့်ရဲ့ ဝေခွဲမရမှုကို လမ်းညွှန်ပေးစေလိုပါတယ်...”
မုန့်ဝမ်သည် ကျမ်းစာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ နည်းပြ ချင်းယီသည် ကျမ်းစာကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် စာမျက်နှာများကို ပွတ်သပ်ကာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ခေါင်းစဉ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
နည်းပြ ချင်းယီ၏ အကြည့်မှာ ကျမ်းစာပေါ်တွင် အတော်ကြာအောင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှ သူမက ဖြည်းညင်းစွာ စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဒါက အရမ်းကို အဆင့်မြင့်တဲ့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒါကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်.........”
ချင်းယီ၏ အသံမှာ လေးနက်တည်ကြည်နေပြီး သတိပေးချက်တစ်ခု ပါဝင်နေသည် ......... “မုန့်ဝမ်... မင်းရဲ့ အခု ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒီကျင့်စဉ်ကို သင်ယူချင်ရင် အနည်းဆုံးတော့ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်မှ ဖြစ်မယ်.........”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် လေးလံသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ နည်းပြ ချင်းယီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရွှေရောင်ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်၍ မုန့်ဝမ်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းအရ... နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် မရောက်ခင်မှာ ဒီအတန်းတွေကို ထပ်တက်နေရတာဟာ အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်.........”
“ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း ဝင်ခွင့်ကတ်ပဲ။ ဒီကတ်နဲ့ဆိုရင် မင်း ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းကို အခမဲ့ အသုံးပြုနိုင်ပြီး နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို မြန်မြန်ရောက်အောင် ကြိုးစားလို့ရတယ်.........”
ကတ်ပြားပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော မှော်စာလုံးများကို ထွင်းထုထားပြီး မှိန်ပျပျ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် ထိုကတ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခံယူကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း ......... “တပည့် မုန့်ဝမ်... ဆရာ့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်အတိုင်း နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ့မယ်...” ဟု ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။
နည်းပြ ချင်းယီက ကျေနပ်သည့် အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမက ညင်သာစွာ လမ်းညွှန်လိုက်၏ ......... “ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးဆိုတာ အခက်အခဲတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ လောဘတကြီးနဲ့ အောင်မြင်မှုကို အလျင်စလို မလိုချင်ပါနဲ့။ သိချင်တာ ရှိရင် ငါ့ကို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်လို့ ရတယ်.........”
နည်းပြ ချင်းယီ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မုန့်ဝမ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ ‘ကောင်းကင်တာအို အကယ်ဒမီ’ ကဲ့သို့ နေရာမျိုးတွင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ရှိသော ဆရာတစ်ဦး၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။
လက်ထဲတွင် ဝင်ခွင့်ကတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မုန့်ဝမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူမကို တည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိသည့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဆီးကြိုလိုက်ပြီး မုန့်ဝမ်ထံမှ ကတ်ပြားကို ယူကာ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလေသည်။
“မင်းက နည်းပြ ချင်းယီရဲ့ တပည့်သစ်လား...”
ထိုသူ၏ စကားလုံးများတွင် အားကျစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ မုန့်ဝမ်က နှိမ့်ချသော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ......... “ဟုတ်ပါတယ်ရှင့်.........”
ထိုသူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝင်ခွင့်ကတ်ကို တောက်ပနေသော အစီအရင် တစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။
“စည်းမျဉ်းတွေအရ ဒီကတ်နဲ့ဆိုရင် မင်း အခန်း(ဃ) ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းကို တစ်နှစ်မှာ သုံးလစာ၊ ပြီးတော့ အခန်း (ဂ) အခန်းကို တစ်လစာ အခမဲ့ သုံးနိုင်တယ်.........”
“ဒါပေမယ့် အခန်း(ခ) ဒါမှမဟုတ် အခန်း (က) လိုမျိုး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ အခန်းတွေကို သုံးချင်ရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ထပ်ပေးရမယ်.........”
မုန့်ဝမ်မှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားသည်။ ကတ်ပြား၏ အခွင့်အရေးများမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို များပြားနေသည်။ အခန်း (ဃ)ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ အပြင်ဘက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားသဖြင့် သူမ၏ လက်ရှိအဆင့်အတွက် လုံလောက်လှသည်။
“အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ...”
မုန့်ဝမ်သည် အခန်း (ဃ) ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းအတွက် ချက်ချင်း လျှောက်ထားလိုက်သည်။ အခန်းသော့ကို ရရှိပြီးနောက် မုန့်ဝမ်မှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် ......... “ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ရှိတာက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီးပဲ...”
သူမသည် ကျွန်အဆင့်အတန်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ သူမရရှိသော အရင်းအမြစ်များနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ ကော်ဇောပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ကာ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကတည်းက သူမသည် ‘ရွှေအမြုတေ ဒုတိယအဆင့်’ ၏ အတားအဆီးကို ထိတွေ့ခဲ့ပြီးသားဖြစ်ကာ အချိန်မရွေး အဆင့်တက်နိုင်သည့် ခံစားချက်မျိုး ရရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူမသည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ မုန့်ဝမ်သည် ထိုဖိနှိပ်မှုများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှော့ချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဖိနှိပ်ထားသော စွမ်းအားများသည် ဆည်ကျိုးသွားသော ရေများကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူမ၏ ဒန်ထျန် အတွင်းရှိ ရွှေအမြုတေမှာလည်း အပြင်းအထန် လည်ပတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သွေးစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ ပိုမို တည်ငြိမ်မာကျောလာသည်။
ဒန်ထျန်မှ စတင်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စိမ့်တက်လာသော ခံစားချက်ကြောင့် မုန့်ဝမ်မှာ တိုးညင်းစွာ ညည်းညူလိုက်မိသည်။
သူမ၏ ရွှေအမြုတေမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာပြီး ပိုမို သန့်စင်ကာ အစွမ်းထက်လာသည်ကို သူမ ခံစားနေရသည်။
အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် ရွှေအမြုတေ ဒုတိယအဆင့်သို့ မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ အစတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးစွမ်းအင်မှာ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေသည်။
ရွှေအမြုတေ တတိယအဆင့်၏ အတားအဆီးမှာလည်း အားကောင်းလှသော သွေးစွမ်းအင်များအောက်တွင် ခဏချင်းပင် ပြိုလဲသွားသည်။
မုန့်ဝမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တစ်ဟုန်ထိုးပင် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အရှိန်မှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ သူမကိုယ်သူမ စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ကာ ဆက်လက် အဆင့်တက်နိုင်ဦးမည်ဟု ခံစားနေရသည်။
သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ထပ်မံ ဖိနှိပ်လိုက်ကာ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို ခန္ဓာကိုယ် အတွက် သန့်စင်သော သွေးအနှစ်သာရများအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
သူမသည် အလျင်စလို အောင်မြင်မှုကို မလိုချင်ဘဲ အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှုများအတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံကောင်းများ တည်ဆောက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်လများတွင် မုန့်ဝမ်သည် အခန်းအောင်းကာ အပြင်းအထန် ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။ သူမသည် နေ့ညမပြတ် သွေးအနှစ်သာရများကို စုပ်ယူပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို မာကျောအောင် ပြုလုပ်နေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းအခန်း အပြင်ဘက်တွင်မူ အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နွေဦးမှသည် ဆောင်းဦးအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း သိုင်းစင်မြင့်တွင် နည်းပြ ချင်းယီ၏ အတန်းများမှာ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း စတင်ခဲ့သည်။
ချင်းယီသည် စင်မြင့်ပေါ်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်ရေး၏ အဓိကအချက်များကို ရှင်းပြနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျောင်းသားအချို့ကို ရွေးထုတ်၍ တိုက်ခိုက်စေသည်။
ရွှီထျန်းမင်မှာ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ သိုင်းစင်မြင့်၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့သာ မကြာခဏ ရောက်ရှိနေတတ်သည်။ သူ မုန့်ဝမ်ကို မတွေ့ရသည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
***