Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးထံသို့ ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်ကို အပေါ်နှင့် အောက်ဟူ၍ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။</p> <p>အောက်ဘက်တွင် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းပုံစံ စင်မြင့်တစ်ခုရှိပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်စင်မြင့်တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုကျောက်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးလှသော မှော်စာလုံးများဖြင့် သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မှိန်ပျပျ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>ဤကျောက်စင်မြင့်မှာ ‘တာအိုသန္ဓေကျောက်တုံး’ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူအား စိတ်တည်ငြိမ်အေးချမ်းစေပြီး စကြဝဠာ၏ သဘောတရားကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ကူညီပေးသည်။</p> <p>စင်မြင့်၏ အပေါ်ဘက်နှင့် ပတ်ပတ်လည်တွင်မူ အစွမ်းထက်လှသော အစီအရင်အမြောက်အမြားရှိပြီး ၎င်းတို့သည် အလွန်ခိုင်မာသော ကာကွယ်ရေးစနစ်တစ်ခုအဖြစ် ရောယှက်တည်ရှိနေသည်။</p> <p> နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ် ကြုံတွေ့ရမည့် ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ် မဆိုထားနှင့်....... ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်  ကျင့်ကြံသူများ ကြုံတွေ့ရမည့် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်များကိုပင် ဤစင်မြင့်က အလွယ်တကူ ခုခံပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ‘အထက်လောက’ တွင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ များပြားနေရသနည်းဆိုသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။</p> <p> ဤကဲ့သို့သော ဉာဏ်အလင်းပွင့် စင်မြင့်မျိုးမှာ ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ တစ်ခုတည်းတွင်သာ ရှိနေမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိပေသည်။</p> <p>ဤစင်မြင့်နှင့် ‘ဝိညာဉ်ဆေးလုံး’ သာ ရှိလျှင် ဤနေရာတွင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ လဲလျောင်းနေရုံဖြင့်ပင် ဘေးအန္တရာယ်မရှိဘဲ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p>အထက်လောကတွင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ များပြားလှသော်လည်း သူတို့၏ အရည်အသွေးမှာ သိသိသာသာ ကွာခြားလှပြီး သန်မာသူနှင့် အားနည်းသူကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသည်မှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူအများစုမှာ မိမိကိုယ်တိုင် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်၍ တက်လှမ်းလာသူများ မဟုတ်ဘဲ အရင်းအမြစ်များကို စုပုံအသုံးချကာ အဆင့်တက်လာသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အကြည့်မှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ ‘တာအိုသန္ဓေကျောက်တုံး’ ပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ဤကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန် သန္ဓေကျောက်တုံးမှာ အချင်း ဆယ်ပေခန့်သာ ရှိသော်လည်း တုန်လှုပ်ဖွယ် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>ဤနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် တာအိုတရားကို နာယူနေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ကမ္ဘာလောက၏ လျှို့ဝှက်ချက်များက သူမရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းလာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>“ငါသာ ဒီတာအိုသန္ဓေကျောက်တုံးကို သန့်စင်သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ...”</p> <p>ဤအတွေးဝင်လာသည်နှင့် မုန့်ဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>ဤသန္ဓေကျောက်တုံးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ အတိုင်းအဆမရှိသော်လည်း ဤအရာကို သူမ လောဘတက်နေသည်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သိသွားပါက သူမသည် နည်းပြချင်းယီ၏ တပည့်ဖြစ်နေစေကာမူ သေဒဏ်မှ လွတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။</p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့ အဖိုးတန်ရတနာမျိုး ရှေ့သို့ ရောက်နေပါမှ မစမ်းသပ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p>သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်တောင် ကြိုးစားကြည့်ရပေမည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ‘ဝိညာဉ်အာရုံ’ကို စင်မြင့်ဆီသို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံက စင်မြင့်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည့် ခဏမှာပင် အစွမ်းထက်သော ခုခံမှုတစ်ခုက သူမဆီသို့ ပြန်လည် ရိုက်ခတ်လာပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းကန်ထုတ်လိုက်သည်။ မုန့်ဝမ်မှာ ညည်းညူလိုက်မိပြီး ခေါင်းထဲတွင် အုန်းခနဲဖြစ်ကာ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်အတိ ကျသွားလေသည်။</p> <p>ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ သူမသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်သွားပြီး ဘေးရှိ ကျောက်တိုင်ကို အားကိုးတကြီး ဆွဲကိုင်ကာ မနည်း ထိန်းရပ်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အနက်ပိုင်းမှ စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။</p> <p>“ငါ သိသားပဲ....... ဒါ တာအိုဆိုတာပဲ.......”</p> <p>‘နှလုံးစားပိုးကောင်’ ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံမှာ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းလာသည် ...... “သခင်က ဒီအရာကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေကတည်းက ဒါကို သန့်စင်သိမ်းပိုက်ချင်နေမှန်း ငါ သိနေတယ်....... ခုနက ခံစားမိလား....... အဲဒီထဲမှာ အစွမ်းထက်လွန်းတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ရှိနေတာ....... ဒါကိုသာ သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ရမယ့် အကျိုးကျေးဇူးက မှန်းလို့တောင် မရဘူး.......”</p> <p>“သခင်... တစ်ခုခု မလုပ်ခင် သေချာ စဉ်းစားပါဦး.......”</p> <p>မြူပိုးကောင်အမက တုန်လှုပ်နေသော အသံဖြင့် ဝင်ပြောသည် ...... “ကောင်းကင်တာအိုအကယ်ဒမီ စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ဒီစင်မြင့်ဟာ ဘယ်သူမှ မထိနိုင်ဘဲ ဒီအတိုင်း ရှိနေခဲ့တာ။ ဒါက ဒီစင်မြင့်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။ သခင် လုပ်နေတာက အချိန်ဖြုန်းတာတင် မဟုတ်ဘဲ သခင့်ရဲ့ ‘ဝိညာဉ် ကိုပါ ပျက်စီးသွားစေနိုင်တယ်.......”</p> <p>ပိုးကောင်အမ၏ စကားမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာ လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။ သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို စင်မြင့်ပေါ်သို့ ထပ်မံ စေလွှတ်၍ စူးစမ်းပြန်သည်။</p> <p> ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခုခံမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး မမြင်နိုင်သော တံတိုင်းကြီးတစ်ခုက သူမကို အပြင်ဘက်သို့ အတင်း တွန်းထုတ်နေသကဲ့သို့ပင်။ မုန့်ဝမ်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ထိုတာအိုအတားအဆီးကို အစွမ်းကုန် ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p><strong>“</strong><strong>ဝုန်း............”</strong></p> <p>နက်ရှိုင်းသော တုန်ခါသံတစ်ခုမှာ မုန့်ဝမ်၏ နားထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားပြီး သူမ၏ သိစိတ်ပင်လယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>ဖော်ပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုမှာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တိုးဝင်လာပြီး အသက်ရှူကျပ်လာစေသည်။</p> <p>အမြဲတမ်း ငြင်းခုံနေတတ်သော ပိုးကောင်နှစ်ကောင်ပင် ဤအန္တရာယ်ရှိသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသဖြင့် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားကြသည်။</p> <p>“ရပ်လိုက်တော့....... ဆက်လုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး.......” ပိုးကောင်အမက အော်ဟစ်လိုက်သည် ...... “သခင်... ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် သေလိမ့်မယ်.......”</p> <p>နှလုံးစားပိုးကောင်သည်လည်း ထူးထူးခြားခြား ပြန်မပြောဘဲ ကိစ္စ၏ လေးနက်မှုကို သိမြင်သွားပုံရသည်။ မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး နဖူးမှ ချွေးစက်များမှာ တလဟော စီးကျနေသည်။</p> <p>သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြန်ရုတ်သိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ခုခုနှင့် ကပ်နေသကဲ့သို့ လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် စင်မြင့်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း စိမ့်ဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဤစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်ခြင်း မရှိသော်လည်း ရှေးဟောင်းလျို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေသဖြင့် သူမအတွက် လုံးဝ အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေသည်။ မုန့်ဝမ်မှာ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားကာ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ရှေးဟောင်းစွမ်းအားများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ တိုးဝင်လာရာ မုန့်ဝမ်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်မှာ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ပြိုလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ရောက်မလာဘဲ မူးဝေနောက်ကျိသော ခံစားချက်ကြီးကသာ လွှမ်းမိုးသွားသည်။</p> <p>သူမ မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမသည် အဆုံးမရှိသော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြယ်များမှာ တောက်ပနေပြီး အလင်းတန်းများမှာ လှပလွန်းသဖြင့် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ပင်။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာ ဤအလှတရားကို ခံစားရန် အချိန်မရှိပေ....... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ရှေ့တွင် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လွင့်မျောနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံနွယ်များမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျနေသည်။ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝန်းရံနေပြီး ‘ကိုးဆင့်သော ကောင်းကင်ဘုံ’ မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။</p> <p> သူမသည် ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရုံမျှဖြင့်ပင် ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးထားနိုင်သည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>“ရွှေအမြုတေအဆင့်လေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့်ကျောက်တုံး’ ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားတယ်ပေါ့....... ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ....... သေမှာကို မကြောက်ဘူးလား.......”</p> <p>အမျိုးသမီးက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တည်ကြည်ပြီး ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ ကျောက်စိမ်းချင်း ထိခတ်သကဲ့သို့ ကြည်လင်အေးစက်နေသော်လည်း ငြင်းဆန်၍ မရသော အမိန့်အာဏာများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလိုလို နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်မ... ကျွန်မ ဒီကျောက်တုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး...... ကျွန်မက ဒီစွမ်းအားကို သုံးပြီး ကောင်းကင်တာအိုကို နားလည်အောင် ကြိုးစားချင်ရုံတင်ပါ...”</p> <p>“သုံးမယ် ဟုတ်လား....... ဟက်.......” အမျိုးသမီးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် ...... “မင်းရဲ့ ဒီလို လှည့်ကွက်လေးတွေနဲ့ ငါ့မျက်စိကို လိမ်လို့ရမယ် ထင်နေတာလား.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားသည်....... ဤအမျိုးသမီးက သူမ၏ အတွေးများကို အကုန် မြင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူမသည် ကြောက်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“စီနီယာ... ကျွန်မ စီနီယာကို စော်ကားဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဂျူနီယာရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ဂျူနီယာက တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်.......”</p> <p>“အသက်ကို ချမ်းသာပေးရမယ်.......” အမျိုးသမီးက တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် ...... “ငါနဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်....... ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တကယ်ပဲ ဒုက္ခရောက်ပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူမတွင် ‘ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာငယ်’ ထဲ၌ အရန်အစီအစဉ် ရှိနေသေးသည်။</p> <p>သူမ ဝူမိသားစုတွင် အစေခံ လုပ်နေစဉ်က ရုပ်သေးနှစ်ရုပ်ကို လေ့ကျင့်ပေးထားခဲ့ဖူးသည်။ သူမ အလွယ်တကူ သေမည်မဟုတ်သော်လည်း ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးမှာ ပိုမို ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအတွေးများ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ရာ အသံမှာ ကြည်လင်သာယာလှသည်။</p> <p>“စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်....... အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်....... ဒါကြောင့်ပဲ မင်းက ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ကို ကျင့်ကြံထားတာကိုး... မင်း ဘာလို့ သေမှာကို မကြောက်ဘဲ ဒီလောက် ရဲတင်းနေရသလဲဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ်.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ပြီး သူမ ဘာမှ မသိသော ဤအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်ရာ ခြေဖျားမှသည် ခေါင်းအထိ အေးစိမ့်သွားရသည်။</p> <p> ဤအမျိုးသမီးက သူမ၏ အတွေးများကို သိရုံတင်မကဘဲ သူမ၏ ကျင့်စဉ်ကိုပါ တစ်ချက်တည်းနှင့် သိမြင်နေသည် မဟုတ်ပါလား.......</p> <p>သူမက ဘယ်သူလဲ.......</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ထိတ်လန့်မှုကို မြင်သွားပုံရသဖြင့် အမျိုးသမီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“စိတ်ဖတ်တာက သေးငယ်တဲ့ ပညာရပ်လေး တစ်ခုပါပဲ။ မင်းရဲ့ အဆင့်က အရမ်း နိမ့်လွန်းနေတော့ မင်းရဲ့ စိတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ငါ ဖတ်လို့ရတယ်.......”</p> <p>“ပြီးတော့ မင်းကျင့်နေတဲ့ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ အကြောင်းကို ငါ ဘာလို့ သိနေရသလဲဆိုရင်... ဒီကျင့်စဉ်ကို ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့လို့ပဲ.......”</p> <p>ဤစကားမှာ မုန့်ဝမ်၏ ခေါင်းကို မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားရသည်။ သို့သော် သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အတွေးများထက် ပိုမို လျင်မြန်လှသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကာ ရိုသေစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည် ......</p> <p>“... တပည့် မုန့်ဝမ်... <strong>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး</strong>ကို ဂါရဝပြုပါတယ်.......”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save