Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နက်နဲသော ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်း (အပိုင်း ၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ် ကို မဖွဲ့စည်းခင်ကပင် မုန့်ဝမ်သည် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာငယ်ရှိ ကောင်းကင်လျှပ်စီးများသည် အားကောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ အားပျော့နေပါသည်။</p> <p>စစ်မှန်သော ကမ္ဘာကြီးတွင် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ‘ကောင်းကင်မိုးကြိုးလေးချက်’ ကို ရင်ဆိုင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။</p> <p>မိုးကြိုးအချက်ရေ နည်းသွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုသန့်စင်ပြီး အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။</p> <p>ပထမဆုံး မိုးကြိုးအချက်မှာ ရေပုံးတစ်ပုံးခန့် အထူရှိပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများကို သယ်ဆောင်လာကာ ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး မုန့်ဝမ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p> ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုမှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရေပြားများ ဆွဲဖြဲခံရကာ အရိုးများ ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်ပင်လျှင် ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း အလှီးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဝေဝါးသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ညည်းညူလိုက်မိပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစက်များ စီးကျလာသည်။ သူမသည် နာကျင်မှုကို အံတုရင်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ ပျက်စီးသွားသော အကြောများနှင့် ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။</p> <p>ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်မိုးကြိုးမှာ ပထမအချက်ထက် ပိုမိုထူထပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>၎င်းသည် တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ အမျက်ထွက်နေသော မြွေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်မှ ထိုးဆင်းလာပြီး မုန့်ဝမ်ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုသွားတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင်များ ဝေဝါးသွားပြီး နားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသော်လည်း ကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းကြောင့် ပြန်လည် စုစည်းသွားရပြန်သည်။</p> <p>တတိယမြောက် မိုးကြိုးမှာမူ အမျက်‌ေဒါသထွက်နေသော ခရမ်းရောင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွန် လျင်မြန်လှရာ မုန့်ဝမ်ကို ချက်ချင်းပင် ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ပြင်းထန်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး သူမကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p>သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး အရေပြားပေါ်တွင် မီးလောင်ရာများနှင့်အတူ ညှော်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>စတုတ္ထမြောက် မိုးကြိုးမှာ နောက်ဆုံးနှင့် အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာလောက၏ အမြင့်ဆုံးသော ‘ယန်’ စွမ်းအင်များကို စုစည်းထားပြီး ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မီးပင်လယ်ကြီးထဲ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် အရေပြားများ လောင်ကျွမ်းကာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာစေသည်။</p> <p>မိုးကြိုးလေးချက်စလုံးမှာ တစ်ချက်ထက် တစ်ချက် ပိုမို အားကောင်းလှပြီး အချက်တိုင်းမှာ မုန့်ဝမ်၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>နောက်ဆုံး မိုးကြိုး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မုန့်ဝမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မည်းမှောင်နေပြီး ဝတ်စုံမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေရာ ငရဲမှ တက်လာသော ကလဲ့စားချေမည့် ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် လဲမကျဘဲ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ’ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ခဏတာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ အသက်ရှူသံ တည်ငြိမ်သွားသောအခါမှ သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှိုင်းထနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားရင်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ၏ မိုးကြိုးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းနှင့် ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းသာ မရှိပါက သူမသည် အများဆုံး မိုးကြိုးသုံးချက်ကိုသာ တောင့်ခံနိုင်ပေလိမ့်မည်...</p> <p>နေဦး.......</p> <p>ဤသည်ကို တွေးမိသည်နှင့် မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုနှင့် သံသယများ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ က ဘယ်တုန်းက မိုးကြိုးစွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်သွားတာလဲ.......</p> <p>ဤကျင့်စဉ်သည် လူသားတို့၏ အနှစ်သာရနှင့် သွေးကိုသာ စုပ်ယူနိုင်သည့် စစ်မှန်သော သွေးမိစ္ဆာကျင့်စဉ် ဖြစ်ကြောင်း သူမ သေချာ မှတ်မိနေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားကို လုယူပြီး သွေးအနှစ်သာရအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်မှာ ဝူကျိဝေ၏ ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’  ပင်လျှင် မတတ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ တစ်ခုခုမှာ သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားပြီဟု သူမ၏ အသိစိတ်က ပြောနေသည်။</p> <p>သူမသည် ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ ကို ထုတ်ယူ၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလွန်းနေပြီး အမှားအယွင်းများစွာကိုပင် တွေ့နေရသည်။</p> <p>မကြာခင်ကမှ သူမအတွက် နားလည်ရခက်လှသော ဤကျမ်းစာမှာ ယခုအခါ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လွယ်ကူနေရသနည်း....... သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ မှာ သူမ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ကျင့်စဉ်ထက် ပိုမို ပြည့်စုံပြီး အစွမ်းထက်နေသည်။</p> <p>၎င်းသည် မိုးကြိုးစွမ်းအားကို သန့်စင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ လောကရှိ အရာအားလုံးကို လုယူနိုင်သည့် စွမ်းအားလည်း ရှိနေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ‘အသိအမြင်ပွင့်လင်းရာ စင်မြင့်’ သည် လူတို့အား ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေခြင်း’ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိသည်။</p> <p>သူမ သတိလစ်နေစဉ်မှာပင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားခဲ့ခြင်းလော....... ထိုစင်မြင့်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူမသည် ကျမ်းစာကို သင်ယူလိုက်ရုံတင်မကဘဲ ၎င်းကို သူမ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်လော.......</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဤသည်မှာ အမှန်တရားအားလုံး မဟုတ်နိုင်ဟု ခံစားနေရသည်။ သူမ မည်မျှပင် စဉ်းစားသော်လည်း သတိမလစ်မီက ဖြစ်ရပ်များကို မမှတ်မိတော့ပေ။</p> <p>နှလုံးစားပိုးကောင်နှင့် မြူပိုးကောင်အမတို့ကို မေးကြည့်သောအခါတွင်လည်း သူမသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီး ကျမ်းစာကို ထုတ်ကာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေခဲ့ကြောင်းသာ ပြောကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူမသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်နေစဉ်မှာပင် ကျင့်စဉ်ကို အပြည့်စုံဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ နားထင်ကို ပွတ်လိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်မတွေးတော့ဘဲ စင်မြင့်အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် ပြင်းထန်သော ပို့ဆောင်ခြင်း စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် သူမသည် စင်မြင့်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>“ကပ်စေးနှဲလိုက်တာ... ခဏလေးတောင် ထပ်နေခွင့် မပေးဘူးလား.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း စင်မြင့်ကို တမ်းတမ်းတတ ကြည့်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အောက်ကျောင်းတော်သို့ မပြန်မီ နည်းပြ ချင်းယီ ထံသို့ ဦးစွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p>ချင်းယီသည် မုန့်ဝမ် ဤမျှ မြန်မြန် အဆင့်တက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p>“အရမ်းကောင်းတယ်။ တစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် ရွှေအမြုတေ ပထမဆင့်ကနေ နက်နဲသော ဝိညာဉ် ပထမဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ..... ဒီလို ကျင့်ကြံမှု အရှိန်မျိုးက အောက်ကျောင်းတော် တစ်ခုလုံးမှာတောင် ရှားပါတယ်.......”</p> <p>“ဆရာ့ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပါ၊ မဟုတ်ရင် တပည့်ဟာ ဒီနေ့လို အောင်မြင်မှုမျိုး ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး.......” မုန့်ဝမ်က ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက နှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ.......” နည်းပြ ချင်းယီက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည် ....... “ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းမှာ နားလည်နိုင်စွမ်းက အဓိကပဲ။</p> <p>အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့်လာလေ ပိုအရေးကြီးလေပဲ။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ဟာ အကွေ့အကောက်တစ်ခုပဲ၊ စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှိသူတွေမှသာ ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း’ အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာ။ မင်းအနေနဲ့ မာနမတက်ဘဲ တာအိုကျင့်စဉ်တွေကို ဆက်လက် ကြိုးစားအားထုတ်စေချင်တယ်.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာလည်း တည်ကြည်သွားပြီး ....... “ဆရာ့ရဲ့ ဆုံးမမှုကို တပည့် နှလုံးသွင်းထားပါ့မယ်.......”</p> <p>ချင်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ....... “ပြီးတော့ ‘ထျန်းချန် ဓားသိုင်း’ ကိုလည်း မမေ့နဲ့။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်မှသာ ဒီဓားသိုင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ။ အများကြီး လေ့ကျင့်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး.......”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ချင်းယီ၏ ဂူမှ ထွက်လာပြီး အောက်ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ အထက်တန်းကျောင်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p>ဝူကျိဝေသည် သူမကို ကျမ်းစာ သင်ပေးစဉ်က ၎င်းကို တတ်မြောက်ပါက အထက်တန်းကျောင်းသို့ လာရှာရန်နှင့် လက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>မိသားစုကြီးတစ်ခုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ‘လက်ဆောင်ကြီး’ ဟု ခေါ်ဆိုသည်မှာ သာမန်အရာ မဟုတ်နိုင်ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဝူကျိဝေ ပေးမည့် လက်ဆောင်က ဘာဖြစ်မလဲဆိုသည်ကို စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ အထက်ကျောင်း‌ေတာ်တွင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် လူသူရှင်းသော လမ်းများမှတစ်ဆင့် ဝူကျိဝေ၏ အဆောင်သို့ သွားခဲ့သည်။</p> <p>ယခင်က အစေခံမလေးကပင် တံခါးဖွင့်ပေးပြီး မုန့်ဝမ်ကို ဘေးခန်းတစ်ခုတွင် ခဏ စောင့်ခိုင်းထားသည်။</p> <p>“သခင်မလေးက အခု ကျင့်ကြံနေတုန်းမို့ ခဏစောင့်ပေးပါ။ ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာရင် ခေါ်တွေ့ပါလိမ့်မယ်.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ထိုအခန်းထဲတွင် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝူကျိဝေ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“သခင်မလေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်‌ေခါက်က ပေးခဲ့တဲ့ ကျမ်းစာကို ကျွန်မ တတ်မြောက်သွားပါပြီ.......”</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ အကြည့်မှာ မုန့်ဝမ်အပေါ် ကျရောက်လာပြီး အံ့ဩသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည် ....... “အိုး... ဒီလောက် မြန်မြန် တတ်သွားတာလား.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း ရိုသေစွာဖြင့် ....... “သခင်မလေးကို မလိမ်ရဲပါဘူး၊ ကျွန်မ တကယ် တတ်မြောက်သွားပါပြီ.......”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save