Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၃၀၃)</h2> <h2 style="text-align:center">ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်စီးစေခြင်း</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ‘တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာ’ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူမထံသို့ လွင့်မျောလာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် သွေးနီရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မျှင်များအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>“မဆိုးဘူး..........”</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ မျက်လုံးများတွင် ချီးကျူးထောက်ခံသော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။ “ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ တာအိုမူလ သွေးကျမ်းစာကို သင်ယူနိုင်ရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကပါ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာတာပဲ။</p> <p>မင်းရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ.. ခု ငါ ကတိပေးထားတဲ့ လက်ဆောင်ကြီးကို ပေးရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီထင်တယ်..........”</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူမက အစေခံမလေးကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။ အစေခံမလေးက နားလည်သွားပြီး သူမ၏ မှော်ဝင်အိတ်ထဲမှ အနုစိတ်ထွင်းထုထားသော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ မုန့်ဝမ်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် အစေခံမလေး၏ မျက်နှာမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ‘တာအိုမှော်လက်နက်’  တစ်ခုပဲ။ သခင်မလေးက တကယ့်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ၊ ဒီလိုရတနာမျိုးကို အလွယ်တကူ ပေးလိုက်တယ်ဆိုတော့...”</p> <p>ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သင်ယူရုံနဲ့ ‘တာအိုမှော်လက်နက်’ တစ်ခုကို ရနိုင်တယ် ဟုတ်လား..........</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမ ငြင်းပယ်ရန် နည်းလမ်းရှာတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင် ထိုကျောက်စိမ်းဆံထိုးမှာ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝူကျိဝေဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားရသည်။ ကျောက်စိမ်းဆံထိုးက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် သစ္စာဖောက်သွားသလဲဆိုသည်ကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရဘဲ သူမ၏ ကာကွယ်ရေးမှော်လက်နက်ကို အမြန်ဆုံး အသက်သွင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ ကာကွယ်ရေးလက်နက် ထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် “ဖောက်” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ဝူကျိဝေ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင်ပင် သူမ အသုံးပြုထားသော အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေးလက်နက်မှာ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးက ဝူကျိဝေကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်..........</p> <p>“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..........”</p> <p>ဝူကျိဝေသည် ဒေါသရော ထိတ်လန့်မှုပါ ရောပြွမ်းသွားသည်။ သူမသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ရင်း ဆံထိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။</p> <p>“နင် ဘယ်သူလဲ.......... နင်က ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းလို့ အစေခံအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံရတာလဲ..........”</p> <p>မုန့်ဝမ်မှာလည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အရာအားလုံးက ရုတ်တရက်လွန်းလှသဖြင့် သူမ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။</p> <p>သို့သော် သူမ ကြောင်အသွားသည့် ခဏမှာပင် ကျောက်စိမ်းဆံထိုးက ဝူကျိဝေကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝူကျိဝေ၏ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူမ၏ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’မှာ ဖြူလျော့သော မျက်နှာလေးဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။</p> <p>သို့သော် သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပင် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် သူမ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ သွေးကွက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းဆံထိုးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ကြည်လင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သွေးညှီနံ့များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။</p> <p>ဝူမိသားစု၏ မြင့်မြတ်လှသော သခင်မလေး ဝူကျိဝေသည် သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မပျက်စီးသေးသော်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာမူ နက်နဲသော ဝိညာဉ်နှင့်အတူ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကြောင်အလျက် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်နေမိပြီး သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူသွားကာ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာသည်။ အခြေအနေများက သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်ပြီး ဤအတိုင်းအတာအထိ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ထိုစဉ် မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုများ ရောထွေးနေသော အေးစက်သော အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းလာသည်။</p> <p>“အလကားကောင်မ.......... နင်က မှော်လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်အဖြစ် သန့်စင်ခံရတော့မှာကို ဘာမှတောင် မသိသေးဘူး..........”</p> <p>ထိုအသံကြောင့် မုန့်ဝမ်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ထိုအသံမှာ တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသလိုလိုနှင့် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ သူမ ခံစားရသည်။</p> <p>သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။</p> <p>“ဘယ်သူလဲ.......... ဘယ်သူ စကားပြောနေတာလဲ..........”</p> <p>“ငါပဲ... နင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ တည်ထောင်သူဘိုးဘေးပဲ..........”</p> <p>ထိုအမျိုးသမီး၏ အသံမှာ မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည် .......... “ငါသာ ဝင်မပါခဲ့ရင် နင်က အခုလောက်ဆို မှော်လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ် ဖြစ်နေလောက်ပြီ..........”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ခေါင်းထဲတွင် တဆစ်ဆစ် နာကျင်သွားပြီးနောက် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤအသံ၏ ပိုင်ရှင်မှာ ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်၏ <strong>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး</strong>ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ‘ဉာဏ်အလင်းပွင့်’ သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤအစွမ်းထက်သော စီနီယာကြီးက သူမအား ကျင့်စဉ်ကို အတင်းအကြပ် သွတ်သွင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမ မသိရခြင်းမှာ တစ်ဖက်လူက သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို စွမ်းအားဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဂျူနီယာ မုန့်ဝမ်... ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်.......... ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ဘိုးဘေးကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်..........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည် .......... “ဘိုးဘေးရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေက ကျယ်ပြောလှပြီး အတိုင်းအဆမရှိပါဘူး၊ ဂျူနီယာ တကယ်ပဲ ကြည်ညိုလေးစားမိပါတယ်..........”</p> <p>“မျက်နှာချိုသွေးနေတာတွေ ရပ်လိုက်စမ်း..........”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်များ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။ မူလက သူမသည် ဤမျှ စောစောစီးစီး ပေါ်လာရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသော်လည်း မုန့်ဝမ်မှာ အသုံးမကျလှသဖြင့် မှော်လက်နက်၏ ဝိညာဉ်အဖြစ် သန့်စင်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသောကြောင့် သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အလဟဿ မဖြစ်စေရန် ကယ်တင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝူကျိဝေ ပေးလိုက်သော ကျောက်စိမ်းဆံထိုးတွင် ပြဿနာ ရှိနေမှန်း မုန့်ဝမ် အခုမှ သိလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော် ဘိုးဘေး၏ လုပ်ရပ်မှာ တကယ့်ကို ရဲတင်းလှသည်။ ဝူကျိဝေသည် ဝူမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်သော်လည်း သူမကို ဒီအတိုင်း သတ်ပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလော..........</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမသည် ချက်ချင်းပင် သနားစဖွယ် အမူအရာ ဖမ်းလိုက်သည်။</p> <p>“ဘိုးဘေး... ဝူကျိဝေ သေသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်မတို့ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ.......... ဂျူနီယာမှာတော့ အရမ်း ကြောက်ပြီး စိုးရိမ်နေရပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဘိုးဘေး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး..........”</p> <p>“ဟွန်း... ဒါကို မေးနေဖို့ လိုသေးလို့လား..........”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် တိုးသွားပြီး ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာသည်။</p> <p>“သူက နင့်ကို မှော်လက်နက်ဝိညာဉ်အဖြစ် သန့်စင်ချင်တာဆိုတော့ နင်ကလည်း သူ့ကို နင့်ရဲ့ <strong>ရုပ်သေးကိုယ်ပွား </strong>အဖြစ် ပြန်ပြီး သန့်စင်ပစ်လိုက်ပေါ့။ ဝူမိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို တိုက်ရိုက် သုံးပြီး ကြီးပွားအောင် လုပ်စမ်း..........”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။ ဤရဲတင်းလှသော အကြံဉာဏ်ကြောင့် သူမ၏ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းလာရသည်။ ဝူကျိဝေကို ရုပ်သေးကိုယ်ပွားအဖြစ် သန့်စင်ရမည် ဟုလား..........</p> <p>ဒါက... ဒါက ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ.......... မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဘိုးဘေး ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ဘိုးဘေးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..........</p> <p>ဝူမိသားစု၏ သမီးအရင်း ဖြစ်လာခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>ဖော်ပြမရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စီးဆင်းသွားပြီး အဆုံးမရှိသော မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ သို့သော် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြားတွင် စိုးရိမ်စိတ်လည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p>“ဘိုးဘေး... ဒါပေမယ့် ဝူမိသားစုမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ။ သူတို့သာ ကျွန်မရဲ့ လှည့်ကွက်ကို သိသွားရင်.............”</p> <p>“ဟွန်း... ငါ ရှိနေတာပဲ၊ ဘယ်သူက သိမှာလဲ..........”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“ငါက အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပေးထားမယ်၊ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဝူကျိဝေက ဝူမိသားစုရဲ့ သမီးအရင်း ဆိုပေမယ့် သူက ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ပဲလေ။ သူ သေသွားလည်း သေသွားတာပဲ၊ ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ..........”</p> <p>မုန့်ဝမ် စိတ်အေးသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည် .......... “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး.......... ဂျူနီယာ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်၊ ဘိုးဘေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို ပျက်စီးအောင် မလုပ်ပါဘူး..........”</p> <p>“စလိုက်တော့...”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တိုက်တွန်းသံများနှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ မုန့်ဝမ်သည် ‘သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်’ ကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး ဝူကျိဝေကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သေးကိုယ်ပွားအဖြစ် သန့်စင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“ဘိုးဘေးရဲ့ ကူညီမှုကြောင့် ဒါတွေ ဖြစ်လာရတာပါ..........”</p> <p>မုန့်ဝမ် မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည် .......... “ဘိုးဘေးရဲ့ အကူအညီသာ မပါရင် ဂျူနီယာ ဒီလိုမျိုး ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..........”</p> <p>“ဟွန်း... အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့..........”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး .......... “နင် တကယ် ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်ဆိုရင် လက်တွေ့ကျကျပဲ လုပ်စမ်းပါ..........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် သစ္စာရှိသော အမူအရာ ဖမ်းလိုက်ပြီး .......... “ဘိုးဘေး ဘာပဲခိုင်းခိုင်း ဂျူနီယာ မငြင်းဆန်ရဲပါဘူး..........”</p> <p>“ငါ့မှာ တစ်ခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး...” ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် တိုးသွားသည် .......... “ငါက ဒီ <strong>ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်</strong>ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်ရုံပဲ။ နင် ငါ့ကို ကူညီနိုင်မလား..........”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အကြံဉာဏ်ကို ကြားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မျက်တောင်များပင် မလှုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ် ဟုတ်လား.......... ဒါက... ဒါက ရူးသွပ်လွန်းတာပဲ..........</p> <p>ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကရှိ မိသားစုကြီးများ အားလုံး ပူးပေါင်း ထိန်းချုပ်ထားသည့် နေရာဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ တစ်လောကလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သတိထားကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဘိုးဘေး... ကောင်းကင်တာအိုကျောင်းတော်မှာ ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုတွေနဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရှိတာလေ။ ကျွန်မရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ အခြေခံ စစ်သည်တော်တောင် လုပ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး...”</p> <p>“ဘာလဲ... နင် ကြောက်နေတာလား..........”</p> <p>ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ခြိမ်းခြောက်ဟန်များ ပါဝင်လာသည်။</p> <p>“မမေ့နဲ့... နင့်အသက်ကို ငါ ကယ်ထားတာ။ နင်သာ တိုက်ပွဲကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ရက်စက်မှုကို အပြစ်မတင်နဲ့.......... ငါက နင့်ရဲ့ ‘ဝိညာဉ်အမြုတေ’ကို ဆွဲထုတ်မယ်၊ နင့်ရဲ့ ‘ဒန်ထျန်’ ကို ထုတ်မယ်...ပြီးရင် နင့်ရဲ့ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ ကို ဖျက်ဆီးပြီး နင့်ကို တစ်သက်လုံး အစေခံလုပ်ရမယ့် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်..........”</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save