ဘိုးဘေး က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏စကားများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“ဟမ့်... ဒီလောက် ဘေးအန္တရာယ်လေးကိုတောင် မင်းက မခံနိုင်ဘူးလား..... ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ရဲ့ နောက်ပိုင်း တိုက်ကွက်တွေကို တတ်မြောက်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်း ဒီထက်မက အများကြီး ပိုပြီး ဒုက္ခခံရဦးမယ်.....”
‘မင်းသာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်နဲ့ အဆင့်မြှင့်တာကိုတောင် မတောင့်ခံနိုင်လို့ သေသွားမယ်ဆိုရင်လည်း ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်...... ငါ့စွမ်းအင်တွေကို အလကားသက်သက် မဖြုန်းတီးရတော့ဘူးပေါ့.....’
မုန့်ဝမ်သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ အေးသွားရသည်။ ဘိုးဘေး၏ စကားများအရ သူမ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ဘိုးဘေးက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
သူမသည် ဒုက္ခတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းမိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ညည်းတွားလိုက်မိသည်။
၎င်းအပြင် ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘောကြီးမှာ ရွက်လွှင့်နေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် ပြန်ဆင်းရန်မှာ လုံးဝ မလွယ်ကူတော့ချေ။
မုန့်ဝမ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြရဲဘဲ အားတင်းပြုံးကာ ပြောလိုက်ရသည်။
“ဘိုးဘေးရဲ့ ဆုံးမမှုကို နာခံပါတယ်၊ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီး ဘိုးဘေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်.....”
“ဟမ့်... မင်း ကောင်းကောင်းသိရင် ပြီးတာပဲ.....” ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ သတိပေးသည့်အနေဖြင့် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေသလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းပြီး မဟုတ်တာတွေ လျှောက်မလုပ်နဲ့.....”
‘ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်းကို သေချင်စိတ်ပေါက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ငါ့မှာ အများကြီး ရှိတယ်.....’
“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ကျွန်မ မလုပ်ရဲပါဘူး.....”
“အဲ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ.....” ဘိုးဘေးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
မုန့်ဝမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အရိုးများ ပြုတ်ထွက်မတတ် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်။
သူမ၏ လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ နက်မှောင်သော မိစ္ဆာအင်းကွက် နှစ်ခု ရိုက်နှိပ်ခံထားရပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင် အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဤမှော်အင်းကွက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဖွဲ့စည်းပုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်သော ဤကံကောင်းမှုကြီးအတွက် ပျော်သင့်သော်လည်း ဘိုးဘေးမှာ အလွန် စိတ်မချရသူဖြစ်ကြောင်း အမြဲ ခံစားနေရသည်။
‘ဘိုးဘေးနောက်ကို လိုက်ရင်တော့ တစ်နေ့နေ့ လမ်းမှား ရောက်ကုန်တော့မှာပဲ...’
‘တော်ပြီ... ဒီလိုတွေ ဆက်မစဉ်းစားရဲတော့ဘူး......... ဘိုးဘေးက အတွေးကို ဖတ်နိုင်တယ်....၊ ငါ တစ်ခုခု မဟုတ်တာလုပ်မိရင် မိသွားလိမ့်မယ်.........’
‘ဘိုးဘေးက တကယ့်ကို ပါရမီထူးချွန်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိ အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ကျွန်မ တကယ် လေးစားပါတယ်.........ဒါ့အပြင် ဘိုးဘေးက ထူးကဲတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ အတိုင်းအဆမရှိတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာ.’
မုန့်ဝမ်သည် သူမ သိသမျှ ချီးကျူးစကားများဖြင့် ဘိုးဘေးကို စိတ်ထဲမှ မြှောက်ပင့်ဆိုပြီးနောက် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလိုက်သည် ..... “ဘိုးဘေး... ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဒီလောက် အတင်းမြှင့်ပေးနေတာက ဘိုးဘေးမှာ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိလို့လားဟင်.....”
ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
“ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ..... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က အရမ်းနှေးလွန်းတယ်၊ မင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါ လုံးဝ မရှိဘူး..... ငါ့ခေတ်တုန်းကဆိုရင်...”
“ဘိုးဘေးရဲ့ ဂုဏ်သတင်းနဲ့ သြဇာအာဏာက ကျွန်မ လိုက်မမီနိုင်ပါဘူး.....” မုန့်ဝမ်က အမြန်ပင် ဖားလိုက်သည် ..... “ကျွန်မရဲ့ ပါရမီက ညံ့ဖျင်းလွန်းလို့ ဘိုးဘေးလို ပါရမီရှင်နဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တာပါ.....”
“ဟမ့်... အဲဒါကို သိရင် ပြီးတာပဲ.....” ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်းသွားသည် ..... “ငါ ကျင့်ကြံတုန်းကဆိုရင် ‘ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာ’ တွေကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာ၊ တစ်ယောက်ကို သန့်စင်လိုက်တိုင်း နယ်ပယ်အသေးတစ်ခု တိုးတက်လာတာပဲ..... ခုမင်းရဲ့ လိပ်သွားသလို အရှိန်မျိုး မဟုတ်ဘူး.....”
ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာကို သန့်စင်တယ် ဟုတ်လား..... မုန့်ဝမ်မှာ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုနယ်မြေများတွင် ပေါများသော အရင်းအမြစ်များနှင့် ‘နိယာမစွမ်းအား’ များ ပါရှိရာ ၎င်းတို့ကို သန့်စင်စုပ်ယူနိုင်ပါက ကျင့်ကြံမှုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်မည်မှာ သေချာသည်။
“ဒါဆိုရင်... ဘိုးဘေး၊ ကျွန်မလည်း အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာတွေကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်လို့ ရမလား.....” မုန့်ဝမ်က မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်းလား..... မင်းကတော့ အများကြီး လိုသေးတယ်.....” ဘိုးဘေးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပယ်ချလိုက်သည် ..... “မင်း ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ကို ရောက်မှ အဲဒါကို ပြောကြတာပေါ့.....”
မုန့်ဝမ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူမသည် ယခုအခါ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့်’ နဝမဆင့်သို့ ရောက်နေသည်ဆိုသော်လည်း ‘ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်’ ဆိုသည်မှာ လူတိုင်း ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အဆင့် မဟုတ်ပေ။
“ဒါပေမဲ့...” ဘိုးဘေးက စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည် ..... “မင်း တကယ် လေ့ကျင့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး.....”
မုန့်ဝမ် ဝမ်းသာအားရဖြင့် မေးလိုက်သည် ..... “ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲဟင်.....”
“ပျက်စီးသွားတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေတွေကို ရှာပြီး အစအနတွေကနေ စပြီး သန့်စင်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းက အရမ်းနှေးတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ချိုးဖောက်ပြီး စုပ်ယူကျင့်ကြံတာက ပိုကောင်းတယ်.....” ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသို့ အစအနများမှ သန့်စင်ခြင်းမှာ ထိရောက်မှု များစွာ လျော့နည်းစေသည်။
ခေတ္တ ရှင်းပြပြီးနောက် ဘိုးဘေးက မုန့်ဝမ်အား ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ၏ ဒုတိယပုံစံကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။
“ဒုတိယတိုက်ကွက်ကို ‘သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း’ လို့ ခေါ်တယ်....... ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်အားလုံးကို လက်သည်းတွေဆီ စုစည်းပြီး အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ရမယ်၊ အဲဒါမှ ‘တာအိုလက်နက်’ တစ်ခုလို ခိုင်မာလာမှာ.....”
“တာအိုလက်နက်.....” မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပလာသည် ..... “တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တာလား.....”
“ဒါပေါ့... အဆင့်မြှင့်တင်တုန်းက မင်းရဲ့ ‘ဒန်ထျန်’ နဲ့ ‘နက်နဲသော ဝိညာဉ်’ အပါအဝင် တစ်ကိုယ်လုံးကို မိစ္ဆာစွမ်းအင်နဲ့ ငါ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးခဲ့တာလေ.... မင်း ဘာမှ မသိလိုက်ဘူးမလား.....”
ဘိုးဘေး၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အသံကို ကြားရသဖြင့် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းကို အမြန် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန့်စင်သော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မူလ နှလုံးသွေးပင်လျှင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်ဖြင့် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ဘဲ ..... “ဘိုးဘေး... ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်တုန်းက ကျွန်မကို...”
“မင်းရဲ့ သဘောထားကို မေးရမယ် ဟုတ်လား.....” ဘိုးဘေးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် ..... “မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ မပြောင်းလဲပစ်ရင် ‘သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာ’ ရဲ့ ဒုတိယပုံစံကို လေ့ကျင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ နားလည်လား.....”
“နားလည်ပါပြီ.....” မုန့်ဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဘိုးဘေးမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဘိုးဘေးပီပီ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အလွန် အာဏာရှင်ဆန်လှသည်။
သူမသည် ဘိုးဘေးနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ဘယ်သောအခါမှ အပေါ်စီးမရဘဲ အမြဲတမ်း အနိမ့်ဘက်မှ ရှိနေရသည်။
“ကဲ... နားလည်ပြီဆိုရင် ‘သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း’ ကို စပြီး လေ့ကျင့်ရအောင်။ အာရုံစိုက်ထား၊ ငါ တစ်ခါပဲ ပြမယ်.....”
မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ သူမ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အာရုံနှစ်မြှုပ်လိုက်ရာ ဝေဝါးသော လက်သည်းပုံသဏ္ဌာန် အရာဝတ္ထု တစ်စုံ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဤနက်မှောင်သော လက်သည်းပုံရိပ်မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ၏ သန့်စင်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို အားကောင်းလာသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အသေးစိတ်ကအစ မှတ်သားရင်း အာရုံစိုက် ကြည့်နေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သရုပ်ပြမှု ပြီးဆုံးသွားပြီး မုန့်ဝမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။
သူမသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိပြီး ဘိုးဘေး ပြသခဲ့သည့်အတိုင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို လက်ဖဝါးဆီသို့ စုစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ အဆင်မပြေခဲ့ပေ။ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ အကြောများတစ်လျှောက် ရိုင်းစိုင်းသော မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေပြီး သူမ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသည်။
“ဘုန်း.....” ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသားနှင့် အရိုးများ အက်ကွဲသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ပူထူထုံကျင်သွားတော့သည်။
မုန့်ဝမ်သည် ဒဏ်ရာကို ဖိထားရင်း ပြန်လည် ကုသပြီးနောက် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြိုးစားပြန်သည်။
“ဘုန်း.....” ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး သူမ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ မုန့်ဝမ်သည် အားမလျှော့ဘဲ မိစ္ဆာစွမ်းအင် စီးဆင်းမည့် လမ်းကြောင်းကိုသာ အမြဲ ပြုပြင်နေခဲ့သည်။
အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ပြုပြင်မှုများမှတစ်ဆင့် သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးလာပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင်လည်း ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော ရှုံးနိမ့်မှုများပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်သည် အကြောများအတွင်း ထူးခြားသော နိယာမများအတိုင်း လည်ပတ်လာနိုင်ခဲ့သည်။
သူမ၏ လက်များသည် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။
ဤခံစားချက်မှာ အလွန် အံ့ဩစရာကောင်းလှသဖြင့် လူကို မသိစိတ်မှ နစ်မွန်းသွားစေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လက်အရိုးများ အကြိမ်ကြိမ် ကျိုးပြီး ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ပိုမို ပျော့ပျောင်းကာ သန်မာလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျင့်ကြံရသော တာအိုဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအင် ကမူ ကြမ်းတမ်းပြီး အာဏာရှင်ဆန်လှသည်။
ကြမ်းတမ်းသော သမုဒ္ဒရာရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှင်းလင်းသော နားလည်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
***