လီဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ မုန့်ဝမ်ကို ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေသည်။
သူသည် လက်ဟန်များကို အမြန်ပြုလုပ်ကာ ဂါထာများကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ကြီးမားသော အပြာရောင် အဆောင် တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဖိအားများနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
“ဘုန်း........”
လေ့ကျင့်ရေးကွင်း အတွင်း၌ မိစ္ဆာစွမ်းအင်နှင့် အပြာရောင်အလင်းတန်းတို့ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာလည်း တည်ကြည်သွားသည်။ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် မျှသာရှိသော မုန့်ဝမ်သည် သူ့ကို ဤမျှအထိ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်က သူမသည် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ပထမဆင့်၌သာ ရှိသေးပြီး သူမ၏ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ရုံသာ ရှိခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာရုံတင်မကဘဲ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် ကျင့်စဉ်သစ်တစ်ခုကိုလည်း သင်ယူတတ်မြောက်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သခင်မလေး ဝူ အနေဖြင့် ဤအမျိုးသမီးကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အလေးထားရသနည်းဆိုသည်မှာ မထူးဆန်းတော့ပေ။
သူမသာ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပါက အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
“ညီမလေးမုန့်... မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ........”
လီဖုန်းသည် မုန့်ဝမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရင်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
မုန့်ဝမ်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ထဲရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ပိုမိုပြင်းထန်စေကာ သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း၏ စွမ်းအားကို ထပ်မံ မြှင့်တင်လိုက်သည်။
“စီနီယာ... ဘာလို့ ဒီလောက် လောနေရတာလဲ........ ကျွန်မတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက ခုမှ စတာပဲ ရှိသေးတာကို...”
မုန့်ဝမ်သည် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ပြင်းထန်သောစွမ်းအားများကို မခံနိုင်သကဲ့သို့ပင် ပြိုင်ဘက်မှာလည်း သူမ၏ သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းကို တိုက်ရိုက် ရင်မဆိုင်ရဲပေ။
ခေတ္တမျှ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း၌ မိစ္ဆာစွမ်းအင်နှင့် အပြာရောင်အလင်းတန်းတို့မှာ ရောယှက်နေပြီး ပေါက်ကွဲသံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် သရေဖြစ်နေခဲ့သည်။
လီဖုန်း၏ အပြုံးများမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်၏။ အကယ်၍ သာမန် နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသာ ဖြစ်ပါက သူ၏ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်၏ ဖိအားအောက်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ သူ ပြုသမျှ ခံရပေလိမ့်မည်။
သို့သော် မုန့်ဝမ်မှာမူ သူ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါအောက်တွင်ပင် ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုနိုင်နေသည်။
နှစ်ဖက်စလုံး အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ တဖျတ်ဖျတ် လက်သွားပြီး ရုတ်တရက် သွေးနီရောင် ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“သွေးရိပ်ခြေလှမ်းလား........”
လီဖုန်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်မှာ ကျုံ့သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံများ မြည်လာသည်။
သူသည် အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ကာကွယ်ရန် အပြာရောင် အလင်းဒိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
သို့သော် သွေးရိပ်ခြေလှမ်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ကို သူ လုံးဝ မဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
မကြာမီမှာပင် လီဖုန်းသည် မုန့်ဝမ်၏ တည်နေရာကို မျက်ခြေပြတ်သွားပြီး ခုခံရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“ရှီး.........”
အေးစက်လှသော ဆွဲဖြဲသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီဖုန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အကာအကွယ်ဒိုင်းကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသော နက်မှောင်တဲ့ လက်သည်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ဝတ်ရုံကို နီရဲသွားစေသည်။
လီဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့ကို ဤမျှ ဆိုးဝါးသော နည်းလမ်းဖြင့် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
မုန့်ဝမ်သည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် သူမ၏လက်ကို ပြန်နှုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် သွေးများ စိုရွှဲနေပြီး တဒုတ်ဒုတ်ခုန်နေဆဲဖြစ်သော နှလုံးသားတစ်စုံ ပါလာသည်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဒုတ်... ဒုတ်...”
နှလုံးခုန်သံမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း အထူးပင် ရှင်းလင်းနေသည်။
လီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားပြီး ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ရင်ဘတ်မှ ဒဏ်ရာကို ဖိထားပြီး ခေါင်းကို အနိုင်နိုင် မော့ကာ မုန့်ဝမ်၏ အေးစက်ရက်စက်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ မြင့်တက်လာသည်။
“မင်း... မင်းက အမှန်တကယ်ပဲ...”
သူ တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ လည်ချောင်းမှာ ခြောက်ကပ်နေပြီး အသံမထွက်နိုင်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ... နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်...။
မုန့်ဝမ်က သူ့ကို ပြန်လည်ခုခံရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ပေ။ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းကို ထပ်မံ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ထိုးဖောက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အမြုတေ ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ ဤသို့ဖြင့် ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လက်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်နှုတ်လိုက်ပြီး လီဖုန်း၏ အလောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေသည်။
သူမသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ အတွင်းမှ တက်ကြွလာသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း ရဲရင့်သော စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်လာသည်။
သူမသည် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ခန့်ကို ထပ်မံ ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့သည်။
“စီနီယာ... နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ........ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းကို ဆက်လုပ်မလား........”
“ဟဲဟဲ... ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ကိုင်တွယ်ရတာ လွယ်တယ်လို့ မထင်နဲ့။ လီဖုန်းက သူ အရမ်းပေါ့ဆသွားလို့ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်မိတာ။ မင်းမှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ တခြားသူသာဆိုရင် သူ့နေရာမှာက မင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်........”
“စီနီယာရဲ့ ဆုံးမမှုကို နာခံပါတယ်”
မုန့်ဝမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် နှိမ့်ချလှပေသည်။
“အသိတရားရှိတာ ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒုတိယတိုက်ကွက်ကို တတ်မြောက်သွားပြီဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။ အခု တတိယတိုက်ကွက်ကို ဆက်သွားကြစို့........”
ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး ၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“သွေးဝါးမျို မိစ္ဆာခန္ဓာရဲ့ တတိယတိုက်ကွက်က တကယ်တော့ အရမ်းရိုးရှင်းတယ်........”
သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းကို သန့်စင်ခဲ့သည့် ယခင်နည်းလမ်းကို အခြေခံပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖျက်ဆီး၍မရသော အခြေအနေသို့ရောက်အောင် သန့်စင်ကာ မိစ္ဆာချပ်ဝတ်တစ်ခုအဖြစ် ခိုင်ခံ့သွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို စတင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှ ကြွယ်ဝသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ချော်ရည်များကဲ့သို့ ပူပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးကြော များတစ်လျှောက် စီးဆင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်မောင်းများဆီသို့ စုစည်းသွားသည်။
မကြာမီမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သံအပ်ကလေးများဖြင့် ထိုးဆွခံနေရသကဲ့သို့ ထုံကျဉ်ယားယံသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
မုန့်ဝမ်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သည်းခံပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို သူမ၏ လက်မောင်း အရေပြားနှင့် အရိုးတိုင်းကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်ရန် လုပ်ဆောင်နေသည်။
အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိရဘဲ သူမ၏ လက်မောင်းမှ နာကျင်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားပြီး ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ခံစားချက်များ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။
သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းကို သန့်စင်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံရှိထားသဖြင့် မုန့်ဝမ်သည် နည်းလမ်းကို အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားပြီး သုံးလမပြည့်မီမှာပင် သူမ၏ လက်မောင်းများကို သန့်စင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူမသည် လက်သီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မောင်းနှင့် သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းတို့၏ ပြည့်စုံသော ပေါင်းစည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာသည်။
မုန့်ဝမ်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲမှ စေ့ဆော်မှုများကို နှိမ်နင်းကာ သူမ၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကို ဆက်လက်၍ သန့်စင်နေခဲ့သည်။
နောက်တစ်ဆင့်မှာ ခြေဖဝါးများ ဖြစ်သည်။
မုန့်ဝမ်သည် ခြေဖဝါးများဆီသို့ သွေးများကို ပို့ဆောင်လိုက်ရာ လက်မောင်းများထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပူလောင်သည့် ခံစားချက် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။
သူမသည် သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို သွေးထွက်လုနီးပါးအထိ တင်းတင်းကိုက်ထားသည်။
သူမ၏ နဖူးမှ ချွေးစက်များမှာ စီးကျလာပြီး အဝတ်အစားများကို ရွှဲနစ်သွားစေသည်။
သို့သော် ဤသို့သော နာကျင်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားဖူးပြီးနောက်တွင် နာကျင်မှုကို မခံစားရတော့ဘဲ ပြင်းထန်သော သာယာမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမ၏ ခြေဖဝါးများကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် ခိုင်မာသော ကျောက်ဆောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။
သူမသည် ခြေထောက်များကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပြီး သွေးများကို ခြေဖဝါးမှ ပေါင်ရင်းအထိ အထက်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သည်။
ခြေလက်များကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင် ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်းတို့မှာ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။
ဤအစိတ်အပိုင်းနှစ်ခုမှာ အထိခိုက်မခံဆုံးဖြစ်ပြီး သတိမထားပါက ဝိညာဉ်အမြုတေ ကို ထိခိုက်နိုင်ပေသည်။
မုန့်ဝမ်သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ကာ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်းရှိ အရေပြားနှင့် အရိုးတိုင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် သန့်စင်ပြီး အမှားအယွင်းမရှိစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။
တစ်နှစ်အပြည့် ကြာပြီးနောက်တွင် ဤအဆင့်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာမရှိဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှုမှာ ခြေလက်များ၊ ဦးခေါင်းနှင့် လည်ပင်းတို့ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းရန် ဖြစ်သည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် နှေးကွေးပြီး ပင်ပန်းလှကာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်ကို အဆင့်မြင့် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် တိကျစွာ ပိုင်နိုင်မှု လိုအပ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားပါက ယခင်က ကြိုးစားခဲ့သမျှ အားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
မုန့်ဝမ်သည် အသက်ကို အောင့်ထားပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လည်ပတ်စေကာ ရက်ကန်းရက်သကဲ့သို့ပင် ကွဲပြားနေသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပြည့်စုံသော ချပ်ဝတ်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။
မိစ္ဆာစွမ်းအင်များသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လည်ပတ်နေပြီး ကြီးမားသော မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ သူမ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်မြှင့်တင်ပေးနေသည်။
“ဝုန်း........”
မုန့်ဝမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည့် မိစ္ဆာချောက်နက်ကြီးအတွင်း ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
သူမ၏ အရေပြားပေါ်တွင် နက်မှောင်သော ချပ်ဝတ်တစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဝေဝါးသော အနက်ရောင် တောက်ပမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အောင်မြင်ပြီ........”
မုန့်ဝမ်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ “တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး... ကျွန်မ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ........”
သန့်စင်ပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆင့်မြင့် ချပ်ဝတ်တစ်ခုကဲ့သို့သော်လည်းကောင်း၊ ဓားအိမ်မှ မထုတ်ရသေးသော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အဆင့်နိမ့် တာအိုမှော်လက်နက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
***