Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားနည်းသူတို့၏ ဒုက္ခ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြည်လင်လာပြီး အေးစက်သောမျက်နှာနှင့် စူးရှသောမျက်လုံးများ ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။ သူမသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့... ဒီနေ့ ရောက်လာခဲ့ပြီ........”</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ယောင်သည် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်သည်။ မုန့်ဝမ် စုဆောင်းပေးခဲ့သော ပြတ်တောက်နေသော လက်ချောင်းများ၊ ဆံပင်၊ သွေးနှင့် အခြားအရာများမှာ လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး သူမကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။</p> <p>အရာတိုင်းမှာ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ခေါ်ယူမှုကို တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။</p> <p>“ရွှန်ထျန်းနန်းတော်...... မင်းက ငါ့ကို နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တာ။ ဒီနေ့ဟာ ဒီအကျပ်အတည်းကို ချိုးဖျက်ရမယ့်နေ့ပဲ........”</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ အသံမှာ ပြတ်သားမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပါဝင်လျက် ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ အသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ လွင့်မျောနေသော ပစ္စည်းများသည် ရုတ်တရက် စူးရှသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ရွှန်ထျန်းနန်းတော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>ရွှန်ထျန်းနန်းတော် အပြင်ဘက်ရှိ အလင်းအကာအကွယ်လွှာမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်း၏ ခံစစ်ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို သိရှိသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>“ဘုန်း........”</p> <p>ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ရွှန်ထျန်းနန်းတော်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်မှာ အက်ကြောင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရသည်။</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုအက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် ရွှန်ထျန်းနန်းတော်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ အစွမ်းမှာ တိုင်းတာ၍မရအောင် နက်နဲကြောင်း သိထားသော်လည်း သူမ၏ ပုံရိပ်ယောင်မျှဖြင့် ဤမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်သည်ကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက သူမကို များစွာ အံ့အားသင့်စေသည်။</p> <p>ရွှန်ထျန်းနန်းတော်အတွင်း၌ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ တားမြစ်ချက်အလွှာ ပေါင်းများစွာ ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ပစ်မှတ်မှာ နန်းတော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ချိပ်ပိတ်ထားသော ကြီးမားသော ကျောက်ခေါင်းတလားကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျောက်ခေါင်းတလားပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း မှော်စာလုံး များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မှော်စာလုံး တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အထဲ၌ ရှိနေသော ဖြစ်တည်မှုကို နှိမ်နင်းထားသည့် အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်တာအို နိယာမ များ ကိန်းအောင်းနေသည်။</p> <p>“ကောင်းကင်တာအို နိယာမလေးနဲ့ ငါ့ကို ပိတ်လှောင်ထားချင်သေးတာလား.......”</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံသူများထံမှ စုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများကို နိယာမစွမ်းအားများအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကာ ကျောက်ခေါင်းတလားပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်စေလိုက်သည်။</p> <p>“ခရက်........”</p> <p>ကျောက်ခေါင်းတလားပေါ်ရှိ မှော်စာလုံးများ စတင် အက်ကွဲလာပြီး ချိပ်ပိတ်စွမ်းအားများမှာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသည်။</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားခိုင်မာလာပြီး သူမ၏ စွမ်းအားများမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။</p> <p>“ဝုန်း........”</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ခေါင်းတလားပေါ်ရှိ ချိပ်ပိတ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး ခေါင်းတလားအဖုံးမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ပွင့်ထွက်သွားသည်။</p> <p>ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော အလှတရားနှင့် အသက်ရှူရပ်မတတ် အရှိန်အဝါရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျောက်ခေါင်းတလားအတွင်းမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလာသည်။</p> <p>ဤသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>“နောက်ဆုံးတော့... ငါ လွတ်မြောက်ပြီ........”</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလွှာကို အသာအယာ ဟလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ကြည်နူးမှုများ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရွှန်ထျန်းနန်းတော်အတွင်းရှိ တားမြစ်ချက်များမှာ ပြိုလဲသွားပြီး နန်းတော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။</p> <p>နန်းတော်အပြင်ဘက်ရှိ အလင်းမျက်နှာပြင်မှာ ပြိုလဲသွားပြီး ရွှန်ထျန်းနန်းတော်၏ ခံစစ်များမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါ ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးသည် ရွှန်ထျန်းနန်းတော်၏ အချုပ်အနှောင်မှ အောင်မြင်စွာ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားပုံရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ရွှန်ထျန်းနန်းတော် ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းသည် အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်းဆိုသည်ကို သူမ သိသည်။</p> <p>ဤကမ္ဘာလောကကြီးသည် သူမ၏ တည်ရှိမှုကြောင့် သွေးချောင်းစီးမည့် မုန်တိုင်းကြီးအတွင်းသို့ ကျရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တုန်ခါလာသည်။</p> <p>ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားတစ်ခုမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အဝင်ဝမှတစ်ဆင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများ ပြိုကျနေစဉ်အတွင်း နက်မှောင်သော ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ရောက်ရှိလာသောသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တာအို ကျောင်းတော်၏ လက်ရှိ အကယ်ဒမီမှူး လီတောက်ရွှမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှန်ထျန်းနန်းတော်မှ လွတ်မြောက်လာသော အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၀,၀၀၀ ကတည်းက အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံခဲ့ရသင့်တဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တွေက အခုထိ ကျန်နေသေးပြီး သေရာကနေ ပြန်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား........”</p> <p>“လီတောက်ရွှမ်.......”</p> <p>တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးသည် ပြိုလဲပျက်စီးနေသော နန်းတော်အကြွင်းအကျန်များပေါ်တွင် ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လက်ကောက်ဝတ်တွင် ပတ်ထားသော ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ကြိုးများမှာ လက်မချင်းစီ ပြတ်တောက်သွားသည်။</p> <p>“အဲဒီတုန်းက မင်းက အင်အားကြီး မိသားစု ခုနစ်ခုနဲ့ ပေါင်းပြီး ငါ့ကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး ကျောက်တိုင် ၃၆ တိုင်နဲ့ ချုပ်နှောင်ခဲ့တာ။ အဲဒီကျောက်တိုင်တွေပေါ်က စာလုံးတွေကို ငါ ဝါးမျိုပြီး ငါ့ရဲ့ တာအိုအခြေခံ ကို ပြန်လည် ပုံဖော်လိမ့်မယ်လို့ မင်း တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူးလား.......”</p> <p>စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် သွေးနီရောင် ဂယက်လှိုင်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကောင်းကင်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသော လက်ရှစ်ချောင်းပါသည့် အသူရာ နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ကိုကြည့်ကာ သူမ၏ နောက်ကျောတွင် အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် ချက်ချင်း စိုရွှဲသွားသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါက ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများမှာပင် သူမကို အကြိမ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ သတ်ပစ်နိုင်ရန် လုံလောက်လှသည်။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ်သည် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရှာနေစဉ်မှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ ဖိအားအောက်တွင် စတင် ပြိုလဲလာတော့သည်။</p> <p>အဝေးရှိ ပေပေါင်း ထောင်ချီ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ကြီးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p>“မင်းက မင်းရဲ့ အသူရာ နတ်ဘုရား ပုံရိပ်နဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်ချင်တာလား.......”</p> <p>လီတောက်ရွှမ်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဓားသဏ္ဌာန် ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကျောတွင် မြင့်မားသော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။ “ကောင်းကင်ယံက ကြယ်တာရာ အားလုံးတို့ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြစို့........”</p> <p>ကြယ်တာရာ ပုံရိပ်ယောင် ၃၆၅ လုံးမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော်လည်း သွေးနီရောင် နတ်ဘုရား ပုံရိပ်နှင့် ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများကြောင့် ပေပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ လွင့်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပုခုံးမှာ ကျောက်တုံးများနှင့် ဆောင့်မိကာ အရိုးကျိုးသံမှာ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဖျက်ဆီးအား ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှစ်ခုမှာ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ခြေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဟင်းလင်းပြင် ပြိုကွဲသွားသော စူးရှသည့် အော်ဟစ်သံများကိုသာ သူမ ကြားနေရသည်။</p> <p>သူမသည် သူမ၏ နက်နဲသော ဝိညာဉ်ကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်ကာ အကာအကွယ် သွေးရောင်အလင်းတန်းအတွင်း၌ အားကိုးရာမဲ့စွာ ရပ်နေမိသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဖိအားအောက်တွင် သူမ၏ ညာလက် လက်ချောင်းရိုးများမှာ လိမ်ရှုံ့ ပုံပျက်သွားသည်ကို သူမ အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် နဝမဆင့်ကျင့်ကြံသူ၏ အဆင့်သည် ဤသို့သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အကာအကွယ် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပုံစံများ ပေါ်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ အသက်ဓာတ်ကို လောင်မြိုက်စေကာ သူမ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချ၍ ပြိုကွဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။</p> <p>အသက်ရှူသံ သုံးကြိမ်မျှသာ... ဒါဆိုရင် သူမ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ထွက်ပြေးပြီး ထွက်ပေါက်ကို ရှာနိုင်လိမ့်မည်........</p> <p>ပထမ အသက်ရှူသံတွင် လီတောက်ရွှမ်၏ ကြယ်တာရာ ဓားအစီအရင်က တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ဒုတိယ အသက်ရှူသံတွင် တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး၏ အသူရာ ပုံရိပ်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခုလုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>တတိယ အသက်ရှူသံတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားပြီး မုန့်ဝမ်သည် သွေးရောင် သက်တံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းထန်မှုများအတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p>ကြမ်းတမ်းလှသော ဟင်းလင်းပြင် လေပြင်းများက သူမ၏ အသားများကို ရက်ရက်စက်စက် ဆွဲဖြဲနေသော်လည်း သူမ၏ သန့်စင်ထားသော အရိုးများနှင့် ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင်မူ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကြားတွင် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးမှာ တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ဤအရေးမပါသော ပုရွက်ဆိတ်လေး၏ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြပေ။</p> <p>မဟုတ်ပါက သူမ မည်သို့ အသက်ရှင်နိုင်မည်နည်း.......</p> <p>ဟင်းလင်းပြင်တွင် အချိန်ဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p>နောက်ဆုံး အကာအကွယ် သွေးရောင်အလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း မည်မျှကြာအောင် မျောလွင့်နေခဲ့သည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ။</p> <p>သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အဆုံးမရှိသော ညဉ့်နက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်နေရင်း ရုတ်တရက် လက်လှမ်းလိုက်ကာ လွင့်မျောနေသော ငွေရောင်အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ လက်ဖဝါးအတွင်းရှိ အလင်းစများမှာ ပျက်စီးနေသော ကြေးဝါ‌သော့ တစ်ဝက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>“ဒါက……”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မှေးမှိန်နေသော မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ သော့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော နဂါးရုပ်ပုံမှာ ရှေးကျပြီး နက်နဲသော အငွေ့အသက်များကို ဝေဝါးစွာ ဖော်ပြနေသည်။</p> <p>သူမသည် ပျက်စီးနေသော သော့ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း မည်မျှကြာအောင် ရည်ရွယ်ချက်မရှိ မျောလွင့်နေခဲ့သည်ကို မသိရပေ။</p> <p>တစ်နေ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်၏ တစ်နေရာရာမှ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မုန့်ဝမ်၏ လက်ထဲရှိ သော့မှာ ပူနွေးလာသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် တုံ့ပြန်ရန် မအားမီမှာပင် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ဂယက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ယံမှာ လင်းထိန်သွားပြီး သွေးစွန်းနေသော သစ်ပင်များ၏ အနံ့အသက်မှာ သူမထံသို့ လွင့်ပျံ့လာသည်။</p> <p>သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အက်ကြောင်းမှ ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ထွက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် အဆိပ်စိမ်ထားသော အရိုးအပ် သုံးချောင်းမှာ သူမ၏ နားရွက်ကို သီကာ ဖြတ်သွားပြီး သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးကို ထိမှန်သွားရာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီသက်တမ်းရှိသော သံသားသစ်ပင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြည်ပုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>“လူသားမျိုးနွယ်........”</p> <p>စူးရှသော ဟိန်းဟောက်သံက တောအုပ်အတွင်းရှိ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်ခြောက်များကို တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ရူးသွပ်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်း ငါးခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝံပုလွေခေါင်းနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ကို ခါးအလယ်မှ နှစ်ပိုင်း ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ပြန့်ကျဲသွားသော သွေးများမှာ ရှေးဟောင်း ကျောက်စာတိုင်ပျက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားရာ “မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း” ဟူသော လိမ်ရှုံ့နေသည့် ရှေးဟောင်း စာလုံးသုံးလုံးမှာ တိုက်စားခံရပြီး ပေါ်လာသည်။</p> <p>“နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် လူသားမျိုးနွယ်က ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နယ်မြေ ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတယ်ပေါ့.......”</p> <p>ခရမ်းရောင် မြူခိုးများအတွင်းမှ ပုံရိပ်သုံးခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ အဖြူရောင် အရိုးစု မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးအိမ်များထဲတွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင် ဝိညာဉ်မီးလျှံများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသည်။</p> <p>“ဒီလို နူးညံ့ချောမွေ့တဲ့ အသားအရေက ‘ရုပ်သေး” လုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ........”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save