Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးသင်္ချိုင်း ချောက်နက် (ဇန့်လုံယွမ်)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို လျှာဖြင့် သိမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နောက်ကျောကို အေးစက်လှသော ကျောက်စာတိုင်ပျက်ပေါ်တွင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြုတေ အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင် မှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး၊ သွေးမိစ္ဆာလက်သည်း ကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုခဲ့မှုကြောင့် သူ၏ ညာလက်မောင်းရှိ သွေးကြော များမှာလည်း ပြိုကွဲပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ အစွမ်းထက်လှသော တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးနှင့် ဝူမိသားစု၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မျက်လွှာချလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဝံပုလွေမိစ္ဆာ အလောင်းများကြား၌ လိမ့်နေသည့် မိစ္ဆာအမြုတေတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုအမြုတေကို အရိုးစုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူထံသို့ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါကို လိုချင်တာလား.......”</p> <p>မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘဇောများ တောက်လောင်လာပြီး ထိုအမြုတေဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးတက်သွားကြသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်တွင် မုန့်ဝမ် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ပုံရိပ်ဝေဝါးသွားအောင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာကာ သွေးမိစ္ဆာလက်သည်းသည် ခရမ်းရောင် မြူခိုးများကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ အရိုးများ ကြေမွသွားသည့် အသံများလည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်ကို တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်စေကာ၊ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အနှစ်သာရနှင့် သွေးများကို ခြောက်ကပ်နေသော သွေးကြောများအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>“အရိုးစုမိစ္ဆာတွေရဲ့ အရိုးတွေက တကယ့်ကို ကျွတ်ဆတ်တာပဲ........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ခြေရင်းရှိ အရိုးစများကို အသာအယာ ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များမှာ လေမတိုက်ဘဲ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး အရပ် ၃၆ မျက်နှာလုံးမှ စိမ်းဖန့်ဖန့် ဝိညာဉ်မီးလျှံများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တောက်လောင်လာသည်။</p> <p>“လူသား၊ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် ရဲ့ မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းထဲကို ကျူးကျော်ရဲတယ်ပေါ့....... မင်းကတော့ မြေမြှုပ်ရမယ့်နေရာကို သေချာ ရွေးချယ်တတ်တာပဲ........”</p> <p>ဟေးဖုန်း (လေနက်) သည် အရိုးစိုင်ငှက်ကြီးပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ၏ လေးလံသော သံနက်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ညနေဆည်းဆာအောက်တွင် အေးစက်စွာ တောက်ပနေသည်။</p> <p>သူ၏ အပြာရောင် သန်းနေသော တောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ ဆယ်ပေခန့် ရှည်လျားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး သူမသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ချက်ချင်း ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ ခုနက ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာမှာ ဟေးဖုန်း၏ ထက်မြက်လှသော ဓားချက်ကြောင့် ပေပေါင်းများစွာ နက်သည့် ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး၊ ခရမ်းရောင် မီးခိုးများကြားတွင် ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများ လွင့်ထွက်ကာ ပျားအုံသဏ္ဌာန် အပေါက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။</p> <p>“တော်တော် မြန်တာပဲ.......”</p> <p>ဟေးဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးစူးများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် အရိုးလင်းယုန်သည် အခွင့်ကောင်းယူ၍ တစ်ဟုန်ထိုး ဆင်းသက်လာကာ၊ ၎င်း၏ တောင်ပံဓားများဖြင့် ထိုမိန်းကလေး၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p>စိမ်းမြသောအလင်းတန်းက သူမ၏ ဆံပင်နှင့် ထိလုနီးပါး ဖြစ်ချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် အခြားတစ်ဖက်သော လက်ဖြင့် အရိုးစိုင်ငှက်၏ တောင်ပံဓားကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ၊ ထိတွေ့သည့် နေရာမှတစ်ဆင့် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရိုးစိုင်ငှက်၏ ညာဘက်တောင်ပံတစ်ခုလုံးကို ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန် အနက်ရောင် အစင်းကြောင်းများဖြင့် ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။</p> <p>“ပေါက်ကွဲစမ်း.......”</p> <p>ပြတ်သားသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ စုစည်းထားသော မှော်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p>အရိုးလင်းယုန်သည် အော်ဟစ်ကာ ချောက်နက်အတွင်းသို့ ထိုးကျသွားသည်။ ၎င်း၏ တောင်ပံတွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့်မှာ သွေးအိုင်အတွင်း နစ်မွန်းသွားသည်။</p> <p>ဟေးဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ မွေးရာပါ မိစ္ဆာလက်နက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မရေမတွက်နိုင်သော မကျွတ်မလွတ်သည့် ဝိညာဉ်များ၏ အော်ဟစ်သံများ ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>မိစ္ဆာစွမ်းအင် ထက်ပင် ပိုမို ဆိုးယုတ်လှသော အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ခြေဖဝါးမှတစ်ဆင့် ကျောရိုးတိုင်အထိ စိမ့်တက်လာရာ၊ အရိပ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ကျောက်စိုင်များပေါ်တွင် ခြေဖျားဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်ပြီး၊ သွေးရိပ်ခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုကာ ပုံရိပ်ယောင်များသာ ကျန်ရစ်အောင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားလိုက်သည်။</p> <p>ဟေးဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းချီ အလံတော်သည် မိုင်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်းရှိ ယင်စွမ်းအင် များကို လှုံ့ဆော်လိုက်သော်လည်း၊ မကျွတ်မလွတ်သော ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ချိန်းကြိုးများမှာ သူမ၏ နောက်တစ်လှမ်း အမြဲနှေးကွေးနေသဖြင့် မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်ကို မဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>ပုံရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကမ်းပါးထိပ်တွင် ဘယ်သူမှ မရှိတော့ပေ။</p> <p>“သူထွက်ပြေးသွားပြီလား.......”</p> <p>ဟေးဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p>သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်ဆစ်များမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>“လူသားမျိုးနွယ်လေးက ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ကို စိန်ခေါ်ရုံတင်မကဘဲ၊ ငါတို့ မိစ္ဆာသင်္ချိုင်းထဲမှာပါ လာပြီး ရမ်းကားနေတာပေါ့.......”</p> <p>မကြာမီတွင် မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်တစ်စု ရောက်ရှိလာပြီး ဟေးဖုန်းကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“သခင်လေး၊ ဘာများ အမိန့်ရှိပါသလဲ.......”</p> <p>ဟေးဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ,,,,,,,,,, “လူသားမျိုးနွယ် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် မိစ္ဆာသင်္ချိုင်းထဲကို ခိုးဝင်လာတယ်၊ သူက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်........”</p> <p>“ငါ့အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက် ,,,,,,,,,, မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းရဲ့ ထွက်ပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ပြီး သူ့ကို အရှင်ဖမ်းခဲ့.......”</p> <p>“ငါ့အဖေရဲ့ မွေးနေ့ရောက်တော့မယ်၊ သူ့ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ဆက်သချင်တယ်.......”</p> <p>လူသားမျိုးနွယ်က မိစ္ဆာ သင်္ချိုင်းထဲကို ဘယ်လိုမျိုး ခိုးဝင်လာတာလဲ.......</p> <p>မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဝေခွဲမရစွာ ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း၊ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားပြီး အမိန့်ကို နာခံလိုက်ကြသည်။</p> <p>ဟေးဖုန်းသည် ထွက်ခွာသွားသော သူတို့၏ ပုံရိပ်များကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေရင်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လူသူမနီးသော ဂူတစ်ခုအတွင်း ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ အသက်ကို အောင့်ကာ စိတ်ကို စုစည်းလျက် သွေးမိစ္ဆာ ကောင်းကင်ဘုံ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်နှင့် ယင်စွမ်းအင်များကို သွေးစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသနေသည်။</p> <p>သူမ၏ ညာလက်မောင်းရှိ သွေးကြောများမှာ အတော်အတန် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း အမြုတေအတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်မှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မပြည့်သေးပေ။</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် နယ်မြေအတွင်းသို့ မှားယွင်းစွာ ရောက်ရှိလာသဖြင့် မုန့်ဝမ်သည် အခိုက်အတန့်မျှပင် သတိမလွတ်ရဲပေ။</p> <p>ခွန်အားများကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ရယူရမည်၊ မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်များ ရှာတွေ့သွားလျှင် သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ညမှောင်လာသည်နှင့်အမျှ မုန့်ဝမ်သည် တောင်ကွဲဂူအတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာကာ၊ တစ်ဦးတည်းရှိနေသော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်များကို ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ပြီး သူမ၏ ခွန်အားများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>လမင်းကြီး ကောင်းကင်ထက်၌ မြင့်မားစွာ သာထွန်းနေချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် အရိုးတောင်ကုန်း တစ်ခုအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>အဝေးမှ ဝံပုလွေများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ သူမ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော မိစ္ဆာသားရဲ အရိုးစုများမှာ လရောင်အောက်တွင် လင်းလက်တောက်ပနေသည်။</p> <p>သူမသည် ထိုအရိုးတောင်ကုန်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အတားအဆီးတစ်ခုကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က ဗလာဖြစ်နေသော အရိုးတောင်ကုန်းတွင် ပင့်ကူအိမ်သဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကွန်ရက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ ကြေးဝါ မိစ္ဆာတိုင် ၇၂ တိုင်မှာ အဓိက နေရာများတွင် ရပ်တည်နေသည်။ ထိုတိုင်များကို ပတ်ထားသော သံကြိုးများတွင် မိစ္ဆာသားရဲ ခေါင်းများ ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင်မြူပိုးကောင်အမ သည် သူမ၏ အသိစိတ်အတွင်း၌ သတိပေးချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“သခင်... အမြန် ပုန်း.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ လေထုကို ထိုးဖောက်လာသော ဝံပုလွေစွယ် မြှားတစ်စင်းကို သီသီလေး ရှောင်လိုက်နိုင်သည်။</p> <p>ပေပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ဝေးသော ကမ်းပါးထိပ်တွင် ငွေရောင်အကြေးခွံ မိစ္ဆာစစ်သူကြီးသည် ဂါထာများ ရေးထိုးထားသော ဒုတိယမြောက် အရိုးမြှားကို လေးကြိုးပေါ်တွင် တင်နေသည်။</p> <p>သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်း၌ နီရဲသော မိစ္ဆာမျက်လုံး ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာပြီး သူမကို ဝိုင်းညှပ်ပိတ်ဆို့ရန် နီးကပ်လာကြသည်။</p> <p>“လူသား ကျင့်ကြံသူ........”</p> <p>မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၏ အသံမှာ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည် ,,,,,,,,,, “သခင်လေးက မင်းကို အရှင်လိုချင်တာ၊ ဒါပေမဲ့ ခြေလက်အင်္ဂါ အစုံအလင် ပါရမယ်လို့တော့ မပြောထားဘူး........”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် တဟီးဟီး ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ မြေပြင်မှ မိစ္ဆာအရိုးစတစ်ခုကို ခြေဖျားဖြင့် ခတ်တင်ကာ လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။</p> <p>အရိုးစများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် သွေးရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရှေ့တောင်ဘက်ရှိ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှု၏ အားနည်းဆုံး နေရာဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p>ဝက်ဝံမိစ္ဆာ နှစ်ကောင်မှာ သူတို့၏ လေးလံသော သံတူကြီးများဖြင့် မုန့်ဝမ်ကို ထုရိုက်လိုက်သော်လည်း၊ မုန့်ဝမ်၏ လက်စွပ်အတွင်းမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည် ,,,,,,,,,, ၎င်းမှာ ‘ထျန်းချန်ဓားသိုင်း မှ ဓားဆန္ဒပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဖြူရောင် အလင်းတန်းက ဝက်ဝံမိစ္ဆာ၏ လည်ပင်းကို ထိုးဖောက်သွားသည့် ခဏမှာပင် မုန့်ဝမ်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသော မိစ္ဆာအလောင်းကို နင်းကာ ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ငွေရောင်အကြေးခွံ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၏ တတိယမြောက် မြှားမှာ သူမ၏ နားရွက်ကို သီကာ ဖြတ်သွားပြီး၊ နောက်ကွယ်မှ ခုန်အုပ်လာသော မြေခွေးမိစ္ဆာကို ကျောက်နံရံတွင် ကပ်သွားအောင် ထိုးစိုက်သွားသည်။</p> <p>မိစ္ဆာစစ်သူကြီးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏လက်ထဲရှိ လေးကြိုးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>“လိုက်ကြစို့....... သူက နဂါးသင်္ချိုင်းချောက်နက်ဘက်ကို ဦးတည်နေတာ....... သူ့ကို အရာအားလုံး ဖျက်ဆီးခွင့် လုံးဝ မပေးနိုင်ဘူး.......”</p> <p>မိစ္ဆာများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကြားတွင် မုန့်ဝမ်သည် အရိုးတောင်ကုန်းကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အရိုးတောင်ကုန်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ချောက်နက်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>မိုင်ပေါင်း တစ်ရာခန့် ဝေးသော မြူခိုးများအတွင်း၌ ကြေးဝါသံကြိုး ကိုးချောင်းမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ တိမ်တိုက်များအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p>အလှမ်းဝေးကွာနေသော်လည်း ထိုအရိပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြုတေအတွင်းရှိ နက်နဲသော ဝိညာဉ် ကိုပင် တုန်ယင်သွားစေသည်။</p> <p>“ဒါက……”</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူမ ဆက်လက် မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်လာသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင် အကာအကွယ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ကာ ချောက်နက်အတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်း၍ ခုန်ချလိုက်သည်။</p> <p>သူမ ချောက်နက်အတွင်းသို့ ခုန်ချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ငွေရောင်အကြေးခွံ မိစ္ဆာစစ်သူကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် တောင်ပေါ်ရှိ ကျောက်စိုင်များ တုန်ခါပြိုကျသွားသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>“သွားပြီ၊ သူ့ကို အမြန် တားကြစို့...”</p> <p>အေးစက်လှသော ရေလှိုင်းကြီးသည် အသံအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားလေတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ဝေဝါးနေသော အခြေအနေဖြင့် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကျဆင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>အေးစက်သော ရေမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျစ်ခဲလာပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ် အကြွင်းအကျန်များသည် ဝေဝါးသော မီးလျှံများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူမကို ဝိုင်းရံထားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများကြားတွင် ကြေးဝါ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နဂါးပုံများ ထွင်းထုထားသော တိုင် ၄၉ တိုင်တွင် တပ်ဆင်ထားသော မိစ္ဆာအမြုတေများမှာလည်း ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>“ဒါက... နဂါးသင်္ချိုင်းပဲ.......”</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် ယဇ်ပလ္လင် အလယ်ရှိ နဂါးပုံစံကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။</p> <p>မထင်မှတ်ဘဲ သူမသည် ကံကြမ္မာ၏ အလှည့်အပြောင်းကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်၏ နဂါးသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံးကို မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ ကြေးဝါတိုင်များပေါ်ရှိ ပျက်စီးနေသော စာလုံးများမှာ ရှေးဟောင်း တားမြစ်ချက်တစ်မျိုးနှင့် တူနေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save