Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၂၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ထွက်ပေါက်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထိုးထွက်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ သိသိသာသာပင် လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>“သူပဲ........ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူ........”</p> <p>ဟေးဖုန်း ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဂျင်ကျား ကလည်း ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ “မြန်မြန်........ သူ့ကို တားကြ........”</p> <p>မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်စစ်သည်တစ်စုလုံး သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြုကာ “မုန့်ဝမ်” နောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြတော့သည်။</p> <p>ထို “မုန့်ဝမ်” မှာ ဒဏ်ရာရထားပုံရပြီး သူမ၏ အရှိန်မှာ မမြန်လှပေ။ သို့သော် သူမ၏ လက်ထဲရှိ တာအိုလက်နက်ကို အားကိုးကာ အခြားသူများကို အလွယ်တကူပင် နောက်ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ဂျင်ကျားသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ မုန့်ဝမ်ကို လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p>“မြင့်မြတ်လှတဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာလူကြီးမင်း၊ ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူကို အရင်ဖမ်းပြီးမှ လူကြီးမင်းကို  မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်အထိ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးပါ့မယ်........”</p> <p>မုန့်ဝမ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>“သာမန် လူသား နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က မင်းတို့ကို ဒီလောက်အထိ အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့။ တကယ့်ကို အသုံးမကျတာပဲ............”</p> <p>ဂျင်ကျား၏ မျက်နှာထားမှာ တင်းမာသွားသော်လည်း ပြန်မပြောရဲဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ခုလို ဆုံးမထောက်ပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းပြပါ့မယ်........”</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များကို ဦးဆောင်ကာ “မုန့်ဝမ်” နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။</p> <p>ဟေးဖုန်းသည် မထွက်ခွာမီ မုန့်ဝမ်ကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ အမြဲ ခံစားနေရသော်လည်း အခြေအနေမှာ အလွန် အရေးကြီးနေသဖြင့် အများကြီး မစဉ်းစားနိုင်တော့ဘဲ ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများနောက်သို့သာ လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လူအားလုံး ထွက်သွားပြီးနောက် မုန့်ဝမ်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် ........ “အရူးအုပ်စုပဲ............”</p> <p>သူမ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိပ်မည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ “လူသားမုန့်ဝမ်” သွားရာလမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ထို “လူသားမုန့်ဝမ်” မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ကိုယ်ပွား ဖြစ်သော “ဝူကျိဝေ” ပင် ဖြစ်သည်။ “ဝူကျိဝေ” သည်လည်း လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း ရှိထားသဖြင့် မူလကိုယ်ထည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“ဝူကျိဝေ” ပေါ်လာခြင်းက ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများ၏ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူမသည် မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်” (ကိုယ်ပွား) ၌ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိသော်လည်း၊ ဝူကျိဝေ ချန်ထားခဲ့သော တာအိုလက်နက်ကို အသက်သွင်းလိုက်သောအခါ သူမ၏ အရှိန်မှာ အံ့မခန်း ဖြစ်သွားသည်။ ထိုမိစ္ဆာစစ်သည်ကြီးများအတွက် သူမကို မှီရန် အတော်လေး ကြိုးစားရပေလိမ့်မည်။</p> <p>အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာခန့် ကြာပြီးနောက် ဂျင်ကျားနှင့် အခြားသူများမှာ “မုန့်ဝမ်” (ကိုယ်ပွား) ကို နောက်ဆုံးတွင် မှီသွားကြသည်။ ထွက်ပြေးရန် လမ်းမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကိုယ်ပွားသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လူအားလုံးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“လူသားကျင့်ကြံသူ၊ လက်နက်ချတာ ပိုမကောင်းဘူးလား........”</p> <p>ဂျင်ကျားက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်” (ကိုယ်ပွား) က လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား........”</p> <p>စကားမဆုံးမီမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ဖောင်းကားလာပြီး၊ သူမ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာကာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p>“ဘုန်း...............”</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် စစ်သည်များမှာ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ ဂျင်ကျားနှင့် ဟေးဖုန်းတို့မှာလည်း နောက်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆုတ်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး........ ငါတို့ လှည့်စားခံလိုက်ရပြီ........”</p> <p>ဟေးဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဂျင်ကျား၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ........ “တောက်........ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ငါတို့ကို အာရုံလွှဲဖို့ ကိုယ်ပွား ကို သုံးသွားတာပဲ........”</p> <p>သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး မိစ္ဆာသင်္ချိုင်း ထွက်ပေါက်ရှိရာဘက်သို့ အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ဝမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“တောက်........ အဲ့ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်က...”</p> <p>ဂျင်ကျား၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး၊ ကျားကို တောင်ပေါ်မှ မျှားထုတ်သည့် အကွက် တွင် သူ မိသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။</p> <p>ဟေးဖုန်းကလည်း သဘောပေါက်သွားပြီး ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည် ........</p> <p>“ဒီလူသားကျင့်ကြံသူ ပေါ်လာတဲ့ အချိန်က အရမ်း တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်၊ လူကြီးမင်း ဂျင်ကျား... အဲ့ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်မှာ ပြဿနာ ရှိနေတာ သေချာပြီ........”</p> <p>ဂျင်ကျားသည် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ အရိုးသံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “လာ.... လိုက်ခဲ့........ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဖမ်းရမယ်........”</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မုန့်ဝမ်သည် မိုင်ပေါင်း သောင်းချီသော နေရာသို့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်တော့ပေ။ သူမသည် မြင့်မားသော ကမ်းပါးယံတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်ကာ မိစ္ဆာသင်္ချိုင်းရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့အတွက် ဒီအကြွေးကို ငါ မှတ်ထားမယ်............”</p> <p>သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ အဝေးသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်အတွင်း၌ လေထုမှာ အလွန်ပင် လေးလံနေသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။  မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်သည် သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည်။</p> <p>သူ၏ အကြည့်မှာ ဓားသွားကဲ့သို့ အေးစက်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းနေသော ဂျင်ကျားနှင့် ဟေးဖုန်းတို့ကို ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ ပြောတော့ အဲ့ဒီ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်က လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဟန်ဆောင်မှု ဖြစ်နေတယ်ပေါ့........”</p> <p>ဂျင်ကျား၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သူ၏ နဖူးကို မြေပြင်နှင့် ကပ်ကာ အက်ရှရှ အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“အရှင်မင်းမြတ်... ကျွန်တော်မျိုး အသုံးမကျလို့ပါ။ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ မိသွားပါတယ်........ သူ... သူက စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအသွင်ကိုတောင် ပြောင်းလဲနိုင်တာကြောင့် ကျွန်တော်မျိုးတောင် လှည့်စားခံလိုက်ရပါတယ်........”</p> <p>“အသုံးမကျတာ........”</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က သူ၏ ပလ္လင်လက်ရန်းကို ရိုက်ချလိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော ဟေးဖုန်းမှာ မျက်နှာ ဖြူဖျော့နေပြီး အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းမြတ်... အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်း ထူးဆန်းပါတယ်။ သူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးအသွင်ကိုလည်း ပြောင်းနိုင်တာကြောင့် ခွဲခြားဖို့ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှပါတယ်........”</p> <p>“ခွဲခြားဖို့ ခက်တယ် ဟုတ်လား........”</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်။</p> <p>“ဒါဆိုရင် မင်းတို့က ငါ့အတွက် ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ........”</p> <p>စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် လက်ကို မြှောက်၍ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာစွမ်းအင် တစ်ခုက ဟေးဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။</p> <p>“ဗြိ........”</p> <p>ဟေးဖုန်းမှာ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်စတစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျကာ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော ဂျင်ကျားမှာ ဝိညာဉ်လွင့်စင်မတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသက်ချမ်းသာပေးရန် အလျင်အမြန် ဦးချ တောင်းပန်တော့သည်။</p> <p>“အရှင်မင်းမြတ်... အသက်ချမ်းသာပေးပါ........ ကျွန်တော်မျိုး အမှားကို ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်၊ အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူကို သေသည်အထိ လိုက်ဖမ်းပါ့မယ်........”</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဂျင်ကျား... မင်းက  မိစ္ဆာစစ်သည်ကြီး ဆယ့်နှစ်ပါးထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်  ကျင့်ကြံခြင်း ရှိထားတာတောင်၊ လူသားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို မဖမ်းနိုင်ဘဲ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်တွေရဲ့ မျက်စိအောက်မှာတင် လွတ်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်ပေါ့............”</p> <p>“ပြောစမ်း... မင်းကို ငါ ဘယ်လို အပြစ်ပေးသင့်သလဲ........”</p> <p>ဂျင်ကျား၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် ........</p> <p>“ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်လို အပြစ်ပေးမှုကိုမဆို ခံယူဖို့ အသင့်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးကို အမှား ပြန်ပြင်ခွင့် တစ်ကြိမ်လောက်ပဲ ပေးသနားတော်မူပါ........”</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာစွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုက ဂျင်ကျား၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p>“ဘုန်း........”</p> <p>ဂျင်ကျားသည် သွေးတစ်လုတ် ထွေးထုတ်လိုက်ရပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြိုးပြတ်နေသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျသွားသည်။ သူသည် အားယူကာ ထထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း မကျေနပ်သည့် အမူအရာကိုမူ လုံးဝ မပြရဲပေ။</p> <p>“ဒါက မင်းရဲ့ အသုံးမကျမှုအတွက် အပြစ်ပေးတာပဲ............”</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ........ “နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကျရှုံးဦးမယ်ဆိုရင်တော့  မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ပြန်လာစရာ မလိုတော့ဘူး............”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ........ အခုလိုအသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးတဲ့အတွက် အရှင်မင်းမြတ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်........”</p> <p>ဂျင်ကျားသည် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို အောင့်အည်း သည်းခံကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလိုက်သည်။</p> <p> မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်သည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ နဂါးအသွင်ကိုလည်း ပြောင်းနိုင်ပြီး ဂျင်ကျားကိုတောင် လှည့်စားနိုင်တယ်ဆိုတော့... သူ ဘယ်လို နည်းလမ်းတွေကို သုံးသွားတာလဲ........”</p> <p>ဝတ်ရုံနက် ဝတ်ဆင်ထားသော မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ် အကြီးအကဲ တစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အရှင်မင်းမြတ်... လူသားမျိုးနွယ်တွေက အရမ်း ပါးနပ်ကြပါတယ်။ သူက ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အတင်းအဓမ္မ ခိုးယူဖို့အတွက် ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခုကို သုံးခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်တာကြောင့် သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးသင့်ပါတယ်........”</p> <p>အခြား အကြီးအကဲ တစ်ဦးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည် ........ “အရှင်မင်းမြတ်... အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ၊ ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်ရဲ့  မိစ္ဆာနတ်ဘုရား စစ်သည်ကြီးဆယ့်နှစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ် ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့ပါတယ်။ အကယ်၍ သူသာ အမွေအနှစ် အပြည့်အစုံကို ရသွားခဲ့ရင် အကျိုးဆက်က ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် ကြီးမားပါလိမ့်မယ်........”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ  မိစ္ဆာသားရဲဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား စစ်သည်ကြီးဆယ့်နှစ်ပါးရဲ့ အမွေအနှစ်... အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တာတော့ အမှန်ပဲ............”</p> <p>လူငယ် မိစ္ဆာစစ်သည်ကြီး တစ်ဦးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည် ........ “အရှင်မင်းမြတ်... အဲ့ဒီ လူသားကျင့်ကြံသူက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ သွေးစစ်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နိုင်ပေမဲ့ သူက လူသားပဲလေ။ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးစက်က ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ သူ အမွေအနှစ်ကို ရသွားရင်တောင် အဲ့ဒီ စွမ်းအားတွေကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး............”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save