Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၃၂ - အတွေးတစ်ချက်တည်းနှင့် ပြာကျသွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လရောင်...</p> <p>ကျောက်ကမ်းပါး...</p> <p>လှိုင်းပုတ်သံ...</p> <p>လေတိုက်သံ...</p> <p>တီရက်စ် ဒိုင်နိုဆောကြီး တစ်ကောင်က ပင်လယ်ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ်းစပ် ကျောက်ကမ်းပါးဆီသို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်သွားကာ လေထဲ ရပ်တန့်နေသော သွေးစက်ကို ပါးစပ်ကြီးဟပြီး တကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းက နိုင်ငံခြားမှ ထူးခြားသော သက်ရှိများကို မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>"ဝေါ..."</p> <p>သွေးစက်ကို မျိုချပြီးနောက် တီရက်စ် ကြီးက ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘာ..."</p> <p>"ဒါ... ဒါ ဘာကြီးလဲ..."</p> <p>"အမေရိကန် ဒေါင်နက်စ် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ မိစ္ဆာကောင် ကိစ္စမှာ ပါတဲ့ အကောင်ကြီးပဲ..."</p> <p>"ဒါ မင်းတို့ ဟွာရှ လူမျိုးတွေရဲ့ ကစားပွဲပဲ... မင်းတို့က နတ်ဘုရား သွေးစက်ကို သုံးပြီး ငါတို့ကို ဒီရောက်အောင် မျှားခေါ်လိုက်တာလား..."</p> <p>"ကောက်ကျစ်တဲ့ ဟွာရှ လူမျိုးတွေ... ဒီလောက်နဲ့ ငါတို့ကို ရှင်းပစ်လို့ ရမယ် ထင်နေတာလား... မင်းတို့ဘက်မှာ လူတစ်ယောက်တည်း ရှိတာ... ငါတို့ဘက်မှာက လူထောင်ချီ ရှိတယ်ကွ..."</p> <p>နိုင်ငံခြားမှ ရောက်လာသော ထူးခြားသည့် သက်ရှိ ထောင်ချီမှာ နေရာမှာတင် ကြောင်အမ်းသွားကြပြီးနောက် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ နိုင်ငံခြားမှ ထူးခြားသော သက်ရှိများ အားလုံး၏ အကြည့်များက တီရက်စ် ကျောပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော ပုံရိပ်ဆီသို့ ရောက်သွားကြလေသည်။</p> <p>"လူထောင်ချီ... ငါ မင်းတို့ကို ဒီရောက်အောင် မျှားခေါ်လိုက်တာက တစ်ခါတည်း အတူတူ ရှင်းပစ်လို့ လွယ်အောင်လို့ပါ..."</p> <p>တီရက်စ် ကျောပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော အမျိုးသားက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ရူးနေတဲ့ကောင်..." မီရှီးမား ဂိုရိုက မိစ္ဆာ အတောင်ပံကို ခတ်ကာ လေထဲ မြင့်မြင့် ပျံတက်သွားပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ချန်ကျန်း... အမေရိကန် နိုင်ငံ မက်ဟက်တန်က ဗဟိုပန်းခြံမှာ ငါ့ဦးလေး မီရှီးမား တန်ပယ်ကို သတ်ခဲ့တာ မင်းပဲ မဟုတ်လား... ငါ့ညီမ မီရှီးမား လော်ရာ ကလည်း မင်းနဲ့ အာဖရိကကို အတူတူ လိုက်သွားခဲ့သေးတယ်... ဟွန်း... မင်း ငါ့ညီမ ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... မဟုတ်ရင် မင်းကို တစ်စစီ ကိုက်ဖြတ်ပစ်မယ်..."</p> <p>"စကားတွေ များမနေနဲ့... သွား..."</p> <p>မိစ္ဆာ အတောင်ပံ ပါသော နောက်ထပ် မီရှီးမား တစ်ယောက်က အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး မိစ္ဆာ အတောင်ပံကို ခတ်ကာ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင် အလင်းတန်း ဒါဇင်ချီကို ချန်ကျန်း ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝေါ..."</p> <p>သို့သော်...</p> <p>တီရက်စ် အရိုးလေးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင် အလင်းတန်း ဒါဇင်ချီမှာ လေထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားလေသည်။</p> <p>"ဘာ..."</p> <p>မီရှီးမား မျက်ခုံးပင့်သွားပြီး မီရှီးမား ဂိုရို ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားကာ သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်းရန် ပြင်လိုက်ပုံရသည်။</p> <p>"ငါက ဥရောပ ဝံပုလွေမျိုးနွယ်က ဝံပုလွေဘုရင်ရဲ့ သား ဂါဆိုးလ် ပဲ... ငါ အောင်ပွဲခံပြီး တရုတ်ပြည်ကို ပြန်လာရမယ်... တီရက်စ်... ဝံပုလွေ မျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ် ဘုရင် နာမည်နဲ့ မင်းကို စိန်ခေါ်တယ်..."</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝံပုလွေလူသား တစ်ကောင်က တီရက်စ် အရိုးလေးကို စိုက်ကြည့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် အရိုးလေးက ဝံပုလွေဘုရင်၏ သားဟု ကြွေးကြော်နေသော ထို ဝံပုလွေလူသားကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ချေ။ အားလုံးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပုံ ရသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုကောင်များက စားချင်စရာ မကောင်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျင်းဝူ သွေးစက်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး ကတည်းက အရိုးလေးမှာ အစားချေးများလာပြီး သာမန် အကောင်များကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ချင်တော့ပေ။</p> <p>စားမလား...</p> <p>မူလ နဂါးတစ်ကောင်ကို စားနိုင်လောက်အောင် မိစ္ဆာဘုရင် အဆင့်ကို ဘယ်လို လုပ်ပြီး ရနိုင်မှာလဲ။</p> <p>"အားလုံး အတူတူ ဝင်တိုက်ပြီး ဟွာရှ လူသားနဲ့ တီရက်စ်ကို အရင် သတ်ကြ... ဘုရားသခင်က ဟွာရှပြည်ကို ပေးထားတဲ့ ရတနာက ဒီ နတ်ဘုရား သွေးစက် တစ်စက်တည်း မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ သိတယ်... နတ်ဘုရား သွေးစက် အပြင် ဟွာရှ မြေပေါ်မှာ ငါတို့ လုယူဖို့ စောင့်နေတဲ့ ရတနာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်..."</p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော အရိုးစုက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး သူ့လက်ထဲမှ အနက်ရောင် တောင်ဝှေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အမှောင်စွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးများက လူတိုင်းအပေါ် သက်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>"သတ်..."</p> <p>"ဒီ ဟွာရှ လူသားကို သတ်..."</p> <p>"တီရက်စ်ကို တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်..."</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင်...</p> <p>အဆင့် မလုံလောက်သော ထို ထူးခြားသည့် သက်ရှိများသည် မျက်လုံးများ နက်မှောင်သွားပြီး ချန်ကျန်းနှင့် အရိုးလေး ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင်လာကြလေသည်။</p> <p>"လုပ်တော့..."</p> <p>ထိုအချိန်တွင် မီရှီးမား ဂိုရိုနှင့် မီရှီးမား အီမာ တို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့နှစ်ယောက် တကယ်ပင် ပေါင်းစပ်သွားကာ အပြည့်အဝ မိစ္ဆာ ပုံစံရှိသော သတ္တဝါ တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>"ဝေါ..."</p> <p>ဝံပုလွေဘုရင်၏ သား ဂါဆိုးလ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လာသည်။</p> <p>"မင်းတော့ သေပြီ..."</p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံ အရိုးစုက လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ... ချန်ကျန်း ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား... ငါ ချန်ကျန်းကို သွားကူရမလား... သူ့ကို ရွှမ်ယွမ်ဓား ပေးလိုက်ရမလား..."</p> <p>ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် အကွာရှိ ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်တွင် လင်းကျောက်မင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခက်ခဲသော ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်နေရသည်။</p> <p>"နောက်တစ်ခါ ထပ်လွှတ်ရင် ဒီထက် နည်းနည်း ပိုလွှတ်ပေးပါ... မြေကမ္ဘာ နတ်ဘုရား အဆင့် မရှိရင် မလာနဲ့တော့..."</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တီရက်စ် အရိုးလေး၏ ကျောပေါ်မှ ချန်ကျန်းက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဖျောက် တစ်ချက် တီးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဖြောင်း..."</p> <p>အသံက အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရှေ့ပင်လယ်ကမ်းခြေ ကျောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ နိုင်ငံခြားမှ ထူးခြားသော သက်ရှိ အားလုံး အေးခဲသွားကြသည်။</p> <p>ဝံပုလွေဘုရင်၏ သား ဂါဆိုးလ် လေထဲတွင် ခုန်တက်နေလျက်။</p> <p>မီရှီးမား ဂိုရိုနှင့် မီရှီးမား အီမာ တို့၏ ပေါင်းစပ် မိစ္ဆာကောင် အောက်သို့ ထိုးဆင်းနေလျက်။</p> <p>ဘုန်းတော်ကြီး၏ အလင်းရောင် တိုက်ခိုက်မှု။</p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံ အရိုးစု၏ တောင်ဝှေး ဝှေ့ယမ်းပြီး ရယ်မောနေမှု။</p> <p>အရာအားလုံး အေးခဲသွားလေသည်။</p> <p>"ဝေါ..."</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပိုမို ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ဝံပုလွေဘုရင်၏ သား ဂါဆိုးလ်၏ အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားသော အသံပင်။ ဝံပုလွေဘုရင်၏ သား တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နိုင်ငံခြားမှ ထူးခြားသော သက်ရှိ ထောင်ချီ ထံမှ အလွန် ကြည်လင်သော ကျိုးပဲ့သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"ဟင့်အင်း..."</p> <p>ဝံပုလွေဘုရင်၏ သား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"မလုပ်နဲ့..."</p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံ အရိုးစု ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး..."</p> <p>မီရှီးမား ဂိုရိုနှင့် မီရှီးမား အီမာ တို့၏ ပေါင်းစပ် မိစ္ဆာကောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝေါ..."</p> <p>သို့သော် ဝိညာဉ် ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ အသံတစ်ခု အဆုံးတွင် အရာအားလုံး ငြိမ်သက်သွားလေသည်။ နိုင်ငံခြားမှ ထူးခြားသော သက်ရှိ ထောင်ချီသည် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ပြာကျသွားလေတော့သည်။</p> <p>"ဝူး..."</p> <p>ပင်လယ်လေပြေက တိုက်ခတ်သွားပြီး လေထုကိုသာ သယ်ဆောင်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာတွင် သွေးတစ်စက်မျှ မရှိတော့သောကြောင့်ပင်။</p> <p>"ဝေါ..."</p> <p>ပင်လယ်ကမ်းစပ် ကျောက်ကမ်းပါး၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် တီရက်စ် ကြီး တစ်ကောင်က လရောင်အောက်တွင် ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထို ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ပင်လယ်လေပြေ ပင်လျှင် ကြောက်လန့်သွားသကဲ့သို့ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် လှိုင်းလုံးများပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p>"ကောင်လေး... ငါတို့ စိတ်ကူးယဉ်နေတာလား..."</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်....</p> <p>ကီလိုမီတာ အနည်းငယ် အကွာမှ လေယာဉ်မှူးက တံတွေးတစ်လုတ်မျိုချပြီး စကားထစ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"သူ့ကို အထင်သေးတဲ့သူတိုင်း သေရတာပဲ... အတိတ်ရော၊ အနာဂတ်မှာရောပဲ..." လင်းကျောက်မင်လည်း ကြောင်တောင်တောင်လေး ပြောလိုက်သည်။ ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ဆက်ပြောသည်။ "သူ့အတွက် ရွှမ်ယွမ်ဓား လိုမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ... အခု ကြည့်ရတာ ရွှမ်ယွမ်ဓားက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ကစားစရာ တစ်ခုလောက်ပဲ ရှိမယ့်ပုံပဲ... တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ကစားစရာလေး တစ်ခု ဖြစ်လောက်တယ်..."</p> <p>...</p> <p>ကျွန်းနိုင်ငံ။</p> <p>မီရှီးမား မိသားစု အိမ်တော်။</p> <p>"ဘုန်း..."</p> <p>ရုတ်တရက် အိမ်တော် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အသံကျယ်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် အဓိက အိမ်ဆောင်မှ စတင်၍ မြေကြီးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထို အက်ကွဲကြောင်းက မိုင်နှင့်ချီ၍ ချက်ချင်း ဆန့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ဂိုရို သေသွားပြီ... အီမာလည်း သေသွားပြီ... ဘယ်သူလဲ... ဘယ်သူက ငါ့ ဂိုရို နဲ့ အီမာကို သတ်တာလဲ... မီရှီးမား လော်ရာ... မင်း ငါ့ကို ပြောစမ်း... ဟွာရှ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ကျီရှန်ဟယ် ကလွဲပြီး ဘယ်သူက ဂိုရို နဲ့ အီမာကို သတ်နိုင်တာလဲ..."</p> <p>မိစ္ဆာ တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရပ်ရှည်ရှည် အဘိုးအို တစ်ဦး အိမ်တော်ထဲမှ ထွက်လာပြီး အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသော မီရှီးမား လော်ရာကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီလူကလွဲပြီး ဘယ်သူ ရှိဦးမှာလဲ... မီရှီးမား ဂိုရို နဲ့ မီရှီးမား အီမာက အဲဒီလူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ အဘိုးကို ကျွန်မ အရင်ကတည်းက သတိပေးခဲ့တယ်လေ... ပြီးတော့ အဘိုးလည်း အဲဒီလူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ကျွန်မ သဘောကျနေတဲ့ ယောကျာ်းပဲလေ... ဟားဟား..."</p> <p>မီရှီးမား လော်ရာက လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>"ထွက်သွားစမ်း..."<br /> မိစ္ဆာနှင့် တူသော အဘိုးအို မျက်နှာ အေးစက်သွားပြီး မီရှီးမား လော်ရာကို လက်သီးဖြင့် ပစ်ထိုးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘုန်း..."<br /> မီရှီးမား လော်ရာ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p>"အဘိုး ဒေါသထွက်နေလည်း အလကားပဲ... အဘိုးက အိပ်ပျော်နေတဲ့ မိစ္ဆာတွေကို နှိုးလိုက်ရင်တောင် အဲဒီလူကို သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မစ္စတာ မီရှီးမား ဖုန်းလိုင်... လက်လျှော့လိုက်ပါ... မိသားစု အိမ်တော်ထဲမှာပဲ လက်လျှော့လိုက်ရင် နောက်ထပ် ၁၀ နှစ်လောက် အသက်ရှင်နိုင်ဦးမယ်... ဟားဟား..."<br /> မီတာ ၁၀၀ ခန့် အကွာမှ မီရှီးမား လော်ရာက မြေကြီးပေါ်မှ ထလာပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို ညင်သာစွာ သုတ်လိုက်ကာ အဘိုးအိုကို ပြုံးပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ မီရှီးမား မိသားစုထဲကနေ ထွက်သွားစမ်း..."<br /> အဘိုးအိုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးများ ထစ်ချုန်းသွားသည်။</p> <p>"ဟားဟား... အဲဒီလူကို ရှာဖို့ ကျွန်မ ဟွာရှပြည်ကို သွားမယ်... အဘိုး စိတ်ချပါ... သူ့မျိုးစေ့ကို ကျွန်မ ကိုယ်ဝန် ဆောင်လာခဲ့မယ်..."</p> <p>ဒီတစ်ခါတော့ မီရှီးမား လော်ရာက ထို လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုး လက်သီးချက်ကို ဝင်မခံတော့ဘဲ ချိုသာစွာ ရယ်မောကာ မိစ္ဆာ အတောင်ပံ ဖြန့်ပြီး မြူခိုးများ အပေါ်မှ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>"မိစ္ဆာမ..."</p> <p>အဘိုးအိုက တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး မြေကြီးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းက ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ထဲတွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လက်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရလေသည်။</p> <p>အခန်း ၁၃၂ ပြီး</p> <p> </p>


Save