Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်၏ စကားကို သတိရသွားကာ သူ၏ ပါးစပ်ကို အခြား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အတင်းပိတ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် လျှောက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒူးထောက်စမ်း” </p> <p style="text-align:justify">ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ဝေခွဲမနေရဲတော့ဘဲ ဒုတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ယဲ့ပုဖန်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ပြောစမ်း... ငါက မင်းတို့ တုန်းမိသားစုနဲ့ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ” </p> <p style="text-align:justify">“မရှိ... မရှိပါဘူး။ အရင်က မင်းလိုလူ ရှိမှန်းတောင် ငါတို့ မသိခဲ့ပါဘူး” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထပ်မံ မေးလိုက်ပြန်သည်။ “ဒါဆိုရင် ဘာလို့ ငါ့လူတွေကို လာထိတာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် “ယဲ့... ဆရာကြီးယဲ့… ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး။ ဒါတွေ အားလုံးက မိသားစု အရှင်သခင်ရဲ့ အမိန့်တွေပါ” ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း နောင်တရနေမိသည်။ ကျန်းနန်သို့ လာရခြင်းမှာ ပိုက်ဆံလည်း ရ၊ မိန်းမလှလေးလည်း ရကာ မိသားစုအတွက်လည်း အတွေ့အကြုံရမည့် ဘေးကင်းသော အလုပ်တစ်ခုဟု သူ ထင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းနန်သို့ ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဤကဲ့သို့သော သေမင်းတမန် တစ်ပါးနှင့် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ ဒါကို သိခဲ့လျှင် သူသည် အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ကျီယန်နှင့်အတူ လုံးဝ လိုက်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အသက်ထက် အရေးကြီးတာ ဘာမှ မရှိဘူး မဟုတ်ပါလား…။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် တုန်းဟိုင်ရှန်း အမှန်တကယ်ပင် ဘာမှမသိတော့ကြောင်း ရိပ်မိသဖြင့် ဆက်လက် မမေးတော့ဘဲ မေးခွန်းကို လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါ ကျန်းနန်ပြည်နယ်ကို လာတဲ့ မင်းတို့ တုန်းမိသားစုရဲ့ အစီအစဉ်ကို ဘယ်သူက အဓိက တာဝန်ယူထားတာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော်ပါပဲ” </p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းသည် မူလက ဝန်မခံချင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရမှန်း သိသဖြင့် အံကြိတ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘယ်လိုတွေ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ... အခုထိ ဘာတွေ လုပ်ပြီးသွားပြီလဲ” </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက...”</p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းသည် အချက်အလက်များ ပြောပြလိုက်လျှင် ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ပစ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် တုံ့ဆိုင်းနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အတွေးကို ရိပ်မိသော ယဲ့ပုဖန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “မင်း အခု မပြောရင် ငါ မင်းကို အခုပဲ သတ်ပစ်မယ်” </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်... မဟုတ်တာ။ ကျွန်တော် ပြောပါ့မယ်... အကုန်ပြောပါ့မယ်”  </p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းက အလန့်တကြားဖြင့် “ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ တုန်းမိသားစုက ကျန်းနန်ကို လာတဲ့အခါ အာကာသအဆင့် တစ်ယောက်၊ မြေကမ္ဘာအဆင့် လေးယောက်နဲ့ ထိပ်သီးကိုယ်ရံတော် အယောက် ၅၀ ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ မင်းရဲ့ အခြေခံ အင်အားစုတွေရှိတဲ့ ကျန်းပေ့ဒေသက အင်အားနည်းတာရယ်၊ ရှဟိုအောက်နဲ့ ထျန်းမိသားစုက ကူညီပေးတာရယ်ကြောင့် မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တုန်းနန်ဟွာကို အဲဒီမှာ ထားခဲ့ပြီး ကျန်တဲ့သူတွေကို ကျန်းနန်ကို ခေါ်လာခဲ့တာပါ” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ အေးစက်သွားသည်။ “အဲဒီလူတွေ အခု ဘယ်မှာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် “တစ်ယောက်က ဟယ်မိသားစုဆီ သွားတယ်... နောက်ထပ် တစ်ယောက်က တန်မိသားစုဆီ သွားတယ်... အင်မော်တယ်ဆရာကြီး ကျီယန်ကတော့ ကျန်းနန် သိုင်းအသင်းချုပ်ကို သွားပါတယ်...” </p> <p style="text-align:justify">“ထျန်းမိသားစုအပြင် တခြား ဘယ်သူတွေကိုများ မင်းတို့က အတွင်းလူအဖြစ် အသုံးချထားသေးလဲ” </p> <p style="text-align:justify">“အထူးရေးရာဗျူရိုက မူကောင်းဖုန်းလည်း ပါပါတယ်... သူက ချင်မိသားစုဆီကို သွားတာ...” </p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းသည် ကျန်းနန်မြို့ရှိ တုန်းမိသားစု၏ အစီအစဉ်တစ်ခုလုံးကို အစမှ အဆုံးတိုင် တစ်ခုမကျန် ပြောပြလိုက်ပြီးနောက် “ဆရာကြီးယဲ့... ကျွန်တော် သိသမျှ အကုန်ပြောပြပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ကို သွားခွင့်ပြုပါတော့လားဗျာ” ဟု တောင်းပန်ရှာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သွားခွင့်ပြုရမယ် ဟုတ်လား... မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ့မှာ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေမိသည်။ တုန်းမိသားစု၏ နည်းလမ်းများမှာ သူ့ဘေးနားရှိ လူအားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူနှင့် ပတ်သက်သမျှ လူတိုင်းကို တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စီမာဝေက လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ကောင်းတာချန်နှင့် သူ၏ မိခင်ဖြစ်သူကို ဟောင်ကောင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့်သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ သူ၏ မိခင်မှာ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းမှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေတော့သည်။ “ငါက တုန်းမိသားစုဝင် တစ်ယောက်နော်... မင်းသာ ငါ့ကို သတ်ရင် တုန်းမိသားစုက မင်းကို လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး” </p> <p style="text-align:justify">“မင်းကို ငါ မသတ်ရင်ရော တုန်းမိသားစုက ငါ့ကို လွှတ်ထားမှာတဲ့လား” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “ဒါ့အပြင် တုန်းမိသားစုနဲ့ ဖြစ်တဲ့ ဒီစာရင်းကိုလည်း ငါ အနှေးနဲ့အမြတ် ရှင်းမှာပါ။ မင်းကတော့ အရင်ဆုံး ပေးရတဲ့ အတိုးပေါ့...” </p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ လက်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ပေါ်လာကာ နဂါးစွယ်ဓားသည် တုန်းဟိုင်ရှန်း၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း...”</p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းသည် ယဲ့ပုဖန်ကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ လှုပ်ရှားနေသော်လည်း မည်သည့် အသံမျှ ထွက်မလာတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် သေဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို တကယ် သတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။ </p> <p style="text-align:justify">တုန်းမိသားစု၏ လက်စားချေမှုကို သူ မကြောက်ဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify">တုန်းဟိုင်ရှန်းကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်သည် ဖြူဖျော့နေသော ထျန်းရုယီထံသို့ သူ၏ အကြည့်များကို ပြောင်းလိုက်သည်။ “မင်းတို့ ထျန်းမိသားစုကလည်း ငါ့ကို ရှင်းပြချက် တစ်ခု ပေးရမယ်” </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရုယီ၏ မျက်နှာထက်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လာကာ သူမက ခြောက်သွေ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ကျွန်မကတော့ တစ်သက်လုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူလို့ ထင်ခဲ့တာ... ဘယ်ယောက်ျားထက်မှ မနိမ့်ဘူးလို့လည်း ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်မ အကြီးအကျယ် မှားသွားခဲ့ပြီ” </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် သူမသည် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယခင်ကတည်းက ယဲ့ပုဖန်သည် သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားသဖြင့် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကို ထောင်ထဲတွင် ထားခဲ့ရသည့် တိုင်အောင် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ ယဲ့ပုဖန် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ တုန်းမိသားစု၏ စကားကို ယုံကြည်မိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ထျန်းမိသားစု ကျန်းနန်မြို့ကို စိုးမိုးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးဟု ယူဆကာ တုန်းမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က “အဲဒါ ငါကြားချင်တဲ့ အဖြေ မဟုတ်ဘူး” ဟု တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရုယီက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ... “ဒီတစ်ခါကတော့ ကျွန်မရဲ့ အမှားပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ်။ ဒီတစ်ခါသာ ထျန်းမိသားစုကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ တစ်သက်လုံး ရှင့်ကို သစ္စာရှိရှိ အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်” </p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ငါ့ကိုပဲ ရန်မူခဲ့တာဆိုရင်တော့ ငါ့အနေနဲ့ ထျန်းမိသားစုကို တစ်ခါလောက် လွှတ်ပေးနိုင်ကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မိန်းမကို ထိရဲတဲ့ လုပ်ရပ်ကတော့ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ မရဘူး” </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရုယီက “ထျန်းမိသားစုကိုသာ လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ မိန်းမအဖြစ် နေထိုင်ဖို့တောင် အသင့်ပါပဲ” ဟု အသနားခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း တော်တော် စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ။ ဘယ်သူမဆို ငါ့မိန်းမ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းလိုမျိုး လောဘကြီးပြီး ကောက်ကျစ်တဲ့ မိန်းမမျိုးက ငါ့ဘေးမှာ နေဖို့တောင် မတန်ဘူး” </p> <p style="text-align:justify">“ရှင် ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်မ တကယ်ပဲ မတန်ပါဘူး” </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရုယီ၏ မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ “ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံး တောင်းဆိုချက်အနေနဲ့... အရင်က ပူးပေါင်းခဲ့ဖူးတဲ့ သံယောဇဉ်ကို ငဲ့ညှာပြီး ထျန်းမိသားစုအတွက် အခြေခံ အင်အားစုလေး တစ်ခုလောက် ချန်ထားပေးလို့ မရဘူးလား” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူမကို စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “အခုချိန်မှ မင်းက ငါ့ကို သံယောဇဉ်အကြောင်း လာပြောနေတာလား။ ထျန်းမိသားစုအတွက် အခြေခံ ချန်ပေးရမယ် ဟုတ်လား... မင်း အခုလေးတင် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦး”</p> <p style="text-align:justify">“ငါ သေပြီအထင်နဲ့ ငါ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ၊ ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းတွေကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သလို ငါ့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကိုလည်း သတ်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify">“မင်း လုပ်ခဲ့တာက အမြစ်ပြတ် သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ အဲဒီလို လူမျိုးကို ငါက ဘာလို့ ပြန်ပြီး ညှာတာနေရမှာလဲ” </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ ထျန်းရုယီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ငါက သွေးဆာနေတဲ့ လူသတ်သမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီစာရင်းကို မင်းတို့ ထျန်းမိသားစုရဲ့ လူကြီးပိုင်းတွေနဲ့ပဲ ရှင်းမှာပါ။ ကျန်တဲ့သူတွေနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး” </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ... အဲဒါအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရုယီသည် သူမ၏ ဘေးရှိ မိသားစုဝင်များထံ လှည့်ကာ “အားလုံးပဲ လူစုခွဲလိုက်ကြပါ... လက်စားချေဖို့လည်း မစဉ်းစားကြပါနဲ့” ဟု မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ပြသခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် စွမ်းအားများကို သူမ အသေအချာ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤလူများအားလုံး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်လျှင်တောင် အလောင်းများ ပိုတိုးလာဖို့သာ ရှိပြီး မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းမိသားစုဝင်များမှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေကြသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြပေ။ မစော်ကားသင့်သော လူကို သွားရောက် စော်ကားမိသည့်အတွက် ဤရလဒ်ကို လက်ခံရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အရင်က သိကျွမ်းခဲ့ဖူးတာကို ငဲ့ညှာတဲ့အနေနဲ့ မင်းကို ငါ အလောင်း မပျက်စီးစေဘဲ အလှပဆုံး သေဆုံးခွင့် ပေးပါ့မယ်” </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ လက်ညှိုးမှ ချီစွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ထျန်းရုယီ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားပြီး သူမ၏ နှလုံးအသက်ကြောကို ဖြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရုယီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒုတ်ခနဲ လဲကျသွားကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသော မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုရည်မှန်းချက်များကြောင့်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းမိသားစု၏ ကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်သည် အန်းယီမော့၏ ပိတ်ဆို့ခံထားရသော အပ်စိုက်မှတ်များကို ဖွင့်ပေးလိုက်ကာ နှစ်ဦးသား အနီးဆုံးရှိ ဟယ်မိသားစု စံအိမ်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save