Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၃၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် လောက ဆေးလုံး သည် သတ်မှတ်ချက်များကို သာမန် အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် ဆေးလုံးထက် ပိုမို မဖီဆန်ဘူး ဆိုလျှင်တောင်မှ တန်းတူညီမျှ ဖီဆန်နေပြီး၊ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အောက်ခြေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကြယ်တာရာ သခင် အဆင့် ရှိသူများကိုပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ရန် ခွင့်ပြုပေးလေသည်။</p> <p>လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြယ်တာရာသခင် တစ်ပါးသည် ပြိုင်စံရှားလုနီးပါး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင်၊ လိုအပ်သော လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ အားလုံးကို စုစည်းရန် လုံလောက်သော လျှို့ဝှက် အမတေ ကို အာရုံခံပြီး စုဆောင်းရသည့် အလွန်တရာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ခရီးစဉ်သည် အသေးအမွှား ကိစ္စလေး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်လေသည်။ သာမန် ကြယ်တာရာ သခင် အများစုကြီးကို သေဆုံးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့သော အဟန့်အတားမှာ၊ သူတို့၏ နှစ်တစ်ထောင်ခန့်ရှိသော သက်တမ်းအတွင်း လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်သို့ ခြေချခြင်း စတင်ရန် အတွက်ပင် လုံလောက်သော လျှို့ဝှက် အမတေ ကို မစုဆောင်းနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>၎င်းသည် နှုတ်မှ မထုတ်ဖော်ကြသော်လည်း 'ကျင့်ကြံခြင်းသည် ခက်ခဲလှသည်' ဟူသော စကားစုတွင် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါ်လွင်နေသည့် အဖြစ်ဆိုး တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင် သို့မဟုတ် သူတော်စင် ရှစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို အသုံးမပြုခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သေမျိုး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူတို့နှင့် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အား သို့မဟုတ် အရွယ်အစား မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ၊ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့် ၏ လျှို့ဝှက်အရှင် အဆင့် သို့မဟုတ် ယင်းထက် ပိုမြင့်သော အဆင့်ရှိသူများသည် သာမန် သေမျိုး တစ်ဦးဖြစ်သော သူ ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ထက် လျှို့ဝှက် စွမ်းအင် အပေါ်တွင် ပိုမို ကြီးမားသော ကြီးစိုးနိုင်စွမ်း ရှိကြမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... အလားတူ သဘောတရားအရ သေမျိုး အဆင့်ရှိ စွမ်းအင်များနှင့် အမတေများသည် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မဆို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် အရာများ အမြဲတမ်း ဖြစ်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် သူတော်စင် အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် သေမျိုး သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက် အဆင့်ဟု ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မရှိသော ဥပဒေသ အာဏာ ကိုသာ အစားထိုး အားကိုးခဲ့ရလေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ထိရောက်မှု ရှိလှပေသည်။</p> <p>သာလွန်ခြင်း အဆင့် အရည်အသွေး အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် လောက ဆေးလုံး နှင့် ပတ်သက်၍မူ၊ ၎င်းတွင် ဝေ့ဝူယင်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေလောက်သည့် မကြုံစဖူးသော အဂ္ဂိရတ် အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p>၎င်းသည် လောက နယ်မြေ တစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p>၎င်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလည်း မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>လျှို့ဝှက် အမြုတေ တစ်ခုစီတိုင်း၏ ထိပ်တွင်၊ ခဲတံ တစ်ချောင်းစာမျှ ပါးလွှာသော အလင်းတန်းလေး တစ်ခုသည် ထာဝရ အော်ရာ တစ်ခုကို ဖြာထွက်နေလေသည်။ ၎င်းသည် တောင့်တင်းမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် အမြဲတစေ တည်ရှိနေပေသည်။ ၎င်းသည် နောက်ကျိမှု ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သာမန်ဆန်နေလေသည်။ ၎င်းသည် မှန်းဆ၍မရနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သာလွန်ခြင်း အဆင့် အာရုဏ်ဦး နေမီတောက် ဆေးလုံးက အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ဝိညာဉ် အလင်း ကို ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး နယ်မြေ၏ အရည်အသွေး၊ ပေါင်းစည်းညီညွတ်မှုနှင့် အလုံးစုံ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ သာလွန်ခြင်း အဆင့် အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် လောက ဆေးလုံး သည် သေမျိုးနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတို့ကို ထာဝရ တည်တံ့ခြင်းနှင့် ဆက်သွယ်ပေးကာ၊ ထာဝရ အော်ရာ နှင့် ပဲ့တင်ထပ်စေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ထာဝရ တံတား ဟု အမည်ရလေသည်။</p> <p>၎င်းသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု သို့မဟုတ် လောက နယ်မြေ တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ၊ ထာဝရ ပဲ့တင်ထပ် နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝူယင်၏ ကြယ်တာရာ မျက်လုံးများသည် ထာဝရ တောက်ပမှု တစ်ခုဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး၊ သူ၏ ဖြန့်ကျက်ထားသော နယ်မြေသည် ထိုနောက်ဆုံးသော မဟာတာအို ၏ မြင်တွေ့မရနိုင်သော စွမ်းအားကို ဆွဲယူ အသုံးပြုထားလေသည်။ သူ နယ်မြေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရခြင်း၏ ခံစားချက်မှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် မူးယစ်စေလှပေသည်။ သူ၏ ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မျက်လုံး မှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌သာ အာရုံခံနိုင်သော ထာဝရ အော်ရာ ကို ယခုအခါ သူ အလွယ်တကူ ခံစားသိရှိနိုင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်... သာလွန်ခြင်း အဆင့် အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် လောက ဆေးလုံး ကို သူ သန့်စင်လိုက်ချိန် ကျမှသာလျှင်... သူ ဖန်တီးခဲ့သော အတုမရှိသည့် ထုတ်ကုန်ကို သူ အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>အတုမဲ့ ဖန်တီးခြင်း အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများ ဆိုသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား ထိုက်တန်လှပေသည်။</p> <p>ဤနယ်မြေသည် သာမန် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် အဆင့် ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုအတွက်ပင် စွမ်းအားတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သိရှိထားလေသည်။ ပြောရလျှင်... သူသည် အာရုဏ်ဦး နေမီးတောက် ဆေးလုံး ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တစ်ခုအတွင်း နောက်ထပ် တစ်ဆင့် နှင့် ခပ်လျော့လျော့ ဆက်စပ်နေရုံမျှသာ မဟုတ်ပဲ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် တစ်ခုလုံး၏ သတ်မှတ်ချက်များကို ဖီဆန်လောက်သည့် ထုတ်ကုန်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် ဖန်တီးမိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်းသည် အဆင့် တစ်ဆင့်တည်းသာ မဟုတ်ဘဲ၊ အဆင့် တစ်ဆင့်ခွဲခန့်အထိပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။</p> <p>ဤသည်ကား သူ၏ ထက်မြက်မှုပင် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်ကား သူ၏ ဖီဆန်မှုပင်။ ဤသည်ကား သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဖန်တီးမှုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p>လုံရှီယာသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပြီး၊ သူ၏ ပဲ့တင်ထပ် ချီ ကို ဖြည်းညင်းစွာ စုစည်းကာ တွင်းကြီးထဲမှနေ၍ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ အော်ရာသည် လောကနယ်မြေ အတွင်း စိတ်ကူးဖြင့် မှန်းဆ၍ မရနိုင်သည့် စွမ်းအားတိုင်းကို ပုံပျက်သွားစေ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရန်လိုစွာ အေးစက်နေကာ ပြင်းထန်လွန်းလှပေသည်။</p> <p>သူက စကားလုံးတိုင်းကို ပီပီသသ အသံထွက်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောလိုက်ရာ၊ သူ၏ အသံမှာ အာကာသနှင့် အချိန် အားလုံးကို ဝင်တိုက်နေသည့် မိုးကြိုးပစ်သံ တစ်သန်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေပေသည်။</p> <p>"မင်း... ဘယ်သူ... လဲ..."</p> <p>ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားလေသည်။ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့်အတူ သူ၏ လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် အော်ရာသည် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကုန်းမြေ အစိတ်အပိုင်းကို တစ်လက်မခန့် လျော့ကျသွားစေကာ အောက်ဘက်သို့ ရက်စက်စွာ ဖိသိပ်သွားစေခဲ့လေသည်။ သူက အမိန့်ပေးသည့် စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့်သာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>"ဒူးထောက်မလား... တိုက်မလား…”</p> <p>လုံရှီယာက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဆူပွက်နေသော ဒေါသသည် အာကာသ လှိုင်းဂယက်များအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ထာဝရ ပဲ့တင်ထပ် နယ်မြေ ကြောင့် ကမ္ဘာကို ပုံပျက်သွားစေနိုင်သော ထိုလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ခံလိုက်ရသည်။ ပြောရလျှင်... ကောက်ရိုးအိမ် တစ်လုံးကိုပင် ပြိုကျအောင် မလုပ်နိုင်သော အနံ့ဆိုးထွက်သည့် လေလည်ခြင်း တစ်ခုနှင့်သာ တူညီနေပေသည်။</p> <p>ဤရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရယ်မောသံမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေသော အကြည့်တစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ အမူအရာက လေးနက် မည်းမှောင် သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်အမြင်ဖြင့် ကြည့်လျှင်၊ ထာဝရ ပဲ့တင်ထပ် နယ်မြေ သည် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရာတစ်ခုအလား ခံစားရသည်။ ထို့အပြင်... ၎င်းက သူ၏ အော်ရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း အလွန် သိသာထင်ရှားနေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း... သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကြယ်တာရာ မျက်လုံးများဖြင့် အလွန် ချောမောနေသော လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှာ အခြားသော မည်သည့် အဆင့် သို့မဟုတ် နယ်ပယ်၏ အရည်အသွေးများမှ မပါဝင်ဘဲ လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် ၏ အော်ရာကိုသာ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်လောက်အောင် ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။ ၎င်းမှာ အားအနည်းဆုံးသော လျှို့ဝှက်အာဏာရှင် အဆင့်များ မြင်တွေ့နိုင်လောက်အောင်ပင် သိသာထင်ရှားနေလေသည်။</p> <p>လုံရှီယာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး လုံးလုံးလျားလျား တွေဝေသွားခဲ့လေသည်။ အခြား အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါးများ ရှိနေသလော ။ ၎င်းမှာ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ် နည်းလမ်း သို့မဟုတ် ရတနာ တစ်ခု၏ ရလဒ်များ ဖြစ်နေမည်လော။ သူသည် မည်သည့် အဖြေတစ်ခုကိုမျှ တိကျစွာ မဆုံးဖြတ်နိုင် သို့မဟုတ် အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့အပြင်... အခြားသော အဖြေတစ်ခုခုကို ညွှန်ပြနေသည့် သက်သေအထောက်အထား အားလုံးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အာရုံခံစားမှုများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာများကြောင့် ချက်ချင်းပင် ချေပခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p>ဥပဒေသများလော။ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရည်ရွယ်ချက်လော။ မဟုတ်ချေ။</p> <p>ကောင်းကင် ရတနာများလော။ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ပုံမှန်မဟုတ်သော ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းလော။ ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိလှချေ။</p> <p>လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ ခိုအောင်းနေသည့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်း မှော်အစီအရင် များ ဖြစ်နေမည်လော ဟုသာ နောက်ဆုံး တွေးမိလေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ဖြင့်ဆိုလျှင် ရှန်ဝမ်ချင်း၏ အတွင်း၌ ဝေ့ဝူယင် အာရုံခံမိခဲ့သကဲ့သို့ ကွဲပြားခြားနားသော ဝိညာဉ် အော်ရာ နှစ်ခုကို သူ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိရမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လုံရှီယာ မသိလိုက်သည်က အလွယ်ကူဆုံး ကောက်ချက်မှာ အမှန်ကန်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။  ဝေ့ဝူယင်သည် လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သို့သော်... လုံရှီယာအတွက်မူ၊ ဤကောက်ချက်မှာ ရိုးရှင်းခြင်း မရှိဘဲ၊ ဘယ်သောအခါမျှ မဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်သော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်နေပေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ် အပေါ် မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ နားလည်သဘောပေါက်မှုများက ထိုအရာကို တားဆီးထားခဲ့လေသည်။ သူ ခြေလှမ်း တစ်သောင်းခန့် နောက်ဆုတ်ကာ၊ သေမျိုး အဆင့်များ ၏ ကန့်သတ်ချက်များနှင့်အညီ သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာအထိ မြှင့်တင်ထားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု၏ အလားအလာရှိသော စွမ်းအားကို ချိန်ဆကြည့်မည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် ဖြင့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည့် ဖြစ်တည်မှုမျိုးကို သူ စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ထိုလမ်းကြောင်းကို လိုက်ပါခဲ့ဖွယ်ရှိသူ စုရီ သည် လျှို့ဝှက် အရှင် တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးမှသာ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တစ်ပါး၏ ခွန်အားကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝူယင် ရရှိခဲ့သော အမျိုးမျိုးသော စွမ်းဆောင်ရည်များ၊ မဟာ အဆင့် လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဟူသော သူ၏ အဆင့်အတန်း၊ ဥပဒေသ အာဏာ များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ခြယ်လှယ်နိုင်သော ခွန်အား... ဤအရာများ အားလုံးက နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် အသက်ရှင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် တက်လှမ်းပြီးသူ တစ်ဦးဆီသို့သာ ညွှန်ပြနေခဲ့ပေသည်။ လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့် တွင် ရှိနေသူများသည် အလွန်ဆုံးမှ နှစ်ပေါင်း ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်ခန့်သာ သက်တမ်း ရှိနိုင်လေသည်။</p> <p>ထို့အပြင်... အစွမ်းကုန် သန့်စင်ခြင်း ဂလက်ဆီ တွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသော မည်သည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ဤအရာနှင့် ကွဲလွဲစွာ တွေးတောလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>အသက်အရွယ်အားဖြင့် နှစ်ပေါင်း သောင်းဂဏန်း သို့မဟုတ် သိန်းဂဏန်းခန့် ရှိသော အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်၊ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင်၊ အစစ်အမှန် သူတော်စင် သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက် အရှင် တစ်ပါးကသာလျှင် သာလွန် သန့်စင် အဂ္ဂိရတ် ကြယ်တာရာများ ကို ရရှိပြီး မဟာ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဘွဲ့အမည်ကို ရယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>နှစ်ပေါင်း ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော၊ သို့မဟုတ် ယင်းထက်ပင် ငယ်ရွယ်နိုင်သေးသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဆိုသည်မှာ... မှန်းဆ၍ မရနိုင်ချေ။ လုံးလုံးလျားလျား မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>မည်သို့ပင် ဆိုစေ... လုံရှီယာသည် ဤပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှု၏ တိုက်ကွက် သုံးကွက်ကို ခုခံရန် သဘောတူညီချက်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save