Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ချန်းလန်သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ယွင်ရှန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မိန်းကလေးငယ်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ရှန်းအာ... ဒီတစ်ခါလည်း သမီးကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရပြန်ပြီ။ ခုနက သမီးရဲ့ တတိယအဒေါ် ပြောသွားတာတွေကို စိတ်ထဲ ထည့်မထားပါနဲ့။ သူက ငယ်ငယ်ကတည်းက သမီးရဲ့ အဖေကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့တာ။ သမီးရဲ့ အမေကိုလည်း သိပ်သဘောမကျခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့ စကားတွေကို အလေးအနက် မတွေးပါနဲ့ဦး"</p> <p>ယန်ချန်းလန်က ဖျောင်းဖျစကား ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဦးလေး... ဦးလေးရော ကျွန်မအမေနဲ့ ဆုံဖူးလားဟင်။ ဘာဖြစ်လို့ စစ်သူကြီးဟောင်းက ကျွန်မအမေကို ဒီလောက်တောင် သဘောမကျဖြစ်နေရတာလဲ"</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် ဟူကျိုရှန်းနှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးသော်လည်း သားရဲစကားပြောလက်စွပ်ကို ရရှိစဉ်က အမေဖြစ်သူ ချန်ထားခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစအချို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ဟူကျိုရှန်းမှာ အနှိုင်းမဲ့ လှပပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံပိုင်ရှင်၊ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒီလောက်အထိ လှပပြီး အရှိန်အဝါရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုမှ ယန်ပါးဟိုက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ မုန်းတီးနေရတာလဲ။</p> <p>သူမ၏ မိခင်မှာ ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အမှားတစ်ခုခုကို ကျူးလွန်ခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ဇာစ်မြစ်က အလွန်ပဲ ထူးခြားနေတာလား။</p> <p>ယန်ပါးဟိုသည် ဒေါသကြီးသော်လည်း လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း ယွင်ရှန်း သိထားသည်။ အကယ်၍ ဟူကျိုရှန်းက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်ဆိုပါက သူမသည် သူ အလေးထားသော စည်းကမ်း သို့မဟုတ် တားမြစ်ချက်တစ်ခုခုကို ချိုးဖောက်မိခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>"ရှန်းအာ... ဦးလေးလည်း သမီးအမေနဲ့ မဆုံဖူးဘူး။ သမီးအဖေက တစ်နှစ်ပတ်လုံး ခရီးတွေသွားနေပြီး နှစ်သစ်ကူးချိန်မှာ သမီးအမေကို အိမ်တော်ကို ခေါ်လာတုန်းက ဦးလေးက နယ်စပ်မှာ တာဝန်ကျနေတာ။ သမီးရဲ့ တတိယအဒေါ်ကတော့ သမီးအမေနဲ့ အချိန်အနည်းငယ် အတူရှိခဲ့ဖူးလိမ့်မယ်"</p> <p>ယန်ချန်းလန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဟုတ်သားပဲ... ဦးလေးယန်ကိုလည်း မေးကြည့်လို့ရတာပဲ။ သူက အမြဲတမ်း အဖေ့နားမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ တစ်ခုခု သိနိုင်တယ်"</p> <p>ယွင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါနဲ့ ရှန်းအာ... ခုနက ဝတ်ရုံနီဝတ်တဲ့လူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာကို မေးနေတာက... သမီး တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား"</p> <p>ယန်ချန်းလန်သည် ယွင်ရှန်းအား အန္တရာယ်မဖြစ်စေချင်ပေ။</p> <p>"ဦးလေး... ဦးလေး မသိသေးတာက အဲဒီ ဝတ်ရုံနီဝတ်တဲ့လူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဟာ တီဟုန်မြို့တော်က ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီးတော့ အရင်က ရန်ငြိုးတွေကို ရှင်းပစ်ပြီး ကလဲ့စားချေချင်တယ် မဟုတ်လား"</p> <p>ယွင်ရှန်းက ပါးနပ်သော အပြုံးလေးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p>ယန်ပါးဟိုသည် လေ့ကျင့်ရေးအခန်းအတွင်း၌ တရားထိုင်ရင်း အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တစ်ပတ်</p> <p>လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်ကထက် များစွာ လျော့နည်းသွားပြီး အားနည်းနေကြောင်း သူ သတိပြုလိုက်မိသည်။</p> <p>"ဒီကလေးမလေး ပြောတာတွေက တကယ်ပဲ မှန်နေတာပဲ... နောက်ရက်အနည်းငယ်လောက်သာ ထပ်ကြာသွားရင် ငါတကယ်ပဲ ထျန်းချွဲကျီကို ယှဉ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ချန်းရွှယ် ... သူမက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အဆိပ်ခတ်ရဲတယ်ပေါ့"</p> <p>ယန်ပါးဟိုသည် အသက်ရှူသံများ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်လာသဖြင့် တရားထိုင်ခြင်းကို ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>"သခင်ကြီး... လူတွေကို နေရာချထားပေးပြီးပါပြီ"</p> <p>ဦးလေးယန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်လာပြီး သတင်းပို့သည်။</p> <p>"သခင်လေးကိုလည်း ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ သခင်မလေးယွင်ရှန်းကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ"</p> <p>"ဟွန့်... အဲဒီလည်လွန်းတဲ့ ကောင်မလေးက ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာလား။ အသုံးမကျတဲ့ တန်ယုရော နေကောင်းရဲ့လား"</p> <p>ယန်ပါးဟိုက မကျေမနပ်သံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အနောက်မြောက်ပိုင်း နယ်မြေအတွင်းမှာပင် တန်ယုကဲ့သို့သော သူကိုပင် စနစ်တကျ မစောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ့အတွက် အလွန်အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေသည်။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းနှင့် ဟောက်ချင်းမှလူများ အခွင့်ကောင်းယူခွင့် ရသွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>"သူ နေကောင်းပါတယ်။ စိတ်ဓာတ်နည်းနည်း ကျနေတာကလွဲရင်ပေါ့။ မြို့ပြင်က သာမန်</p> <p>အရပ်သားအိမ်တစ်လုံးမှာ သူတို့ကို နေရာချပေးထားပါတယ်"</p> <p>ဦးလေးယန်သည် ယန်ပါးဟို အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်ကို သိရှိထားသည်။ အထူးသဖြင့် ယန်ချန်းရွှယ်က နောက်ဆုံးအချိန်တွင် သခင်မလေး၏ ဇာစ်မြစ်ကို ဖွင့်ဟမိတော့မည့် အခြေအနေကြောင့်ပင်။</p> <p>"အဲဒီကောင်မလေးက အိုးခွက်ပန်းကန်တွေကို ရိုက်ခွဲပစ်မယ့် ဒေါသမျိုးရှိတာ။ ချန်းရွှယ်ရဲ့ စကားတွေကြောင့် သူမ သံသယဝင်သွားတာ သေချာတယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း သူမ လာမေးရင် အတိတ်ကကိစ္စတွေကို လုံးဝမပြောပြနဲ့။ အဲဒီတုန်းက ချန်းရွှယ်က ငါနဲ့ ခန်းဟိုင်တို့ ပြောတာကို မတော်တဆ ခိုးနားမထောင်ခဲ့မိရင် အခုလိုတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ယန်ပါးဟိုက စိတ်သောကရောက်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီး... သခင်မလေးက မှန်တစ်ချပ်လို ကြည်လင်တဲ့ နှလုံးသားရှိသူပါ။ သူမရဲ့ လက်ရှိအဆင့်အတန်းကလည်း မရိုးရှင်းသလို သူမဘေးမှာ ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ အင်အားစုအချို့လည်း ရှိနေပါပြီ။ အနှေးနဲ့အမြန် သူမ အမှန်တရားကို သိသွားမှာပါပဲ"</p> <p>ဦးလေးယန်က ပြောလိုက်သည်။ ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် သူမ၏သားကို လိုက်ပို့စဉ်က သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ ဘယ်သူလဲဟု တန်ယုကို သူ မေးမြန်းခဲ့သေးသည်။</p> <p>သို့သော် အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော သခင်လေးထန်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အံကိုကြိတ်ကာ တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကယ်တင်သူမှာ အလွန်အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p>"သူမက ကိုယ့်အင်အားကိုယ် တဖြည်းဖြည်း တည်ဆောက်လာနိုင်သလို စိတ်ထားကလည်း အရမ်းမာတာကြောင့် ငါစိုးရိမ်တာပေါ့။ အကယ်၍ တစ်နေ့မှာ သူမအမေက တကယ်မသေသေးဘူးဆိုတာ သိသွားရင် ပြီးတော့ ခန်းဟိုင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်က ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို... အဲဒီကျရင် သူမရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမယ်လို့ မင်းထင်လို့လား"</p> <p>ယန်ပါးဟိုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် မကြောက်သော ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ သိုင်းသူတော်စင်ကြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ အကြီးဆုံးသားကို မိသားစုအား စွန့်ခွာသွားစေရန် ဖိအားပေးခဲ့သည့် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကို အိမ်တော်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့ရသည့် ထိုကြီးမားလှသော အင်အားစုကြီးအကြောင်း ပြောဆိုမိတိုင်း သူ၏ မျက်နှာမှာ မသိမသာ ပျက်ယွင်းသွားတတ်စမြဲပင်။</p> <p>ဤတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အမှောင်ထုမှာ ရေခဲတောင်၏ ထိပ်ဖျားလေးမျှသာ ရှိသေးသည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်အံတုနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းမထက်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏မြေးမလေးကို မည်သည့်</p> <p>အန္တရာယ်မျိုးမှ မကြုံတွေ့စေလိုပေ။ </p> <p>"ယန်စုန်... အဲဒီကိစ္စကြောင့်ပဲ မိဖုရားကြီးလီက တိတ်တဆိတ် အကျဉ်းချခံရပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်ခဲ့ရတာကို မမေ့နဲ့။ အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားစုကို ခဏဖယ်ထားဦး... နန်းတွင်းက ဖိအားတွေကိုလည်း ငါတို့ ထည့်တွက်ရမယ်"</p> <p>ယန်ပါးဟိုက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"နားလည်ပါပြီ သခင်ကြီး။ သခင်မလေးကို ဒီအကြောင်းတွေ လုံးဝ ပေးမသိစေရပါဘူး"</p> <p>ဦးလေးယန်က သက်ပြင်းချရင်း ကတိပေးလိုက်သည်။ သခင်ကြီး ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ အတိတ်က အကြီးဆုံးသခင်လေး ယန်ခန်းဟိုင်၏ ပါရမီမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့ပြီး သခင်မလေး၏ ပါရမီမှာလည်း ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ဆင်းသက်လာခြင်းပင်။</p> <p>ယန်ခန်းဟိုင်သည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်မှာပင် ကောင်းကင်ဘုံမှော်ဆရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားစုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့ ဘဝပျက်ခဲ့ရသည်။ သခင်မလေးသည် ပါရမီရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံမှော်ဆရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရန် လိုသေးသည်။</p> <p>ယန်ပါးဟိုနှင့် ဦးလေးယန်တို့သည် ယွင်ရှန်းက မျိုးရိုးအမည်ကို လက်မခံလိုလျှင်ပင် သူမကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ယူကျင်းမြို့တော်အတွင်း၌ မည်သူ့ကိုမျှ သခင်မလေးအား ရန်မပြုစေရဟု သူတို့ သန္နိဋ္ဌာန် ချလိုက်ကြသည်။</p> <p>ယန်ပါးဟို ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် မကြာမီမှာပင် ယွင်ရှန်းသည် ဦးလေးယန်ထံသို့ လာရောက်စုံစမ်းတော့သည်။ သို့သော် ယန်ပါးဟို၏ ကြိုတင်မှာကြားချက်ကြောင့် ဦးလေးယန်သည် သူမ၏မိခင် ဇာစ်မြစ်နှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမသိကြောင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် ဦးလေးယန်ထံမှ သတင်းအချက်အလက် မရနိုင်တော့သဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ရတော့သည်။ သူမ၏ မိခင်မျိုးရိုးအမည်ဖြစ်သော ဟူမှာ ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အလွန်ရှားပါးသော မျိုးရိုးဖြစ်ရာ ထိုအမည်ကို အခြေခံ၍ သဲလွန်စ ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ယူကျင်းမြို့ရှိ အမဲလိုက်စစ်သည်သမဂ္ဂမှတစ်ဆင့် ဟူမျိုးရိုးရှိသော မိသားစုများ သို့မဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် ရှာဖွေရန် တာဝန်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>စုံစမ်းမှုများမှာ အရာမထင်သဖြင့် ယွင်ရှန်းသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဝူရွှမ်ဝူကျိခန်းမသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူမ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ ထိုနေရာ၌ ယီပိုင်မင်းနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save