Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် သူ၏ကတိအတိုင်း မွန်းတည့်ချိန်တွင်ပင် တန်ယုကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ရုံသာမက သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကိုလည်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>"သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းက လူတွေအားလုံးကို ရှင် သတ်လိုက်တာလား"</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် ထိုသတင်းကို ပထမဆုံး ကြားရချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ယီပိုင်မင်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ အမြဲတမ်း တစ်ကိုယ်တော် သို့မဟုတ် ချန်ပိုင်နှင့် ပုကျိုရှောင်တို့လောက်သာ အဖော်ပြုလေ့ရှိသည်ကို သူမ သိထားသည်။</p> <p>"တစ်ယောက်မှ မကျန်ဘူး။ ပြီးတော့ ရွှမ်ဝူကျိနဲ့ သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းတို့ကြားက ဆက်နွှယ်နေတဲ့ သဲလွန်စတွေကိုလည်း ငါ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"</p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် စာအိတ်အချို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစာများထဲမှ တစ်စောင်တွင် ရွှမ်ဝူကျိသည် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ကာ ရှန်းယွီနှင့် ရင်းနှီးအောင် လုပ်ခိုင်းခဲ့ကြောင်း ထို့နောက် တန်ယု မူးယစ်နေစဉ်အတွင်း မုဒိမ်းမှုဖြင့် အကွက်ဆင် အပြစ်ဖို့ခဲ့ကြောင်း အထင်အရှား ဖော်ပြထားသည်။ ဤဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုမှာ အခုမှ ပေါ်လွင်လာတော့သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ရွှမ်ဝူကျိသည် ယန်ချန်းရွှယ်နှင့် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းတို့ ဆက်သွယ်မိစေရန် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ပြီး တန်ယု ပြည်နှင်ဒဏ် အပေးခံရချိန်တွင် ပြန်ပေးဆွဲကာ သူမကို အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ခုလုံးကို သိလိုက်ရချိန်တွင် ယွင်ရှန်း၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ ဒေါသကြောင့် တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။</p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းမှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မှတ်တမ်းများနှင့် သူတို့၏ အယူသည်းသော ယုံကြည်မှုဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုမှတ်တမ်းများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်း၏ နောက်ကွယ်မှ ဟုန်ဧကရာဇ်</p> <p>မြို့တော်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာဖုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ကွာကျလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် စာအိတ်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ရင်ထဲ၌ ဒေါသများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသူ မဟုတ်သလို ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက် အသက်ကို ရန်ရှာခြင်းကို ပို၍ပင် ဆန့်ကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ယုတ်မာလှသည့် ကြံစည်မှုများကိုမူ သူမ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်သည် ယန်အိမ်တော်ကို မရပ်မနား ဖိအားပေးခဲ့သည်။ ယန်ချန်းလန်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သလို ယခုတစ်ကြိမ် ယန်ပါးဟို၏ အသက်</p> <p>အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော တိုက်ပွဲမှာလည်း သူတို့၏ လက်ချက်ပင်။</p> <p>ဤပြဿနာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရွှမ်ဝူကျိရှိနေသည်။ အကယ်၍ ရွှမ်ဝူကျိသာ ယခုတစ်ကြိမ် လွတ်မြောက်သွားပါက နောင်တွင် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များမှာ ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။</p> <p>ယွင်ရှန်း၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော ပုံစံနှင့် သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်နှာထက်တွင် ပေါ်လွင်နေသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များမှာ ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားစွာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။ ယီပိုင်မင်းပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p>"ဒီတစ်ခါအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"</p> <p>ယွင်ရှန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယီပိုင်မင်းသည် သူမကို ပြုံးစစ အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားတော့သည်။</p> <p>"ရှင် ဒဏ်ရာရထားတာလား"</p> <p>ယီပိုင်မင်း၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူမက ဒဏ်ရာရထားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ စစ်ဆေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ယီပိုင်မင်းက သူမ၏လက်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏လက်မောင်းကို ကျောနောက်သို့ အလျင်အမြန် ဝှက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး "ဒဏ်ရာ မရပါဘူး။ အဲဒီလူတွေက ငါ့ကို မထိနိုင်ပါဘူး။ ဒါနဲ့ ရွှမ်ဝူကျိကိုတော့ ဖမ်းမမိသေးဘူး။ မင်း ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"</p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် သွေးစွန်းနေသောလက်ဂိုဏ်းမှ လူများ၏ ခေါင်းပြတ်များကို သေတ္တာကြီးအတွင်း ထည့်သွင်းကာ ဟောက်ချင်းသံရုံးသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး ပြဿနာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွင်ရှန်း ကြောက်လန့်သွားမည် စိုးသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို သူမအား ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>"နှစ်တစ်ထောင်ခံမယ့် ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို စောစောစီးစီး ဖယ်ရှားပစ်တာက စိတ်အေးရဆုံးပဲ"</p> <p>ထိုသို့ပြောကာ ယွင်ရှန်းက စာကို ဂရုတစိုက် ထပ်မံဖတ်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>ရွှမ်ဝူကျိ၏ စာများထဲတွင် နေ့စဉ် အမိန့်ပေးချက်အချို့သာ ပါဝင်ပြီး ထို မိစ္ဆာသားရဲ သားအိမ်ရေအဆိပ်ပုလင်းမှာ မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ အမှောင်အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် ရက်စက်ပြီး အကွက်ချတတ်သူဖြစ်သော်လည်း အဆိပ်သုံးစွဲခြင်းကို ဝါသနာပါသူ မဟုတ်သဖြင့် ဤအဆိပ်မှာ သူ၏ အကြံဉာဏ်ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>နောက်ကွယ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသော အခြားအင်အားစုများ ရှိနေဦးမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>"မင်းကိုယ်တိုင် ရွှမ်ဝူကျိကို သတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား မင်းရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒါက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်လို့ ငါထင်တယ်"</p> <p>ယီပိုင်မင်းက ခေါင်းခါယမ်းရင်း ယွင်ရှန်းကို တစ်ဦးတည်း အန္တရာယ်မရင်ဆိုင်စေလိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်မက..."</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် သူမတွင် ကူညီပေးမည့် သားရဲဆင့်ခေါ်မှုများရှိကြောင်း ပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်</p> <p>စဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ ကျိုးချွမ်၏ ကျယ်လောင်လှသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"သခင်မလေးယန်... ကျွန်တော် ပြန်ရောက်ပြီဗျို့"</p> <p>ကျိုးချွမ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရမှပင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ စေခိုင်းထားခဲ့သော ကိစ္စကို သတိရသွားတော့သည်။ သူမသည် ကျိုးချွမ်အား သူဌေးကြီးရွှေကို ခေါ်ဆောင်၍ အမဲလိုက်စစ်သည် မြို့တော်အသီးသီးရှိ တိုက်ခိုက်ရေးပြိုင်ပွဲများတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် စေလွှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့ ချိန်းဆိုထားသော အချိန်မှာ သုံးလဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လေးလခွဲပင် ကျော်လွန်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်းသည်လည်း ယန်ပါးဟို၏ အဆိပ်ကိစ္စနှင့် ဆေးခန်းကိစ္စများဖြင့် အလွန်</p> <p>အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သဖြင့် ဤအကြောင်းကို မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>ကျိုးချွမ်သည် သူ၏ အောင်မြင်မှုများကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝတ်ရုံခြုံထားသော ထူးဆန်းသည့် လူစိမ်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ အမိန့်အတိုင်း ပြိုင်ပွဲအနှံ့ လှည့်လည်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရသည်။ ထိုလူစိမ်း၏ အမည်မှာ သူဌေးကြီးရွှေဖြစ်ကြောင်းသာ သူသိပြီး ကျား၊မ၊ ဇာစ်မြစ်၊ အသက်နှင့် ရုပ်ရည်တို့ကိုမူ လုံးဝမသိရှိပေ။</p> <p>လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကျိုးချွမ်သည် ထိုလူစိမ်းကို စကားပြောရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူဌေးကြီးရွှေကမူ တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။ ၎င်းက ကျိုးချွမ်ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ပြီး ထိုလူမှာ လူအတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုပင် သူ သံသယဝင်ခဲ့မိသည်။</p> <p>သခင်မလေးယန်က ဘာလို့ ဒီလူအနဲ့အတူ သူ့ကို လွှတ်လိုက်တာလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>သူတို့၏ ပထမဆုံးမှတ်တိုင်မှာ တောက်ယဲ့တောင်အစောင့်မြို့တော် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှာ သူ ရောက်ဖူးနေကျနေရာဖြစ်သဖြင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိလှသည်။ ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ ခရမ်းရောင်ရွှေကြောဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကျိုးပြည်ထောင်စုအတွင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့အဆင့်မှာလည်း မူလ E အဆင့်မှ B အဆင့်သို့ နှစ်ဆင့်တိုင်တိုင် ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျိုးချွမ်၏ ခရီးစဉ်မှာ အစပိုင်းတွင် အလွန်ပင် ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် အဖြစ်စေဆုံးအရာမှာ ပထမဆုံး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူဌေးကြီး ရွှေကြောင့် သူ ရူးမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းပင်။</p> <p>ယွင်ရှန်းက သူဌေးကြီး ရွှေသည် သူမ အသစ်ခေါ်ယူထားသော အတွေ့အကြုံမရှိသည့် အမဲလိုက်စစ်သည်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း လက်တွေ့အတွေ့အကြုံရရန် တိုက်ခိုက်ရေးပြိုင်ပွဲများတွင် များများပါဝင်ခိုင်းရန်သာ မှာကြားခဲ့သည်။ ကျိုးချွမ်ကမူ သခင်မလေးယန်၏ ထူးခြားသော စရိုက်အရ အစွမ်းမရှိသူကို အဖွဲ့ထဲသွင်းမည်မဟုတ်ဟု ယူဆကာ ယွင်ရှန်း၏စကားမှာ နှိမ့်ချပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူဌေးကြီး ရွှေမှာ တကယ်တမ်း အလွန်အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ကျိုးချွမ်၏ ထင်မြင်ချက်မှာ လုံးဝမှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ ပထမဆုံးပွဲ စသည်နှင့် သူဌေးကြီး ရွှေမှာ E အဆင့်ရှိသော အမဲလိုက်စစ်သည်တစ်ဦး၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ နောက်ရက်များတွင်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ပြိုင်ပွဲများအတွင်း သူဌေးကြီး ရွှေမှာ ဘာမှမသိနားမလည်သော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ပွဲစသည်နှင့် အမြဲတမ်း အလဲထိုးခံနေရတော့သည်။ ကျိုးချွမ်နှင့် ရင်းနှီးသူများကပင် "ဒီလိုလူမျိုးက ကောင်းကင်အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ထဲမှာ ရှိနေတာလား။ ဒါဆိုရင် ဒီတပ်ဖွဲ့ကလည်း သိပ်မဟန်ပါဘူး" ဟု လှောင်ပြောင်လာကြသည်။ ကျိုးချွမ်မှာ ဒေါသကြောင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်လာခဲ့ရသည်။</p> <p>ဆယ်ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ ကျိုးချွမ်က သူဌေးကြီး ရွှေသာ တစ်ပွဲမျှ ထပ်မနိုင်ပါက သခင်မလေးယန်ထံသို့ ပြန်ခေါ်သွားတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ ဤမျှအထိ အရှက်မကွဲနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သို့သော် ထိုနေ့တွင်ပင် သူဌေးကြီး ရွှေမှာ အရင်နှင့်မတူဘဲ လုံးဝပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်သွားသည့်အလား ပထမဆုံးပွဲမှစတင်ကာ ကံကောင်းမှုများဖြင့် ဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိလာခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးပညာကို ဘာမှမသိနားမလည်ရာမှနေ၍ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျိုးစုံနှင့် မှော်ပညာအချို့ကိုပါ ထုတ်ဖော်ပြသလာတော့သည်။</p> <p>ဆယ်ရက်မြောက်နေ့မှ အနှစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ ၁၀ ရက်အတွင်း ၎င်းသည် ၀ မှတ်ရှိသော E အဆင့် အမဲလိုက်စစ်သည်ဘဝမှ C အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ၁၀၈ ပွဲ ဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။ နေ့စဉ် အနိုင်ရရှိမှုနှုန်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိခဲ့သည်။</p> <p>တောက်ယဲ့တောင်အစောင့်မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး ကျိုးချွမ်မှာလည်း အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။ အမဲလိုက်စစ်သည်တိုင်းတွင် ဝါသနာတစ်ခုစီ ရှိကြသည့်အလျောက် ကျိုးချွမ်၏ ဝါသနာမှာ လောင်းကစားလုပ်ခြင်းပင်။ သူသည် အစပိုင်းတွင် သူဌေးကြီး ရွှေအပေါ် အကြိမ်ကြိမ် လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သော်လည်း အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်း ၁၀ ရက်အတွင်း ၁၀၈ ပွဲစလုံး အနိုင်ရရှိခဲ့သဖြင့် ကျိုးချွမ်မှာ ဧကရာဇ်ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းကျော်အထိ အမြတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save