Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင်ကိုယ်တိုင် ထျန်းချွဲကျီကို သွားပြီး စိန်ခေါ်မလို့လား မြေခွေးယီ... ရှင်က တကယ့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မြင်းမည်းတစ်ကောင်ပဲ။ အမှန်အတိုင်းပြောစမ်းပါ... ရှင်က သိုင်းပညာမှာလည်း ထိပ်တန်းအဆင့် ရောက်နေတာလား ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လဲ ရှင်လည်း သိုင်းသူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား"</p> <p>ယွင်ရှန်းမှာ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားရသည်။</p> <p>ငါ ဘာလို့ အရင်ကတည်းက ဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ။ ထျန်းချွဲကျီကို တစ်စုံတစ်ယောက် လွှတ်ပြီး အသံတိတ် ရှင်းလင်းလိုက်ရုံပဲလေ။ အခုလို ပြိုင်ပွဲအထိ စောင့်နေစရာကို မလိုတာ။ သူသာ ဒီလောကမှာ မရှိတော့ရင် ယန်ပါးဟိုအတွက်လည်း အနှောင့်အယှက် မရှိတော့သလို ငါတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေလည်း မထိခိုက်တော့ဘူး။</p> <p>သို့သော် ယီပိုင်မင်းကမူ သဘောမကျသည့်အလား သူမ၏ ခေါင်းလေးကို လက်ဆစ်ဖြင့် ခေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဖီးနစ်မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသလို မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များလည်း ပါဝင်နေသည်။</p> <p>"တောကြောင်မလေး... မင်းက မတရားဘူးနော်။ ငါက မင်းအပေါ်မှာ အမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ ရက်ရက်ရောရော ရှိခဲ့တာပါ။ အခွင့်အရေးကောင်းတွေ ရှိရင်လည်း မင်းကိုပဲ အရင်ဦးစားပေးခဲ့တာ။ အခုကျတော့ အသေခံရမယ့် တာဝန်ကျမှ ငါ့ကို ရှေ့တိုးခိုင်းနေတာလား"</p> <p>ယီပိုင်မင်းက စိတ်ကောက်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းက သူမ၏ခေါင်းကို ပွတ်ရင်း ဘေးသို့ တိုးကပ်ကာ လျှာလေးထုတ်ပြလိုက်သည်။ "ရှင်က ကျွန်မတို့လူပဲဟာ... ဘာလို့ အားနာနေရဦးမှာလဲ ပြီးတော့ ဒါက ရှင့်ရဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲလေ။ ကျွန်မကို အပြစ်လာမတင်နဲ့။ ရှင်ကမှ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေတာကိုး... ရှင်သာ ရှေ့မထွက်ရင် ဒီအလုပ်အတွက် တခြားဘယ်သူကမှ မသင့်တော်ဘူးလေ။ ကျွန်မဦးလေးနဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးကျန်းတို့ကို ပေါင်းပြီး သွားပြီး လုပ်ကြံခိုင်းလို့မှ မရတာ"</p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် စိတ်ကောက်ချင်နေသော်လည်း ယွင်ရှန်း၏ နှုတ်ဖျားမှ "ကျွန်မတို့လူ" ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းပသွားတော့သည်။</p> <p>အင်း... ဒီစကားကတော့ တကယ့်ကို နားဝင်ချိုသားပဲ။</p> <p>ယီပိုင်မင်းက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း "ငါကိုယ်တိုင် တိုက်ပွဲထဲ ဝင်လို့မရဘူးဆိုပေမဲ့... အခု မင်းရဲ့ ဘေးနားမှာတင် ဒီအလုပ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကိုယ်စားလှယ်တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ" ဟု ပြောကာ သူမ၏ ဘေးရှိ ထာဝရမှော်ပစ္စည်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"သူဌေးကြီးရွှေလား။ သူ့ကို ထျန်းချွဲကျီကို လုပ်ကြံခိုင်းဖို့လား ဒါက သိပ်ပြီး စိတ်မချရသလိုပဲ"</p> <p>ယွင်ရှန်းက သူမဘေးရှိ ထာဝရမှော်ပစ္စည်းကို ကြည့်ကာ သံသယဝင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း သူဌေးကြီးရွှေသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ထာဝရမှော်ပစ္စည်းအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိသေးသည်။ မှော်ပစ္စည်းကျမ်းစာများ၏ ဖော်ပြချက်အရ အလယ်အလတ်အဆင့် ထာဝရမှော်ပစ္စည်းများသည် မည်သည့်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် သို့မဟုတ် မှော်ပညာကိုမဆို တုပနိုင်</p> <p>သော်လည်း၊ မူလပိုင်ရှင်၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်ပေ။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် သို့မဟုတ် မှော်စွမ်းအား၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ကိုသာ အများဆုံး ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သာမန်သိုင်းပညာရှင်များ သို့မဟုတ် မှော်ဆရာများအတွက် သူဌေးကြီးရွှေ၏ စွမ်းအားမှာ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော်လည်း တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ တကယ့်ထိပ်တန်း ပညာရှင်ကြီးများနှင့် တွေ့ဆုံပါက သူဌေးကြီးရွှေမှာ အားနည်းချက်များ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"စိတ်ချရလား မချရဘူးလားဆိုတာ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိပါတယ်။ မင်းသာ စိတ်ချမယ်ဆိုရင် သူ့ကို ငါ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ။ ဒီကိစ္စအတွက် ထပ်ပြီး စိုးရိမ်မနေနဲ့တော့။ ပြိုင်ပွဲနေ့ကျရင် ထျန်းချွဲကျီ ဘယ်လိုမှ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါအာမခံတယ်"</p> <p>ယီပိုင်မင်း၏ စကားလုံးများမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်ကြီးများထံမှသာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှု အရှိန်အဝါပင်။</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် သူဌေးကြီးရွှေကို တစ်လှည့်၊ ယီပိုင်မင်းကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ မြေခွေးယီ၏ အစွမ်းအစမှာ သူမထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလှသည်။ သူဌေးကြီးရွှေမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသော်လည်း ယန်ပါးဟိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက  ယွင်ရှန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူဌေးကြီးရွှေကို ယီပိုင်မင်းထံသို့ သုံးရက်တိုင်တိုင် အပ်နှံရန် သဘောတူလိုက်တော့သည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာလည်း အခြေအနေတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါက မင်းကို ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကူအညီ ပေးတာဆိုတော့... မင်းဆီကနေ တစ်ခုခု ပြန်ရသင့်တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> ယီပိုင်မင်းက သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ၏ ရှည်လျားသော လက်မောင်းကြီးဖြင့် ယွင်ရှန်းကို ရင်ခွင်ထဲသို့ အသာအယာ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းမှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေရုံသာ ယီပိုင်မင်းသည် သူမအပေါ် ဤကဲ့သို့ လက်ရဲဇက်ရဲ ပြုမူသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ဤလူကို ယခုအချိန်အထိ မယှဉ်နိုင်သေးသည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>ချီစွမ်းအားအရဆိုလျှင် ယီပိုင်မင်းမှာ သံမဏိခံတပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ အကယ်၍ ဘိုဘိုသာ သူနှင့် တိုက်ရိုက်တိုးမိပါက နာကျင်ရလိမ့်မည်ဟု ယွင်ရှန်း သံသယဝင်မိသည်။</p> <p>မှော်ပညာပိုင်းမှာဆိုလျှင်လည်းသူမ၏မှော်မှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ယီပိုင်မင်းသည် မှော်လှံတံကို အသုံးမပြုသော်လည်း ယွင်ရှန်း၏မှော်အတတ်များကို အမြဲတမ်း လွယ်လွယ်ကူကူပင် ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အင်အားသုံး၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် သူမသည် ငြိမ်သက်စွာပင် အလိုက်သင့် နေလိုက်တော့သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယီပိုင်မင်းမှာ မျိုးရိုးမြင့်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံမှာလည်း အလွန်ပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p>ယွင်ရှန်း၏ အမြင်တွင် ယီပိုင်မင်း၏ မျက်နှာမှာ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းသည်။ သူ၏ မျက်တောင်များမှာပင် ထူထဲနက်မှောင်နေပြီး အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားတိုင်း ကြည့်နေသူ၏ နှလုံးခုန်သံကို မသိမသာ မြန်ဆန်သွားစေသည်။</p> <p>သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် အပွေ့ခံထားရခြင်းမှာလည်း မဆိုးလှပေ။ ယွင်ရှန်းသည် သူမကိုယ်သူမ လူသားပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ခေါင်းအုံးကြီးတစ်ခုကို ဖက်ထားရသကဲ့သို့ပင် သဘောထားလိုက်</p> <p>သည်။</p> <p>သူက ဘာအကြောင်းရင်းမှ မရှိဘဲနဲ့ ငါ့ကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားရတာလဲ။</p> <p>ယွင်ရှန်း အသိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ယီပိုင်မင်း၏ ချောမောလှသော မျက်နှာကြီးမှာ သူမနှင့် ပို၍နီးကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ပြည့်စုံလှသော နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ သူမ၏ ပါးပြင်နှင့် ထိလုနီးပါးပင်။</p> <p>သူမ၏ ယခင်ဘဝတုန်းက လျိုမင်လန်နှင့် တွဲခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမ၏ စရိုက်ကြောင့် ရင်းနှီးပွင့်လင်းသော အမူအရာမျိုး အလွန်ရှားပါးခဲ့သည်။ အလွန်ဆုံးမှ နမ်းရှုံ့ရုံမျှသာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ယီပိုင်မင်းက သူမကို ခံစားရစေသည့် အရာမျိုးမှာ တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။</p> <p>ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်က အသက်ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ။</p> <p>မြေခွေးယီက ရုတ်တရက်ကြီး ဝံပုလွေဆိုးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ အကူအညီပေးတာနဲ့တင် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်ဆိုတာမျိုးတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။</p> <p>ယွင်ရှန်းသည် အလျင်အမြန်ပင် မျက်နှာကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်ထားလိုက်တော့သည်။</p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် ယွင်ရှန်း၏ ထူးခြားသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ရုန်းကန်မှုကြောင့် ဝတ်ရုံကြားမှ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပေါ်ထွက်နေသော ဖြူဝင်းသည့် လည်ပိုင်နှင့် လှပသော နားသီးလေးကို သူ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ယီပိုင်မင်း၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ် ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ယွင်ရှန်း၏ နားရွက်နားသို့ ကပ်သွားကာ ပူနွေးလှသော အသက်ရှူသံများက သူမ၏ နားသီးလေးကို ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းမှာ သူမ၏ နားသီးလေးများ ဆူပွက်နေသည့်အလား ပူလောင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ အသည်းအသန် ရုန်းကန်တော့သည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက သူမမှာ ဤမြေခွေးအိုကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို တကယ်ပင် ခံရတော့မည်ပင်။</p> <p>"တောကြောင်မလေး... ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် ဒီမင်းသားက မင်းကို တကယ်ပဲ အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုပစ်မိလိမ့်မယ်"</p> <p>ယီပိုင်မင်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ သူမ၏ နားသီးလေးကို အသာအယာ ထိတွေ့နေဆဲပင်။ ယွင်ရှန်းသည် သူ၏အပေါ်တွင် အချစ်ရေးဆိုသည့် ခံစားချက်မျိုး မရှိသေးကြောင်း သူသိထားသဖြင့် အလွန်အမင်း အလောတကြီး မလုပ်လိုပေ။</p> <p>အနှေးနဲ့အမြန်တော့ ဤတောကြောင်မလေးမှာ သူ၏အပိုင် ဖြစ်လာမည်သာ။ သူမ အနည်းငယ် ပိုပြီး အရွယ်ရောက်လာချိန်တွင်မူ သူ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဒီမင်းသားအတွက် လက်နက်အချို့ကို ခရမ်းရောင်ရွှေတွေ ထည့်သွင်းပြီး သွန်းလုပ်ပေးပါဦး"</p> <p>ယီပိုင်မင်းက အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ထာဝရမှော်ပစ္စည်းကိုပင် ဖန်တီးနိုင်သည့် သူဌေးကြီးရွှေကို သတိပြုမိခဲ့ပြီးကတည်းက တောကြောင်မလေးမှာ ဆေးဖော်စပ်ရာတွင်သာမက လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းအတတ်ပညာမှာလည်း သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုထူးချွန်ကြောင်း သိရှိသွားခြင်းပင်။</p> <p>ရရှိထားသော အရင်းအမြစ်များကို အသုံးမချခြင်းမှာ မြေခွေးယီ၏ အလုပ်လုပ်ပုံ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယီပိုင်မင်း လက်ဝယ်ရှိ ခရမ်းရောင်ရွှေရိုင်းအများစုမှာ အကြမ်းထည်အဆင့်သာ သန့်စင်ထားခြင်းပင်။ ထိုမှော်ဆရာများ၏ အရည်ကျိုနည်းစနစ်မှာ ယွင်ရှန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ နိမ့်ကျလှသည်။ ထို့ကြောင့် ယီပိုင်မင်းက သူကူညီပေးသည့်အတွက် အပြန်အလှန်အားဖြင့် ခရမ်းရောင်ရွှေလက်နက် အသုတ်လိုက်ကို သွန်းလုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်ခြင်းပက်။</p> <p>ယီပိုင်မင်း ပြောလိုက်မှပင် ယွင်ရှန်းသည် ခရမ်းရောင်ရွှေ၏ အဓိကအသုံးဝင်ပုံမှာ ရွှေဒင်္ဂါးပြားများ ပြုလုပ်ရန်မဟုတ်ဘဲ သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မှော်ဆရာများ အလွန်အမင်း အလိုရှိကြသော ခရမ်းရောင်ရွှေ မှော်လက်နက်များ ဖန်တီးရန်ဖြစ်ကြောင်း သတိရသွားသည်။</p> <p>ယွင်ရှန်းနှင့် ယီပိုင်မင်း နှစ်ဦးစလုံးမှာ လွန်ခဲ့သော ခရမ်းရောင်ရွှေကြော ဖြစ်ရပ်တွင် ရွှေရိုင်းအမြောက်အမြား ရရှိထားသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် တူညီသော အချက်တစ်ခုမှာ ငွေကြေး မရှားပါးခြင်းပင်။ ယွင်ရှန်းသည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်နိုင်သလို စီအန်းဆေးခန်းမမှာလည်း အမြတ်ရစရာ စတင်ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ယီပိုင်မင်းမှာလည်း ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံ အပါအဝင် အဖွဲ့အစည်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရွှေရိုင်းများကို ချက်ချင်း ရွှေင်္ဒဂါးအဖြစ် မသွန်းလုပ်ကြခြင်းပင်။ ယီပိုင်မင်း၏ တောင်းဆိုချက်မှာ ရိုးရှင်းသည်။ သူက ခရမ်းရောင်ရွှေရိုင်းများနှင့်အတူ သင့်တော်သော လက်နက်များ၊ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့် မှော်လှံတံများကို ထောက်ပံ့ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ယွင်ရှန်းက ၎င်းတို့ကို ခရမ်းရောင်ရွှေ နတ်ဘုရားလက်နက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွန်းလုပ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save