Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၁၅</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယီပိုင်မင်းသည် သူဌေးကြီးရွှေကို ထျန်းချွဲကျီအား သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာမက ဤတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အဆင့်အတန်းအမြင့်မားဆုံးသော သတ်ဖြတ်ရေးလက်နက် တစ်ခုဖြစ်လာစေရန်ပါ လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် ယွင်ရှန်း၏ အနားတွင် သူ မရှိသည့်အချိန်မျိုး၌ သူမကို အမြဲတမ်း အကာအကွယ်ပေးနိုင်မည့် စစ်မှန်သော အစေခံတစ်ဦးကို ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူဌေးကြီးရွှေပေါ်လာချိန်တွင်မူ ယီပိုင်မင်းသည် ၎င်းကို သူ၏ကိုယ်စား ယွင်ရှန်းအား စောင့်ရှောက်ပေးမည့် အကောင်းဆုံး အစေခံအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ရက်နှင့် တစ်ည အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ကာ ထိုညတွင် လေပြင်းများ တိုက်ခိုက်နေပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်မည်းနေသည်။ ထျန်းချွဲကျီသည် ဟောက်ချင်းသံရုံးအတွင်း၌ သူ၏ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ နောက်တစ်ရက်ဆိုလျှင် သူသည် ယန်ပါးဟိုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယန်ပါးဟိုသည် ထူးဆန်းသော အဆိပ်မိနေသဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရန် အလားအလာများနေသော်လည်း ထျန်းချွဲကျီမှာမူ ပေါ့ဆ၍ မရဲပေ။ သူသည်လည်း သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယန်ပါးဟိုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ အားနည်းနေသေးသည်ကို သူကိုယ်တိုင် သိထားသည်။</p> <p>ထျန်းချွဲကျီသည် ကျော်ကြားမှုနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို အလွန်အမင်း မက်မောသူဖြစ်သည်။ ယန်ပါးဟိုကဲ့သို့ ကျိုးပြည်ထောင်စုအပေါ် သစ္စာရှိသူမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဟောက်ချင်း တော်ဝင်မိသားစုထံတွင် အာဏာနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်အတွက်သာ ခစားနေခြင်းပင်။</p> <p>သူသည် ယန်ပါးဟိုထက် နောက်ကျမှ ကျော်ကြားလာသူဖြစ်ပြီး စစ်ရေးဦးဆောင်မှုအပိုင်းတွင်လည်း ယန်ပါးဟိုကို မယှဉ်နိုင်သဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အမြဲတမ်း ယန်ပါးဟို၏ နောက်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ယန်ပါးဟိုကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကျိုးပြည်ထောင်စုနှင့် ဟောက်ချင်း နှစ်နိုင်ငံစလုံးတွင် ထိပ်တန်းသိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာရန် အမြဲတမ်း အလိုရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်ခန့်က ယန်ပါးဟို အားနည်းနေချိန်တွင် အခွင့်ကောင်းယူ၍ သရေရခဲ့သည့် တစ်ပွဲမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် သူသည် ယန်ပါးဟို၏ လက်အောက်၌ အမြဲတမ်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းပင်။ ဤကိစ္စများကို ယန်ပါးဟိုက လူသိရှင်ကြား ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေ့မရှိသဖြင့် ပြင်ပလောကမှ လူများမှာမူ မသိရှိကြပေ။</p> <p>"ယန်ပါးဟို... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းကို ငါ အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ကျိုးပြည်ထောင်စုတင်မကဘူး။ ဟောက်ချင်းနဲ့ ဒီတိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ငါက အတုမရှိတဲ့ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ"</p> <p>ထျန်းချွဲကျီသည် သူရရှိတော့မည့် ဂုဏ်ပုဒ်များကို တွေးတောရင်း ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပျံဝဲသွားသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p>ထျန်းချွဲကျီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် စူးရှသွားတော့သည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့မျက်စိအောက်မှာတင် ခိုးဝင်လာတာကို ငါ ဘာလို့ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့တာလဲ။</p> <p>သူသည် ချက်ခြင်းပင် ထိုင်နေရာမှ ထကာ အပြင်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်လံဖမ်းဆီးတော့သည်။</p> <p>ဟောက်ချင်းသံရုံးအတွင်းမှ အရိပ်နှစ်ခုမှာ တစ်ခုနောက်တစ်ခု ထပ်ကြပ်မကွာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်မှာ ညဥ့်နက်သန်းခေါင်ယံရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ယွီကျင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး လမ်းကြားထဲမှ ခွေးဟောင်သံအချို့ကိုသာ ရံဖန်ရံခါ ကြားရသည်။</p> <p>ထျန်းချွဲကျီသည် နောက်မှ လိုက်လေလေ ပို၍ အံ့သြလေလေ ဖြစ်လာသည်။ ရှေ့မှပြေးနေသောသူ၏ ခြေလှမ်းပညာမှာ အလွန်ထူးဆန်းလှပြီး သူ၏ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်ဖြင့်ပင် အမီလိုက်ရန် ခက်ခဲနေသည်။</p> <p>ဒါယန်ပါးဟိုလား။</p> <p>ယွီကျင်းမြို့တော်အတွင်း သူနှင့် အစွမ်းချင်း တူညီနိုင်သူမှာ ယန်ပါးဟိုတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ သို့သော် ပြန်တွေးကြည့်ပြန်လျှင်လည်း မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲရှိနေသည့်အတွက် ယန်ပါးဟိုက ဤကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်စွာ ပြုမူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>အရိပ်နှစ်ခုမှာ ယွီကျင်းမြို့ရိုးကို အလျင်အမြန်ပင် ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ လသာသာ ညချမ်းတွင် ခရီးအတော်ဝေးဝေး ရောက်သွားပြီးနောက် ရှေ့မှအရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။</p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့သည် မြို့ပြင်ရှိ တောရိုင်းမြက်ပင်များကြားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထျန်းချွဲကျီ သိလိုက်ရသည်။ လရောင်အောက်တွင် ထိုအရိပ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသော ဝတ်ရုံခြုံလွှာကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p>ရောက်ရှိလာသူ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထျန်းချွဲကျီမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။</p> <p>အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။</p> <p>သူ မြင်လိုက်ရသည့်အရာမှာ လူသားတစ်ယောက် လုံးဝ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထျန်းချွဲကျီ၏ ခြေလက်များမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် အေးစက်တောင့်တင်းသွားရသည်။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်မှာ ရွှေရောင်တလက်လက် တောက်ပနေသော လူရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ပင်။ လသာသာ ညချမ်းအချိန်တွင် ထိုရွှေရောင်လူရုပ်ကြီးမှာ စူးရှသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အကောင်းဆုံး ခရမ်းရောင်ရွှေဒင်္ဂါးများထက်ပင် ပိုမိုသန့်စင်သော ရွှေရောင်အဆင်း ရှိနေသည်။</p> <p>ထိုရွှေရောင်လူရုပ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မျက်နှာသွင်ပြင်မှလွဲ၍ လက်မောင်းများ၊ ခြေထောက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ လူသားတစ်ဦးနှင့် အရာရာတိုင်း နီးပါး တူညီလှသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါကြီးကို မြင်တွေ့ရသည်နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားမည်မှာ အမှန်ပင်။</p> <p>သို့သော် ဟောက်ချင်း၏ သိုင်းသူတော်စင်ဖြစ်သူ ထျန်းချွဲကျီမှာမူ ဤရွှေရောင်လူရုပ်မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အသက်ဝိညာဉ် ရှိနေသော မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုပင်။</p> <p>"ထာဝရမှော်ပစ္စည်း"</p> <p>ထျန်းချွဲကျီ၏ နဖူးပြင်ထက်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရမယ်"</p> <p>ထျန်းချွဲကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ ကြောက်ရွံ့သည်မှာ ထိုမှော်ပစ္စည်းကို မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ သခင်ကိုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထာဝရမှော်ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေခြင်းမှာ ၎င်း၏ ပိုင်ရှင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ဆင့်ခေါ်သူသို့မဟုတ် ဆင့်ခေါ်မှုဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပညာရှင်ကြီးများသာလျှင် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် ထူးခြားသော လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း အတတ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြခြင်းပင်။</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်ယံတွင် မီးရှူးမီးပန်းများအလား စူးရှလှသော မီးတောက် ၅ ခု၊ ၆ ခုခန့် ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးတောက်များမှာ သာမန်မီးတောက်များကဲ့သို့ နီရဲနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ရွှံ့ညွန်ရောင်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အရောင်ရှိနေသည်။ ထိုမီးတောက်များသည် ဒေါသထွက်နေသော နဂါးအသွင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထျန်းချွဲကျီ ထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ထွက်ပြေးဖို့လား"</p> <p>လရောင်မထိတွေ့သော မှောင်ရိပ်ခိုရာ အရပ်တစ်ခုတွင် မြင့်မားလှသော လူရိပ်တစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး သွေးရောင်ယှက်သန်းနေသော မီးခိုးရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် "ထျန်းချွဲကျီ... မင်း ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး" ဟု ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထျန်းချွဲကျီသည် ထိုလူရိပ်၏ ရုပ်သွင်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသော်လည်း သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသော ကျိန်စာသင့်နေသည့်အလား နက်မှောင်နီရဲနေသော နဂါးအသွင်မှော်စွမ်းအင်များကိုမူ အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ လရောင်မှာ ကွယ်ပျောက်သွားသလို လေတိုက်သံနှင့် ပိုးကောင်ကလေးများ၏ အော်မြည်သံများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ထျန်းချွဲကျီသည် ရုန်းလေနစ်လေဖြစ်သော ရွှံ့ညွန်နက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လျင်မြန်လှသော ခြေလှမ်းပညာများမှာလည်း လုံးဝ အစွမ်းမပြနိုင်တော့ပေ။</p> <p>တစ်သက်လုံး မာနကြီးခဲ့သော ထျန်းချွဲကျီသည် သူ့ကိုယ်သူ ဤတိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်းသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ယခု ထိုလူရိပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူ့ကိုယ်သူ ဖုန်မှုန့်ကလေးတစ်ခုကဲ့သို့ သိမ်ငယ်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုနဂါးရုပ်မှော်များ၏ တကယ့်သဘာဝကို သူ ရိပ်မိသွားတော့သည်။</p> <p>ဒါက... အမှောင်မှော်စွမ်းအားပဲ။</p> <p>"သတ်လိုက်တော့"</p> <p>ထိုလူ၏ အသံမှာ တိတ်ဆိတ်သော ညဥ့်နက်အတွင်း၌ ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ သူဌေးကြီးရွှေသည် ထိုအမိန့်သံနှင့်အတူ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများဖြင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဝိညာဉ် အကွင်းများမှာ မီးရှူးမီးပန်းများအလား ဖြာထွက်လာပြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p>"ဝုန်း"</p> <p>ထျန်းချွဲကျီနှင့် သူဌေးကြီးရွှေတို့ အပြင်းအထန် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ထျန်းချွဲကျီမှာ အမောတကော အသက်ရှူနေရပြီး ရှေ့ရှိ ထာဝရမှော်ပစ္စည်းကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ဘီလူးသတ္တဝါကြီးလဲ။</p> <p>သူ၏ အရှိန်၊ သူ၏ တိုက်စစ်စွမ်းအားနှင့် တစ်ဖက်လူကို တုပနိုင်စွမ်းတို့မှာ အံ့မခန်းလှသည်။ ကျိုးပြည်ထောင်စုအတွင်းမှာ ဒီလိုဘီလူးသတ္တဝါမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေနိုင်ရတာလဲ။</p> <p>"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ငါ့ကို အသေသတ်ချင်နေရတာလဲ"</p> <p>ထျန်းချွဲကျီသည် ဤအမှောင်မှော်စွမ်းအားနှင့် ထာဝရမှော်ပစ္စည်းတို့မှာ ယန်အိမ်တော်နှင့် လုံးဝမပတ်သက်နိုင်ကြောင်း အသေအချာ သိရှိနေသည်။</p> <p>"နှေးလွန်းတယ်... မင်းရဲ့ အစွမ်းနဲ့ကတော့ သူမကို ကာကွယ်ပေးဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး"</p> <p>အမှောင်ထုထဲမှ ထိုလူ၏ အသံမှာ အေးစက်လှသော်လည်း မြင့်မြတ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။ သို့သော် ထိုအသံထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>ထိုလူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူဌေးကြီးရွှေထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်ရက်နှင့် တစ်ည လေ့ကျင့်မှုအတွင်း၌ ထိုလူသည် ဤကဲ့သို့သော စကားလုံးများဖြင့် ၎င်းကို အမြဲတမ်း လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရမှော်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ထိုလူက အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်သွင်းခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ညှို့ခံထားရသည့်အလား သူဌေးကြီးရွှေ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းမှာ သခင်မဖြစ်သူ ယွင်ရှန်းကို ကာကွယ်ရန်နှင့် သူမ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ခြိမ်းခြောက်သူမှန်သမျှကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင်။</p> <p>သူဌေးကြီးရွှေသည် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်ယံရှိ လဝန်းကြီးနှင့် ထူးဆန်းစွာ ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ လမင်းကြီးမှာ ယခင်ကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပခြင်းမရှိတော့ဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ရက်စက်ခြင်းတို့ ပြည့်နှက်နေသော သွေးရောင်လွှမ်းသည့် အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုသွေးရောင်လဝန်းကြီးအောက်တွင် ရွှေရောင်အစက်ကလေးတစ်ခုမှာ မီးရှူးမီးပန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်အံလာသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save