BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

"အရှင် ကျွန်မ သိချင်တာ တစ်ခုရှိပါတယ်"

စီလုံလေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သူ လုံရွှေက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်၍ ပြောလိုက်သည်။

လုံရွှေသည် ထိုလေးဦးအနက် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး အငယ်ဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အသက် ၁၈ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၉ နှစ်ခန့်ရှိပြီး သွယ်လျလှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ သူမ၏ ညို့ဓာတ်ပြင်းသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။

ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံမှ ထိုလေးဦးစလုံးမှာ အလွန်ထူးချွန်သော မှော်ဆရာများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အနက် လုံဟော့နှင့် လုံထူတို့မှာ ယခင်က မိဖုရားကြီးလီထံတွင် ခစားခဲ့ကြသူများဖြစ်ပြီး လုံဖုန်းနှင့် လုံရွှေတို့မှာမူ နောက်ပိုင်းတွင် ယီပိုင်မင်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံသို့ ခေါ်ယူခဲ့ခြင်းပင်။

လူအများက ယီပိုင်မင်းသည် အအေးခဲနန်းတော်အတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း အမှန်စင်စစ် သူသည် မျက်မမြင်ဘဝဖြင့် ရှိနေစဉ်ကပင် ဤတိုက်ကြီးအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူ၏ အမှတ်အသားမှာ ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံ၏ ပိုင်ရှင်ဆိုသည်မှာပင်။

လုံရွှေသည် အဖွဲ့ထဲသို့ နောက်ဆုံးမှ ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မူလအမည်မှာ ရွှီယိုရန်ဖြစ်သည်။ ပညာတတ်မိသားစုမှ မွေးဖွားလာခဲ့သော်လည်း မိသားစုအခြေအနေ ပျက်စီးသွားသောအခါ ပြည့်တန်ဆာရုံသို့ ရောင်းစားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ထိုစဉ်က သူမသည် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်။ ပြည့်တန်ဆာရုံတွင် ဘဝကို အဆုံးမသတ်လိုသဖြင့် ဧည့်သည်တစ်ဦး မူးယစ်နေသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ တိုက်ဆိုင်စွာပင် ယီပိုင်မင်းနှင့် လုံဟော့တို့ အပြင်ထွက်နေစဉ် ပြည့်တန်ဆာရုံမှလူများ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံနေရသော ရွှယ်ယိုရန်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး သူမကို ကယ်တင်ခဲ့ကြခြင်းပင်။

သူမကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ရွှယ်ယိုရန်သည် မှော်အတတ်တွင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ယီပိုင်မင်း တွေ့ရှိသွားသဖြင့် သူမကို ခေါ်ယူစောင့်ရှောက်ကာ လုံရွှေဟု အမည်ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

လုံရွှေသည် ယီပိုင်မင်းနှင့် ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့သည့် အချိန်ကို ယခုတိုင် မှတ်မိနေဆဲပင်။ နှင်းများ ကျဆင်းနေသည့် နေ့တစ်နေ့တွင် သူမသည် ပြည့်တန်ဆာရုံမှ ဝတ်စုံဖြင့်ပင် ခလုတ်တိုက်လဲကျရင်း ထွက်ပြေးနေခဲ့ရသည်။ သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ပြည့်တန်ဆာရုံသားများ၏ ကြမ်းတမ်းသော ဆဲဆိုသံများမှာ နတ်ဆိုးများ၏ အော်မြည်သံကဲ့သို့ပင် သူမကို ရှေ့သို့သာ ဆက်တိုက်ပြေးနေရန် တွန်းအားပေးနေခဲ့တော့သည်။

ထိုစဉ်က အေးစက်လှသော ဆီးနှင်းပွင့်များ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်အထိ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရသည်။

သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော နတ်ဆိုးများလက်မှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစပျောက်နေချိန်တွင် လူရိပ်နှစ်ခုမှာ သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင်မြေခွေး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အလွန်ပင် ချောမောလှပသော ကလေးငယ်

တစ်ဦးနှင့် အရပ်ရှည်ရှည် လူကြီးတစ်ဦးတို့ ပါရှိလာခြင်းပင်။

ထိုကလေးငယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အလင်းကွယ်နေသော်လည်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရှိန်အဝါမှာမူ မှင်သက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ပြည့်တန်ဆာရုံမှ လူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုကလေးငယ်က "သတ်လိုက်" ဟု တစ်ခွန်းတည်းသာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

သူသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဓားသွားကဲ့သို့ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းအစုံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထိုစကားလုံးသည် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ အေးစက်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ စစ်ပွဲအလယ်မှ စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးပင် မပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အေးစက်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

လုံဟော့သည် လက်တစ်ချက် လှုပ်ရှားရုံဖြင့်ပင် ပြည့်တန်ဆာရုံ၏ ခေါင်းဆောင်ကို သုတ်သင်လိုက်တော့သည်။

"မင်းကို ဒီနေ့ကစပြီး လုံရွှေလို့ ခေါ်မယ်။ ငါက မင်းရဲ့သခင် ယီပိုင်မင်းပဲ"

ထိုကလေးငယ်က ပြောဆိုခဲ့ရာ ထိုစကားလုံးများသည် ရွှယ်ယိုရန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ လုံရွှေအနေဖြင့် ယီပိုင်မင်း၏ အမည်နာမကို ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြားသိခဲ့ရခြင်းပင်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမသည် သူ့ကို အရှင်ဟုသာ ခေါ်ဆိုခွင့်ရှိခဲ့သည်။

တစ်နှစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မှ လုံရွှေသည် ယီပိုင်မင်း၏ စစ်မှန်သော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရသည်။ သူမ၏အမြင်တွင် မွေးရာပါ တော်ဝင်အရှိန်အဝါရှိသော သူမ၏သခင်မှာ ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကို သိရှိရသောအခါ လုံရွှေမှာ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ကျိုးပြည်ထောင်စု၏ လက်ရှိအိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်ကို မြင်တွေ့ဖူးသည်။ သူသည် ကာမဂုဏ်၌ ပျော်မွေ့ပြီး အလွန်ပင် အစွမ်းအစကင်းမဲ့ကာ ဖျော့တော့သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုးက သူမ၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော သခင်၏နေရာကို အစားထိုးကာ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်နေခြင်းကို သူမ လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူမ၏သခင်သည် ထိုကဲ့သို့သောသူမျိုး၏ လက်အောက်တွင် မည်သည့်အခါမျှ အညံ့ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း လုံရွှေအခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။

အမှန်စင်စစ်လည်း နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် သူမ၏သခင်သည် တိတ်တဆိတ် အင်အားစုဆောင်းနေသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ အပြင်ပန်းတွင်မူ သူသည် အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်သော မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ လျှော့တွက်၍မရသော အင်အားတောင့်တင်းသည့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ကြိုးကိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ဆင့်ခေါ်မှုသည် နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက် လုံရွှေအနေဖြင့် ယီပိုင်မင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်တွေ့မြင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏သခင်က အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားရသည်။ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် ချောမောလှပခဲ့သော သူမ၏သခင်မှာ ယခုအခါတွင်မူ အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးကဲ့သို့ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ခန့်ညားလွန်းလှသည်။

လုံရွှေသည် ယီပိုင်မင်းကို ကြည့်ရင်း သူမ၏နှလုံးသားမှာ မသိစိတ်မှတစ်ဆင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲလမ်းသွားရတော့သည်။ သူမ၏ အတွေးစများမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"လုံရွှေ..."

လုံဟော့က လုံရွှေကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ယနေ့တွင် အထူးတလည် ပြင်ဆင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏လှပသော မျက်နှာမှာလည်း ယခင်ထက်ပင် ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။ လုံရွှေသည် သူမ၏သခင်ကို ငေးမောနေမိသော အတွေးများကို အမြန်ပင် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး လုံရွှေ။ ဒီတစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲကတစ်ဆင့် ကျိုးပြည်ထောင်စုရဲ့ အင်အားကို ဘာကြောင့် အချည့်အနှီးဖြစ်အောင်မလုပ်ဘဲ အိမ်ရှေ့မင်းသားကို အကျပ်အတည်းဖြစ်အောင် ဘာလို့မတွန်းပို့သလဲဆိုတာ မင်း သိချင်နေတာမလား"

ယီပိုင်မင်းသည် လုံရွှေ၏ မလေးမစားပြုမူမှုကို အထူးတလည် အပြစ်မယူပေ။

“မှန်ပါတယ် အရှင်။ အရှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စီစဉ်လာခဲ့တာတွေက ကျိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အင်အားကို ချည့်နဲ့သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ အခုဆို ကျိုးပြည်ထောင်စုထဲမှာ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဆုတ်ယုတ်နေပြီ။ ယန်အိမ်တော်ကပဲ နောက်ဆုံး အမာခံအဖြစ် ကျန်တော့တာလေ။ အကယ်၍ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ယန်ပါးဟိုသာ သေဆုံးသွားခဲ့ရင်... ကျွန်မတို့အတွက် အခွင့်အရေးက လက်တစ်ကမ်းမှာတင် ရှိတော့မှာပါ”

ဧကရာဇ်ရွှေဒင်္ဂါး ဆယ်သန်းကျော်ဆိုသည်မှာ များပြားလှသော်လည်း တစ်နေ့လျှင် သိန်းနှင့်ချီ ရှာဖွေနေသော ဝမ်လုံလောင်းကစားရုံအတွက်မူ ပြောပလောက်သည့် ပမာဏမဟုတ်ပေ။

"ယန်ပါးဟိုက အခုဆိုရင် ထူးဆန်းတဲ့အဆိပ် မိနေပြီဖြစ်လို့ ယန်အိမ်တော်ကို ထောက်ကူပေးနိုင်တဲ့ အင်အား မရှိတော့ပါဘူး။ ယန်ချန်းလန်ကလည်း အတိတ်က အဖြစ်မှန်ကို သိသွားတဲ့တစ်နေ့မှာ ကျိုးဧကရာဇ်အပေါ် ဆက်ပြီး သစ္စာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယီပိုင်မင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ကျိုးဧကရာဇ်၏ လက်ရုံးသဖွယ်ဖြစ်သော ယန်ပါးဟိုကို ဤအခွင့်အရေးတွင် ဖယ်ရှားပစ်ရန် တစ်ကြိမ်က ကြံစည်ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ယန်အိမ်တော်၏ အင်အားကို အားနည်းသွားစေရန် အသေးစိတ် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် သူ့အစီအစဉ်၏ အလယ်တွင် သေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သဖြင့် သူ၏အစီအစဉ်ကို ခေတ္တရပ်ဆိုင်းထားခဲ့ရခြင်းပင်။

ယွင်ရှန်း သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေလိုသောကြောင့်သာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏အစီအစဉ်ကို ရပ်တန့်ခဲ့ခြင်းပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစီအစဉ်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း အန္တိမရည်မှန်းချက်မှာမူ အောင်မြင်ခဲ့ခ့င်းပင်။ သူ၏ခန့်မှန်းချက် မမှားပါက စစ်မှန်သော အကျပ်အတည်းမှာ ယခုမှသာ စတင်ပေါက်ကွဲတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယွီကျင်းမြို့တော်အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော တင်းမာမှုများ မြင့်တက်နေပြီး အချို့အတွက် ဝမ်းမြောက်စရာ အချို့အတွက်မူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစရာ ဖြစ်နေသော မငြိမ်မသက်လေထုမှာ ပျက်ပြယ်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ဗဟိုမှော်ဘုရားကျောင်းကြီး၏ ပင်မကျောင်းဆောင်အတွင်း၌ ရှီယုသည် ထုံးစံအတိုင်း တရားထိုင်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားပြီး မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ရှီယုသည် ချက်ချင်းပင် တရားထိုင်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြေလျှိုးမှော်ပညာကို အသုံးပြု၍ ကံကြမ္မာမှန်ချပ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် မှန်ချပ်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလှသော ကံကြမ္မာမှန်ချပ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အက်ကြောင်းမှာ အလွန်သေးငယ်သော်လည်း ကြည်လင်လှသော မှန်ပြင်ထက်တွင် အထင်အရှား ဖြစ်နေသည်။ ကံကြမ္မာမှန်ချပ် အက်ကွဲသွားခြင်းမှာ ဤတိုက်ကြီး၏ အခြေအနေတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရှိနေပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ရှီယုသည် လောလောလောလတ်လတ် နိမိတ်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ ရလဒ်ကို မြင်သည်နှင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ပိုမိုညိုမှောင်သွားတော့သည်။

"ဆရာကြီး... ကျိုးပြည်ထောင်စုဘက်က သတင်းရောက်လာပါပြီ။ ကျိုးနဲ့ ဟောက်ချင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲကတော့..."

မှော်ဘုရားကျောင်းမှ ကလေးငယ်တစ်ဦး ပြေးဝင်လာပြီး ရှီယုထံသို့ စာတစ်စောင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှီယုသည် စိတ်မသက်မသာမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း စာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစာမှာ သူ၏မိတ်ဆွေဟောင်းဖြစ်သူ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ဆရာကြီးဝမ်ထံမှ ဖြစ်သည်။

"ထျန်းချွဲကျီ ပျောက်ဆုံး၊ ယန်ပါးဟို အသက်ရှင်..."

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော ရှီယု၏မျက်နှာမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှာဝမ်ရွှီကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်ရန်သာ တွေးတောမိတော့သည်။ ကံကြမ္မာမှန်ချပ်၏ ဟောကိန်းမှာ မည်သည့်အခါမျှ မမှားယွင်းခဲ့ပေ။ ယခင်တစ်ကြိမ် နိမိတ်ဖတ်စဉ်က ယန်ပါးဟို၏ ကံကြမ္မာမှာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရမည့် ဘေးဒုက္ခဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များကြားမှ သာယာသော ကျေးရွာလေးဆီသို့ဟူသော အလားအလာကောင်းသည့် နိမိတ်ကို ပြသနေသည်။

ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်ပေ။ အကယ်၍ အပြောင်းအလဲတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့ပါက အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကံကြမ္မာလျှို့ဝှက်ချက်ကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင်။

အချိန်ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရှီယုသည် အလင်းမှော်အစီအရင်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မှော်အစီအရင်၏ အခြားတစ်ဖက်၌ ရှာဝမ်ရွှီ ပေါ်လာတော့သည်။

***

Book List