Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၇၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အတွေးမလွန်သွားမီ၊ လင်းတုန်းသည် အနီရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံဖြင့် အရှိန်ပြင်းပြင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ယီရင်လောက် မမြန်ဆန်သော်လည်း၊ ၎င်းက လုံလောက်နေလေပြီ။ သူသည် အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟော၏ အနောက်ဘက်သို့ ပတ်သွားလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့နောက်၊ အကြံဉာဏ်များ ရရှိရန် သူ၏ ဦးနှောက် အနောက်ဘက်ကို ကုတ်ခြစ် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းအဆင့် တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့၊ ကောင်မလေးနှင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>ငွေရောင် ဓားအော်ရာ သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုက သူတို့၏ ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာသည်။ ၎င်းက မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ လှိမ့်တက်နေလေသည်။ ဝှိုက်ဟောအတွက်ပင်လျှင်၊ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် သူ အနိုင်နိုင် လိုက်ကြည့်ရလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လှုပ်ရှားနေလေသည်။ အမည်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်မလေးသည် လှုပ်ရှားမှု တိုင်းတွင် အော်ရာ ကို စုစည်းနေခဲ့သည်။ ၎င်းက သူမ၏ ဓားသွား ပတ်လည်တွင် တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာသော ငွေရောင် အလင်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။</p> <p>သူမသည် ခုန်ပျံခြင်း၊ ငုံ့ရှောင်ခြင်း၊ လျှောတိုက်ခြင်း နှင့် ရှောင်တိမ်းခြင်း များကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ လက်နက်က လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ ဓားသွား ခြောက်ခုပါသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ထံမှ တိုက်ခိုက်မှု တိုင်းကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဓားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သင်တုန်းဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မာဒြာ ပေါက်ကွဲမှုဖြင့်ဖြစ်စေ သူမက ရင်ဆိုင် တုံ့ပြန်ခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤတိုက်ပွဲကို တစ်ချက်လောက် မြင်တွေ့ခွင့် ရရန်အတွက် လက်ချောင်း သုံးချောင်းလောက် စတေးမည့် ရွှေရောင် ဓား ကျောင်းတော် မှ သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အချို့ကို ဝှိုက်ဟောသိထားလေသည်။ ဒါက အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား ရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျော်လွန်သွားသော ဓားသဘာဝ လမ်းစဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်း ထက်ပင် ကျော်လွန်နေလေသည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ အမြုတေ ထဲမှ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ စွမ်းအင်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ကောင်းကင်လှံ နည်းစနစ် အရ စူးစိုက်လိုက်လေသည်။ ထိုစွမ်းအင်က အလင်းနှင့် အပူ မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်းအဖြစ် ထိုးထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် တိုက်ခိုက်နေသူ နှစ်ဦးကြားရှိ ကြမ်းပြင်ကို ပွတ်တိုက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။</p> <p>ကောင်မလေး တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ သူမ၏ ဓားပတ်လည်ရှိ အလင်းရောင် တဖျတ်ဖျတ် ဖြစ်သွားချိန်တွင် ပါးပြင်ပေါ်၌ သေးငယ်သော ပြတ်ရှဒဏ်ရာ တစ်ခု ရသွားလေသည်။ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ပင်လျှင် ဘယ်ဘက်သို့ အနည်းငယ် လျှောထွက်သွားလေသည်။</p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးကို သူ တစ်ယောက်တည်း သတ်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် စာကလေးများသည် သိမ်းငှက်များကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူကြသည် မဟုတ်ပေ။ ပိုကြီးမားသော ငှက်ကြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်အထိ သူတို့က ထိုးဆိတ်ကာ ဝဲပျံ နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ ဤတောင်ကြား၏ အပြင်ဘက် ကမ္ဘာမှ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ဖြစ်သော ဓားသူတော်စင် ၏ ရတနာများက သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ… သူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကုသနိုင်ရုံသာမကပေ။ ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် ကို တည်ထောင်ကတည်းက ပထမဆုံးသော ရွှေအဆင့် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်လေသည်။</p> <p>သူ နောက်ထပ် ရွှေရောင် လှံ တစ်စင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်ချိန်မှာပင်၊ အနောက်ဘက်မှ တစ်ခုခုက သူ့ကို ဝင်ဆောင့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဘုတ်…</p> <p>သူ ရှေ့သို့ မှောက်ကျသွားချိန်တွင်၊ နာကျင်မှု ဆူးတစ်ချောင်းက သူ၏ ပခုံးထဲတွင် ပွင့်အန်လာသည်။ အလင်းလှံ က လမ်းလွဲ ပျံသန်းသွားပြီး၊ ဘိုးဘေး ဂူသင်္ချိုင်း ၏ မျက်နှာပြင်ကို မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေလေသည်။ သို့သော် ၎င်းက ကြာသင့်သလောက် မကြာလိုက်ပေ။ ဝှိုက်ဟော၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မာဒြာ များ သောင်းကျန်းလာချိန်တွင် ဖယောင်းတိုင် တစ်တိုင်ကဲ့သို့ ငြိမ်းသေသွားလေသည်။</p> <p>သူသည် နှင်းများထဲသို့ မျက်နှာချင်းအပ်လျက် ကျဆင်းသွားသည်။ သူ၏ အူများက ခွေလိပ်ပြီး ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား အတွင်းကလီစာများ လိမ်ကောက်သွားလေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်က ပူလောင်ကာ ကယောက်ကယက် လူးလွန့်နေပြီး၊ သူ့ကို အတွင်းမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ လောင်ကျွမ်းစေလေသည်။ ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်သို့ သွေးတစ်လုတ် သူ ဟပ်ထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ အပေါ်သို့ လှမ်းကာ သူ၏ ပခုံးထဲမှ အချွန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်အောက်တွင် ၎င်းက တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင် တစ်လက်ပင်။</p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်ကို လက်တွင် ကိုင်လျက်၊ ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သံမဏိအဆင့် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ ပြန်ကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်သူသည် မြန်ဆန်သော သေခြင်းတရားကို ရယူလိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက ခေါင်းအထက်တွင် မိုး၍ ရပ်နေသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်က သူ့ကို အားနည်းစေသော်လည်း၊ သူ့ထံတွင် ခွန်အားကြီးသော အမျိုးသား တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ် ရှိလေသည်။ သူ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဧရာမ ကျောပိုးအိတ်ကြီးကပင် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အသွင်အပြင်တစ်ခု ပေးစွမ်းနေလေသည်။ ဒေါသထွက်နေသော လူကြီးတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့် ကလေးတစ်ယောက်၏ ဗီဇတုံ့ပြန်မှုကဲ့သို့၊ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောက်တရားကြောင့် ဝှိုက်ဟောသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။ သူ၏ စိတ်က ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး၏ စိတ်ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ထက် အရွယ်အစား နှစ်ဆကြီးမားသော လူသားတစ်ဦးကို မော့ကြည့်ရခြင်းတွင် ရှေးဦးကျသော ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုခုတော့ ရှိနေလေသည်။</p> <p>ထိုအားနည်းသွားသော စက္ကန့်ဝက်အတွင်းမှာပင်၊ လင်းတုန်းသည် ကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဝှိုက်ဟော၏ ဗိုက်ထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုရိုက်ချက်က အများကြီးတော့ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ အလေးချိန်အရ အသာစီးရနေသော်လည်း လင်းတုန်းမှာ သံမဏိအဆင့် သို့ မရောက်သေးသဖြင့်၊ ဝှိုက်ဟောက ခွန်အားပိုင်းတွင် လုံးဝ အသာစီးရထားလေသည်။ သို့သော် သန့်စင်သော မာဒြာ များက ပြင်ပမှနေ၍ ဝှိုက်ဟော၏ အမြုတေ ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားလေသည်။</p> <p>သူ၏ လေ့ကျင့်ထားမှုများက အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်သွားပြီး၊ ကာကွယ်ရန်အတွက် မာဒြာ များကို သူ လှည့်ပတ်ကျင့်ကြံ လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အားထုတ်မှုများကို ချွေတာလိုက်လျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဘာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။</p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်မဲ့သည် တောမီးကြီး တစ်ခုကို ရေတစ်ပက်စာဖြင့် ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။ သူသည် လူငယ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို သံမဏိ လက်ဆုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို နေရာတွင် မလှုပ်နိုင်အောင် ချုပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းတုန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရုတ်တရက် အကြောက်တရား အမူအရာကို အရသာခံရန် တစ်ခဏမျှ အချိန်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p>ပြီးတော့ သူ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ခုနစ်နှစ်ပြည့် ပွဲတော် တွင် ရခဲ့သော အတွေ့အကြုံအတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကျေးဇူးတင်မိလေသည်။ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည့် ထိုလေ့ကျင့်မှုများသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ ဝှိုက်ဟော၏ အမြုတေ ကို သူ တိတိကျကျ ထိုးနှက်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ၎င်းက အရေးမပါတော့ပေ။</p> <p>ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နှောင့်ယှက်မှုက လွတ်ဟာနေသော လက်ဝါးကို အသုံးပြုနိုင်သည်အထိ ကြာရှည်ခံမည်ဟု သူ တွက်ဆထားခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် အချိန်လုံလောက်စွာ ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။ ဝှိုက်ဟောသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပြန်လည်သက်သာလာပြီး သူ့ကို လိုက်ဖမ်းမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းအတွက်ပါ သူ ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲ က သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ လက်မောင်းကို ကျောက်တုံးထဲတွင် စိုက်သွင်းခံထားရသည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။ ထိတ်လန့်မှုက သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ပွင့်အန်လာပြီး၊ အထိတ်တလန့် အတွေးတစ်ခုအတွက်သာ သူ အချိန်ရလိုက်လေသည်။ အရမ်းမြန်လွန်းသည်။ သူက ငွေတစ်ဝက်၏ အာနိသင်ကို ချက်ချင်း ခါချပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ လင်းတုန်းအတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ဝှိုက်ဟောပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက သွေးစွန်းနေသည်။ ထိုမျက်နှာအမူအရာမှာ ကလေးတစ်ယောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပုံပေါက်နေလေသည်။ ထို့နောက် သူက ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို မလွှတ်ဘဲ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဘာဖြစ်လာတော့မည်ကို လင်းတုန်း နားလည်လိုက်သည့် နောက်ဆုံး စက္ကန့်တွင်၊ သူသည် လွတ်နေသော လက်တစ်ဖက်ကို သူ၏ အပြင်ဘက် ဝတ်ရုံထဲသို့ လျှိုသွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝိညာဉ်-ချိတ်ပိတ်စာရွက် အစုအဝေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်လေသည်။ သူ လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရချိန်မတိုင်မီ ကြောက်ရွံ့ရန်ပင် သူ အချိန်မရလိုက်ပေ။</p> <p>အကြီးအကဲသည် လင်းတုန်းကို တိုက်ပွဲရှိရာဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေပြဖိ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ ရှေ့သို့ လွင့်စင်သွားစဉ်၊ အချိန်က လုံးဝ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ လေထဲတွင် ပျံသန်းသွားရသည့် အချိန်မှာ တစ်စက္ကန့်ခန့်သာ ကြာမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ မိနစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည့်အလား ခံစားရလေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်၏ ဓားသွားပါသော လက်တံ ခြောက်ခုက လင်းလက်နေပြီး၊ ယီရင်၏ ဓားက ကာကွယ်ရေး ကွန်ရက်တစ်ခုကို ယက်လုပ်နေသည်။ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင်တော့ ကျောက်တုံးများ အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ပိုင်းခံနေရလေသည်။</p> <p>ပုံပျက်ပန်းပျက် အားထုတ်မှု တစ်ခုနှင့်အတူ၊ သူသည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်စာရွက် အထုပ် တစ်ထုပ်လုံးကို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ရှိမည့် အရပ်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save