Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>လင်းတုန်းသည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်စာရွက် အထုပ် တစ်ထုပ်လုံးကို ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ရှိမည့် အရပ်ဆီသို့ ပရမ်းပတာပင် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း.... ၎င်းတို့သည် လေထဲမှာတင် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံရရန် အလားအလာ အများဆုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ ကျဆင်းသွားခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကို ထိမှန်ရန်ထက် မြေကြီးပေါ်သို့ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘဲ ကျသွားရန် အခွင့်အရေး ပိုများလေသည်။ သူ နောက်ထပ် တစ်ခုခု လိုအပ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် တို့၏ ချိတ်ဆက်မှုကို သူ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို အသည်းအသန် ဆုပ်ကိုင်လျက် ၎င်းထဲသို့ မာဒြာ များကို စီးဝင်စေလိုက်လေသည်။ ထိုသေစေနိုင်သော လေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ သူ မကျဆင်းမီ ၎င်းက သူ့ထံသို့ ဘယ်သောအခါမျှ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ကြိုးစားရမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယီရင် လင်းတုန်းကို မြင်သောအခါ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ ကျဆင်းလာသော ချိတ်ပိတ်စာရွက်များဆီသို့ အကြည့်ကို စူးစိုက်လိုက်လေသည်။ သူမ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။ သူမ၏ ကာကွယ်ရေး ကိုယ်နေဟန်ထား ပြိုကျသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို  ခံယူလိုက်သဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ မျဉ်းငါးကြောင်း အသွင်ဖြင့် ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာလေသည်။ သူမ၏ ဓားက အပူလှိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အင်အားများကို စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် အောက်မှအထက်သို့ သူမ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ချိန်တွင်၊ အရောင်အသွေး ကင်းမဲ့သော စွမ်းအားလှိုင်း တစ်ခုက သူမ၏ လက်နက်မှနေ၍ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ထိုမာဒြာ က ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ သန့်စင်သော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဒေါင်လိုက် ပြတ်ရှရာကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ၎င်းကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေပြီး၊ ကျဆင်းလာသော ချိတ်ပိတ်စာရွက်များထဲသို့ ဝင်တိုက်မိသွားစေလေသည်။ အစီအရင်များ ရေးဆွဲထားသော စက္ကူများက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားချိန်တွင် ၎င်း တုန်ခါသွားလေသည်။ ထိုအရာက ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော မာဒြာ များကို ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသော ရေအိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ လှိုင်းထသွားစေလေသည်။</p> <p>ယီရင် ၏ ကျန်ရှိသော ခုတ်ချက်က ဂူသင်္ချိုင်း၏ ပွင့်နေသော တံခါးမှတစ်ဆင့် ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။ ကြမ်းပြင် ကြွေပြားများပေါ်တွင် ပျက်စီးခြင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲငင်သွားပြီး၊ အတွင်းဘက် နံရံတွင် လူတစ်ယောက် အရွယ်အစားရှိ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခုကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p>တံခါးပေါက် အရွယ်အစားခန့်ရှိ တြိဂံပုံ အပေါက်ကြီးမှ ကျောက်တုံးများ ပြိုကျသွားသည်။ သူ၏ အတွေးများ နောက်မမီလိုက်ခင်မှာပင် ဂူသင်္ချိုင်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများကို သူ ရိပ်ခနဲ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူတို့ နိုင်သွားပြီ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဓားသွား တစ်ခု၏ အစွန်း သို့မဟုတ် ပဲ့ထွက်နေသော ကျောက်တုံး၏ ချွန်ထက်သော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဆီသို့ ဝင်ဆောင့်မိမည့် အစား၊ မြေပြင်အထက် သုံးပေခန့်တွင် လွင့်မျောနေသော အနီရောင် တိမ်တိုက် တစ်ခုထဲသို့ သူ ကျဆင်းသွားလေသည်။ ၎င်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ညာဘက်ခြမ်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး၊ သူ့ကို လှန်ချလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လင်းတုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် ကျောပြင်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားပြန်လေသည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ရိုက်ခတ်သွားမှုက အမှောင်ထုထဲတွင် ကြယ်များ လွင့်စင်သွားသည့်အလား ခံစားရစေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ တစ်ခုခု ကျိုးပဲ့သွားမည်မှာ သေချာကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း…  သူ အသက်ရှင်ခဲ့တယ်။</p> <p>ခေါင်းအထက်တွင် တိုက်ပွဲက ပြန်လည် စတင်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအထက်ရှိ လေထုကို ဖြတ်သန်း ခုတ်ပိုင်းသွားသော မမြင်ရသည့် စွမ်းအင် ဓားသွားများက ဝီစီမြည်နေလေသည်။ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ယီရင် သည် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ကို ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ နောက်သို့ အတင်း တွန်းပို့နေလေသည်။ ယခုအခါ ၎င်းထံမှ ငွေရောင် အနှစ်သာရ အမှုန်အမွှားများ ယိုစိမ့်ထွက်နေပြီး၊ တိုက်ပွဲက တံခါးနှင့် တစ်ဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားလေသည်။</p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်နေစဉ်၊ လင်းတုန်းသည် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် အပေါ် သူ၏ ဝိညာဉ် ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။ အားနည်းနေသည် ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် တတ်နိုင်သမျှ ကွာဟချက် များများ ဖန်တီးထားချင်လေသည်။ အားပြုရန် မှော်ပစ္စည်း အပေါ် လက်တစ်ဖက်ကို တင်ထားလျက်၊ သူသည် တွားသွားကာ၊  ဘိုးဘေး ဂူသင်္ချိုင်း ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် တိုက်ပွဲ၏ အန္တရာယ်မှ သူ လုံခြုံပေလိမ့်မည်။ ထိုနေရာတွင် သူ စဉ်းစားတွေးတောနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>တံခါးပေါက်ကို ကျော်လွန်၍ သူ၏ ခြေထောက်များကို ဆွဲသွင်းလိုက်ချိန်မှာပင်၊ ရွှေရောင် အပူလှိုင်း တစ်ခုက သူ၏ အနောက်မှနေ၍ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ လက်မအနည်းငယ် အကွာမှ လွဲချော်သွားလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်း ရွေးချယ်စရာများကို ချင့်ချိန်နေလေသည်။ သို့သော် သူ၏ ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းများကတော့ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ရီနေလေပြီ။</p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် သွေးစွန်းနေသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံများနှင့် ကလေးတစ်ယောက်အသွင်ဖြင့် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသောအခါ၊ လင်းတုန်း တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်မိလေသည်။</p> <p>အကြီးအကဲက အတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းဝင်လာပြီး၊ လင်းတုန်းက နောက်ထပ် ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ပြင်ဆင်ထားသလဲ ဆိုတာကို စစ်ဆေးနေသည့်အလား ဟိုဟိုဒီဒီ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက လင်းတုန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အရုဏ်တက်လာသည့်အလား ဖြစ်လေသည်။</p> <p>လေးစားတန်ဖိုးထားရသော ကောင်းကင် ဂုဏ်သရေ ကျောင်းတော် မှ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးဖြစ်သူ အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟောသည် သူ့ကို သတိထားနေလေသည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ကိုယ်ကို မတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကို အားပြု မှီထားရန် လိုအပ်သော်လည်း သူ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ပွင့်နေသော တံခါးနှင့် ဘေးဘက်ရှိ အက်ကွဲကြောင်းကြီး ကြားတွင် လေပြင်းများ ဝီစီမြည်လျက် တိုက်ခတ်နေပြီး၊ ရေခဲကဲ့သို့ သူ၏ အရေပြားကို ရိုက်ခတ်နေလေသည်။ သို့သော် သူသည် အကြီးအကဲ ဝှိုက်ဟောကို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ထောင်ချောက်များကို စစ်ဆေးနေသည့်အလား နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဘိုးဘေး ဂူသင်္ချိုင်း ၏ အတွင်းပိုင်းသည် ကျယ်ဝန်းပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ရှိသကဲ့သို့ပင် အတွင်းဘက်တွင်လည်း တိုင်လုံးများစွာ ရှိလေသည်။ မျက်နှာကျက်ကိုတော့ သားရဲကြီး လေးကောင်၏ နောက်ထပ် နံရံဆေးရေးပန်းချီ တစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ မိုးကြိုးမုန်တိုင်း တစ်ခုပေါ်ရှိ အပြာရောင် မြွေနဂါး တစ်ကောင်၊ သရဖူဆောင်းထားသော ကျားဖြူ တစ်ကောင်၊ လိပ်ခွံ ပါရှိသော ကျောက်သား စစ်သည်တော် တစ်ဦး နှင့် မီးတောက်နေသော အနီရောင် ဖီးနစ်ငှက် တစ်ကောင် တို့ပင်။</p> <p>အခန်း၏ အနောက်ဘက်တွင် အလှဆင်ထားသော တံခါးတစ်ချပ် ရှိလေသည်။ ဤနေရာတွင် အလောင်းများ မရှိသဖြင့်၊ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန် ဂူသင်္ချိုင်း ဆီသို့ သွားရာလမ်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သို့တည်းမဟုတ် ယီရင် ပြောခဲ့ဖူးသော ဝင်္ကပါ ဆီသို့ သွားရာ ဝင်ပေါက် ဖြစ်နိုင်လေသည်။</p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင် ကို လက်တစ်ဖက်တွင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"ငါက လူမိုက် တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး... အဲဒီလို လုံးဝ မတွေးလိုက်နဲ့... မင်းအကြောင်းကို ငါ ရိပ်မိသွားပြီ... မင်းက ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>လင်းတုန်းသည် အသက်ကို မှန်မှန်ရှူနိုင်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကိုယ်သူ သစ္စာမဖောက်မိစေရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်မဲ့ တွေမှာ မိုင်တစ်ထောင် တိမ်တိုက် ကို အသုံးပြုဖို့ မာဒြာ မရှိဘူးလေ..."</p> <p>ဘိုးဘေး အိုးရပ်စ် သစ်သီး သာ မရှိခဲ့လျှင်၊ တိမ်တိုက်ကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ အဖြူရောင် မြေခွေး နယ်နိမိတ် ကိုလည်း အသက်သွင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့၊ ထိုသစ်သီးက သူ၏ အသက်ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ကယ်တင်ပေးခဲ့လေပြီ။</p> <p>"ဝိညာဉ်မဲ့တွေက ပြိုင်ပွဲတွေမှာ အနိုင်မရဘူး... ကလေးတွေကြားမှာ တောင်မှပဲ..."</p> <p>ဗလာ လက်ဝါး သာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူ ဘယ်သောအခါမျှ အနိုင်ရခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဝိညာဉ်မဲ့ တွေက သံမဏိအဆင့် တွေကို မနိုင်ဘူး... လှည့်ကွက် တွေ ပါသည်ဖြစ်စေ၊ မပါသည်ဖြစ်စေ..."</p> <p>ဝှိုက်ဟောသည် ပျားတူ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များက အေမွန် ကို အနိုင်ယူသွားသည်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းတုန်း လိုအပ်ခဲ့သမျှမှာ အစီအရင်များ ရေးဆွဲထားသော ပုလင်းတစ်လုံးကို ဖွင့်ရန် ခွန်အားသာ ဖြစ်ပြီး၊ အကြီးအကဲ ကလည်း ထိုအချက်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကလေးခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းအဆင့်သည် ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင် ကို ကစားရင်း သူ့ကို အကဲခတ်နေလေသည်။</p> <p>"ဂုဏ်သရေရှိသော တက်လှမ်းခြင်း စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့ မင်း လှည့်စားခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ... သစ်သား တံဆိပ်ပြား ကို ဘယ်သူမဆို တပ်ဆင်လို့ ရတာပဲလေ... တကယ်တော့ မင်းက ဘာလဲ... သံမဏိအဆင့် လား... မင်းက ကြေးအဆင့် တော့ မဟုတ်ဘူး... ကြေးအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်သာဆိုရင် အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ... ပြီးတော့ ကျောက်စိမ်းအဆင့် ကလည်း သူ့ရဲ့ ဂုဏ်မာနကို အလွယ်တကူ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်... အကြီးအကဲ..."</p> <p>လင်းတုန်းက ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီငယ်သား အနေနဲ့ အခုလို စိတ်ဝင်စားခံရတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူမိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ မှာ ဒီ အောက်ခြေ တပည့်လေး ထက် ပိုကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပါ..."</p> <p>ဝှိုက်ဟောက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"မကြာခင် ရှိလာမှာပါ... လေထဲမှာ တိမ်တိုက် တစ်ခုကို ခေါ်ယူနေရင်းနဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုပေါ်ကို ချိတ်ပိတ်စာရွက်တွေ ပစ်ချနိုင်တယ် ဟုတ်လား... အဲဒါတွေက ကြေးအဆင့် တစ်ယောက်ရဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းတွေ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့၊ လင်းတုန်းသည် သေးငယ်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြခွင့် ပြုလိုက်လေသည်။ ထိုလုပ်ရပ်အတွက် သူ ဂုဏ်ယူနေမိသည်။</p> <p>"မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်... မင်းက လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းနေတာပဲ..."</p> <p>ထို့နောက် လင်းတုန်း ကြိုတင် မခန့်မှန်းထားသော အရာတစ်ခုကို ဝှိုက်ဟောလုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ သူက ငွေတစ်ဝက် ဓားမြှောင် ကို ပြောင်းပြန်လှည့်လိုက်ပြီး၊ ဓားလက်ကိုင်ဘက်ကို လင်းတုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>"ငါနဲ့ ပူးပေါင်းပါ..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save