ရှန်းယွီသည် အရောင်အသွေးစုံလင်လှသော ဝိညာဉ်အစားအစာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်း လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ တောက်ပသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိတွေ့ပွတ်တိုက်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်စီးဆင်းနေကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစွာဖြင့် လွင့်မျောနေမိ၏။
"ဒါက... ဟင်းချက်ပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ပဲ"
သူ တွေးတောနေမိသည်။
သို့သော် ထိုအတွေးဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရိပ်သည် သေးငယ်ရာမှ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး အစားအသောက် နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။ ရှန်းယွီ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသည့် အလွန်ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်အစားအစာကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအရာ၏ အပေါ်တွင်မူ ၎င်းထက်ပို၍ ကြီးမားသော အစားအစာတစ်ခု၊ ထိုထက်ပို၍ ကြီးမားသော နောက်ထပ်တစ်ခု... အဆင့်ဆင့် ရှိနေကြသည်။
မဟုတ်သေးဘူး... ငါ မှားသွားပြီ။
ဒါက ဟင်းချက်ပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ် မဟုတ်သေးပါလား။ အဝေးကြီး လိုနေသေးတာပဲ။
သူသည် ရွှံ့ဗွက်ထဲမှာ ကစားနေသည့် ကလေးတစ်ယောက်မျှသာ ရှိနေသေးသည်။
ယခင်က သူသိခဲ့သမျှမှာ လူသားကမ္ဘာ၏ အဆင့်အတန်းများသာ ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ထိုအရာများ၏ အလွန်ရှိ ပိုမိုကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာသစ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သည့် တံခါးချပ်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ရှန်းယွီသည် အပေါ်ဘက်ရှိ အစားအစာများပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မသေမျိုးအဆင့် ဟင်းချက်ပညာပင်။
ဟင်းချက်ခြင်းဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုမျိုးစုံသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အလုံးအရင်းနှင့် စီးဝင်လာတော့သည်။ ဟင်းချက်ပညာ၏ ကမ္ဘာသစ်ကြီးတစ်ခုလုံး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပွင့်လင်းလာသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ဓားတစ်လက်၊ အိုးတစ်လုံး ရှိရုံမျှဖြင့် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိတော့သကဲ့သို့ပင်။
ထိုသိမြင်နားလည်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည့်အခါမှသာ သူသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့သည်။
ရှန်းယွီသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေမိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်တွင် ဟင်းချက်ရသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင်မူ နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မလိုတော့ချေ။
၎င်းသည် စစ်မှန်သော ကမ္ဘာသစ်ကြီးတစ်ခုပင်။
ရှန်းယွီသည် ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် ယခုလောလောဆယ်တွင် မသေမျိုးအဆင့် ဝိညာဉ်အစားအစာများကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း မရှိသေးခြင်းပင်။ ဟင်းချက်နိုင်သည့် ပညာရှိသော်လည်း အဓိကကျသော ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်နေသည်ဟု သူ ဆင်ခြင်မိသည်။
ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ သူ စတင်ချိုးဖျက်နိုင်စဉ်က ပါဝင်ပစ္စည်းများက အရေးမကြီးတော့ဘဲ သူ၏ ချီစွမ်းအင်ဖြင့်ပင် အစားထိုးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် မသေမျိုးအဆင့်တွင်မူ ထိုသို့လုပ်၍မရတော့ချေ။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လုပ်၍ရနိုင်သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့် အစားအစာဖြစ်ရန်အတွက် မသေမျိုးချီလိုအပ်နေခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် မသေမျိုးအဆင့် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် သူ အစက စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း မသေမျိုးချီကို မည်သည့်အချိန်တွင် ရရှိမည်မှန်းမသိသဖြင့် ထိုအကြံကို သူ ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် နည်းလမ်းအချို့ ရှိနေသည်။
ပထမနည်းလမ်းမှာ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ပင်။ သူသည် ဆေးပင်များကို သုတေသနပြုနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆေးပင်များ ဖန်တီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မသေမျိုးအဆင့်ကိုပါ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်လျှင် ပါဝင်ပစ္စည်းအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကိုပင် အောင်မြင်အောင် မလုပ်ရသေးသလို ထိုအပင်များ ကြီးထွားရင့်ကျက်ရန် အချိန်မည်မျှကြာမည်ကို မသိရသဖြင့် ဤနည်းလမ်းမှာ လက်တွေ့မဆန်လှသေးချေ။
နောက်ထပ်နည်းလမ်းမှာ ဝိညာဉ်မီးလျှံပင်။ ယခင်က သူ၌ ချီစွမ်းအင်မရှိစဉ်က ချောက်နက်ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်အစားအစာများ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရေခဲကိုယ်ပွားမှတစ်ဆင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရာတွင် အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမီးလျှံမှာ လူသားအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးပြီး ဝိညာဉ်ချီပေါ်တွင်သာ အခြေခံနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးအဆင့်အတွက်ဆိုလျှင် မီးလျှံကိုယ်တိုင်က မသေမျိုးအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။ လက်ရှိတွင် မီးလျှံ၏ အတွေ့အကြုံမှတ်များမှာ တိုးတက်နေသော်လည်း မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ အလှမ်းဝေးလွန်းနေသေးသည်။
ထို့ကြောင့် သူ့အတွက် နောက်ဆုံးရွေးချယ်စရာ တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤနည်းလမ်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးဖြစ်ပြီး သူ အားအကိုးဆုံး နည်းလမ်းလည်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
တတိယမြောက် ရွေးချယ်စရာက ဝိညာဉ်ကြောကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ပင်။
အကယ်၍ သူသည် ဝိညာဉ်ကြောကို မသေမျိုးအဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းမှတစ်ဆင့် မသေမျိုးချီများကို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်မည်ပင်။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက သူသည် အဆိုပါ မသေမျိုးချီများကို သူ့ကိုယ်အတွင်းသို့ လွှဲပြောင်းယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်က မသေမျိုးချီကို မတောင့်ခံနိုင်လျှင်ပင် သစ်ပင်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ဟင်းချက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရေခဲကိုယ်ပွားဖြင့် ဟင်းချက်နေစဉ်အတွင်း မသေမျိုးစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပေးခြင်းမျိုး ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ဤအကြံဉာဏ်မှာ လက်တွေ့ကျသလို အောင်မြင်ရန်လည်း လွယ်ကူသည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ သူလုပ်ဆောင်ရမည်မှာ ဝိညာဉ်ကြောကို ရတနာအချို့ ကျွေးလိုက်ရန် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကြော ဆယ်ခုခန့် ရှာဖွေကျွေးလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမည်ပင်။
ရှန်းယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ၎င်းသည် မသေမျိုးအဆင့် ဟင်းချက်ပညာဆီသို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိရန် အမှန်တကယ် မျှော်လင့်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ စိတ်ပျက်ရဦးမည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ မည်သည့်အခါမျှ မလွယ်ကူခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရမည်ဟု ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
ယနေ့တိုက်ပွဲအပြီးတွင်မူ သူသည် အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကံကောင်းပါက ဗဟိုတိုက်ကြီးမှလည်း တစ်စုံတစ်ခု ရရှိနိုင်သည်။ ထိုအခါကျလျှင် ဝိညာဉ်ကြောကို အဆင့်မြှင့်တင်၍ မသေမျိုးချီကို အသုံးပြုနိုင်တော့မည်ပင်။ ဤအတွေးကြောင့် ရှန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကွေးတက်သွားပြီး ရက်စက်ယုတ်မာသော အပြုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပါတော့သည်။
“ဟားဟားဟား..”
အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်လာခဲ့လျှင် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးမှာ ကောင်းကင်ဘုံကုသိုလ် များကို ရရှိပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်မြစ်ကိုလည်း နတ်ဘုရားအဆင့်ထိ မြှင့်တင်ထားနိုင်မည်ပင်။ ထိုအခါကျလျှင် သူက မသေမျိုးအဆင့် အစားအစာများကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်၍ သူမအား အတင်းအဓမ္မ ကျွေးပစ်မည်ဖြစ်ကာ သူမအနေဖြင့် “ကယ်ကြပါဦး” ဟု ငိုယိုတောင်းပန်ရသည့်အထိ ကျွေး၍ မသေမျိုးတစ်ဦးဖြစ်အောင် ဖန်တီးပစ်မည်ဟု တွေးတောကာ “ဟားဟားဟားဟား” ဟု ရူးသွပ်သလို တဟားဟား ရယ်မောနေမိသည်။
ရုတ်တရက် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်း မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သူ၏ပုံရိပ်ကို သတိထားမိသွားပြီး ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် မြင်သွားမည်စိုးသဖြင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်မိကာ “အဟမ်း” ဟု အနေရခက်စွာ လည်ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်သူ လမ်းမလွဲသွားစေရန် ယခင်က ရွတ်ဖတ်နေကျ ဂါထာများကို ပြန်လည်ရွတ်ဖတ်ရန် လိုအပ်နေပြီဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကလေးလိမ္မာလေးတစ်ဦးဟု ယူဆထားသော်လည်း ယခုမူ ချစ်စရာကောင်းသည့် ဂျူနီယာညီမလေးကို ရန်သူအားလုံးအား အနိုင်ယူရန် အဆင့်မြှင့်ပေးရမည့် အိမ်မွေးသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွေးမိသည့်အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ရှက်မိသည်။
သူမသာ သိသွားလို့ကတော့ ငါ့ကို ဘယ်လိုထင်သွားမလဲ။
စီနီယာအစ်ကိုကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့်ရော ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့်ပါ သူ့မှာ လမ်းလွဲသွားသည့်အတွက် ဘိုးဘေးများကို တောင်းပန်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ပိုမိုသတိထားပါမည်ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။
***