Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၄၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အခြားသော အခြေအနေများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံမှုအပိုင်း တိုးတက်လာခြင်းအပေါ် ထူးထူးခြားခြား အံ့ဩမနေတော့ပေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် ယနေ့နေ့လယ်ပိုင်းတွင်မှ ဤကဲ့သို့ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိမှုများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအပိုင်း၌ အဆင့်တက်လာခြင်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။</p> <p>ယခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိခဲ့ပြီး ထိုနယ်ပယ်အတွင်း၌ အလွန်အမင်း ကြောက်စရာကောင်းသည့် ပြိုင်ဘက်မျိုး မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ယခုမူ အဆင့်တက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုအဆင့်အတွင်း၌ မည်သူကမျှ ယှဉ်၍မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူပိုင်ဆိုင်သော နယ်ပယ်အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပါက သူ၏ စုစုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ တည်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင်ကကဲ့သို့ ကံကောင်း၍ ကပ်သီးကပ်သတ် အနိုင်ရရှိခဲ့ခြင်းမျိုး သို့မဟုတ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တိုက်လျှင် နိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်နေရခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ယခုအခါ သူသည် ထိုအဆင့်၌ အမှန်တကယ် အမြစ်တွယ်နေပြီဖြစ်ရာ ဆယ်ကြိမ်တိုက်လျှင် ခုနစ်ကြိမ်ခန့် အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် သူ၏ စစ်နတ်ဘုရားအသွင်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုပါက ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသူများကိုပင် သူ အနိုင်ယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုမျှသာမက သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လက်နက်ကိုပါ ကိုင်စွဲလိုက်မည်ဆိုပါက ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အနိုင်ပိုင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>လက်နက်များအကြောင်း ပြောရလျှင် သူဖန်တီးနေသော လက်နက်နှစ်ခုမှာ အဆုံးသတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော အရင်းအမြစ်အချို့ကို အသုံးပြု၍ မျှော်စင်ကိုလည်း ပြန်လည်ပြုပြင်နေပြီး ရန်သူက သူ့ကို မရိပ်မိခင်မှာပင် ဗဟိုတိုက်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရာ၌ ထိုမျှော်စင်ကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။</p> <p>ဗဟိုတိုက်ကြီးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ ရှန်းယွီတွင် မည်သည့် အားနာထောက်ထားမှုမျှ မရှိပေ။</p> <p>ဗဟိုတိုက်ကြီးတွင်ရှိသော အရင်းအမြစ်များကို အခြားသူများက အသုံးချနေပြီလားဆိုသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် တွေ့သမျှ တန်ဖိုးရှိသည့် အရာမှန်သမျှကို အကုန်အစင် သိမ်းကျုံးယူရန်သာ စီစဉ်ထားသည်။ သို့သော် ထိုဘက်သို့ စေလွှတ်မည့် ကိုယ်ပွားမှာ ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေ များလှသဖြင့် အောင်မြင်မှုအတွက် ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးဟု သတ်မှတ်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ အနားယူပြီးပါက ကိုယ်ပွားအသစ်များကို ထပ်မံဖန်တီးနိုင်မည်ပင်။</p> <p>အခြားသော အခြေအနေများကို ဆက်လက်စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင် သူ၏ ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အဆင့်တက်ရန်အတွက် နောက်ထပ် တစ်ပတ်ခန့် လိုအပ်ပါသေးသည်။ ဝိညာဉ်အဆင့်တက်ရန်မှာ သူ့အတွက် အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်မှသာ စစ်မှန်သောချီကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပုံဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်းကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်မည်ပင်။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် သာမန် ချီစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းအပေါ်၌ အားကိုးနေရခြင်းမှာ အကန့်အသတ်များစွာ ရှိနေသည်။ စွမ်းအင်များစွာ အသုံးပြုသော်လည်း ရလဒ်မှာမူ အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမျိုးပင်။ စစ်မှန်သောချီသာ ရှိပါက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဘေးဒုက္ခနယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။</p> <p>သူ၏ ဝိညာဉ်ကို အဆင့်တက်စေချင်သည့် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ အဆင့် ၁၀ တွင် ပိတ်မိနေသည့် စိတ်အဆင့်ကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မလားဆိုသည်ကို သိရှိလိုသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ စိတ်အဆင့်ပါ လိုက်ပါတက်လှမ်းမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် စိတ်အပိုင်းအစ များကို ပိုမိုဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း လုပ်ဆောင်ချက်များစွာကို ပြီးမြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်း၏ ဝိညာဉ်မြစ်မှာမူ နှစ်ဆတိုးသွားပြီး တစ်ဝက်ကျော်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် ၎င်း၏ သိမြင်နားလည်မှု ကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် အတွင်းသို့ ဝင်</p> <p>ရောက်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် သိမြင်နားလည်မှုမှ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သည့် အတွေ့အကြုံမှတ် ပမာဏမှာ အဆမတန် များပြားနေသည်ကို ရှန်းယွီ သတိပြုမိသွားသည်။ လူသားနှင့် မသေမျိုးကြားမှ ကွာဟချက်မှာ အမှန်တကယ် ကြီးမားလွန်းလှသည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်အတွင်း သူ့တွင် အတွေ့အကြုံမှတ် ၁,၀၀၀ ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။ ဤမျှများပြားသော ပမာဏကို မည်သည့်အချိန်တွင် စုဆောင်းမိသွားတာလဲဟု သူကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩနေမိသည်။</p> <p>“ဒါ... ငါက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့လား”</p> <p>သူသည် ထိုအတွေးကို ခေါင်းခါယမ်းကာ မေ့ဖျောက်လိုက်သည်။ ဤအတွေ့အကြုံမှတများသည် သူ နယ်ပယ်ငါးခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်နိုင်ခဲ့သည့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းအခြေအနေတွင် ရှိနေစဉ်က ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုဖြစ်ရပ်က သူ၏ အခြေခံသိမြင်နားလည်မှုကိုပါ အထောက်အကူပြုခဲ့ပုံပင်။</p> <p>ထိုအခြေအနေသို့ မကြာခဏဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် အဆင့်ကို ပိုမြန်မြန်မြှင့်တင်နိုင်မလားဟု သူတွေးမိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် လက်လျှော့လိုက်သည်။</p> <p>သူသိထားသည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ သိမြင်နားလည်မှုဆိုင်ရာ ချိုးဖျက်ရောက်ရှိခြင်းမှတစ်ဆင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအချက်က သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သော အစပြုမှတ်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤအမှတ်များကြောင့် အနည်းဆုံး နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်စာ အားထုတ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>...</p> <p>အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ ယခင်နေ့ကမှ သာလွန်မြင့်မြတ်သောတာအိုခန္ဓာအတွက် တစ်ရက်တာ အတွေ့အကြုံမှတ် အများဆုံးစံချိန်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင် ထိုစံချိန်ကို ထပ်မံချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဗရမ်းဗတာခန္ဓာအဆင့်ဆင့် ချိုးဖျက်ရောက်ရှိခြင်းနှင့် တာအိုခန္ဓာအသစ်တို့ကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော အခြေအနေများမှာ ထူးထူးခြားခြား မရှိသော်လည်း သူ၏ သုတေသနပညာမှာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် သူ၏လက်ရှိနည်းလမ်းများနှင့် သူလုံးဝမတွေးတောမိခဲ့သော အခြားကိစ္စရပ်များအပေါ် များစွာသော သိမြင်မှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် အလင်းကိုယ်ပွားနှင့် ဝိညာဉ်ကြောကိုယ်ပွားတို့ကို ထိုသိမြင်မှုများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခိုင်းပြီး လက်ရှိပြဿနာများအတွက် ဖြေရှင်းချက်များ ရှာဖွေခိုင်းထားလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူသည် စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>စနစ်ကို ပိတ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ အကဲဖြတ်ပညာမှာ မသေမျိုးအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏အတွင်းပိုင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ အတိအကျ မသိရသေးပေ။</p> <p>"သိပ်တော့ အရေးမကြီးပါဘူးလေ"</p> <p>ထိုသို့တွေးရင်း ထိုအကြောင်းကို ခေတ္တမေ့ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် တိုက်ပွဲကိုသာ အာရုံစိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်တက်သွားသည့်အခါ ထိုအရာက အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် နူးညံ့သော လက်ကလေးစုံက နောက်ကျောဘက်မှ သူ့ကို လာရောက်ဖက်တွယ်လိုက်သည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပေါ့ အချိန်ကိုက်ပဲ"</p> <p>ရှန်းယွီက ထရပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ကျွန်မ တကယ်ကို ရင်ခုန်နေတယ်"</p> <p>လီယောင်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်သွား၏။</p> <p>လီယောင်းက ရန်သူကို ကြောက်တတ်တဲ့အချိန်မျိုး ဘယ်တုန်းက ရှိခဲ့ဖူးလို့လဲ။</p> <p>သူသည် သူ့ကို ဖက်ထားသော သူမ၏ လက်ကလေးများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း  "ရပါတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းနဲ့အတူ ငါလည်း တိုက်မှာပါ။ ငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားကိုးလို့ရတာပဲ" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>"အင်း..."</p> <p>သူမက ရှန်းယွီ၏ ကျောပြင်ကို မှီတွယ်ရင်း ပြန်ထူးလိုက်သည်။</p> <p>[အချိန်တန်ပြီလား]</p> <p>ဧကရီက သူတို့ဘေးတွင် ကိုယ်ထင်ပြရင်း မေးလိုက်သည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင်တော့ 'ဒီမှာ ချစ်ကြည်နူးနေဖို့ အချိန်မရှိဘူး' ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောရင်း လီယောင်း၏ လက်ကလေးများကို သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖယ်ခွာလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမကို ထိုင်ခိုင်းပြီး ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ  "ဒီမှာပဲ ခဏစောင့်နေနော်" ဟု ပြောခဲ့သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p>သူက ဧကရီကို ခေါ်လိုက်၏။</p> <p>ကမ္ဘာဦးအမြုတေလေးသည် ဧကရီ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ရှန်းယွီနောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ သူတို့သည် ရှန်းယွီ၏ ကိုယ်ပွားသုံးခုက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရတနာများကို အပူတပြင်း ဖန်တီးနေသည့် ပန်းပဲဖိုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>"အခုက အရေးကြီးဆုံး အလှည့်အပြောင်းကို ရောက်နေပြီ။ အချိန်မရွေး အဆင့်တက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p>ရှန်းယွီက ရှင်းပြသည်။</p> <p>ဧကရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ရှန်းယွီသည် တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းသူဖြစ်ကြောင်း တွေးတောနေမိသည်။</p> <p>ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် လက်နက်များကို သူ ဖန်တီးနိုင်ကာ ကမ္ဘာဦးသစ်ပင်ကြီးတောင် သူ့ကို ဘာလို့ ကြောက်နေသလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ပေ။ ဤသည်မှာ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိခဲ့သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှန်းယွီက အမှန်တကယ် ဘယ်သူဖြစ်မလဲဟု တွေးတောရင်း တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း သိပုံမရဘူးထင်တယ်။</p> <p>သူ့နောက်ကွယ်က တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အသုံးချနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါစေနှင့်ဟုသာ သူမ မျှော်လင့်မိတော့သည်။</p> <p>"တစ်ခုခု မှားနေလို့လား"</p> <p>သူမ၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ရှန်းယွီက မေးလိုက်သည်။</p> <p>[ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး]</p> <p>သူမက အမူအရာကို ချက်ချင်း ပြန်ပြင်လိုက်ရင်း ပြောသည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူမကို စူးစမ်းကြည့်နေမိသည်။ ဧကရီသည် အစားအသောက် စားနေချိန်မှလွဲ၍ သူမ၏ ခံစားချက်ကို ပြသခဲလှသည်။ ယခုကဲ့သို့ သူမ ပြုံးလိုက်သည့်အခါ လီယောင်းနှင့် တကယ်ကို ဆင်တူလှသည်။</p> <p>"ဟင်း... ဒါက ဖြစ်နိုင်မလား..."</p> <p>[ဘာလုပ်နေတာလဲ ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီရင်ခံက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ အမြန်ဆုံး ဒီရတနာတွေကို အဆင့်တက်အောင် လုပ်လိုက်တော့]</p> <p>ဧကရီက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>"လုပ်နေပါပြီ"</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လေးခုစလုံးမှတစ်ဆင့် စွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်ကာ လက်နက်များပေါ်သို့ အာရုံစိုက် စုစည်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save