Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပထမဆုံး အာကာသတိုက်တိုက်ပွဲ (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မြို့တော်ဝန်"</p> <p>"မြို့တော်ဝန်"</p> <p>……</p> <p>လော်ယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ်ညိတ်ပြကာ ဗဟိုထိန်းချုပ်ရေးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p>အချိန်အားဖြင့် နံနက် နှစ်နာရီ၊ သုံးနာရီခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် တာဝန်ကျဝန်ထမ်း အများအပြား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ်က ထိန်းချုပ်ရေးခုံဆီသို့ ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p>"ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်... သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ပြပေး" လော်ယွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>အာကာသယာဉ်၏ ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်က အဆင့်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် တိကျမှုမရှိသော အမိန့်များကိုပင် လွယ်ကူစွာ ခွဲခြားနားလည်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ယာဉ်မှုး" ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်၏ ညင်သာသော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဗဟိုမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းက ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။</p> <p>ထိုနေရာရှိ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။ နှောင့်ယှက်မှုများကြောင့်လား သို့မဟုတ် အကွာအဝေး ဝေးလွန်းသောကြောင့်လား မသိရသော်လည်း မြင်ကွင်းထဲရှိ အာကာသသားရဲကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ အတော်လေး မှုန်ဝါးနေသည်။</p> <p>သို့တိုင်အောင် ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မကြာခဏ လင်းလက်သွားတတ်သော မီးတောက်မီးလျှံများနှင့် အာကာသထဲတွင် ကျောက်မျက်ရတနာများအလား လွင့်မျောနေသော သွေးစက်များကိုတော့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>သားရဲကြီး ဒဏ်ရာရနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အာကာသတိုက်လေယာဉ်များ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အတော်လေး အားကောင်းလှသည်။ ယခု ပစ်ခတ်နေသော လျှပ်စစ်သံလိုက်ကျည်ဆန်များကို ကြည့်လျှင်ပင် သိနိုင်သည်။</p> <p>လျှပ်စစ်သံလိုက် ကျည်တစ်တောင့်စီတွင် ပါဝင်သော ရွေ့လျားစွမ်းအင်သည် ယမ်း ၃၀၀၀ မှ ၄၀၀၀ တန်ခန့် ပေါက်ကွဲမှုနှင့် ညီမျှသည်။</p> <p>တန်သောင်းချီသော အနုမြူဗုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်း၏စွမ်းအင်မှာ ပြောပလောက်မည် မဟုတ်သော်လည်း သာမန်ဒုံးကျည်များနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ အဆပေါင်း ခြောက်ထောင်ကျော်မျှ ပိုမိုပြင်းထန်ပေသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဤကျည်ဆန်များကို သိပ်သည်းဆလွန်ကဲသော သတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အလေးချိန် နှစ်ပေါင်ခန့်ရှိသော ကျည်ဆန်တစ်တောင့်၏ အရွယ်အစားမှာ ဖန်ဂေါ်လီလုံးတစ်လုံးစာမျှပင် မရှိပေ။</p> <p>၎င်းနှင့်သာ အပစ်ခံရမည်ဆိုလျှင် အာကာသသတ္တဝါများ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်မျှပင် မာကျောနေပါစေ၊ မည်မျှပင် အားကောင်းသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်စက်ကွင်း ရှိနေပါစေ၊ ဤအလွန်မြန်ဆန်သော သတ္တုစပ်ကျည်ဖူးရှေ့တွင် စက္ကူရွက်လိုပင် ပါးလွှာပျော့ညံ့သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းသည် အလွန်မာကျောပြီး သိပ်သည်းဆမြင့်မားကာ အပူဒဏ်ကို အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိသော သတ္တုစပ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ကြားခံအခြေအနေရှိ သတ္တုတစ်မျိုးပင်တည်း။</p> <p>ကြားခံအခြေအနေရှိ သတ္တုဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ နာမည်အတိုင်းပင် သာမန်သတ္တုနှင့် အစိုင်အခဲလွန်သတ္တုကြားရှိ အလယ်အလတ်အခြေအနေရှိသော သတ္တုတစ်မျိုးဖြစ်သည်။</p> <p>သာမန်သတ္တုစပ်ကို တန်ပေါင်းသန်းချီသော ဖိအားဖြင့် ပုံသွင်းဖိသိပ်ထားပြီး သံလိုက်စက်ကွင်း စသည့် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန် တည်ငြိမ်သွားအောင် ပြုပြင်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်း၏ အက်တမ်များကြားရှိ ကွက်လပ်မှာ အတော်လေး သေးငယ်ပြီး အက်တမ်နှင့် အီလက်ထရွန်ကြားရှိ နေရာလွတ်များပင် အနည်းငယ် ပြိုဆင်းကျုံ့ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာသော သတ္တုစပ်၏ သိပ်သည်းဆသည် သာမန်သတ္တုစပ်များထက် နှစ်ဆမှ သုံးဆအထိ ရှိနိုင်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများမှာလည်း အလုံးစုံ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>၎င်း၏ မာကျောမှုသည် လူသားတို့ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။ အမာကျောဆုံးဖြစ်သော စိန်ပင်လျှင် ဤသတ္တုစပ်ရှေ့တွင် တို့ဟူးတုံးကဲ့သို့ ပျော့ညံ့သွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်း၏ အရည်ပျော်မှတ်မှာ အနည်းဆုံး စင်တီဂရိတ် တစ်သောင်းအထက်တွင် ရှိရာ သာမန်သတ္တုစပ်အားလုံးထက် များစွာသာလွန်နေပေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားတို့၏ သတ္တုစပ်နည်းပညာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်ပြီး နာနိုပစ္စည်းများနှင့်အတူ ဗိုရှင်းနည်းပညာ၏ အဓိကမဏ္ဍိုင်နှစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း တူညီသော သတ္တုစပ်အမျိုးအစားဖြစ်စေကာမူ အသုံးပြုပုံနှင့် ဒြပ်စင်ပါဝင်မှု အချိုးအစား ကွာခြားမှုကြောင့် စွမ်းဆောင်ရည်များမှာလည်း ကွဲပြားကြသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် အာကာသယာဉ်၏ ကိုယ်ထည်ကို သံ၊ မဂ္ဂနီဆီယမ်၊ တိုက်တေနီယမ် သတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး သိပ်သည်းဆ ၄၂ ရှိရာ ရွှေထက် နှစ်ဆကျော် ပိုများသည်။</p> <p>အဓိက ထူးခြားချက်မှာ ဆွဲဆန့်ခံနိုင်ရည်နှင့် မာကျောမှု မြင့်မားခြင်းဖြစ်သည်။ အရည်ပျော်မှတ်မှာလည်း မနိမ့်ဘဲ စင်တီဂရိတ် ငါးသောင်းအထိ ရှိကာ စွမ်းအင်စုပ်ယူနိုင်စွမ်း အတန်အသင့် ရှိသည်။</p> <p>လူသားတို့၏ အာကာသတိုက်လေယာဉ်များနှင့် အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံကြီးများတွင်လည်း ဤသတ္တုစပ်ကိုပင် အသုံးပြုထားကြသည်။</p> <p>သို့သော် ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားတို့၏ ယာဉ်ပျံများမှာမူ အမြန်နှုန်းကို ဦးစားပေးသောကြောင့် အတော်လေး ပေါ့ပါးသော အလူမီနီယမ်-လစ်သီယမ် သတ္တုစပ်ကို အသုံးပြုထားကြပြီး သိပ်သည်းဆမှာ ၁၂ သာ ရှိလေသည်။</p> <p>ဤလျှပ်စစ်သံလိုက်ကျည်ဆန်များအတွက် အသုံးပြုသော သတ္တုစပ်မှာမူ သံ-တန်စတင် သတ္တုစပ်ဖြစ်ပြီး သိပ်သည်းဆမှာ အံ့မခန်း ၉၈ အထိ ရှိသည်။</p> <p>၎င်းသည် ပွတ်တိုက်မှုဒဏ်ကို အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး လေထုလွှာအတွင်း ဝင်ရောက်လာလျှင်ပင် လောင်ကျွမ်းပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိနိုင်ပေ။</p> <p>အလားတူပင် ပြင်းထန်သော မာကျောမှုလည်း ရှိသောကြောင့် ဤသတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကျည်ဖူးနှင့်သာ အပစ်ခံရပါက ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။</p> <p>၎င်းသည် အရာဝတ္ထု၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲမည်မဟုတ်ဘဲ အတွင်းပိုင်းအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းပိုင်းပေါက်ကွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤတိုက်ပွဲ၏ တစ်ခုတည်းသော အခက်အခဲမှာ ထိုသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား အလွန်ကြီးမားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် ကြီးမားသော ဒဏ်ရာဖြစ်စေကာမူ ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်တွင်တော့ ပြောပလောက်စရာ မရှိပေ။</p> <p>ထို့အပြင် ၎င်း၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အံ့မခန်းပင်။ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို ကိုယ်တိုင် ကြုံဖူးထားသော လော်ယွမ်က သေချာပေါက် သိထားသည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ဤအာကာသသတ္တဝါများသည် "မသေနိုင်သော" သတ္တဝါများနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်သာ အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးသရွေ့ ၎င်းတို့ကို အပြီးတိုင် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p>ထိုတိုက်လေယာဉ်များက သားရဲကြီးကို အပြီးတိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လော်ယွမ်ကလည်း မမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p>ယခင် အာကာသသားရဲကြီးတုန်းကကဲ့သို့ ၎င်း၏ဦးနှောက်ကို ဖျက်ဆီးကာ ထင်သလို လျှောက်မသွားနိုင်အောင် လုပ်နိုင်လျှင်ပင် တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် လျှပ်စစ်သံလိုက်ကျည် အနည်းငယ် ပစ်ခတ်ရုံမျှဖြင့် ပြီးမည့်ကိစ္စဟု ထင်ရသော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ၎င်း၏ ဦးနှောက်မှာ အကောင်းပကတိ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ဤသတ္တဝါသည် အန္တရာယ်ကို အလွန် အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p>ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကြောင့် သွားလာရ ခက်ခဲနေသော်လည်း ကန့်သတ်ထားသော နေရာလေးအတွင်းမှာပင် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြိုတင်သိရှိပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။</p> <p>ဒဏ်ရာဗရပွဖြင့် သွေးများ ချောင်းစီးနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အရေးမကြီးသော ဒဏ်ရာအချို့သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>……</p> <p>"တိုက်ပွဲစနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ" အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် လော်ယွမ်က မေးလိုက်သည်။</p> <p>"နှစ်နာရီ လေးဆယ့်ငါးမိနစ်နဲ့ သုံးဆယ့်ငါးစက္ကန့် ရှိပါပြီ" ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်က ပြန်ဖြေလေသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ အာကာသတိုက်လေယာဉ် တစ်စီးစီတွင် ကျည်ဆန်များ အများအပြား ပါရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေမှုကိုတော့ ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တစ်နာရီလျှင် ကျည်ဆန် ၁.၂ တန် ကုန်ဆုံးနေမည်ဆိုပါက သူတို့အနေဖြင့် အများဆုံး တစ်နာရီခန့်သာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"စောစောကတည်းက အာကာသတိုက်လေယာဉ်တွေကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဒြပ်သား ကျည်ဖူးတစ်တောင့်စီ တပ်ဆင်ပေးလိုက်ရင် ကောင်းသား"</p> <p>လော်ယွမ်က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူက အပျင်းပြေ တွေးကြည့်မိရုံသာ။</p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်ဒြပ်သား၏ တန်ဖိုးကြီးမားမှုကို မဆိုထားနှင့်၊ အကယ်၍ ဆန့်ကျင်ဘက်ဒြပ်သားကြောင့် စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ပါ ပျက်စီးသွားမည်ဆိုလျှင် သူ ငို၍ပင် ရမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p>အချိန်အကြာကြီး တိုက်ခိုက်နေရ၍လား သို့မဟုတ် ထိုအာကာသသတ္တဝါကြီးက အန္တရာယ်မရှိသလို ငြိမ်သက်နေ၍လား မသိ၊ တိုက်ပွဲစက်ကွင်းမှာ ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းလာသည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် တိုက်လေယာဉ် တစ်စီးမှာ သားရဲကြီးအနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လေကြောင်းပျံသန်းရေးဌာနဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားပုံရကာ ရုတ်တရက် ဆူညံသွားသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ... မြင်ကွင်းက ဘာလို့ မည်းသွားတာလဲ"</p> <p>"ငါ့ဘက်မှာလည်း အတူတူပဲ... တိုက်လေယာဉ်နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားတဲ့ပုံပဲ"</p> <p>လေကြောင်းပျံသန်းရေးဌာနမှ လေယာဉ်မှူးအချို့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>တပ်ခွဲမှူး ယွမ်ကော်ချင့်မှာလည်း ခေါင်းရှုပ်သွားရသည်။ သူက အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်ကြည့်သော်လည်း မိုက်ခရိုကွန်ပျူတာက ချိတ်ဆက်မှု ကျရှုံးကြောင်းသာ ပြသနေသဖြင့် သူ၏ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ထိုစဉ် လေယာဉ်မှူးတစ်ဦးက ယွမ်ကော်ချင့်အား ရုတ်တရက် ဆွဲလိုက်ပြီး ရှေ့ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p>ယွမ်ကော်ချင့်က ထိုအခါမှ မြို့တော်ဝန်လည်း ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူက ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ခပ်သုတ်သုတ် ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p>"မြို့တော်ဝန်"</p> <p>လော်ယွမ်က သူတို့၏ စကားများကို ကြားပြီးဖြစ်ရာ လက်ကာပြလိုက်ရင်း "တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံတွေကို သုံးသပ်ပြီး ပြဿနာက ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ သွားရှာကြည့်... ပြီးတော့ စိတ်ဖိမှုတွေလည်း မထားနဲ့... သွားတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ယနေ့ခေတ် လူသားများအတွက်မူ တိုက်လေယာဉ် အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ ပင်လယ်ထဲမှ ရေတစ်စက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဟု လုံးဝ ပြော၍မရပေ။</p> <p>အကယ်၍ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချမည်ဆိုပါက ယခုကဲ့သို့ တိုက်လေယာဉ်များကို ၅ ရက်၊ ၆ ရက်အတွင်း တစ်စီးနှုန်းဖြင့် ထုတ်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ တစ်လမပြည့်မီ အချိန်အတွင်း လိုအပ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အလွန်ဆုံးမှ သယံဇာတအချို့ ကုန်ဆုံးသွားရုံသာ ရှိမည်။</p> <p>ယွမ်ကော်ချင့်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏နေရာသို့ ပြန်သွားလေသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>အာကာသတိုက်လေယာဉ်မှာ ဆက်လက် ချဉ်းကပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။</p> <p>အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာ အာကာသယာဉ်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသဖြင့် တကယ့်အဖြစ်အပျက်နှင့် ဗီဒီယိုမြင်ကွင်းကြားတွင် မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ကြန့်ကြာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိထားသည်။</p> <p>အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ မြင်ကွင်းထဲရှိ အာကာသတိုက်လေယာဉ်သည် သားရဲကြီးနှင့် အကွာအဝေး ၆ မိုင်ခန့်အတွင်းအထိ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အာကာသထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အကွာအဝေးမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။</p> <p>အာကာသသားရဲကြီးအတွက် ဖြစ်စေ၊ ယခုကဲ့သို့ အရှိန်လျှော့၍ ပျံသန်းနေသော တိုက်လေယာဉ်အတွက်ဖြစ်စေ တစ်စက္ကန့်မျှပင် မကြာသော ခရီးအကွာအဝေးဖြစ်သည်။</p> <p>လော်ယွမ်က မျက်နှာပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းဖြင့် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို ကြိုတင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>အသက်အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရ၍လား သို့မဟုတ် ၎င်းကို နာကျင်အောင် လုပ်နေသော ရန်သူကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွား၍လား မသိရသော်လည်း သားရဲကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလင်းရောင်များက ရုတ်တရက် ပို၍ တောက်ပလာသည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ ၎င်းက ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ ပြာလဲ့လဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုက မှောင်မိုက်နေသော အာကာသထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ တိုက်လေယာဉ်အားလုံး ချက်ချင်း အင်ဂျင်စက်ရပ်သွားကြလေသည်။ အဝေးဆုံးတွင်ရှိသော တိုက်လေယာဉ်တစ်စီးပင်လျှင် ကင်းလွတ်ခွင့် မရခဲ့ချေ။</p> <p>"ပျက်စီးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းစမ်း" လော်ယွမ်၏ မျက်နှာထားက ရုတ်တရက် တည်တင်းသွားပြီး ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်ကို ခပ်သြသြအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဂမ်မာရောင်ခြည်တန်း ပေါက်ကွဲမှုကို စုံစမ်းသိရှိရပါတယ်... ကြာချိန်က ၁၅ နာနိုစက္ကန့်ဖြစ်ပြီး ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု ပြင်းအားက ၁ သန်း မီဂါအီလက်ထရွန်ဗို့  ရှိပါတယ်"</p> <p>"ဒါက တိုက်လေယာဉ်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားရတဲ့ အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ဒီကိန်းဂဏန်းက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က အလင်းနှစ် ၆၀ အကွာအဝေးမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဆူပါနိုဗာ ကြယ်ပေါက်ကွဲမှုကနေ နေအဖွဲ့အစည်းဆီ ရောက်လာတဲ့ ပြင်းအားရဲ့ အပုံတစ်သိန်းပုံ တစ်ပုံနဲ့ ဒသမ သုံးဆ ရှိပါတယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လော်ယွမ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤမျှ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလှသော ကိန်းဂဏန်းသည် ယခုဖြစ်ပွားခဲ့သော အလွန်သေးငယ်သည့် ဂမ်မာရောင်ခြည်တန်း ပေါက်ကွဲမှု၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိသည်။</p> <p>ဤကိန်းဂဏန်းမှာ မိုင်သန်းဆယ်ချီ ဝေးကွာသော နေရာမှ ပြင်းအားသာ ဖြစ်ပြီး အနီးကပ်အကွာအဝေးတွင်မူ ၎င်း၏ လျှပ်တစ်ပြက် ပြင်းအားက စိတ်ကူးနှင့်ပင် မှန်းဆ၍မရအောင် ကြီးမားနေမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်ပါက တိုက်လေယာဉ်များနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားအောင် လုံးဝ ပြုလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အာကာသတိုက်လေယာဉ်များသည် ဂြိုဟ်တွင်းသုံး တိုက်လေယာဉ်များ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>စတင် တီထွင်စဉ်ကတည်းက အာကာသပတ်ဝန်းကျင်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှုနှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေး အားကောင်းလှသည်။</p> <p>ကာကွယ်မှု ကန့်သတ်ချက်ကို မကျော်လွန်သရွေ့ သာမန် ဂမ်မာရောင်ခြည်တန်း ပေါက်ကွဲမှုများ သို့မဟုတ် နေမုန်တိုင်းများက ၎င်းတို့ကို မည်သို့မျှ အန္တရာယ် မပေးနိုင်ပေ။</p> <p>……</p> <p>ထိုအခါမှ လော်ယွမ်က ဗဟိုမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားသည်။ စွမ်းအင်စက်ကွင်း၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော အာကာသသားရဲကြီးသည် ယခုအခါ မျက်နှာဖုံးကို ခွာချလိုက်သကဲ့သို့ အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လျှပ်စစ်သံလိုက်ကျည်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စီးကျလာသော သွေးများက မြေဆွဲအားမဲ့ အခြေအနေကြောင့် အလုံးလေးများအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ၎င်း၏အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ရတနာများအလား အများအပြား လွင့်မျောနေကြသည်။</p> <p>စောစောက ပေါက်ကွဲမှုက ၎င်း၏ ခွန်အားအကုန်လုံးကို စုပ်ယူသွားခဲ့ပုံရကာ လုံးဝ ငြိမ်သက်သွားစေသည်။</p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ စွမ်းအင်အလွှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း အသေကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အာကာသထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားတော့ချေ။</p> <p>လော်ယွမ်က ထိုသားရဲကြီးကို အတန်ကြာအောင် ကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာကာ "ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်... အာကာသယာဉ်ရဲ့ လေဆာအမြန်ပစ် အမြောက်နဲ့ အဲဒါကို ပစ်လို့ရမလား" ဟု ခပ်သြသြအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>အာကာသယာဉ် တစ်စီးလုံးတွင် အဓိက အမှုန်ပစ်အမြောက် လေးလက်၊ အဓိက လျှပ်စစ်သံလိုက် အမြောက် လေးလက်နှင့် လေဆာအမြန်ပစ် အမြောက် ၁၂၅ လက် ပါရှိသည်။</p> <p>ရှေ့နှစ်မျိုးမှာ အဓိက လက်နက်များ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ဝေးကွာသော ပစ်မှတ်များကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက်တော့ မသင့်တော်ပေ။</p> <p>အမှုန်ပစ်အမြောက်သည် အရှိန်မြှင့်စက်မှတစ်ဆင့် အမှုန်တန်းများကို အလင်းနီးပါး အမြန်နှုန်းအထိ အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်သော်လည်း အမှုန်များသည် အလင်းမှုန်များကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ရန် မလွယ်ကူသဖြင့် အလွယ်တကူ ပြန့်ကျဲသွားတတ်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော အကွာအဝေးမှာ မဝေးလှပေ။</p> <p>လျှပ်စစ်သံလိုက်အမြောက်မှာမူ အမြန်နှုန်း နှေးကွေးလွန်းလှရာ ပစ်မှတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ပစ်မှတ်မှာ မူလနေရာမှ မိုင်ထောင်ချီ၍ ဝေးကွာသွားပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသားရဲကြီးမှာ ငြိမ်သက်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အာကာသထဲ၌ အမှန်တကယ် ငြိမ်သက်နေသော အရာဝတ္ထုဟူ၍ မရှိပေ။</p> <p>နေဖြစ်စေ၊ အနီးအနားရှိ ဂြိုဟ်များဖြစ်စေ ထိုကြယ်တာရာများ၏ ဆွဲငင်အားများက ၎င်းကို အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွားစေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>လေဆာအမြန်ပစ် အမြောက်မှာမူ အရန်လက်နက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ဥက္ကာပျံများကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အဓိကအသုံးပြုသော လက်နက်ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်း၏ စွမ်းအားနည်းပါးသည်ဆိုသည်မှာလည်း နှိုင်းယှဉ်ချက်အရသာ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သော အာကာသသားရဲကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပေသည်။</p> <p>"စိတ်မကောင်းပါဘူး ယာဉ်မှုး... ထိမှန်နိုင်ချေက ဝ.၀၀၀၁၆၇ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိပါတယ်" ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ဤမျှလောက် ထိမှန်နိုင်ချေသည် သုညနှင့် ဘာမှမကွာတော့ချေ။</p> <p>ထို့နောက် ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်က ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"အဲဒီနေရာက နေနဲ့ နီးကပ်နေပါပြီ... နေရဲ့ ဆွဲငင်အားကြောင့် အလင်းတန်းတွေ ကောက်ကွေ့သွားနိုင်ပါတယ်... မြင်တွေ့ရတဲ့ ပစ်မှတ်နဲ့ တကယ့်တည်နေရာက အချိန်ညှိနှိုင်းမှု လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ခန့်မှန်းခြေ ၁၂ ထောင့်မိနစ် ကနေ ၃၅ ထောင့်မိနစ်လောက် သွေဖည်နေနိုင်ပါတယ်"</p> <p>"ပြီးတော့ ကြယ်တွေဆိုတာက ပြင်းထန်တဲ့ အရည်စီးကြောင်းတွေ ဖြစ်ပြီး အချိန်တိုင်း ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်"</p> <p>"အပူစီးကြောင်းနဲ့ အလျားလိုက် ရွေ့လျားမှုတွေက အလွန်ပြင်းထန်သလို ဆွဲငင်အားကလည်း အချိန်တိုင်း အနည်းငယ်စီ ပြောင်းလဲနေပါတယ်"</p> <p>"ဒါကြောင့် အချက်အလက်တွေ အားလုံးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့နဲ့ တွက်ချက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အကွာအဝေး မိုင် ၆၂၀,၀၀၀ ခန့်အတွင်းအထိ ချဉ်းကပ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ အောင်မြင်နိုင်ချေက ၁.၄၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တက်လာနိုင်ပါတယ်"</p> <p>ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်၏ အကြံပြုချက်ကို လော်ယွမ်က စိတ်ထဲမှ ချက်ချင်း ပယ်ချလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ချက်မှာ ပထမဆုံး စမ်းသပ်ပျံသန်းမှု ပြီးဆုံးခါစဖြစ်၍ ထပ်မံ ပျံသန်းရန် မသင့်တော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားတစ်ချက်မှာ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းသွားမည်ဆိုလျှင်တောင် ဤမျှ ဝေးကွာသော ခရီးကို အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>အာကာသယာဉ်သည် လူမဲ့အာကာသတိုက်လေယာဉ် မဟုတ်သဖြင့် အရှိန်တင်ရာတွင် လူများ၏ ခံနိုင်ရည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အရှိန်တင်နှုန်းမှာ အတော်လေး နှေးကွေးပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ၁ဂျီ အတွင်း၌သာ ထိန်းချုပ်ထားရသည်။ တောက်လျှောက် အရှိန်တင်သွားမည်ဆိုလျှင် ထိုနေရာသို့ရောက်ရန် အနည်းဆုံး ၃ ရက် ၄ ရက်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>(၁ဂျီ - 1G ဆိုတာ ကမ္ဘာမြေဆွဲငင်အားနဲ့ချိန်ဆပြီး ပြန်သန်းတဲ့နှုန်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒီ နှုန်းထက် မြန်အောင်အရှိန်တင်မယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာမြေဆွဲငင်အားနဲ့အသားကျနေတဲ့လူတွေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး အသက်သေသည်ထိ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်)</p> <p>ဤမျှ ကြာမြင့်သော အချိန်အတွင်း ၎င်း၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းဖြင့်ဆိုပါက ဒဏ်ရာများ ကောင်းမွန်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကံမကောင်းပါက တစ်ဖက်က အလွန်သေးငယ်သည့် ဂမ်မာရောင်ခြည်တန်း ပေါက်ကွဲမှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင် အာကာသယာဉ်ကြီးပါ အင်ဂျင်စက်ရပ်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းကာ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော အာကာသသားရဲကြီးကို ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p>ဤအခွင့်အရေးမှာ အလွန်ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ လွတ်သွားခဲ့လျှင် နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်အချိန်မှ ထပ်ရမည်ကို မသိနိုင်တော့ချေ။</p> <p>"ဉာဏ်ရည်တုဦးနှောက်... အပေါ်ဘက် တံခါးကို ဖွင့်ပေး... ငါ အာကာသထဲကို ခဏလောက် သွားဦးမယ်" အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် လော်ယွမ်က အသံထွက်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အမိန့်ရရှိပါပြီ... အပေါ်ဘက်တံခါးကို ဖွင့်နေပါပြီ"</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူက အာကာသယာဉ်ပေါ်မှ ထွက်ခွာကာ အာကာသထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။</p> <p>သူက အာကာသယာဉ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ကွေးညွတ်ပျံသန်းခြင်းစနစ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ ပစ်မှတ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save