Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၅၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒုတိယမြောက် တက်ကြွစွမ်းအင် အစိုင်အခဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်စက်ဝန်းက လော်ယွမ်ကို တွန်းပို့ပေးနေသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် နှေးကွေးနေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် အလျင်ပိုမြန်လာကာ သူ၏အမြန်နှုန်းမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လာတော့၏။</p> <p>ဆယ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးချိန်မှာပင် သူ၏အမြန်နှုန်းက မိုင် ၆၂၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဆက်လက်မြန်ဆန်လာနေဆဲဖြစ်ကာ အံ့မခန်းဖွယ် အမြန်နှုန်းတစ်ခုသို့ ဦးတည်နေလေသည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း လော်ယွမ်သည် အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များနှင့် အလုပ်များနေခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ထိန်းချုပ်၍မရသော ခွန်အားများကြောင့် အခြားသူများကို ထိခိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ရန် တဖြည်းဖြည်း စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအစား ခန္ဓာကိုယ်၏ သိမ်မွေ့သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို အသေးစိတ် ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်သာ အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်ခန့်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာ လုံးဝ တိုးတက်မလာခဲ့သည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် ကျဆင်းသွားခဲ့သေးသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏စစ်မှန်သော စွမ်းရည်အစစ်အမှန်ကမူ နောက်တစ်ဆင့်သို့ပင် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ပြီးခဲ့သည့် သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက တစ်မှတ် ထပ်မံတိုးလာခဲ့ရာ ၁၉ မှတ်အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p>တစ္ဆေထနောင်းပင် နှလုံးသား ၏ ပံ့ပိုးမှုနှင့်ပါ ပေါင်းလိုက်သောအခါ အံ့မခန်းဖွယ် ၂၀ မှတ်အထိပင် ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဉာဏ်ရည်မှာလည်း ဉာဏ်ပညာနှလုံးသား၏ ဖြည့်ဆည်းပေးမှုကြောင့် (အဆင့် ၈ ဉာဏ်ပညာနှလုံးသား၊ ဉာဏ်ရည် ၁၈ မှတ်အတွင်းသာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်) နောက်ထပ်တစ်မှတ် ထပ်တိုးလာပြီး ၁၈ မှတ်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ဂဏန်းအချက်အလက်များအရ မျက်မြင်တွေ့ရှိနိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်သည်။ မျက်မြင်မတွေ့နိုင်သော အပြောင်းအလဲများက ပို၍ပင် အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းနေသေး၏။</p> <p>ယခုအခါ လော်ယွမ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ မော်လီကျူးအဆင့်အထိပင် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အသားအရေကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။</p> <p>ဝအောင်၊ ပိန်အောင် လုပ်နိုင်ရုံသာမက အရိုးများနှင့် ကလီစာများကိုပင် လျှော့ချကာ သူ၏မူလ အရပ်အမောင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍သာ လော်ယွမ် ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒရှိမည် ဆိုပါက သက်ရှိဇီဝပုံစံကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်ပင် သူ၏အဖို့ လွယ်ကူရိုးရှင်းသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်နေလေပြီ။</p> <p>ဤအချက်ကပင် လေးဘက်မြင်စနစ်သို့ ကူးပြောင်းရာမှ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ဧရာမအရွယ်အစားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည့်အပေါ် လော်ယွမ်၏ ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်မှုများကို များစွာ လျော့ကျသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>အဆိုးဆုံး အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အသားအချို့ကို ဖယ်ရှားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ရုံပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>အကယ်၍ ထိုနည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင် ဗိုရှင်းဂြိုဟ်သားတို့၏ အရာဝတ္ထုပစ္စည်းဆိုင်ရာ အဆုံးစွန်ထိန်းချုပ်မှုနည်းပညာကို မှီငြမ်းလေ့လာနိုင်သေးသည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>အက်တမ်များကြားရှိ ကွက်လပ်များကို ကျုံ့ဝင်စေပြီး အက်တမ်များကို ပြိုကျသွားစေခြင်းဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကို နှစ်ဆမှ သုံးဆခန့်အထိ ချက်ချင်း သေးငယ်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p>တစ်ခုထဲသော ပြဿနာမှာ သူ၏အလေးချိန်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်ခြင်းပင်တည်း။</p> <p>သို့သော် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသည့်တိုင်အောင် ဤသည်ကလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ဖြစ်နေသေးသည်။</p> <p>သေချာသည်ကတော့ လက်ရှိ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုအရာကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ လက်လှမ်းမမီသေးချေ။ စိတ်ကူးထဲမှ အကြံအစည်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ပြည့်စုံလုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။</p> <p>ထို့အပြင် သတ္တုစပ်ဖန်တီးသည့် နည်းပညာကို သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုလိုက်မည်ဆိုပါက မည်မျှဆိုးရွားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ခန့်မှန်းရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>...</p> <p>ဆယ့်ငါးမိနစ် ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ သူ၏ အရှိန်တင်နေမှုက နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ၏အမြန်နှုန်းက တစ်စက္ကန့်လျှင် ၇,၄၅၀ မိုင်ခန့်အထိ အံ့မခန်း ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ထိုအရှိန်အတိုင်း တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ လော်ယွမ်၏ ရွေ့လျားသွားလာနေသည့် လမ်းကြောင်းကို လေ့လာကြည့်မည်ဆိုပါက သူသည် မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း သွားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မည်သည့်ပုံစံမှန်းမသိအောင် အနည်းငယ် ကွေ့ကောက်ရွေ့လျားနေကြောင်း တွေ့ရှိရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဤသည်မှာ အမြဲတမ်း ဖွင့်ထားလေ့ရှိသော လေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံက သူ၏မသိစိတ်အပေါ် လွှမ်းမိုးထားမှုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။</p> <p>အာကာသထဲတွင်၊ အထူးသဖြင့် ကြယ်တာရာအဖွဲ့အစည်းများအတွင်း၌ ဂြိုဟ်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် လေဟာနယ်မှာ သိသိသာသာ ပုံပျက်တွန့်လိမ်နေတတ်သည်။</p> <p>ကြီးမားသော ဂြိုဟ်ကြီးများနှင့် နီးကပ်လာသည့်အခါ ဝဲကတော့ပုံစံ လေဟာနယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ့ရှိ၏။</p> <p>ထိုသို့ ပုံပျက်တွန့်လိမ်နေသော လေဟာနယ်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်နှောင့်ယှက်နေကြပြီး လေဟာနယ်ကို ကျုံ့ဝင်လိမ်ကောက်သွားစေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သင်က မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း ပျံသန်းနေသည်ဟု ထင်ရပြီး စစ်ဆေးကြည့်လျှင် မျဉ်းဖြောင့်ဖြစ်နေသော်လည်း တကယ်တမ်း၌မူ လမ်းလွှဲကာ ဝိုက်သွားနေရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>သေချာသည်ကတော့ နေနှင့် သိပ်မနီးကပ်ဘဲ ခရီးတိုလေးများဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ လွဲချော်မှုများက သိပ်မသိသာလှသဖြင့် လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နေရာနှစ်ခုကြား အကွာအဝေးမှာ မိုင်သန်းပေါင်းဆယ်ဂဏန်းအထိ၊ သို့မဟုတ် အလင်းနှစ်အနည်းငယ်အထိ ကွာဝေးသွားပါက ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုက သိသာထင်ရှားလာပေတော့မည်။</p> <p>နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ ဤလေးဘက်မြင် အမြင်အာရုံက အလွန်အဆင့်မြင့်လွန်းနေသဖြင့် လူသားတို့၏ နည်းပညာအတွက် မှီငြမ်းစရာ သိပ်မရှိလှပေ။ အာကာသခရီးသွားလာရာတွင် လမ်းလွှဲရမည့်နေရာများ၌ လမ်းလွှဲရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်သော ခရီးစဉ်အတွင်း အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>သောကြာဂြိုဟ်ကြီးသည် သူ၏ကျောဘက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဝေးကွာကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ကျော်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် သူသည် ပစ်မှတ်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p>ဤနေရာရှိ နေရောင်ခြည်က မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် စူးရှလွန်းလှသည်။ လော်ယွမ်၏ အသားအရေကပင် နေရောင်ခြည်၏ ပြင်းထန်သော အပူဟပ်မှုကို အနည်းငယ် ခံစားလာရသည်။</p> <p>ဤနေရာ၏ အပူချိန်မှာ ဖာရင်ဟိုက် ဒီဂရီရာပေါင်းများစွာအထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူ၏အာရုံခံစားမှု ကောင်းမွန်လွန်းသော အသားအရေက အလင်းရောင်၏ ဖိအားကိုပင် မသိမသာ ခံစားနေရ၏။</p> <p>ဤနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားလှသည်။ သာမန်သက်ရှိများသာ ဤနေရာ၌ အချိန်ကြာကြာ နေမိပါက အလိုအလျောက် မီးလောင်ကျွမ်းသွားနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။</p> <p>...</p> <p>စက္ကန့်သုံးဆယ်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူက လေဟာနယ်စက်ဝန်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ဧရာမသားရဲကြီးနှင့် သူ၏အကွာအဝေးမှာ မိုင် ၃၀ ပင် မပြည့်တော့ချေ။</p> <p>သူက ချက်ချင်း တိုးမသွားသေးဘဲ အာကာသထဲတွင် ခေတ္တရပ်ကာ စိတ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဤရှည်လျားလှသော ခရီးစဉ်ကြီးက သူ၏စိတ်စွမ်းအား အားလုံးနီးပါးကို ကုန်ခမ်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးဖြင့် ဧရာမသားရဲကြီးအနီးသို့ သတိလက်လွတ် ကပ်သွားခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>သူသည် အာကာသထဲတွင် နာရီဝက်တိတိ အနားယူပြီးမှသာ ခရီးဆက်ခဲ့လေသည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤအာကာသသားရဲကြီးမှာ ယခင်က သေမလိုရှင်မလို အခြေအနေထက် များစွာ သက်သာလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပြည့်နှက်နေသော ဒဏ်ရာချိုင့်ခွက်ကြီးများမှာ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စ ပြုနေပြီ။</p> <p>ရေတွက်၍မရနိုင်သော အသားစိုင် အသားတက်များက စပါးကြီးမြွေများအလား တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်ပေါင်းစပ်ကာ ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်နေကြ၏။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ သားရဲကြီးက လှုပ်ရှား၍မရသေးကြောင်း လော်ယွမ် တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ လေဟာနယ်ကျောက်ဆူးချသည့် အစွမ်းကပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ငြိမ်သက်အောင် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ နေ၏ဆွဲငင်အားကြောင့် အာကာသထဲတွင် တရွေ့ရွေ့ လွင့်မျောနေလေသည်။ ဤသည်ကပင် လော်ယွမ်ကို သက်ပြင်းချနိုင်သွားစေခဲ့၏။</p> <p>ဤအာကာသသားရဲကြီးသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကထက် ပို၍ပင် ကြီးမားနေသေးသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားမှာ မူလထက် တစ်ဆခွဲခန့် ပိုကြီးနေပြီး လော်ယွမ် ယခင်က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကောင်ထက် နှစ်ဆခန့် ပိုကြီးနေသည်။ မြင်ရသည်မှာ ပို၍ခမ်းနားထည်ဝါနေပြီး ဂြိုဟ်သိမ်ဂြိုဟ်မွှားတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p>ဤသို့သော အဆင့်ရှိ သက်ရှိများကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း မြင်လိုက်ရသည့် အကြိမ်တိုင်း၌ ရင်သပ်ရှုမော အံ့သြရဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူက သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်မှသာလျှင် ၎င်း၏ဒဏ်ရာများက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို သူ သိလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>လျှပ်စစ်သံလိုက် အမြောက်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုစီ၏ အချင်းမှာ ပေ ၅၀ ခန့်ရှိသည်။</p> <p>ဒဏ်ရာများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားသကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော အပူချိန်နှင့် ထိတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p>လော်ယွမ်က ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော အသားစိုင် အသားတက်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ချိုင့်ခွက်၏ မျက်နှာပြင်မှာ အသေးငယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ပို၍ကျယ်ဝန်းနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ဤသည်မှာ လျှပ်စစ်သံလိုက် အမြောက်ဆန်က သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖောက်ဝင်သွားချိန်တွင် ပြင်းထန်သော ပွတ်တိုက်မှုကြောင့် ထိပ်ဖူးနှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာများ အငွေ့ပျံပြန့်ကားသွားကာ ဗုံးပေါက်ကွဲမှုအလား ဖြစ်ပေါ်သွားခြင်းကြောင့်ပင်တည်း။</p> <p>ထို့အပြင် ဤချိုင့်ခွက်ကြီးများမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှရာ လော်ယွမ်က အောက်ခြေမှ ကလီစာများကိုပင် မြင်နေရသယောင် ရှိသည်။</p> <p>မူလက သူသည် ယခင်အကြိမ်ကဲ့သို့ပင် သားရဲကြီး၏ နှာခေါင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤချိုင့်ခွက်ကြီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>နှာခေါင်းပေါက်မှ ဝင်ရောက်ခြင်းက သိသိသာသာ အန္တရာယ်ပိုများလှသည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ သားရဲကြီးက ဂမ်မာရောင်ခြည်တန်းကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ရုတ်တရက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါက သူကိုယ်တိုင်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလားဆိုသည်ကို မသေချာပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုံခြုံရေးက ပထမပင်တည်း။ သူက နှလုံးနှင့် အနီးဆုံး ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p>ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော အသားစိုင်များကို သတိထား၍ ရှောင်ကွင်းသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>ဤနေရာသည် ရင်ခေါင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး မည်းကျွမ်းနေပြီး ကလီစာ အများအပြားမှာလည်း ကျောက်မီးသွေးသဖွယ် ပြာကျနေခဲ့ပြီ။</p> <p>အချင်း ပေ ၂၀ ခန့်ရှိသော ဧရာမ အရိုးကြီးတစ်ချောင်းပင် ကျိုးကြေနေကာ အသားစိုင်များကြားမှ တစ်ဝက်ခန့် ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာက လေဟာနယ်ပြင် ဖြစ်နေသောကြောင့် မည်သည့် အနံ့အသက်ဆိုးကိုမျှ မခံစားရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရင်ခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာ ဘောလုံးကွင်းတစ်ကွင်းထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းနေသည်။ သို့သော်လည်း နှလုံးကို ရှာဖွေရန်မူ မခက်ခဲလှပေ။</p> <p>နှလုံးခုန်သံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြီးမားလှသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို လေဟာနယ်ထဲတွင်ပင် လော်ယွမ်က ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ခံစားသိရှိနိုင်လေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဧရာမ အသားပို အဖုအကျိတ်များ အပြည့်ပေါက်နေသော အရာကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အထက်တွင် ရေတွက်၍မရသော အသားနွယ်ပင်များက ရစ်ပတ်နေကြသည်။</p> <p>မြင်ရသည်မှာ အလွန် ရုပ်ဆိုးပြီး ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလှကာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည့် ပုံပျက်ပန်းပျက် အသားတုံးကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။ အကယ်၍ ၎င်းသာ စည်းချက်ကျကျ ခုန်မနေပါက သက်ရှိတစ်ခု၏ နှလုံးမှန်း သိနိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။</p> <p>သို့သော်လည်း စွမ်းအင်သလင်းကျောက် အစိုင်အခဲအတွက်ကြောင့် မည်မျှပင် ရွံရှာဖွယ် ကောင်းနေပါစေ စိတ်ကိုတင်းထားကာ သည်းခံရုံမှလွဲ၍ အခြားမရှိတော့ချေ။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လော်ယွမ်က ကျန်းမာတောက်ဓားကို ယူဆောင်လာခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သူ၏ခွန်အားက နှလုံးကြွက်သား၏ ကာကွယ်မှုများကို ဖောက်ထွင်းရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသားတုံးကြီးထဲသို့ အားကုန်ထိုးသွင်းလိုက်ပြီးနောက် အားကုန်ယူကာ ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။</p> <p>အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကြောင့် လေဟာနယ်ထဲတွင်ပင် မီးပွင့်သွားသယောင် ထင်မှတ်ရလေသည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ ဧရာမ ရေပန်းကြီးတစ်ခုအလား သွေးများက ထိုအထဲမှ တဟုန်ထိုး ပန်းထွက်လာတော့သည်။</p> <p>လော်ယွမ်လည်း ချက်ချင်းပင် ထိုအထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေ၏။</p> <p>ယခင်က တစ်ကြိမ် အတွေ့အကြုံရှိပြီးဖြစ်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့ပြီး မကြာမီမှာပင် စွမ်းအင်အစိုင်အခဲကို ဆွဲထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ဤတက်ကြွစွမ်းအင် အစိုင်အခဲမှာ ယခင်တစ်ခုထက် များစွာပိုကြီးပြီး အရွယ်အစားအရ နှစ်ဆခန့်ပင် ရှိပေမည်။</p> <p>ထွက်ပေါ်နေသည့် အလင်းရောင်များမှာလည်း ပိုမိုတောက်ပနေကာ တက်ကြွစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်မှုမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသေး၏။</p> <p>အကယ်၍ ဤအရာကို ဉာဏ်ပညာဆေးရည် ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ထွက်ရှိလာမည့် ပမာဏမှာ ယခင်အစိုင်အခဲထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေလိမ့်မည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>တက်ကြွစွမ်းအင် အစိုင်အခဲကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် သားရဲကြီးမှာ သေခါနီး နောက်ဆုံးအချိန်အဖြစ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လော်ယွမ်အတွက်မူ မည်သို့မျှ ထိခိုက်မှု မရှိနိုင်တော့ချေ။ သို့တိုင်အောင် လုံခြုံရေးအတွက် သတိထားသည့်အနေဖြင့် သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သူ အတန်ကြာအောင် ဆက်နေလိုက်သေးသည်။</p> <p>သားရဲကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားချိန်မှသာ လော်ယွမ်က သားရဲကြီးထံမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save